Αναζητώντας το νόημα της ζωής σ` ένα παστίτσιο

Παστίτσιο.

Είναι μπελαλίδικο, αλλά όχι απαραίτητα δύσκολο. Έχει όμως προστιθέμενη αξία σε σχέση, ας πούμε, με μια απλή μακαρονάδα. Άρα ίσως αξίζει την προσπάθεια.

Είναι κάποιες στιγμές στη ζωή μας που λειτουργούν σαν ορόσημα. Μικρά ή μεγάλα. Είναι κάποιες στιγμές που κάτι συμβαίνει και αλλάζει ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, αλλά και ο τρόπος που μας αντιλαμβάνονται οι γύρω μας. Είναι κάποιες στιγμές στις οποίες θα μπορούμε να ανατρέχουμε τα επόμενα χρόνια, ξεκινώντας με αυτό το… «θυμάσαι τότε που…».

Για τις παραδοσιακές νοικοκυρές η παρασκευή του παστίτσιου είναι κάτι, αν όχι ακριβώς απλό, τουλάχιστον οικείο. Για κάποιους και κάποιες όμως από εμάς η διαδικασία αυτή είναι σχεδόν συνυφασμένη με τον τρόμο των άπειρων κατσαρολικών σε μια κουζίνα γεμάτη πιτσιλιές από μπεσαμέλ. Και μάλλον κάπως έτσι είναι, ειδικά η πρώτη φορά. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία γιατί το αποτέλεσμα – ένα μεγάλο ταψί λαχταριστό παστίτσιο – προσδίδει κύρος σε αυτόν / αυτή που το μαγείρεψε και μάλιστα διαχρονικό.

Ποιος μπορεί να σε αποκαλέσει «ανεπρόκοπο / -η» αν έχεις φτιάξει κάποτε ένα ταψί παστίτσιο; Μέρος του οποίου μάλιστα μπορείς να διατηρήσεις για λίγες μέρες στο ψυγείο και να συζητιέται για τον επόμενο μήνα;  Ή να το μοιράσεις σε φίλες, φίλους και συγγενείς, διαδίδοντας εκ των πραγμάτων τις ικανότητές σου; Πόσο διαφορετικά ακούγεται το «έχουν μείνει τρία κομμάτια παστίτσιο από προχθές αν θέλεις…» από το «έχει κάτι κρύα μακαρόνια στο ψυγείο…»; Για να μην μιλήσουμε καν για την καρδιά του / της που περνάει από το στομάχι – κλισέ μεν αλλά αληθινό – και βέβαια για το αφροδισιακό της υπόθεσης, μια και μπορεί να συνδυαστεί με λευκό κρασί (αυτό το πίνουμε), κεριά (αυτά τα ανάβουμε στο τραπέζι, δεν τα τρώμε) – επιπλέον συνήθως δεν κολλάει στα δόντια άρα χαμογελάς άφοβα.

Και κάπως έτσι ο τρόμος των κατσαρολικών και της πιτσιλισμένης με μπεσαμέλ κουζίνας ωχριά μπροστά στην προστιθέμενη αξία του αποτελέσματος, αξία μάλιστα που μοιράζεται με τον καλύτερο τρόπο στον εαυτό σου και στους γύρω σου υπό τη μορφή extraφροντίδας με ό,τι αυτό συνεπάγεται – συνήθως κάτι καλό. Συν φυσικά την προσωπική ικανοποίηση ότι κάποτε προσπάθησες και τα κατάφερες. Και ίσως να το ξανακάνεις στο μέλλον, αυτό ή κάτι άλλο. Αλλά ακόμη και αν όχι, πάντα θα μπορείς να ανατρέχεις σε εκείνη τη μέρα – ορόσημο που αναβαθμίστηκες από «ανεπρόκοπο /-η» σε «κάτοχο της ανώτερης γνώσης καλά κρυμμένων μυστικών της κουζίνας».

