Η Πόλη Unplugged: Η Αλεξάνδρου Σβώλου στη Θεσσαλονίκη τα έχει όλα
Μια βόλτα σε έναν δρόμο που δεν προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει, αλλά το καταφέρνει.
Περιεχόμενα
Εμένα το κέντρο της Θεσσαλονίκης μου αρέσει στα γύρω-γύρω του. Πέρα από το καθιερωμένο Πλατεία Αριστοτέλους spot, που πολύ ωραίο είναι κι αυτό, αγαπώ τους δρόμους τριγύρω, και ένας από τους αγαπημένους μου είναι η Αλεξάνδρου Σβώλου. Σίγουρα δεν είναι από εκείνους τους δρόμους που θα δεις πρώτους σε έναν τουριστικό οδηγό της Θεσσαλονίκη. Δεν έχει το μνημειακό βάρος, ούτε την προφανή «καρτ ποστάλ» γοητεία. Είναι όμως από τα σημεία που λειτουργούν υπόγεια και μόλις βρεθείς εκεί, τα αγαπάς επιτόπου.
Αν ακούσεις τι λένε οι άνθρωποι που ζουν ή κινούνται χρόνια στην περιοχή, θα καταλάβεις ότι η Σβώλου έχει πάντα μια σταθερή αξία: δεν γίνεται ποτέ μόδα με τον θορυβώδη τρόπο, αλλά ούτε και ξεπερνιέται η μόδα της. Είναι ένας δρόμος που αντέχει. Εμένα, πάλι, μου βγάζει λίγο από Παγκράτι. Έχει την ίδια αίσθηση της γειτονιάς μέσα στην πόλη και συγκεντρώνει και all time classic και new age, χωρίς να ακυρώνει κανένα από τα δύο.
Θέλω μια τούρτα Dior τώρα
Πίνοντας τον καφέ μου στο The Pulp Bar, κλασικό στέκι στην αρχή της Σβώλου, έβλεπα απέναντι το La Fratzoli. Νόμιζα ότι είναι απλώς ένα ζαχαροπλαστείο, αλλά όταν πλησίασα άλλαξα γνώμη με τις τούρτες στην βιτρίνα. Θα μου πείτε, κι άλλοι φτιάχνουν περίτεχνες τούρτες. Θα συμφωνήσω, αλλά αυτό κάτι μου έκανε. Στα γενέθλια μου θα πάρω τούρτα Dior και Hermes, να νιώσω λίγο πελούσια, έστω μέχρι να σβήσω το κεράκι.
Οι παλιές αγάπες πάνε στην Αλεξάνδρου Σβώλου
Λίγα μέτρα πιο κάτω, η Ανεμόεσσα σε πετάει στο παρελθόν. Θρυλικό στέκι, με ιστορία που ξεκινά τέσσερις δεκαετίες πίσω, σημείο αναφοράς για τους παλιότερους και ένα café bar που ο νεότερος μπορεί να νιώσει retro vibes. Το σίγουρο είναι ότι αυτό το μαγαζί ενώνει γενιές και στα 2000s, τότε που ήμουν φοιτήτρια, τα έχω δώσει όλα εδώ μέσα (και αλλού βεβαίως).
Δύο στάσεις για όσους ακόμα ψάχνουν σελίδες
Σε έναν δρόμο σαν τη Σβώλου, δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα βιβλία. Το Goliard είναι ένα σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο και μέσα θα βρεις στοίβες βιβλίων και τίτλους που δεν περιμένεις. Αν θες να μάθεις περισσότερα γι’ αυτό, και να δεις τι παίζει μέσα, σε παλαιότερο άρθρο τα λέω και τα δείχνω κιόλας.
Λίγο παρακάτω, οι Ακυβέρνητες Πολιτείες έχουν τη δική τους φιλοσοφία. Είναι ένα συνεργατικό βιβλιοπωλείο-καφέ που άνοιξε το 2013, που συγκεντρώνει μικρούς και μεσαίους εκδοτικούς οίκους και φιλοξενεί συγγραφικές φωνές που δεν βρίσκεις πάντα στα κλασικά βιβλιοπωλεία.
Βινύλια παντού
Το έχω ξαναγράψει και σε άλλο άρθρο, η Θεσσαλονίκη έχει πολλά δισκάδικα. Περπατώντας την Αλεξάνδρου Σβώλου ανακάλυψα ακόμα ένα, το On Stage Records. Ιδρύθηκε το 1998 από τον Τομ Γλαβένα και μέσα βρίσκεις βινύλια, CD, κασέτες και σπάνιες κυκλοφορίες, καινούργια και μεταχειρισμένα.
