Αυτά είναι τα 9 κορυφαία βιβλία μυστηρίου του 21ου αιώνα

Καλοκαίρι χωρίς δολοφόνο να τριγυρνά στις νοτισμένες από αντικουνουπικό σελίδες δεν νοείται. Το ΚΛΙΚ αναδημοσιεύει τη λίστα με τα Καλύτερα Θρίλερ Βιβλία του 21^ου αιώνα των New York Times και κάποιες επιλογές δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Όπως για παράδειγμα πόσα από τα εννιά κορυφαία έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη -ή πρόκειται, και σε streaming πλατφόρμες. (Συγκεκριμένα, 4 από αυτά έχουν ήδη γίνουν ταινία και άλλα 2 είναι στο στάδιο της παραγωγής)

9.«Κουτσά Άλογα» — (Εκδόσεις Αίολος)

Μικ Χέρον, 2010

Ο τίτλος αυτού του βιβλίου —του πρώτου μιας σειράς που μέχρι στιγμής αριθμεί εννέα τόμους— προέρχεται από το Slough House, ένα θεόκλειστο συγκρότημα γραφείων στο Λονδίνο όπου η βρετανική υπηρεσία πληροφοριών εξορίζει τους αποσυνάγωγούς της. Σε αυτό το νησί των σπασμένων παιχνιδιών κουμάντο κάνει ο Τζάκσον Λαμπ, ένας μόνιμος πράκτορας της MI5 με αισχροκερδές λεξιλόγιο και απερίγραπτη προσωπική υγιεινή. Ο Χέρον έχει εξυμνηθεί ως διάδοχος του Τζον λε Καρέ, πράγμα που είναι κάπως παραπλανητικό. Αυτά τα βιβλία δεν αφορούν τόσο τη γεωπολιτική ή την κατασκοπεία, όσο τις ίντριγκες και την ταπείνωση της σύγχρονης δουλειάς γραφείου — έστω και με ανταλλαγές πυροβολισμών, τρομοκρατικές απειλές και απολαυστική, κοφτερή γραφή.

8. «Δάκρυα ξυράφι» — (Εκδόσεις Gutenberg)

Σ. Α. Κόσμπι, 2021

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα εκδίκησης που θυμίζει pulp μυθοπλασία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Παρακολουθεί δύο ηλικιωμένους πρώην καταδίκους, τον Άικ Ράντολφ και τον Μπάντι Λι, που ζουν στην αγροτική Βιρτζίνια. Οι γιοι τους —ο ένας Μαύρος, ο άλλος λευκός— είναι παντρεμένοι μεταξύ τους και έχουν μια μικρή κόρη. Όταν αυτοί οι γιοι δολοφονούνται με βάναυσο τρόπο, οι πατεράδες ξεκινούν μια αμείλικτη καταδίωξη για σκληρή εκδίκηση. Ο Άικ και ο Μπάντι τυγχάνει να είναι ομοφοβικοί, οπότε θα χρειαστεί να παλέψουν με αυτό το βάρος την ίδια ώρα που σπάνε κεφάλια. Αυτό το μυθιστόρημα για τον ρατσισμό, τη τοξική αρρενωπότητα, την πατρότητα, το πένθος και τη λύτρωση σε χτυπάει σαν γροθιά.

7. «Ο Θεός του Δάσους» (Εκδόσεις Ίκαρος)

Λιζ Μουρ, 2024

Το να χάνεις ένα παιδί σε μια οικογένεια είναι τραγωδία. Το να εξαφανίζονται δύο, με διαφορά 14 ετών; Αυτό είναι είτε απροσεξία είτε συνωμοσία. Το αριστοτεχνικό μυθιστόρημα της Μουρ υφαίνει μαζί τις δίδυμες χρονικές γραμμές των προνομιούχων αλλά μοιραία άτυχων (ή έτσι φαίνεται) αδελφών, Μπερ και Μπάρμπαρα Βαν Λαρ. Ο οκτάχρονος Μπερ εξαφανίζεται από το κτήμα της οικογένειας το 1961· η Μπάρμπαρα, ήδη επαναστάτρια στα 13 της, εξαφανίζεται το 1975. Η κορύφωση του βιβλίου δεν υστερεί καθόλου στο κομμάτι των αποκαλύψεων, αλλά η Μουρ ενδιαφέρεται εξίσου να εξερευνήσει τις διαχρονικές παραδοξότητες της κοινωνικής τάξης και της θέσης —καθώς και τα βάθη του μητρικού πένθους— όσο και να λύσει το έξυπνο μυστήριο-σπαζοκεφαλιά της.

