Όταν η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη μιλούσε στο ΚΛΙΚ το 2004: «Η απιστία δεν είναι για μένα αιτία χωρισμού»
Τεύχος 208, Ιούλιος 2004 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΊΟΥ • ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑSTYLING ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΙΧΕΛΗΣ - MAKE UP& HAIR ΜΑΝΟΣ ΑΓΡΙΜΑΚΗΣ (D-Tales) • ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΙΧΕΛΗ
Μπροστά στον φωτογραφικό φακό, σε ένα παιχνίδι με την κάμερα, μεταμορφώνεται σε μαριονέτα, σε ξωτικό, σε κούκλα, σ’ ένα ερωτικό πλάσμα της φαντασίας μας. Μπροστά στο μαγνητόφωνο ανοίγει την ψυχή της. Από τις λίγες περιπτώσεις που το ταλέντο συμβαδίζει με την ειλικρίνεια και τα αληθινά συναισθήματα. Είναι η περίπτωση της πρωταθλήτριας στη σκηνή, Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη.
Έχουμε συμφωνήσει να συναντηθούμε έξω από το Rex στις δώδεκα το μεσημέρι. Ξέρω ότι η Καρυοφυλλιά δεν θα αργήσει. Είναι από τους πιο συνεπείς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Φτάνοντας νωρίτερα στο σημείο του ραντεβού, τη βλέπω ήδη να περιμένει καθισμένη στα σκαλάκια! Θυμίζει κορίτσι που πηγαίνει φροντιστήριο! Φοράει T-shirt και τζιν, τα μαλλιά της, κομμένα κοντά, πέφτουν ανέμελα στο μέτωπό της. Η συμπεριφορά της απλή, όπως πάντα.
Ακολουθεί το δίλημμα «πού θα καθίσουμε» για να τα πούμε. Δεν έχει ιδέα! Όπως μου λέει, δεν πολυκυκλοφορεί. Το 24ωρό της είναι σπίτι-πρόβα και το αντίστροφο.
Στο μεταξύ, μέχρι να βρούμε πού θα πάμε, μου μιλάει ενθουσιασμένη για τη φωτογράφηση, όπου «έπαιξε» πολύ το στοιχείο της μεταμόρφωσης και της ανατροπής. Κυρίως την εντυπωσίασε η φωτογράφηση που έγινε στην Αυλίδα, με αφορμή τη συμμετοχή της φέτος το καλοκαίρι στην παράσταση Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη, στην οποία υποδύεται την Κλυταιμνήστρα. Μια παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, η οποία, αφού περιοδεύσει σε σαράντα θέατρα σε όλη την Ελλάδα, θα ανέβει στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο.
Μόλις βολευόμαστε σ’ ένα δροσερό καφέ, η Καρυοφυλλιά αρχίζει να μου μιλάει για τον ρόλο της, αφού πρώτα φροντίσει να αναφερθεί σε όλους τους συντελεστές του έργου: Στέλιο Μάινα, Μαρία Πρωτόπαπα, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Νίκο Κουρή και άλλους καλούς ηθοποιούς. Η σκηνοθεσία είναι του Θέμη Μουμουλίδη και τα σκηνικά-κοστούμια του Γιώργου Πάτσα. «Θα συμμετείχα στο έργο αυτό ακόμη και με μια ατάκα» μου λέει. «Θα το θεωρούσα τιμή μου και θα ένιωθα εντυπωσιασμένη, γιατί αυτά τα κείμενα είναι μεγάλη χαρά για τον ηθοποιό».