Να φάμε λίγο ακόμα; Ναι.
Κάθε δρόμος στη Θεσσαλονίκη και θερμίδες. Να ήταν η Αλεξάνδρου Σβώλου εξαίρεση; Δεν ξέρω τi να πρωτοδείξω, ειλικρινά μπερδεύτηκα πολύ κι εγώ η ίδια για το πού θα μπω να πάρω αυτές τις θερμίδες τελικά, γιατί ήθελα να τα δοκιμάσω όλα. Σε προηγούμενη εξόρμηση δοκίμασα το Because Bagel, τώρα είπα να φάω στο Falafel House και ευτυχώς που η πιτσαρία Gino’s ακριβώς δίπλα ήταν κλειστή γιατί θα στεκόμουν μπροστά από τα δυο μαγαζιά μισή μέρα μέχρι να αποφασίσω.
Fins and Bins σε είδα κι εσένα και σε λιμπίστηκα, να ξέρεις. Προσεχώς δικιά σου.
Παρακάτω συνάντησα την παραδοσιακή μπουγάτσα του Δούκα που προφανώς έπρεπε να δοκιμάσω και δεν το μετάνιωσα. Κι από το Indie πήρα μπισκότο τεραστίων διαστάσεων ενθύμιο από το ταξίδι (δεν έμεινε ούτε ψίχουλο).
Όμιλος μπριτζ, αλήθεια τώρα;
Ένας φίλος Θεσσαλονικιός που μένει στην Αλεξάνδρου Σβώλου που είχε πει πρώτος ότι αυτός ο δρόμος έχει τα πάντα. Όταν βρέθηκα μπροστά σ’ αυτή την είσοδο, κατάλαβα απολύτως τi εννοεί. Σαν περίεργη μπήκα μέσα και έμαθα ότι ο ΚΟ.Π.Α άνοιξε το 2022 για να διαδώσει το μπριτζ. Εκπαιδεύει αθλητές και προσπαθεί να δημιουργήσει μια μεγάλη παρέα που αγαπάει το άθλημα, διοργανώνοντας τουρνουά κάθε μέρα.
Αυτό τί είναι τώρα;
Απαντώ: σ’ αυτό το υπογειάκι που μόνο αν είσαι περίεργη σαν κι εμένα εντοπίζεις με την όραση σου, στεγάζεται το exlibris-oldbooks.gr , ένα διαδικτυακό παλαιοβιβλιοπωλείο και παλαιοπωλείο με παλιά βιβλία και αντίκες, δυσεύρετα αντικείμενα, νομίσματα, φιλοτελικά είδη, σπάνια έγγραφα, μουσικές παρτιτούρες, έργα τέχνης κτλ. Το χριστουγεννιάτικο Χρόνια Πολλά στην πόρτα με κάνει να αγαπώ τον άνθρωπο στον οποίο αυτός ο χώρος ανήκει χωρίς καν να τον έχω δει. Άνθρωπε, αν το διαβάζεις αυτό, να ξέρεις ότι κι εγώ καταλήγω από τη βαρεμάρα μου να ξεστολίζω το χριστουγεννιάτικο δέντρο το Πάσχα.
Αν κοιτάς προς τα πάνω, τα κτίρια στη Σβώλου είναι ασύλληπτα και πάρε μια γεύση να καταλάβεις.
Το καλύτερο απρόσμενο φινάλε
Η Σβώλου φτάνει προς το τέλος της κι εκεί που νομίζω ότι τα έχω δει όλα, όπως μου είπε ο φίλος, βλέπω κι ένα γραφείο τελετών με το όνομα «Μετά θάνατον ζωή». Λοιπόν, δεν ξέρω τι γίνεται στη μετά θανατον ζωή, ξέρω όμως ότι σ’ αυτή τη ζωή αξίζει να βλέπεις, να βιώνεις, να γεύεσαι και να νιώθεις. Να ταξιδεύεις μέσα σου και στον κόσμο. Να περπατάς σε δρόμους σαν κι αυτόν ας πούμε.
Φυσικά δεν θα κλείσω αυτό το άρθρο-περατζάδα γλυκανάλατα, θα το κλείσω με shopping therapy. Στο Botanica που εδώ και 30 χρόνια βάζει στα ράφια του ό, τι πιο αγνό υπάρχει, πήρα καλλυντικά για το skincare μου, και στο Modeva Vintage δεν θέλετε να ξέρετε τι ξόδεψα. Αλλά δεν βαριέσαι, στη μετά θάνατον ζωή δεν παίρνουμε τίποτα, εδώ ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε, αδέλφια.