6. «My sister. The Serial Killer»

Ογινκάν Μπρέιθγουεϊτ, 2018

Τα θρίλερ τείνουν να προκαλούν μια σειρά από πρωτόγονα συναισθήματα· το γέλιο σπάνια είναι ένα από αυτά. Το εκρηκτικό ντεμπούτο της Μπρέιθγουεϊτ δεν υστερεί σε αριθμό θυμάτων, αλλά ξεφεύγει από το σύνηθες ζοφερό μοτίβο χάρη στη μαύρη κωμική απεικόνιση δύο ασυνήθιστα δεμένων αδελφών από τη Νιγηρία, εκ των οποίων η μία συνεχίζει να δολοφονεί ανεπιθύμητα τους συντρόφους της. Κάθε φορά, η πανέμορφη και ενδεχομένως κοινωνιοπαθής Αγιούλα επικαλείται αυτοάμυνα· η Κορέντε, νοσοκόμα στο επάγγελμα, δεν είναι και τόσο σίγουρη. Παρόλα αυτά, βοηθά πάντα τη μικρή της αδελφή να καθαρίσει τις ακαταστασίες της — μέχρι την ημέρα που η Αγιούλα τραβά την προσοχή του γιατρού που είναι ερωτευμένη η Κορέντε στη δουλειά, ενός καλόκαρδου άντρα.

5.«Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους» (εκδόσεις Καστανιώτη)

Κόρμακ ΜακΚάρθι, 2005

Μην αρκειστείτε στη (σπουδαία) κινηματογραφική μεταφορά των Τζοέλ και Ίθαν Κοέν. Αυτή είναι η πιο ευθεία και αμείλικτη αφήγηση του ΜακΚάρθι, ένα βιβλίο που είναι σχεδόν αδύνατον να αφήσεις από τα χέρια σου. Παίρνει τον τίτλο του από τον πρώτο στίχο του ποιήματος του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς “Ταξίδι στο Βυζάντιο” και διαπραγματεύεται τα θέματά του (πεπρωμένο, βία, ηθική παρακμή) με μια αδυσώπητη αυτοπεποίθηση. Τοποθετημένο το 1980 στα σύνορα Τέξας-Μεξικού, καταπιάνεται με τον απόηχο μιας συμφωνίας ναρκωτικών που πήγε στραβά — και με δολοφονίες που διαπράττονται με ένα πνευματικό πιστόλι σφαγείου. Η ζοφερή οπτική του ΜακΚάρθι για τη ζωή είναι διάχυτη σε κάθε σελίδα.

4. «Το κορίτσι με το τατουάζ» (εκδόσεις Ψυχογιός)

Στιγκ Λάρσον, 2008

Η επέλαση της τριλογίας Millennium του Λάρσον ξεκίνησε εδώ, με ένα από τα πιο ανεξίτηλα λογοτεχνικά δημιουργήματα του 21ου αιώνα: μια γκοθ-πανκ Σουηδέζα χάκερ, τη Λίσμπεθ Σαλάντερ, της οποίας η τεχνική ευφυΐα συγκρίνεται μόνο με τις αντικοινωνικές της τάσεις. Είναι μια απροσδόκητη συνεργάτιδα για τον μεσήλικα δημοσιογράφο Μίκαελ Μπλόμκβιστ, αλλά όταν οι δυο τους ενώνουν τις δυνάμεις τους για να ερευνήσουν την εξαφάνιση της ανηψιάς ενός πλούσιου βιομηχάνου που συνέβη πριν από χρόνια, η ανεξιχνίαστη υπόθεση μετατρέπεται σε καταδίωξη της αλήθειας και της δικαιοσύνης μέσα σε μια απέραντη, πολυδαίδαλη συνωμοσία.

