Κάθε ελάχιστη συναλλαγή με Bitcoin κοστίζει στον πλανήτη 211 €
Πόσο εύκολα μπορεί να γίνει παγκόσμιο νόμισμα το Bitcoin με το τεράστιο κόστος χρήσης που έχει;
Ο χειμώνας πλησιάζει δείχνοντας ήδη τα δόντια του και όλοι, μα όλοι, είμαστε κολλημένοι σε οθόνες, με χαρτί και μολύβι στο χέρι, για να υπολογίσουμε την επίπτωση που θα έχει στην τσέπη μας. Έχοντας επιστρατεύσει προβλέψεις μετεωρολόγων, μερομήνια, ακόμα και φλυτζάνια καφετζούδων, σημειώνουμε τις μέρες που φανταζόμαστε πως η θέρμανση στο χώρο μας θα είναι κάτι αναπόφευκτο. Και πολλαπλασιάζοντας με τις τιμές στην οθόνη, θα δούμε πόσο η τσέπη θα ματώσει.
Σε μεγαλύτερη κλίμακα, οι χώρες όλου του κόσμου, προσπαθούν να λύσουν το γρίφο της ακριβής ενέργειας, κάτι που προέκυψε την ώρα που δήλωναν έτοιμες να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Την ώρα που έπαιρναν αποφάσεις απαλλαγής από πηγές ενέργειας εχθρικές προς το περιβάλλον, οικονομικές όμως την ίδια στιγμή. Γρίφος για δυνατούς.
Και την ώρα που το κόστος της ενέργειας βρίσκεται στα ουράνια, με την πλειοψηφία να το θεωρεί τεράστιο πλήγμα, ένα μεγάλο κομμάτι της, ξημεροβραδιάζεται μέσα στα ψηφιακά ανταλλακτήρια κρυπτονομισμάτων, σε ένα κυνήγι ‘’εύκολου;’’ κέρδους, αγοράζοντας και πουλώντας κλάσματα του bitcoin.
Σύμφωνα με μια έρευνα που έκανε το MoneySuperMarket, με το σημερινό κόστος της ενέργειας, η χρήση του Bitcoin ως παγκόσμιο νόμισμα, μόνο σαν αστείο μπορεί να ειπωθεί. Για την ελάχιστη συναλλαγή απαιτούνται 1173 κιλοβατώρες ρεύματος, κάτι που αντιστοιχεί περίπου στην μέση μηνιαία κατανάλωση για ένα ελληνικό σπίτι. Με 18 λεπτά το κόστος της κιλοβατώρας, έχουμε ένα ωραιότατο πακέτο 211 ευρώ για να αγοράσουμε ένα καφεδάκι; Και όπου περνάει το crypto μας βέβαια.
Τα κρυπτονομίσματα χρησιμοποιούν ένα σύστημα Proof Of Work (PoW) για την επαλήθευση των συναλλαγών στο δίκτυο, το οποίο συνήθως απαιτεί σημαντική επεξεργαστική ισχύ για να ολοκληρωθεί. Το σύστημα απόδειξης εργασίας (POW) ζητά από τους ανθρώπους (τους επεξεργαστές τους καλύτερα) να χρησιμοποιήσουν τον πανίσχυρο επεξεργαστή και την ηλεκτρική τους ενέργεια, για να βοηθήσουν το δίκτυο να επεξεργαστεί και να επαληθεύσει μια συναλλαγή λύνοντας αυτό που στην πραγματικότητα είναι ένα πολύπλοκο παζλ. Ως αποζημίωση, θα παραλάβουν ένα καθορισμένο ποσό κρυπτονομίσματος για την επίλυση του παζλ και ως εκ τούτου την επαλήθευση της συναλλαγής.
Είναι αυτή η ενεργοβόρα διαδικασία που εκτελείται από χιλιάδες ή και εκατομμύρια miners, όπως ονομάζονται οι παραγωγοί κρυπτονομισμάτων, σε όλο τον κόσμο που συμβάλλει στον διαρκώς αυξανόμενο ενεργειακό λογαριασμό της κρυπτογράφησης και είναι μια διαδικασία που θα συνεχίσει να αυξάνεται καθώς αυξάνεται η ζήτηση στο δίκτυο.
Πόσο φιλικό μπορεί να είναι λοιπόν ένα νόμισμα, που η ετήσιες ανάγκες του σε ενέργεια, με τα σημερινά δεδομένα ανέρχονται σε 123 τεραβατώρες, ή αλλιώς, την ενέργεια που χρειάζεται μια χώρα σαν τη Νορβηγία για όλη τη χρονιά; Και ας σκεφτούμε για λίγο πως οι μέχρι τώρα συναλλαγές σε Bitcoin για καθημερινές ανάγκες, είναι κάτι που ανήκει σχεδόν στη σφαίρα της φαντασίας. Μιλάμε μόνο για παραγωγή, αγορά και πώληση του ίδιου του νομίσματος. Μάλλον θέλει δρόμο ακόμα.
