Η Πόλη Unplugged: Ένας Darth Vader, μια Sailor Moon και εμείς στο Comicdom Con Athens

Υπάρχει μια στιγμή στο Comicdom που καταλαβαίνεις ότι δεν βρίσκεσαι απλώς σε ένα φεστιβάλ. Είναι όταν σηκώνεις το κεφάλι και βλέπεις γύρω σου χιλιάδες ανθρώπους κάθε ηλικίας να κινούνται ανάμεσα σε πάγκους με κόμικς, prints, φιγούρες, sketchbooks και αυτοσχέδια zines, ενώ δίπλα σου περνά ένας Darth Vader, μια Sailor Moon και κάποιος ντυμένος χαρακτήρας από obscure manga που μόνο οι πραγματικά μυημένοι αναγνωρίζουν. Το Comicdom CON Athens 2026 είχε και φέτος αυτό το χάος που μόνο οι καλές διοργανώσεις έχουν, είχε φασαρία, ενθουσιασμό, ουρές, υπερδιέγερση και μια αίσθηση ότι η ποπ κουλτούρα, όσο κι αν αλλάζει μορφές, παραμένει ζωντανή.

Και ναι, είχε πάρα πολύ κόσμο. Τόσο που σε κάποιες στιγμές δυσκολευόσουν να περάσεις από τους διαδρόμους της Τεχνόπολης. Αλλά αυτό ακριβώς είναι και το πιο δυνατό μήνυμα του φεστιβάλ, ότι το κόμικ όχι μόνο δεν πέθανε ποτέ, αλλά συνεχίζει να γεννά κοινότητες, παρέες και νέους δημιουργούς.

30 χρόνια Comicdom

Το φετινό Comicdom είχε επετειακό χαρακτήρα, αφού συμπλήρωσε 20 χρόνια ως convention και παράλληλα γιόρτασε τα 30 χρόνια της κοινότητας Comicdom συνολικά. Γιατί πριν γίνει το μεγάλο φεστιβάλ που ξέρουμε σήμερα, υπήρξε πρώτα το ComiCom fanzine. Το 1996, ο Δημήτρης Σακαρίδης και ο Ηλίας Κατιρτζιγιανόγλου δημιούργησαν ένα περιοδικό αφιερωμένο κυρίως στα αμερικανικά comics, με άρθρα, reviews και συμμετοχές φίλων και συνεργατών που μοιράζονταν την ίδια εμμονή με την 9η τέχνη. Σε μια εποχή χωρίς social media και χωρίς εύκολη πρόσβαση στην παγκόσμια comic σκηνή, τέτοιες πρωτοβουλίες λειτουργούσαν σαν μικρές υπόγειες λέσχες πολιτισμού.

Τριάντα χρόνια μετά, αυτό το μικρό fanzine έχει εξελιχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα pop culture events της χώρας. Και αυτό φαίνεται παντού. Στο τεράστιο καλλιτεχνικό παζάρι, όπου περισσότεροι από 200 Έλληνες και ξένοι δημιουργοί παρουσίασαν δουλειές τους, από αυτοεκδόσεις μέχρι μεγάλες κυκλοφορίες. Το ενδιαφέρον είναι ότι το Comicdom συνεχίζει να δίνει τεράστιο χώρο στους ανεξάρτητους δημιουργούς. Δεν είναι μια έκθεση που ανήκει αποκλειστικά στις μεγάλες εκδοτικές. Εδώ βλέπεις νέους δημιουργούς να κάθονται δίπλα σε καταξιωμένα ονόματα, κάτι που κρατά τη διοργάνωση ζωντανή και όχι μουσειακή.

Cosplay φυσικά κι εδώ

Το cosplay, φυσικά, είχε και φέτος πρωταγωνιστικό ρόλο. Και όχι μόνο από επαγγελματίες cosplayers. Το ωραίο με το Comicdom είναι ότι βλέπεις ανθρώπους που απλώς θέλουν να συμμετέχουν. Άλλοι με στολές φτιαγμένες επί μήνες, άλλοι πιο πρόχειρα, όλοι όμως με διάθεση παιχνιδιού. Αυτό το στοιχείο κάνει το φεστιβάλ να μοιάζει περισσότερο με κοινότητα παρά με έκθεση.

Το κομμάτι των εκθέσεων

Από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια της φετινής διοργάνωσης ήταν οι εκθέσεις. Η μεγάλη επετειακή έκθεση «20 Χρόνια Comicdom CON Athens – 30 Χρόνια Comicdom» παρουσίαζε αρχειακό υλικό, παλιές εκδόσεις και έργα καλλιτεχνών που σημάδεψαν την ιστορία του φεστιβάλ, από τον Milo Manara και τον John Romita Jr. μέχρι σύγχρονους Έλληνες δημιουργούς όπως ο Ηλίας Κυριαζής και το φοβερό του Μανιφέστο.

Στην έκθεση παρουσιάζονται 20 εμβληματικές εκδόσεις που δείχνουν τη θεματική και καλλιτεχνική ωρίμανση των Ελλήνων δημιουργών. Βλέπεις  ιστορικές καταγραφές, λογοτεχνικές μεταφορές, βιογραφίες σημαντικών προσώπων της χώρας, όπως ο Θανάσης Βέγγος, αλλά και το πρώτο εγχώριο εθνογραφικό comic Σκουριές.