Πρόκειται για ένα έργο από τα τελευταία που έχει γράψει ο Ευριπίδης, το οποίο, χωρίς να είναι εθνικοπατριωτικό, όπως πολλοί πιστεύουν, αναφέρεται στα ολέθρια αποτελέσματα που έχει ο πόλεμος στις ψυχές των ανθρώπων και στην αδιανόητη απόφαση ενός πατέρα να θυσιάσει την ίδια του την κόρη στον βωμό της φιλοδοξίας του, αλλά και της απληστίας του για δύναμη. Για όλους αυτούς τους λόγους, δηλαδή, που γίνεται ένας πόλεμος. «Για την Κλυταιμνήστρα», διευκρινίζει η Καρυοφυλλιά, «η θυσία της Ιφιγένειας ήταν ένα δεύτερο τραγικό πλήγμα στη ζωή της, καθώς ο Αγαμέμνονας την είχε παντρευτεί, αφού πρώτα είχε σκοτώσει τον πρώτο της άντρα, τον Τάνταλο, και είχε αρπάξει το παιδί που είχε από κείνον μέσα απ’ την αγκαλιά της! Παρ’ όλα αυτά, η Κλυταιμνήστρα στάθηκε άμεμπτη στο πλευρό του Αγαμέμνονα, του χάρισε τέσσερα παιδιά, ήταν τίμια στο κρεβάτι του. Με τη θυσία της Ιφιγένειας, όμως, η απειλή διαφαίνεται στον μονόλογό της: “Μ’ αυτά που κάνεις, όταν γυρίσεις από την Τροία, θα έχεις την υποδοχή που σου ταιριάζει!” του λέει. Κι από κείνη τη στιγμή, μέσα στην απόγνωση και στον σπαραγμό της, μετατρέπεται σε γυναίκα-τιμωρό, σε αδυσώπητη εκδικήτρια, η οποία, ωστόσο, στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι δικαιώνεται, αποκτώντας ένα πολύ ανθρώπινο πρόσωπο».
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ: Εσύ κατά πόσον είσαι εκδικητική στη ζωή σου; Όλα εδώ πληρώνονται ή… όλα εδώ πληγώνονται;
ΚΑΡΥΟΦΥΛΛΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΤΗ: Δεν πιστεύω στην εκδίκηση. Στη ζωή μου ήμουν πάντα υπέρ της συγχώρεσης και της θετικής προσέγγισης των σχέσεων. Άφηνα τη δικαιοσύνη να έρθει από μόνη της. Για το αν όλα εδώ πληρώνονται, δεν ξέρω. Μπορεί να είναι έτσι, στην περίπτωση των ενοχών που αισθάνεται εκείνος που κάνει το κακό. Δυστυχώς, δεν νιώθουν όλοι τύψεις για τα παραπτώματά τους. Εγώ, πάντως, προσπαθώ να κρατώ πάντα μια θετική στάση απέναντι στους άλλους. Να μην έχω αρνητικά συναισθήματα. Επιπλέον, ως καλλιτέχνης έχω μάθει να βλέπω τα πράγματα μέσα από ένα ουμανιστικό πρίσμα — με μια απίστευτη, όμως, λύπη για το ανθρώπινο ον και τη μοίρα του. Σκέψου ότι ερχόμαστε στον κόσμο και, αφού περνάμε μέσα από χιλιάδες περιπέτειες, πεθαίνουμε χωρίς να γνωρίσουμε τι νόημα έχουν όλα αυτά! Οπωσδήποτε βιώνουμε και υπέροχες στιγμές, αλλά, από την άλλη μεριά, το σκοτεινό πρόσωπο της ζωής, οδυνηρά τρομακτικό, παραφυλάει για να επέμβει. Σε μια εποχή, μάλιστα, που οι σχέσεις γίνονται ολοένα πιο δύσκολες!
