Just the 2 of us: Φασουλής – Γαρμπή VS Gio Kay και σκηνές αρχαίου δράματος ντυμένες με διαφάνεια

Είναι Σάββατο και απόβραδο, χωρίς ασετιλίνη ευτυχώς και η τηλεόραση παίζει μια Ζέτα να κάνει Κορομηλά, χωρίς την ίδια τη Ρούλα όμως, κάτι παλιές ταινίες χιλοειδωμένες, ή αν το αντέχεις Σεφερλή και «καλόοοο, ε», που όπως το πάρει κανείς! Έτσι ξεχνιέσαι κατατονικά, σαν να ‘χεις ανθρώπους μες στο σπίτι, σαν ένας επίμονος θόρυβος – ξόρκι σε μοναχικότητες, στο Just The 2 of Us που έχει να δεις και τι φόρεσε ο Κοκλώνης και κάνει και gest ο Κιάμος! Περιμένοντας με αναλαμπή θλιβερής γλεντζέδικης ανάμνησης το «πήρες παράταση μα εγκατέλειψες. Μην ξαναγυρίσεις, σφύριξα κι έληξες, έληξες. Σφύριξα κι έληξες, έληξες, έληξες» και πάει λέγοντας το «έληξες» εις το διηνεκές, διότι παρά τα λαϊκότατα ακούσματα μας, έχουμε διευρυμένο λεξιλόγιο. Έχουμε ήδη, αντέξει χωρίς να κατανοήσουμε ακριβώς τι βλέπουμε και κυρίως γιατί, την Μαίρη Αργυριάδου ως Πίπη και τον Τρύφωνα Σαμαρά ως λεβεντό – Κρητίκαρο Δημήτρη να χορεύουν με στιβάνια και το δάκρυ της Κρήτης στα κεφαλομάντηλα, κάτι σα χανιώτικο, από το η Νεράιδα και το Παλικάρι. Αναλογιζόμαστε τον τίτλο και στοχαζόμαστε φιλοσοφικά πόσο δίκιο είχε ο Νόαμι Τσόμσκι στο Manufacturing Consent για το πως οι λέξεις χρησιμοποιούνται με τρόπο που αλλάζει ή αδειάζει το περιεχόμενό τους ανάλογα με το ποιος μιλά, επί του προκειμένου και με το ποιος τραγουδά και χορεύει. Και ξαφνικά, ανεβαίνει ο ήχος και πάει για τσαμπουκά η φάση και ζούμε στιγμές τηλεοπτικού βόμβου και αλαλητού, γόου, βόμβου και κλαγγής! Ξεχνάμε και τον Κιάμο -συγνώμη Πάνο!- και καρφωνόμαστε στο πρώτο στάσιμο μετά την πάροδο του χορού απ’ τα παρασκήνια και πριν κόψει η θρηνωδία για διαφημίσεις.

Ο Gio Kay αφού σώσει το ελληνικό τραγούδι, ετοιμάζεται να βάλει και ένα χεράκι στο έθνος και όλη την Ευρώπη

Η Αγγελική Ηλιάδη, με εξουθενωτικό ensemble deux-pièces façon lingerie τυλιγμένο σε διαφάνεια, κάνει τη σκηνή να φλέγεται, ενώ δίπλα της το καμάρι και των 50 οικογενειακών εστιατορίων της Νέας Υερσέης, ο Gio Kay τραγουδά -μπορείς να πεις άμα κερδίζει μέσα σου η καλοσύνη- την τριτοτέταρτη επιτυχία της Δέσποινας Βανδή «Ya habibi, ya, φεύγω και άντε γεια. Γειά! Έχεις θέματα μωρό μου ψυχολογικά»! Το τραγούδι, αν μπορείς να το πεις έτσι, κατά κάποιον τρόπο, τελειώνει και αφού οι κριτές εξαίρουν τη δημόσια στάση της Ηλιάδη και τη γενναιότητα των πρόσφατων εκμυστηρεύσεων της, μαθαίνουμε πως ο Gio Key προετοιμάζεται για ευρωβουλευτής και είχε στην Κύπρο συνάντηση με τον βετεράνο των Βρυξελλών Φειδία. Έτσι καταλαβαίνουμε πως μετά το τραγούδι είναι σειρά του έθνους μας και όλης της Ευρώπης να σωθούν και να βρουν προοπτικές από τον πολυτάλαντο άντρα, που αντίδωρο να τον κόψεις δεν φτάνει να λυτρώσει πια όλους τους τομείς που πάσχουν. Η επιτροπή που αποτελείται από τους Βίκυ Σταυροπούλου, Σταμάτη Φασουλή, Καίτη Γαρμπή και ως guest τον Νίκο Μουρατίδη ψελλίζει τάχα μου σοβαρά, δήθεν να ‘χαμε να λέγαμε, κάποια λογάκια κρίσης.

