Ντραγκς, κλανιές και OnlyFans: Το πρώτο επεισόδιο του «Euphoria» τα είχε όλα
Η πολυαναμενόμενη τρίτη σεζόν της χαοτικής σειράς έφτασε και μας δημιουργεί ανησυχία για τη συνέχεια.
Τέσσερα ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που το «Euphoria» έπαιξε στις οθόνες μας και έκτοτε, ο κόσμος μοιάζει να έχει αλλάξει πλήρως, όπως βεβαίως και το μικρο-σύμπαν της σειράς φαινόμενο του HBO. Δύο απώλειες κομβικών ηθοποιών (Άνγκους Κλάουντ, Έρικ Ντέιν), καριέρες πρωταγωνιστών που εκτοξεύτηκαν στη χολιγουντιανή στρατόσφαιρα (Ζεντάγια, Τζέικομπ Ελόρντι, Σίντνεϊ Σουίνι), αλλά και η σταθερή πτώση της φήμης του Σαμ Λέβινσον, κύριου συντελεστή στην ανάπτυξη της παραγωγής, οδήγησαν στο να κρατάμε όλοι μικρό καλάθι όσον αφορά τον τρίτο κύκλο που μόλις έκανε πρεμιέρα. Με ένα διάρκειας μίας ώρας εναρκτήριο επεισόδιο, η νέα σεζόν μοιάζει να χτίζει εξαρχής κάτι ολότελα καινούριο και όχι απαραίτητα πολλά υποσχόμενο.
Η Ρου το «βαποράκι»
Για να είμαστε δίκαιοι, όπως έχουμε αναφέρει ξανά στο παρελθόν, ο Λέβινσον είχε πολλά αφηγηματικά προβλήματα να διαχειριστεί. Όχι μόνο διότι είχαν μείνει μετέωρα μπόλικα σεναριακά cliffhangers, αλλά και γιατί έχουν αλλάξει τα δεδομένα σε πρακτικό επίπεδο. Από την άλλη το «Ándale», όπως τιτλοφορείται το πρώτο επεισόδιο, φαίνεται βγαλμένο από άλλη σειρά, η οποία λίγη σχέση έχει με το «Euphoria» που ξέραμε. Καθώς βλέπουμε τη Ρου (Ζεντάγια) να «σπρώχνει» ναρκωτικά στα αμερικανικά σύνορα με το Μεξικό για να ξεχρεώσει τη Λόρι (Μάρθα Κέλι), παράλληλα η Κάσι (Σουίνι) κάνει νεοπλουτίδικη ζωάρα σαν καλή νύφη του Νέιτ (Ελόρντι) με τις τριγμές στη σχέση τους να είναι εμφανείς: η μεν δεν έχει καθόλου οικονομική ανεξαρτησία και ο δε πρόκειται σύντομα να βρεθεί σε οικονομική αιχμαλωσία. Οι μόνες που, προς στιγμήν, φαίνεται να την «παλεύουν» είναι οι Λέξι (Τζουντ Άπατοου) και Μάντι (Αλέξα Ντέμι) που δοκιμάζουν την τύχη τους στη βιομηχανία του θεάματος.
Με άλλα λόγια, οι ήρωες του «Euphoria» ενηλικιώνονται και μαζί τους όφειλε να ανανεωθεί και το στιλ του, αφού πια ο γεμάτος γκλίτερ μαζοχιστικός νιχιλισμός που κόχλαζε στους προηγούμενους κύκλους μοιάζει αταίριαστος στις αρχές των είκοσι που βρίσκουμε τώρα τους χαρακτήρες. Και ενώ το παραπάνω δεν θα αποτελούσε απαραίτητα τροχοπέδη στο κατεξόχην γοητευτικό στοιχείο της παραγωγής, δηλαδή το μελόδραμα μεταξύ αυτοκαταστροφικών και ελαττωματικών νέων, για την ώρα φαίνεται πως η μεγαλομανία του Λέβινσον κυριαρχεί επί πάντων, προτιμώντας την εκπλήρωση ενός «οράματος» παρά τη ζουμερή, πωρωτική και μοντέρνα ανεπιτήδευτη σαπουνόπερα που απολαμβάναμε τόσο καιρό.
Το «Euphoria» ως θείος που κάθεται με τη νεολαία
Δύο, λοιπόν, είναι τα ελαττώματα που ήδη κάνουν την εμφάνισή τους στη νέα σεζόν. Από τη μία, το στιλιζάρισμά της ως αστικό γουέστερν τύπου «Μια Μάχη Μετά την Άλλη» αν γυριζόταν τεμπέλικα από τον Κουέντιν Ταραντίνο. Αφηγηματικά δε φαίνεται να επιτελεί κάποιο ουσιαστικό σκοπό αυτή η αλλαγή και εάν το κάνει, δεν είναι για να εμβαθύνει στην υπαρξιακή οδύσσεια που βιώνει η Ρου, για παράδειγμα, η οποία στην ανάγκη της για νόημα είναι ικανή να φτάσει στα άκρα. Περισσότερο, μοιάζει με μια απόπειρα του Λέβινσον για εντυπωσιασμό, η οποία θα ήταν τηλεοπτικά πρωτότυπη πριν δέκα χρόνια και εάν. Σήμερα δείχνει απλώς άκυρη.
Από την άλλη, σημαντικότερο, πλέον το «Euphoria» αγνοεί τι εστί νεανικότητα. Η δύναμή του, δηλαδή, το πώς αφουγκράζεται τις ανησυχίες και τη συνολική κουλτούρα της Gen Z, ακόμα και σε μη ρεαλιστικό υπερθετικό βαθμό, έχει χάσει πλήρως τη φρεσκάδα της. Τη θέση της έχουν πάρει ειρωνικές, αν όχι υποτιμητικές, απεικονίσεις του τι αφορά η κοσμοθεωρία αυτής της γενιάς, κάτι που αποδεικνύεται από την εξέλιξη του χαρακτήρα της Κάσι. Η υπερσεξουαλικοποιημένη έτσι κι αλλιώς Σουίνι, εδώ υποβαθμίζεται σε μια αφελή trad wife που επιδιώκει να βιοποριστεί κάνοντας cosplay το σκύλο στο TikTok και εναλλακτικά ως δημιουργός περιεχομένου στο OnlyFans. Κάπου στο βάθος της γραφής του 41χρονου υπάρχει ένας σαρκαστικός σχολιασμός της σύγχρονης ακροδεξιάς τραμπικής Αμερικής, αλλά είναι τόσο ευκαιριακός που προκαλεί ετεροντροπή. Από ό,τι φαίνεται, τα «δάνεια» της αισθητικής της φωτογράφου Πέτρα Κόλινς τελειώσανε και αυτό που απέμεινε είναι η δημιουργική κενότητα του Λέβινσον.
Περισσότερες κριτικές σειρών εδώ.
Διαβάστε επίσης