Κ.Π.: Ο έρωτας είναι αντίδοτο σε δύσκολες εποχές ή μήπως γίνεται κι αυτός θύμα;
Κ.Κ.: Είναι και τα δύο. Ο έρωτας, βέβαια, πάνω απ’ όλα αυξάνει τη δίψα για περισσότερη ζωή, για πιο πολλή αγάπη, ηδονή, ευχαρίστηση. Ο έρωτας είναι πηγή ενέργειας και κινητήρια δύναμη! Μας αποζημιώνει για όλα τα δύσκολα που περνάμε. Μια όμορφη σχέση είναι το λαχείο που εύχεσαι να πέσει στη ζωή σου! Από την άλλη μεριά, σαφώς και ο έρωτας γίνεται θύμα των περιστάσεων, καθώς δεν αφήνουμε τα περιθώρια στον εαυτό μας να βιώσει ελεύθερος ένα τέτοιο συναίσθημα. Μέσα από την πίεση αυτή που υφιστάμεθα όλοι, έχουν καλλιεργηθεί πολλές φοβίες για τις δεσμεύσεις που απαιτεί μια σχέση, αλλά και για τον άλλον, για το «άλλο» και για το άγνωστο! Κάπου έχουν μπερδευτεί και οι ρόλοι των δύο φύλων στην πορεία της ζωής. Είναι σαν να έχει ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στα δύο φύλα! Στις γυναικοπαρέες ακούς συνέχεια συζητήσεις για το πού πήγαν οι άντρες, στις ανδροπαρέες ακούς διαμαρτυρίες του στιλ «αμάν, τι είναι αυτό πια με τις σημερινές γυναίκες!». Οι άντρες, δηλαδή, δεν έχουν ακόμα εξοικειωθεί με τη δυναμική στάση της σημερινής γυναίκας. Αντί να χαλαρώσουν, να την αποδεχτούν και να συμπορευτούν μαζί της για να περάσουν όμορφα, φοβούνται και κάνουν πίσω, αντισταθμίζοντας στην ποιότητα των σχέσεων την ποσότητα! Το να κοιμηθούν, όμως, με όσο περισσότερες γυναίκες μπορούν, δεν έχει γι’ αυτούς καμιά σημασία. Μπορεί να νιώθουν μια στιγμιαία επιβεβαίωση του ναρκισσισμού ή του ανδρικού εγωισμού τους, σίγουρα όμως δεν θα βρουν την ευτυχία, το πάθος, την ποιότητα σε σχέσεις της μιας βραδιάς, γιατί έχουν τη νοοτροπία «εντάξει και μ’ αυτήν, πάμε τώρα παρακάτω!». Από την άλλη μεριά, και οι γυναίκες στις μέρες μας απορρίπτουν εύκολα τον σύντροφό τους, χωρίς να δείχνουν πως έχουν πρόβλημα όταν περνούν από τον έναν άντρα στον άλλον, ακριβώς γιατί δεν βρίσκουν κάποιον που να τις γεμίζει πραγματικά. Οι σχέσεις, δηλαδή, σήμερα έχουν γίνει ένα μεγάλο μπάχαλο! Είναι καιρός, όμως, να ωριμάσουμε, ν’ αφήσουμε κατά μέρος τον υπέρμετρο εγωισμό μας, να γίνουμε πιο ανοιχτοί στο μέλλον, με μεγαλύτερη διάθεση κατανόησης, προσέγγισης και αγάπης. Εννοείται, βέβαια, πως υπάρχουν υπέροχες φωτεινές εξαιρέσεις. Δυστυχώς, είναι ελάχιστες!
«Οι άντρες, δηλαδή, δεν έχουν ακόμα εξοικειωθεί με τη δυναμική στάση της σημερινής γυναίκας. Αντί να χαλαρώσουν, να την αποδεχτούν και να συμπορευτούν μαζί της για να περάσουν όμορφα, φοβούνται και κάνουν πίσω, αντισταθμίζοντας στην ποιότητα των σχέσεων την ποσότητα!»
Κ.Π. Τι δεν ανέχεσαι από τον άνθρωπο που αγαπάς;
Κ.Κ. Την ανειλικρίνεια – το ψέμα με πληγώνει. Προτιμώ να μου πει την πιο οδυνηρή αλήθεια, παρά κάτι που θα με χαϊδέψει, ενώ παράλληλα θα με αφήνει να πιστεύω κάτι άλλο από την πραγματικότητα. Με εξοργίζει μια τέτοια συμπεριφορά, το ψέμα είναι για μένα αιτία χωρισμού μεγαλύτερη και από την απιστία. Συγκεκριμένα, η απιστία δεν είναι για μένα αιτία χωρισμού. Το ψέμα, όμως, δεν δέχομαι ούτε εγώ να το υιοθετώ στη ζωή μου ούτε οι άλλοι απέναντί μου.