Και ποιος είναι ο Φασουλής που θα κρίνει κοτζάμ Gio Kay!

Τι ήταν να ανασάνει ο Φασουλής πως δεν του άρεσε! Μόνο τηλέφωνο στην Ουάσιγκτον να στείλει ντρόουνς, μετά τη Τεχεράνη να περάσουν απ το Κορωπί, δεν πήρε ο σεμνός ως Τραμπ, ελληνοαμερικανός. «Δεν μπορείς να μου πεις εσύ, τι είναι ραπ, εσύ εμένα, που ασχολούμαι 15 χρόνια» είπε με βροντόφωνα αν και ακατανόητα συντακτικά ελληνικά ο ανθός της ομογένειας μας και «έρχομαι εδώ κάθε εβδομάδα και ξενερώνω με τη φάση σου» και «είσαι όλο κακή ενέργεια». Μόνο βγες έξω να μετρηθούμε που δεν είπε στον Φασουλή, που είπε ευγενικά στον οργίλο νεαρό «μα, δεν άκουσα ούτε μια λέξη παιδί μου» και μετα πως θα βγαίνει έξω όταν τραγουδά για να μη ξενερώνει! Μετάβθύμωσε και η Γαρμπή και δεν ήθελε να κρίνει την κριτική της ως κριτής και πως «θυμώνω που αυτό το παλικάρι δεν μας σέβεται». Να, εδώ γινεται και η σύνδεση με τον Τρύφωνα Σαμαρά ως παλικάρι από το προηγούμενο μουσικορευτικό happening γιατί όλα είναι πολύ προσγμένα και τίποτα τυχαίο.

Είναι απλώς Σάββατο, στο Just the 2 of us

Η Γαρμπή καλεί την Ηλιάδη να πάρει θέση, η οποία παίρνει ευθύς αμέσως και λέει περισπούδαστα πως το παλικάρι (ο Gio Kay και όχι ο Τρύφωνας), στενοχωριέται και δεν είναι πως δε σέβεται. Ο Μουρατίδης που μάλλον αναστοχάζεται τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι, λέει πως δεν έκανε ραπ το παλικάρι του Νιου Τζέρσεϋ και πως έχει πολλά είδη η ραπ. Ευτυχώς δεν άρχισε να μας απαριθμεί τα trap, drill, melodic rap, emo rap, mumble rap, cloud rap, rage rap, phonk, pluggnb, hyperpop rap, Jersey club rap, alternative hip hop, experimental hip hop, lo-fi hip hop, γιατί θα έτρωγε χρόνο από την Αγγελική Ηλιάδη που πήρε θέση να πει το νέο της τραγούδι, στο οποίο δεν μπορέσαμε να αφοσιωθούμε, αφού ακόμα, προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι ήταν όλο αυτό, που, μόλις, είδαμε. Εξουθενωμένοι, απορημένοι, αποκαμωμένοι, αποσβολωμένοι, σαστισμένοι, άναυδοι, εμβρόντητοι, αποπροσανατολισμένοι ως τηλεθεατές, κλείνουμε την οικοσυσκευούλα και πάμε για ύπνο! Ήταν απλά Σάββατο, στο just! Και «έλα μαζί μου, δε πίνω stresh, ya, τις ιδέες σου τις βρίσκω καταπληκτικές. Σκάμε fresh και ό, τι θες. Σου αγοράζω την Αθήνα κι όταν πάμε στο Dubai θα ‘μαι αλήτης, θα ‘σαι diva»… και από μας, νεραΐδες και παλικάρια, καλή σας νύχτα!