Ξεχωριστή θέση στην έκθεση είχε το έργο του τιμώμενου καλλιτέχνη Αντώνη Βαβαγιάννη, δημιουργού της best seller σειράς Κουραφέλκυθρος. Τα strips του, με αυτό το αλλόκοτο, αυτοσαρκαστικό και συχνά υπαρξιακό χιούμορ, έχουν αποκτήσει φανατικό κοινό στην Ελλάδα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλος Έλληνας δημιουργός αυτού του βεληνεκούς (ίσως μόνο ο Αρκάς), ο οποίος έχει περισσότερα από 17 χρόνια συνεχούς πορείας, πάνω από δέκα εκδόσεις και χιλιάδες ανθρώπους που τον διαβάζουν και τον ακολουθούν. Στην έκθεση γίνεται μια αναδρομή στον κόσμο του, από τα πρώτα σχέδια μέχρι τις πιο γνωστές του δουλειές του, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι επιμελήθηκε ο ίδιος το επίσημο εικαστικό του.

Λεξ και Σιδηρόπουλος, ραπ και ροκ σε comic

Μέσα στο φεστιβάλ φιλοξενήθηκε επίσης η έκθεση «Πολυκατοικίες», εμπνευσμένη από το ομώνυμο τραγούδι του ΛΕΞ. Το graphic novel, σε σενάριο του Μι Δέλτα και σχέδιο του Δημήτρης-Κρις Αγκαράι, μεταφέρει σε εικόνες την αστική μελαγχολία και την κοινωνική πίεση που κουβαλά το κομμάτι του ΛΕΞ. Η έκθεση παρουσίαζε σχέδια, ολοκληρωμένες σελίδες και εικαστικό υλικό από τη διαδικασία δημιουργίας, δείχνοντας πώς ένα τραγούδι μπορεί να μετατραπεί σε εικονογραφημένη αφήγηση.

Ακόμα πιο πολυσυζητημένο ήταν το νέο graphic novel για τη ζωή του Παύλου Σιδηρόπουλου, με τίτλο «Παύλος Σιδηρόπουλος – Εν Κατακλείδι». Στο περίπτερο των εκδόσεων Μικρός Ήρως μπορούσες να το βρεις πριν ακόμη κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία. Το graphic novel, σε σχέδιο του Κωνσταντίνου Σκλαβενίτη και σενάριο του Ηλία Κατιρτζιγιανόγλου, προσπαθεί να αποδώσει όχι μόνο τη ζωή του Σιδηρόπουλου αλλά και το κλίμα μιας ολόκληρης εποχής της ελληνικής ροκ σκηνής.

Διεθνείς καλλιτέχνες και ντοκιμαντέρ

Το πρόγραμμα του Comicdom 2026 είχε επίσης διεθνείς καλεσμένους με πραγματικό εκτόπισμα. Ο βετεράνος καλλιτέχνης David Lloyd, συνδημιουργός του V for Vendetta και σχεδιαστής της εμβληματικής μάσκας Guy Fawkes η οποία αργότερα έγινε σύμβολο διαμαρτυρίας, ήταν από τα πιο σημαντικά ονόματα της διοργάνωσης. Μαζί του βρέθηκαν δημιουργοί όπως ο PJ Holden από το Judge Dredd, η editor της DC Arianna Turturro, αλλά και οι Βρετανοί artists Simon Davis και Boo Cook.

Στις προβολές ξεχώρισε το ντοκιμαντέρ για τον Milo Manara, που προβλήθηκε σε ελληνική πρεμιέρα και επικεντρωνόταν στη ζωή και το έργο ενός από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους δημιουργούς comics. Παράλληλα, workshops και παρουσιάσεις έδωσαν την ευκαιρία σε νέους δημιουργούς να δείξουν τη δουλειά τους σε επαγγελματίες του χώρου και να αποκτήσουν feedback που δύσκολα βρίσκεις αλλού.

Η αποδοχή του κόσμου που φαίνεται από τη μαζική προσέλευση αποδεικνύει ότι το Comicdom ποτέ δεν αντιμετώπισε το κόμικ σαν νερντοκουλτούρα, που περιχαρακώνεται στον μικρόκοσμο της, αλλά σαν μια μορφή αφήγησης που μπορεί να συνομιλεί με τη μουσική, το σινεμά, το design, το internet και την ίδια την πόλη.

Γι’ αυτό και επιμένει. Γι’ αυτό κάθε χρόνο μεγαλώνει. Και γι’ αυτό, όταν φεύγεις από την Τεχνόπολη, με το κεφάλι σου γεμάτο εικόνες, έχεις την αίσθηση ότι το κόμικ δεν είναι κάτι παλιό. Είναι κάτι που συνεχίζει να εξελίσσεται και καταφέρνει να περνάει από γενιά σε γενιά. Όσο ντύνονται Σούπερμαν τα παιδιά σου, όσο κάποιοι ανακαλύπτουν τον μαγικό κόσμο του cosplay, όσο κάποιοι άλλοι εκφράζονται σχεδιάζοντας ιστορίες, όσο εσύ, που δεν το είχες και ποτέ με τα comics, θέλεις να περάσεις από ένα φεστιβάλ που τα αφορά απλώς για να τα χαζέψεις, αυτή είναι απόδειξη ότι τα comics θα είναι μαζί μας.