Κ.Π. Αν εσύ, δηλαδή, έκανες μια απιστία, θα την ομολογούσες;
Κ.Κ. Ο πρώτος που θα τη μάθαινε θα ήταν ο άνθρωπός μου. Καλύτερα από μένα, παρά από αλλού!
Κ.Π. Πολλοί σκέφτονται ότι υπάρχει και το ενδεχόμενο να μην τη μάθαινε ποτέ.
Κ.Κ. Δεν θα το ανεχόμουν ποτέ αυτό! Η απιστία θα ήταν μέσα μου τεράστια εστία πληγής! Θα είχα φοβερές ενοχές! Θα αισθανόμουν τόσο ψεύτρα, που δεν θα υπήρχε περίπτωση να μην την ομολογήσω. Έτσι, όμως, θα μάθαινε και ο σύντροφός μου τι συμβαίνει μέσα μου, ώστε να λάβει τα μέτρα του και να αλλάξει συμπεριφορά απέναντί μου. Διότι μια απιστία λειτουργεί σαν ένα κουδουνάκι που μοιάζει να λέει: «Για να δούμε, τι θα κάνουμε μ’ αυτήν τη σχέση! Μήπως έχει τελειώσει;». Αναφέρομαι, βέβαια, σε σχέσεις μακροχρόνιες, που σίγουρα υπάρχει κατανόηση και αγάπη ανάμεσα στο ζευγάρι. Σε δεσμούς που έχουν χτιστεί μέρα με τη μέρα! Σε μια τέτοια σχέση, την απιστία την ομολογείς!
Κ.Π. Πόσοι μπορούν σήμερα να απολαμβάνουν την ευτυχία τέτοιων δεσμών;
Κ.Κ. Εγώ είχα ένα μικρό αριθμό τέτοιων σχέσεων στη ζωή μου. Με ανθρώπους που μεγαλώναμε και ωριμάζαμε μαζί, με ανθρώπους που αντιμετωπίζαμε παρέα τις δύσκολες στιγμές στη ζωή μας. Για το λόγο αυτόν εξακολουθώ να τους αγαπώ, όπως με αγαπούν κι εκείνοι. Είμαι φίλη με όλους.
Κ.Π. Δεν νομίζω πως ο κάθε καινούριος έρωτας στη ζωή μας μπορεί να δεχτεί αυτού του είδους τις φιλίες…
Κ.Κ. Θα πρέπει να τις δεχτεί. Ο κάθε νέος έρωτας θα πρέπει να σκεφτεί πως αυτές οι φιλίες είναι κομμάτια από τη ζωή της γυναίκας που είναι πλάι του. Οι προηγούμενοι άντρες στη ζωή της τη διαμόρφωσαν και θα πρέπει ο τωρινός, αν του αρέσει η αγαπημένη του, να τους χρωστάει ευγνωμοσύνη! Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως στις σχέσεις μας πληρώνουμε πολύ συχνά την κακή συμπεριφορά των άλλων! Γι’ αυτό κι εγώ, όταν συναντήσω έναν καταπληκτικό άντρα, λέω: «Μπράβο στις γυναίκες που είχες δίπλα σου, αγόρι μου! Ήταν τυχερές, γιατί σε είχαν πλάι τους κι ήσουν τυχερός, γιατί, για να γίνεις έτσι, σημαίνει ότι έπεσες σε καλά χέρια». Μάλιστα, ο πρώτος έρωτας της ζωής μου – που έχει παντρευτεί μια καταπληκτική γυναίκα και ήμουν στο γάμο του – σε κάθε επέτειό του κάνει ένα πάρτι μαζί με τη σύντροφό του και τα πεθερικά του, στο οποίο ο μεγαλύτερος αριθμός των καλεσμένων είναι οι πρώην του. Όλοι, δηλαδή, πρώην και νυν, γινόμαστε μια οικογένεια! Είναι να μην αγαπάς τέτοιους ανθρώπους; Βέβαια, από την άλλη μεριά, έχουν υπάρξει και περιπτώσεις στη ζωή μου που χρειάστηκε να βάλω πολύ νερό στο κρασί μου. Έτσι κι αλλιώς, κανείς δεν είναι τέλειος. Εγώ η ίδια είμαι γεμάτη αδυναμίες, ελαττώματα, λάθη, θα πω και τη βλακεία μου όταν θυμώσω, θα ζητήσω και τη συγγνώμη μου! Εκείνη τη στιγμή θέλω ο άλλος να έχει το στοιχειώδες χιούμορ και να γελάσει μ’ όλα αυτά, θέλω να πει: «ΟΚ, πάμε παρακάτω», να μη σταθεί, δηλαδή, σε εγωισμούς.
