Απρόσμενες συναντήσεις μου στα εστιατόρια της Αθήνας με διάσημους vol2
Ο Ρεμί έχει το χούι να πέφτει πάνω σε διάσημους του Χόλιγουντ στα πιο απρόσμενα σημεία. Ή απλώς να ονειρεύεται...
Περιεχόμενα
Κεφάλαιο 1: Αν Χαθαγουέι
Είχα μεγάλη χαρά σήμερα που ήρθε στην Αθήνα για το πρώτο μου podcast η Αν Χαθαγουέι. Δυστυχώς, κρύωσε το βράδυ και της έκλεισε η φωνή και δεν έβγαζε άχνα!
Στενοχωριέμαι υπερβολικά που δεν θα μιλήσει στο ντεμπούτο μου. Ήθελα να έχω μια σταρ, για να σβήσω τα πικρόχολα σχόλια που μου στέλνουν κάποιοι, που ζηλεύουν για τις τυχαίες συναντήσεις που έχω με σταρ του Χόλιγουντ. Μου γράφουν: «Τι είσαι, Ρεμί Μέλι, να τραβάς σαν μέλισσες το Χόλιγουντ;». Όχι, αγαπημένοι, μελλοντικός διορατικός οραματιστής σκηνοθέτης!
Ζητάω συγγνώμη από τους ένθερμους φίλους που δεν ερευνούν παραπάνω την αλήθεια.
Η Αν, πάντως, ήταν πολύ ευγενική, αυτό που λέμε κυρία, με ακόρεστη πείνα να γνωρίσει τον εθνικό πλούτο μας. Την πήγα βόλτα σε διάφορα σουβλατζίδικα. Δέχτηκε ότι το σουβλάκι το τρώνε μόνο σκέτο, χωρίς πολλά πολλά, αλλά μου το ζήτησε χωρίς πίτα, γιατί δεν θέλει να παίρνει θερμίδες. Τελικά πήγαμε στη Λιβαδειά, το ψητοπωλείο, για να τα φάει σκέτα!
Εδώ είμαστε έξω από το Ηρώδειο. Ήθελε να νιώσει τη μαγεία του αρχαίου θεάτρου!
Τώρα που κοιτάζω τη φωτογραφία, λογικό να κρύωσε, αφού βγαίνει χωρίς κάλτσες έξω!
Διαβάστε επίσης
Κεφάλαιο 2: Μαντς Μίκελσεν
Πολλοί γνωρίζετε ότι έχω ένα πάθος με το τζόκινγκ και γενικά τη γυμναστική και την καλή και προσεγμένη διατροφή!
Όπως έτρεχα, λοιπόν, στο Κτήμα Φιξ στο Νέο Ηράκλειο, ακούω φωνές χαράς και μια περίεργη γλώσσα να μιλάνε, σκανδιναβικά δηλαδή!
Έχω και μια μικρή περιέργεια. Πηγαίνω κοντά και ξαφνικά βλέπω τον Μαντς Μίκελσεν, ο οποίος έρχεται προς το μέρος μου και μου λέει στα αγγλικά: «Έλα, γέροντα, να φυσήξουμε την τούρτα γενεθλίων μου». Δεν με είπε ακριβώς γέροντα, αλλά θα μου άρεσε να με έλεγε.
Του λέω: «Δική σου είναι;». Μου απαντά καταφατικά! Του ξαναλέω: «Μαντς, ξέρεις τι; Δεν είναι σωστό να φυσάς κεράκια για τα γενέθλιά σου σε μαύρη τούρτα. Είναι γκαντεμιά, μου έλεγε η γιαγιά μου!». Δεν είπα ακριβώς «γκαντεμιά», γιατί δεν ήξερα πώς μεταφράζεται το gantemia…
Αυτός δείχνει σαστισμένος, κάτι λέει στη γλώσσα του σε ένα αγόρι, το οποίο φεύγει γρήγορα από τον χώρο. Τότε ο μεγάλος ηθοποιός γυρνάει προς το μέρος μου και μου λέει: «Νομίζω ότι έχεις δίκιο. Έστειλα να μου πάρουν άλλη τούρτα».
Τότε δράττω την ευκαιρία και του λέω:
«Μαντς, επειδή εδώ διάφοροι λένε κάποια πράγματα για τις συναντήσεις που έχω κάθε εβδομάδα με τους σταρ και, μια που θα την πετάξεις τη μαύρη γκαντέμικη τούρτα, θέλεις να σε βγάλω μια φωτογραφία, να θυμάμαι τη μοναδική μας συνάντηση;»
Ιδού το αποτέλεσμα και αμαρτία ουκ έχω!
Κεφάλαιο 3: Τομ Χανκς και Κιάνου Ριβς
Δύο φίλοι από τα παλιά ήρθαν να με επισκεφτούν στο σπίτι μου και να πάμε μια βόλτα. Νιώθω μεγάλη χαρά για αυτά τα surprise. Βασικά, από την Αμερική ήρθε μόνο ο Τομ για να καθίσει οκτώ ώρες στην Αθήνα, για να φάει από τον Ντέιβιντ Τσανγκ, που δούλευε σεφ στο κέντρο της Αθήνας. Ο Κιάνου είναι ήδη εδώ και δύο μήνες στη χώρα μας!
Τους στενοχώρησα, βέβαια, μόλις τους ενημέρωσα ότι ο Ντέιβιντ έβγαλε πολύ κακή ενέργεια και τα παιδιά που έχουν το εστιατόριο δεν ήθελαν να χαλάσει τη χημεία της επιχείρησης και τον διώξανε. Ένιωσαν άσχημα για την πτωτική πορεία του Ντέιβιντ, που ούτε και στην Αθήνα στερίωσε, και θύμωσαν που δεν τους ενημέρωσε για αυτή την εξέλιξη.
Τελικά τους πήγα με το αμάξι μια βόλτα και κατέβηκα να πάρω σουβλάκια από τον Γιώργο στον Πειραιά. Δεν ήθελαν με τίποτα να φανεί ότι ήρθε στην Αθήνα ο Τομ, γιατί τον κυνηγάει η Υπουργός Πολιτισμού να τον τιμήσει και βαριέται το επίσημο φαγητό, γιατί έχει συνήθως ψάρι και αυτός, όταν τρώει ψάρι, τον πηγαίνει…
Τα σουβλάκια τα απολαύσαμε σε έναν υπαίθριο κλειστό παιδότοπο στην Ηλιούπολη, της φίλης μου της Κλαίρης. Φαίνεται και μισή στη φωτογραφία. Στενοχώρησα, βέβαια, τον Κιάνου, που ήθελε πατάτες και τζατζίκι στο σουβλάκι. Του εξήγησα ότι αυτό θα ήταν ύβρις στους θεούς της τραγωδίας. Εκτίμησε αυτή την παρατήρηση, σαν αρχαιολάτρης που είναι!
Πέρασα πολύ όμορφα, γιατί είναι ωραίο να βλέπεις φίλους και να τρως σουβλάκια με συνοδεία Sprite, ανέμελος, χωρίς να σε απασχολεί τίποτα! Βέβαια, δεν σας κρύβω ότι με κούρασε αυτή η βόλτα στην Αθήνα με το αυτοκίνητο. Άσε που έφαγα και κλήση για τον Δακτύλιο. Τελικά μια χαρά λειτουργεί, στη μικρή μας χώρα, η επιβολή προστίμων.
