Πες μου τον καφέ σου να σου πω ποιος είσαι

Μέχρι να επικαλεστεί το δικαίωμα στη σιωπή ο αληθινός Φραπές, τι κωδικά ονόματα θα είχαν οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές στο μενού του καφενείου που ονομάζουμε ελληνική επικαιρότητα; 

Φραπές

Γιώργος Ξυλούρης – Έτσι μας κόλλησε τώρα. 

Ο καφές του ανθρώπου της συνήθειας. Το κολάρο του πουκαμίσου ελαφρώς ξεφτισμένο, δάχτυλα κιτρινισμένα από το χρόνιο κάπνισμα. Αγαπημένη φράση: «εγώ έτσι έμαθα». Είναι εκεί από το πρωί μέχρι το απόγευμα, ανακατεύεται, φουσκώνει, ρουφιέται, κατακάθεται και ξανανεβαίνει. Σιωπηλός μέχρι τις τελευταίες τζούρες όταν το καλαμάκι κάνει συγχορδίες στον πάτο του σέικερ.

Καπουτσίνο

Μάκης Βορίδης

Ρόφημα προσιτό μα και ελίτικο. Για όσους είναι του αφρού, της αφρόκρεμας και της αφροσύνης. Λίγη ζάχαρη για να σπάει η πίκρα από το μέτριο χαρμάνι. Προτιμάται σε πορσελάνινη bespoke κούπα στο μπλε της θάλασσας και του ουρανού και λίγο κακάο από πάνω για άρωμα Ευρώπης. Γάλα από γελάδι, δεν πιστεύω να βάζετε τίποτα woke φλωριές. 

Φρέντο εσπρέσο (σκέτο)

Νίκος Ανδρουλάκης

Το θεωρεί φλεξ αλλά δεν το κάνει και θέμα που είναι σκέτος. Σίγουρα σε διάφανο πλαστικό ποτήρι για να ανακατεύεται και να λιώνει ο πάγος. Ο φρέντο σκέτος θέλει να δείχνει άμεσος και ξεκάθαρος αλλά είναι απλά ουδέτερος. Ούτε ζάχαρη, ούτε γάλα, ούτε αφρό — μην τον μπλέκεις.

Εσπρεσάκι

Πιερρακάκης 

Καφές ευρωπαϊκός, καφές ‘στο πόδι’. Γιατί το Eurogroup τρέχει, και πού να κάνεις τους G7 να περιμένουν. Οικονομικός, οικονομικών, της οικονομίας γενικότερα. Ιδανικός για εξεταστικές επιτροπές και διαύγεια στις ανεξάρτητες αρχές. 

Φρέντο καπουτσίνο

Κωνσταντίνος Τασούλας

Θεσμικός, ελληνικός. Κρύος αλλά ήπιος. Λογικά με ζαχαρίνη. Δεν θα σου κάψει τη γλώσσα, δεν θα σου ανεβάσει παλμούς.

Αμερικάνο

Στέφανος Κασσελάκης

Εσπρεσάκι με βραστό νερό. Ο τύπος που εξηγεί τα ελληνικά με διεθνείς όρους, ελπίζοντας ότι κάπου στην αραίωση θα βρεθεί ουσία. Περισσότερο νερό, λιγότερη ένταση. Μεγάλο ποτήρι, ανοιχτό χρώμα, βλέμμα προς τα έξω. Πίνεται εύκολα, αλλά πάντα αναρωτιέσαι πού πήγε ο καφές.

Καραβίσιος

Παύλος Πολάκης

Βαρύς, αγροτικός, ευθύς, δεν τον ενδιαφέρει το κυριλέ σερβίρισμα. Δεν πίνεται για απόλαυση, αλλά για ετοιμότητα. Είναι ο καφές που σε ξυπνάει με το ζόρι. Απολαμβάνεται παραδοσιακά με άφιλτρο τσιγάρο.

Φίλτρου

Παύλος Μαρινάκης

Δεν ενθουσιάζει, δεν σοκάρει, αλλά βγαίνει σε γεύσεις και κρατάει τις ισορροπίες στο γραφείο. Προσοχή, άμα τον κάνεις δυνατό τσιτώνει νεύρα.

Ιρλανδικός

Αθανασία Ρέππα

Δεν υφίσταται αλκοόλ στον καφέ μου! Λέει σε όλους ότι είναι latte.

Ελληνικός

Ανδρέας Στρατάκης (Χασάπης)

Αργός, βαρύς, ψημένος στη χόβολη, όχι κι από σπάνιο χαρμάνι, αλλά από αυτά που κρατάνε χρόνια στο ντουλάπι. Το κατακάθι ό,τι πρέπει για να μάθεις τη μοίρα σου: «Βλέπω τα αρχικά ΕΟΠΕΚΕΠΕ και μια μεγάλη πόρτα που θα διαβείς, με κάγκελα»

Σοκολάτα βιεννέζικη

Καλλιόπη Σεμερτζίδου

Είναι στάση ζωής. Είναι πλούσια σε γεύση, και σερβίρεται ιδανικά πλησίον παραθύρου σε πολυτελές σαλέ. Ότι πρέπει για να ζεσταθείτε μετά από βόλτα στα χιονισμένα τοπία με κατακκόκινο αμάξι.

Φραπουτσίνο

Χρήστος Μαγειρίας

Προτιμά το καλοκαίρι και είναι λάτρης του ελληνικού lifestyle. Δροσερός, τονωτικός, ανεβάζει story από ξαπλώστρα με hashtag #δουλεύουμε. Δεν είναι καφές — είναι ένα απολαυστικό ρόφημα για γερά στομάχια.

Ντεκαφεϊνέ

Ζωή Κωνσταντοπούλου

Για ανθρώπους με πηγαία ενέργεια. Τον πίνεις για να μπορείς να κοιμηθείς. Λίγο πλασέμπο, λίγο για τη γεύση, ο ντεκαφεϊνέ είναι εκέι για σένα.

Έφτασεεε!