Διαβάστε επίσης
Κ.Π. Ποιο είναι για σένα το πρότυπο της αντρικής γοητείας, αλλά και της γυναικείας ομορφιάς;
Κ.Κ. Μου αρέσει ο άντρας που είναι βαθιά καλλιεργημένος, που έχει χαρακτήρα και προσωπικότητα, άποψη και θέση. Ο άντρας που δεν είναι αγενής, εκπέμπει θετική ενέργεια, είναι ευχάριστος, έχει την αίσθηση του χιούμορ, είναι πολιτισμένος και, κυρίως, διαθέτει ερωτισμό. Διότι, αν του λείπει ο ερωτισμός, όσο κι αν πληροί όλες τις υπόλοιπες προϋποθέσεις, για μένα θα είναι μονάχα ένας γλυκός καλός φίλος – δεν θα γινόταν, δηλαδή, να τον δω ερωτικά. Όσο για το πρότυπο της ιδανικής γυναικείας ομορφιάς, είναι για μένα η γυναίκα που καθημερινά διεκδικεί την κοινωνική της θέση, την οικονομική της κατοχύρωση, την ισοτιμία της με τους άλλους. Η γυναίκα αγωνίστρια, που έχει θετική σκέψη, είναι τρυφερή, γλυκιά, γοητευτική – και επίσης ευχάριστη όταν μοιράζεται στιγμές της ζωής της με τον άντρα.
Κ.Π. Αποκτά κανείς κάτι χωρίς αντάλλαγμα;
Κ.Κ. Εγώ πιστεύω πως, οτιδήποτε κι αν αποκτήσεις, έχει το τίμημά του. Ας πούμε, δηλαδή, πως κερδίζεις το λαχείο. Δεν θα σε πιάσει στη συνέχεια η αγωνία να διατηρήσεις αυτά τα χρήματα; Να τα επενδύσεις; Άσε που θα σου την πέσουν όλοι για να τους βοηθήσεις! Τελικά, δεν υπάρχει τίποτα που να σου χαρίζεται. Ακόμα και οι κουκλάρες που έχουν δίπλα τους μεγάλους με λεφτά, φαλάκρα και κοιλιά, ακόμα κι εκείνες πληρώνουν το τίμημά τους! Το κορμί τους πουλάνε! Δεν ξέρω πόσο είναι ευτυχισμένες κατά βάθος! Όταν, δηλαδή, πέφτουν στο κρεβάτι με έναν τέτοιον άντρα, είναι ευχαριστημένες με τον εαυτό τους και μ’ αυτό που πρέπει να πληρώσουν; Σίγουρα, πάντως, για μένα τίποτα δεν αποκτιέται χωρίς αντάλλαγμα. Ακόμα και στην εργασία σου, θα προχωρήσεις αφού πρώτα έχεις σκιστεί στη δουλειά!
«Στρεσάρομαι με το παραμικρό, ενώ δεν κοιμάμαι εύκολα. Ακόμα, όμως, και όταν κοιμάμαι, η πρόβα και η παράσταση με “στοιχειώνουν” και στον ύπνο μου!»
