H Kyvele είναι η χαρά της γεύσης και της ζωής!
Ή αλλιώς μια κοπέλα που ξέρει να τρώει καλά, όπως θα έχεις δει και στο instagram της.
Δεν μπορώ να την πω influencer, γιατί δεν έχει τίποτα προσποιητό πάνω της. Τρώει, ζει, τραγουδά, χορεύει, δακρύζει γιατί το νιώθει και όχι επειδή της έχουν πει ότι πρέπει να το κάνει. Η Κυβέλη Παπαδάκη-Μακρογιάννη ή αλλιώς Kyvele είναι μια τύπισσα που λατρεύω να βλέπω. Ανεξάρτητα αν καμιά φορά, με τις πατάτες που βάζει στα σουβλάκια της, θέλω να της στείλω επιπλήξεις· τα παρουσιάζει με τόσο μπρίο, που καμιά φορά σκέφτομαι να βάλω κι εγώ και να πάω και στο αγαπημένο της σουβλατζίδικο, που δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να πάω. Αλλά αυτή είναι η Kyvele: η χαρά της ζωής και της γεύσης.
Θέλω να μου απαντήσεις με ειλικρίνεια αν ξέρεις να μαγειρεύεις και ποιο είναι το καλύτερο φαγητό που κάνεις;
Ναι, ξέρω να μαγειρεύω! Και μάλιστα είναι ο τρόπος μου να δείξω φροντίδα. Δηλαδή, αν σου έχω μαγειρέψει, αν έχεις πάρει ταπεράκι μου, να ξέρεις ότι σε νοιάζομαι. Εξάλλου, έτσι ξεκίνησα και την «καριέρα» μου στο Instagram. Με συνταγές. Κάνω κάτι μπιφτεκάκια όνειρο, που μου τα ζητάνε πάντα οι φίλοι μου!
Αγαπημένο φαγητό που δεν αλλάζεις με τίποτα;
Ο μουσακάς. Δεν με νοιάζει αν θεωρείται μπελαλίδικος, βαρύς ή οτιδήποτε. Ο συνδυασμός πατάτα, μελιτζάνα, κιμάς, μπεσαμέλ είναι, για μένα, ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ. Ψήνω τα λαχανικά στον φούρνο και γίνεται πολύ, πολύ νόστιμος!
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Θέλω να μου πεις, και περιμένω με αγωνία, ποια είναι για εσένα τα top 3 σουβλατζίδικα της Αθήνας;
Ποτέ σε βίντεό μου δεν έχω πει το ΚΑΛΥΤΕΡΟ για κάτι. Έχω πει το αγαπημένο μου, έχω πει το καλύτερο που έχω φάει ως τώρα, αλλά δεν μπορώ να γίνω απόλυτη, γιατί το φαγητό είναι υποκειμενικό. Αγαπώ τον Κώστα στο κέντρο, τη Βόλβη και το Πιάτσα Τυλιχτό στην Πανόρμου. Και ας πέσουν να με φάνε. Φαντάσου, όταν έμενα Κωνσταντινούπολη, προσγειωνόμουν στις 3 το μεσημέρι στην Αθήνα και στις 8 είχα κράτηση στο Πιάτσα. Έχει μια καταπληκτική σος γιαουρτιού.
Διαβάστε επίσης
Ηλιοβασίλεμα στην Κνωσό. Τι θα ήθελες να έτρωγες, τι να έπινες, και τι μουσική να άκουγες;
Θα το πιστέψεις ότι δεν έχω πάει ποτέ στην Κνωσό; Ωστόσο, αυτό που θα ήθελα θα ήταν να υπήρχε ένας χώρος στον οποίο να μπορείς να «βιώσεις» το πώς ζούσαν τότε. Τι έτρωγαν και τι έπιναν στο μινωικό παλάτι, πώς διασκέδαζαν κ.λπ.
Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 10 χρόνια;
Καμία μα καμία από τις παλιότερες προβλέψεις για τον εαυτό μου δεν έχει βγει. Αν είχε βγει, τότε σήμερα θα δούλευα σε πολυεθνική και θα φορούσα ταγέρ. Νομίζω αυτό που θα ήθελα να κάνει ο 46χρονος εαυτός μου είναι να συνεχίσει να κάνει όμορφα πράγματα, χωρίς να τον νοιάζει αν είναι το κοινωνικά αποδεκτό κι αυτό που περιμένουν οι άλλοι από εκείνον. Θα ήθελα να είμαι υγιής και με ενδιαφέροντα άτομα γύρω μου. Θα ήθελα να ζει ακόμη ο γατούλης μου και να ζούμε ήρεμα και με αγάπη.