3. «Στο Δάσος» (εκδόσεις Μεταίχμιο)

Τάνα Φρεντς, 2007

Μια συνηθισμένη μέρα του 1984 στα προάστια της Ιρλανδίας, τρία παιδιά μπαίνουν στο δάσος· μόνο το ένα, ματωμένο και σε κατάσταση σοκ, βγαίνει έξω. Το αγόρι δεν θυμάται τίποτα και η υπόθεση παραμένει ανεχνίαστη. Μεταφερόμαστε δύο δεκαετίες μετά: έχει γίνει πλέον ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών, με νέο όνομα, νέα προφορά και τεράστιο βάρος από τις τύψεις του επιζώντα. Η ανατοποθέτησή του στην υπόθεση δολοφονίας ενός 12χρονου κοριτσιού σε έναν τοπικό αρχαιολογικό χώρο προσφέρει τη σύγχρονη αφορμή της πλοκής, αλλά το βραβευμένο με Edgar ντεμπούτο της Φρεντς είναι πολύ περισσότερα από την απλή εκκίνηση της σειράς της Dublin Murder Squad: είναι ένα οξυδερκές και εξαιρετικά ατμοσφαιρικό πορτρέτο της απώλειας, της μνήμης και των ατελείωτων μυστηρίων της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

2. «Σκοτεινό Ποτάμι» (εκδόσεις Bell)

Ντένις Λεχέιν, 2004

Ο Λεχέιν παραμένει ένας από τους πιο αυθεντικά κινηματογραφικούς συγγραφείς του είδους (δεν είναι απορίας άξιο που τόσο πολλά μυθιστορήματά του έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο, συχνά με εξαιρετική επιτυχία). Είναι δύσκολο όμως να ξεπεράσει κανείς την ένταση και τη ροή του «Σκοτεινού Ποταμού» (Mystic River), στον οποίο οι συνέπειες ενός φορτισμένου περιστατικού που έζησαν τρεις παιδικοί φίλοι στην εργατική Βοστόνη της δεκαετίας του ’70 αντηχούν δεκαετίες μετά. Όταν η έφηβη κόρη ενός από εκείνους τους άντρες πλέον δολοφονείται 25 χρόνια αργότερα, το βιβλίο μετατρέπεται σε μια καθηλωτική μελέτη πάνω στις τύψεις, την εκδίκηση και τη μακριά σκιώδη διάρκεια του ψυχικού τραύματος, δοσμένη με το ανεπαναλήπτως τρυφερό και ταυτόχρονα ωμό ύφος του Λεχέιν.

1. «Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε» (εκδόσεις Μεταίχμιο)

Γκίλιαν Φλιν, 2012

Το πονηρό, γεμάτο ψευδαισθήσεις αριστούργημα της Φλιν ξεκινά ως η σχετικά απλή ιστορία μιας γυναίκας από το Μισούρι, της Έιμι Νταν, η οποία εξαφανίζεται την ημέρα της πέμπτης επετείου του γάμου της. Θα μπορούσε ο σύζυγός της, Νικ, να είναι ο υπεύθυνος; Άλλωστε, είναι κυκλοθυμικός, αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, ίσως μάλιστα να έχει και εξωσυζυγική σχέση. Ωστόσο, τα ημερολόγια της Έιμι, τα οποία κάνουν αναδρομές στην προηγούμενη ζωή του ζευγαριού στη Νέα Υόρκη και στα πολύ πιο ρόδινα ξεκινήματα του έρωτά τους, αποκαλύπτουν άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες. (Αυτή η ιστορία έχει τόσο πολλές πλευρές που είναι πρακτικά ένα πολύεδρο). Η αφήγηση, με τις ευέλικτες ανατροπές και τους παραπλανητικούς ελιγμούς της, διακρίνεται στην οικοδόμηση της έντασης μέχρι την τελική, καθηλωτική αποκάλυψη. Αλλά είναι οι αιχμηρές, οξυδερκείς παρατηρήσεις της Φλιν —ας κάνουμε όλοι μια στάση εδώ για να τιμήσουμε τον εμβληματικό μονόλογο του “cool girl”— που χαρίζουν στο Gone Girl τη δικαιωματικά αξιοποιημένη θέση του στο σύγχρονο πάνθεον.