Κ.Π. Σίγουρα, αυτή είναι η περίπτωσή σου, καθώς είναι γνωστό ότι ξεπερνάς τα όριά σου κάθε φορά που καλείσαι να ερμηνεύσεις έναν ρόλο – και αυτό γίνεται από τα πρώτα σου βήματα στο θέατρο, με αποτέλεσμα από χρόνο σε χρόνο να απολαμβάνεις πάντα επιτυχίες. Κανείς, όμως, δεν ξέρει αν όλα στη ζωή σου έχουν κυλήσει μέχρι σήμερα ομαλά ή μήπως απλώς το αποτέλεσμα είναι λαμπερό…
Κ.Κ. Ό,τι έχω κατακτήσει ήταν έπειτα από πάρα πολλή δουλειά, πολλές φορές σε σημείο υπερκόπωσης. Δίνω πάντα όλη μου την ενέργεια στην υπηρεσία ενός ρόλου. Δεν κάνω οικονομία. Να σκεφθείς, κάθε φορά που γυρίζω στο σπίτι από πρόβα, πάω να καταρρεύσω! Όμως, ακόμα και στο σπίτι, η αγωνία και η κούραση συνεχίζονται. Στρεσάρομαι με το παραμικρό, ενώ δεν κοιμάμαι εύκολα. Ακόμα, όμως, και όταν κοιμάμαι, η πρόβα και η παράσταση με «στοιχειώνουν» και στον ύπνο μου! Διότι βλέπω, όπως και όλοι σχεδόν οι ηθοποιοί, εφιαλτικά όνειρα! Πως βγαίνω στη σκηνή και ξεχνάω τα λόγια μου! Πως δεν βρίσκω το κοστούμι μου και το έργο όπου να ‘ναι αρχίζει! Πως δεν έχω προλάβει να βαφτώ! Από την άλλη μεριά, όταν αντιλαμβάνομαι πως αυτό που κάνω έχει αποδοχή, νιώθω σαν να έχω κερδίσει τη μεγαλύτερη ανταμοιβή – που είναι για μένα να εισπράττω τη συγκίνηση και το «ευχαριστώ» του κόσμου.
Κ.Π. Έχεις νιώσει ποτέ δέσμια της υποχρέωσης να συντηρείς την επιτυχία που σημειώνεις πάντα ερμηνεύοντας έναν ρόλο;
Κ.Κ. Έχω νιώσει πως θα ήθελα πολύ κάποια στιγμή να φύγω και να χαθώ μέσα στον κόσμο! Εκτιμώ εκείνους που το κάνουν. Εκείνους που κάποια στιγμή επιχειρούν βαθιά τομή στη ζωή τους και πάνε αλλού. Όνειρό μου είναι να γίνω κάποτε ταξιδιώτισσα, να χαθώ μέσα στις ερημιές της Ασίας, της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής. Να γνωρίσω τον κόσμο…
Κ.Π. Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν θα σε φόβιζε το ενδεχόμενο ότι στην επιστροφή σου μπορεί να μη σε περιμένει κανείς;
Κ.Κ. Μα απλώς μίλησα για ένα όνειρο! Για κάτι που ίσως δεν θα μπορέσω να κάνω ποτέ, διότι, για να ακολουθήσεις μια τέτοια ζωή, πρέπει να έχεις λύσει το οικονομικό σου πρόβλημα, εκτός κι αν είσαι αποφασισμένος να ζεις πλένοντας πιάτα! Αυτό δεν θα μπορούσα να το κάνω. Οπωσδήποτε, αν ήμουν σε θέση να πραγματοποιήσω το ταξίδι αυτό, δεν θα προβληματιζόμουν για το αν θα με θυμούνται όσοι μείνουν πίσω ή για το αν θα με ξεχάσουν. Στη ζωή τίποτα δεν είναι δεδομένο. Όλα είναι υπό αίρεση. Όλα είναι ρευστά. Όσο ζεις, αγωνίζεσαι.