Ποια ήταν η αφορμή που σε έκανε να ξεκινήσεις όλους αυτούς τους γαστρονομικούς σου περιπάτους;
Ήμουν πάντα αυτή που έκανε λίστες με μαγαζιά, πολύ πριν το internet. Είχα ένα τετράδιο και σημείωνα ανά περιοχή και κατηγορία. Ρωτούσα, διάβαζα εφημερίδες και περιοδικά και μάζευα από παντού πληροφορίες, ώστε να το εμπλουτίζω. Με ρωτούσαν συνεχώς πού να πάω να φάω, αν ξέρω κάνα καλό μαγαζί στη Χ περιοχή. Η πρώτη μου επαφή ήταν ότι έγραφα στο blog της πρώτης μου δουλειάς για έθνικ μαγαζιά στην Αθήνα. Όπως έγραψα και παραπάνω, ξεκίνησα στο Instagram με διαιτητικές συνταγές (κι όμως). Όταν έγινε το switch από φωτογραφία σε βίντεο, δεν μπόρεσα να το υποστηρίξω ούτε τεχνικά ούτε έχω την υπομονή να μαγειρεύω και να κάνω πλάνα. Οπότε σκέφτηκα: τι άλλο κάνω συχνά; Βγαίνω για γευστικές δοκιμές. Οπότε ξεκίνησα να δείχνω σε βίντεο αυτά που ως τότε έδειχνα μόνο σε κάποιο story.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Θα γινόσουν ποτέ μαγείρισσα ή το θεωρείς μια δύσκολη δουλειά;
Επειδή έχω μεγαλώσει μέσα σε κουζίνες (μιας και είχαμε μια ζωή μαγαζιά) κι έχω περάσει από κρύα κουζίνα ως φοιτήτρια, η απάντηση είναι όχι. Μου αρέσει απίστευτα να μαγειρεύω, αλλά σε δικούς μου χρόνους και με τον δικό μου τρόπο. Και κυρίως για τους δικούς μου ανθρώπους. Δεν θα γινόμουν εύκολα μαγείρισσα, αλλά έχω τρομερή εκτίμηση γι’ αυτούς που ετοιμάζουν το φαγητό μου (ειδικά γνωρίζοντας ότι χάνουν γιορτές, αργίες, δουλεύουν με καύσωνες κ.λπ.).
Σε φωνάζουν στο Προεδρικό Μέγαρο σαν σύμβουλο φαγητού για ένα δείπνο προς τιμή του Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Τι θα πρότεινες να βγάλουν για ορεκτικό, κυρίως πιάτο και γλυκό;
Πιάτα που δεν είναι μοντέρνα και ήταν της μόδας πάνω από 25 χρόνια πριν (για να «σπάσει» την παράδοση που τα κορίτσια του είναι πάντα μέχρι 25). Θα έφτιαχνα παραδοσιακά πιάτα με βάση το ψάρι και, για γλυκό, την καρυδόπιτα της μαμάς μου, η οποία είναι έπος και δεν μου τη φτιάχνει ποτέ. Αλλά για τον Λεονάρντο πιστεύω θα την κάνει.
Όταν ακούς τη φράση «Για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε;», τι σου έρχεται στο μυαλό να κάνεις, να πιεις και να φας;
Κ*λοδάχτυλο, ουίσκι και πιτόγυρα.
Αν σου ερχόταν ένα μαγικό τζίνι και σου έλεγε «Πες μου πού θα ήθελες να ήσουν τώρα, με ποιον και τι θα έτρωγες, κι εγώ θα στο πραγματοποιήσω», τι θα του έλεγες;
Θα ήθελα να ήμουν στην αυλή της γιαγιάς μου, να τρώω τα φασολάκια της και εκείνη να μου κόβει από το ζυμωτό της ψωμάκι. Το είδα πρόσφατα στον ύπνο μου και, επειδή η γιαγιά πέθανε πριν μερικούς μήνες και δεν μπορώ να το έχω πια όλο αυτό το νοιάξιμο μέσω του φαγητού, ήταν το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό με αυτή την ερώτηση.
Τελικά, ποια είναι η Κυβέλη με 7 λέξεις;
Μια κοπέλα που ξέρει να τρώει καλά.