Ορίστε λοιπόν αυτή η ανώτερη γνώση αναλυτικά:

Κιμάς

600 γρ. κιμάς, μοσχαρίσιος

1/3 φλυτζάνι ελαιόλαδο

1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο

3 ώριμες ντομάτες, ψιλοκομμένες ή 400 γρ. ντοματάκια κονκασέ

½  κ.σ. πελτέ

1 κ.κ. ζάχαρη (προαιρετικά)

2 σκελίδες σκόρδου, καθαρισμένες

½ κ.κ. μπαχάρι,

½ κ.κ. μοσχοκάρυδο, σε σκόνη

½ κανέλα, σε σκόνη ή 1 ξυλάκι κανέλα

αλάτι

Μπεσαμέλ

100 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη

100 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 λίτρο φρέσκο γάλα, χλιαρό

2 αβγά, χτυπημένα όπως για την ομελέτα

πιπέρι και μοσχοκάρυδο, φρεσκοτριμμένα

1 φλ. κεφαλογραβιέρα Αμφιλοχίας, τριμμένη + 2 φλ. για την επιφάνεια

Μακαρόνια

1 πακέτο χοντρά μακαρόνια για παστίτσιο

1 αβγό και 1 ασπράδι, ελαφρώς χτυπημένα

2-3 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Κιμάς: Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο, σοτάρουμε το κρεμμύδι μέχρι να μαραθεί και προσθέτουμε τον κιμά, ανακατεύοντας με μια ξύλινη κουτάλα για να μην σβολιάσει. Όταν ο κιμάς αλλάξει χρώμα, προσθέτουμε την ντομάτα, τον πελτέ, τη ζάχαρη, τις σκελίδες του σκόρδου, τα μπαχαρικά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε τον κιμά να σιγοβράσει για περίπου 45 λεπτά. Αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο χλιαρό νερό, όμως στο τέλος η σάλτσα του κιμά θα πρέπει να μην έχει πολλά υγρά. Αποσύρουμε από τη φωτιά, αφαιρούμε τις σκελίδες του σκόρδου και το ξυλάκι της κανέλας και τον αφήνουμε στην άκρη.

Μπεσαμέλ: Τοποθετούμε μια κατσαρόλα σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά και λιώνουμε το βούτυρο. Προσθέτουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε με το σύρμα γρήγορα για να διαλυθεί και να μην κολλήσει.  Ρίχνουμε σταδιακά το γάλα ανακατεύοντας συνεχώς.

Αποσύρουμε την κατσαρόλα από την φωτιά, προσθέτουμε τα αβγά και συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Κατόπιν ρίχνουμε το τυρί και ομογενοποιούμε. Προσθέτουμε το μοσχοκάρυδο, αλάτι και πιπέρι (με μέτρο διότι το τυρί είναι πικάντικο) και διατηρούμε τη μπεσαμέλ ζεστή μέχρι να την χρησιμοποιήσουμε. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα με μια νοτισμένη πετσέτα για να μην κάνει κρούστα η μπεσαμέλ.

Μακαρόνια: Ετοιμάζουμε τα μακαρόνια σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου. Τα σουρώνουμε, τα ξαναρίχνουμε στην κατσαρόλα, τα περιχύνουμε με τα αβγά και το ελαιόλαδο και αναμειγνύουμε καλά.

Σύνθεση: Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς. Στρώνουμε τα μισά μακαρόνια στο ταψί και τα πασπαλίζουμε με το 1/3 του τυριού. Απλώνουμε ομοιόμορφα τον κιμά, πασπαλίζουμε με το 1/3 του τυριού και στρώνουμε τα υπόλοιπα μακαρόνια. Τέλος σκεπάζουμε ομοιόμορφα με την μπεσαμέλ και πασπαλίζουμε την επιφάνεια με το υπόλοιπο τυρί. Ψήνουμε για 45-60 λεπτά, ώσπου να ψηθεί η μπεσαμέλ και να αποκτήσει χρυσόξανθο χρώμα. Βγάζουμε το ταψί από τον φούρνο, το αφήνουμε να κρυώσει ελαφρώς και έτοιμο…και καλή τύχη!