Κ.Π. Με τι θα άλλαζες τον εαυτό σου;
Κ.Κ. Με τον καλύτερο εαυτό μου! Με μια Καρυοφυλλιά πιο έξυπνη, πιο όμορφη, πιο πλούσια, πιο υπομονετική, «πιο» σε όλα! Όσο, όμως, κι αν άλλαζα, κάποια πράγματα θα συνέχιζαν να μ’ αφήνουν αδιάφορη. Για παράδειγμα, δεν θα μπορούσα ποτέ να περνάω άπειρες ώρες στα μαγαζιά ψάχνοντας για το «φοβερό» μοντελάκι! Δεν θα αφιέρωνα ατελείωτα πρωινά σε ινστιτούτα ή σε κομμωτήρια. Ακόμα και τώρα, το πολύ να πάω μία φορά τον μήνα για βαφή ή κούρεμα. Επιπλέον, μακιγιάρομαι μόνη μου και όποτε χρειαστεί. Όσο για το ντύσιμό μου, από το πρωί ως το βράδυ κυκλοφορώ με ένα τζιν και T-shirt. Θα ντυθώ κάπως καλύτερα όταν χρειάζεται να πάω κάπου για τη δουλειά μου, δηλαδή μία-δυο φορές τον χρόνο!
Διαβάστε επίσης
Κ.Π. Αυτό είναι το νέο πρόσωπο της σταρ σήμερα;
Κ.Κ. Δεν ξέρω, εμένα μ’ ενοχλεί η λέξη «σταρ»! Αισθάνομαι μόνο καλλιτέχνις, μια εργαζόμενη γυναίκα.
«Μ’ ενοχλεί η λέξη «σταρ»! Αισθάνομαι μόνο καλλιτέχνις, μια εργαζόμενη γυναίκα».
Κ.Π. Θα ήσουν το ίδιο αν ζούσες στο Χόλιγουντ;
Κ.Κ. Στο Χόλιγουντ θα ήθελα να είμαι ο Σον Πεν ή ο Τζόνι Ντεπ! Με κανέναν τρόπο μέρος του συστήματος. Αν ζούσα εκεί, οι επιλογές μου θα ήταν πάρα πολύ αυστηρές. Δεν θα έκανα mainstream ταινίες. Θα επέλεγα σενάρια που θα είχαν να πουν πράγματα στον θεατή.
Κ.Π. Θα ήσουν μια Βανέσα Ρεντγκρέιβ ή μια Φέι Νταναγουέι;
Κ.Κ. Για τη Ρεντγκρέιβ συμφωνώ. Η άλλη, όμως, έκανε τα χίλια μύρια συμβατικά στη ζωή της από ένα σημείο και μετά, συν τις πλαστικές! Αν εξαιρέσεις κάποιες παλιές ταινίες της με τον Πολάνσκι και τον Καζάν, έπεσε κι αυτή στη λούμπα του χώρου που θέλει την ηθοποιό μια ωραία γυναίκα και τίποτ’ άλλο.
Κ.Π. Κατά τη γνώμη σου, τι βοηθάει περισσότερο έναν ηθοποιό στην καριέρα του: το ταλέντο ή η σκληρή δουλειά;
Κ.Κ. Πιο εύκολα θα έχεις αποτελέσματα αν δουλεύεις πολύ, κι ας μην έχεις ταλέντο, παρά αν έχεις ταλέντο και δεν δουλεύεις καθόλου. Από μόνες τους η θεία φλόγα και η έμπνευση δεν λένε τίποτα.
Κ.Π. Για να λάμψει μια ηθοποιός στον καλλιτεχνικό χώρο, τι πιστεύεις πως χρειάζεται: αψεγάδιαστη εμφάνιση, ταλέντο, σωστές επιλογές ή καλό μάνατζερ;
Κ.Κ. Ταλέντο και σωστές επιλογές. Για την εμφάνιση δεν το συζητάω, δηλαδή η Μέριλ Στριπ τι είναι, καμιά καρακούκλα; Δείχνει, όμως, πιο ουσιαστική από την οποιαδήποτε ομορφούλα ενζέν! Δες και τη Σαρλίζ Θερόν στο Monster. Αυτό δεν σημαίνει ότι για να πάρεις Όσκαρ πρέπει να μεταμορφωθείς σε τέρας! Το θέμα είναι να έχεις προσωπικότητα. Επίσης, ένας ηθοποιός είναι σαν να κάνει πρωταθλητισμό – οφείλει, δηλαδή, να είναι σε πολύ καλή φυσική κατάσταση, σαν τον πρωταθλητή, για να μπορεί να διατηρεί την ενέργειά του στο φουλ. Δεν πρέπει να πίνει ούτε να καπνίζει, ενώ επιβάλλεται να ακολουθεί με πειθαρχία και συνέπεια το πρόγραμμά του. Όσο για τον μάνατζερ, δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει! Και λέω «δυστυχώς», γιατί ο μάνατζερ είναι απαραίτητος για τους καλλιτέχνες. Αν μη τι άλλο, για να χειριστεί το θέμα της αμοιβής ενός ηθοποιού, ώστε να τον βγάλει απ’ αυτήν τη δύσκολη θέση. Είναι απαράδεκτο ένας καλλιτέχνης να συζητάει ο ίδιος με τους παραγωγούς και να τους λέει: «Τόσα αξίζω!». Μ’ έχουν ρίξει οικονομικά πολλές φορές, ακριβώς γιατί ντρέπομαι να χειριστώ αυτό το θέμα. Παλιότερα, ακόμα πιο πολύ!
Κ.Κ.: Κατ’ αρχάς, το πρώτο πράγμα που ζητάω από τα νέα παιδιά που συνεργάζονται μαζί μου είναι να μου μιλούν στον ενικό, δεν μπορώ τα «κυρία Καραμπέτη» και «σας παρακαλώ!». Αμέσως, δηλαδή, τους λέω: «Με λένε Καρυοφυλλιά, μιλήστε μου στον ενικό!». Έτσι αισθάνονται άνετα. Άλλωστε, το θέατρο είναι δουλειά συνόλου και πρέπει όλοι να νιώθουν ισότιμα και άνετα. Βέβαια, κάποια παιδιά μού λένε πως βγήκαν στο θέατρο επηρεασμένα από την ερμηνεία μου σε ένα έργο. Αυτό με συγκινεί, αλλά από την άλλη μεριά λέω: «Ωχ! Μεγαλώσαμε!» (γέλια).
Κ.Π. Είσαι από τους ηθοποιούς που δεν κάνουν συμβιβασμούς στην καριέρα τους, ξέρω ότι έχεις αρνηθεί ρόλους – κυρίως τηλεοπτικούς – γιατί δεν κάλυπταν τους στόχους σου. Θέλεις να μου μιλήσεις για απραγματοποίητα όνειρα, αλλά και για προγραμματισμένα σχέδια;
Κ.Κ.: Θα αρχίσω από το δεύτερο. Το χειμώνα θα παίξω στο θεατρικό έργο Σαν Αλλοτε, πλάι στον Σταμάτη Φασουλή και την Όλια Λαζαρίδου. Όσο για τα απραγματοποίητα όνειρα… Να κάνω λεφτά! Όχι γιατί πιστεύω ότι το χρήμα φέρνει την ευτυχία. Απλώς σου λύνει τα χέρια, αν τύχει να αντιμετωπίσεις στη ζωή σου μια δύσκολη στιγμή.
Κ.Π. Η εξουσία διαφθείρει και η επιτυχία υπονομεύει;
Κ.Κ.: Το έχουμε δει κι αυτό, κάποιους ανθρώπους, δηλαδή, οι οποίοι, μόλις ξεχώρισαν στον τομέα τους, έγιναν τέρατα εγωκεντρισμού. Σίγουρα, όταν σε επισκέπτεται η επιτυχία, χρειάζεται να έχεις ψυχραιμία, μέτρο και αυτοκριτική. Κι ακόμα να θυμάσαι ότι κανείς μας δεν είναι στο απυρόβλητο, κανείς μας δεν είναι Θεός!
