Ο σομελιέ Χρήστος Θεοδωρόπουλος βρήκε ποια κρασιά θα κάνουν τη μετάβαση από το καλοκαίρι στο φθινόπωρο υποφερτή

Για τον Χρήστο Θεοδωρόπουλο το κρασί είναι ένας ολόκληρος κόσμος που συνδέεται με τον τόπο, τους ανθρώπους, το φαγητό και, κυρίως, την εμπειρία. Με καταγωγή από το Λεωνίδιο της Αρκαδίας, ξεκίνησε για να γίνει μάγειρας αλλά γρήγορα έφυγε από τον χώρο της εστίασης γιατί κατάλαβε ότι δεν ήθελε να βρίσκεται πίσω από τον πάγκο, αλλά μπροστά, σε μια θέση που θα του επέτρεπε να επικοινωνεί με τον κόσμο. Έτσι στράφηκε στον τουρισμό και γνωρίστηκε με το κρασί. Ακολούθησαν σπουδές σε δύο σχολές, πολλά ταξίδια και δοκιμές.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Η επαγγελματική του πορεία πέρασε από το wine bar Workhouse στα Εξάρχεια, στη συνέχεια βρέθηκε στη Σαντορίνη δίπλα στον Έκτορα Μποτρίνι και εδώ και τέσσερα χρόνια είναι σομελιέ κρασιού στο «Hervé», που διαθέτει και αστέρι Michelin. Παράλληλα, κάνει consulting σε εστιατόρια και ξενοδοχεία, σε δραστηριότητες που περιλαμβάνουν πωλήσεις, εκπαιδεύσεις και events.

Η σχέση του με την οινοποιεία βρίσκεται περισσότερο στα χιλιόμετρα που έχει διανύσει και στα ποτήρια που έχει δοκιμάσει σε εκατοντάδες ελληνικά και ξένα οινοποιεία. Τα τελευταία χρόνια τα ταξίδια του είναι συνεχόμενα και οινικές διαδρομές του πολλές. Έχει κάνει road trip στη Νότια Ιταλία, έχει ταξιδέψει στη Βουργουνδία, το Beaujolais, την Alsace και τη Champagne, ενώ ιδιαίτερη θέση στις αναμνήσεις του έχει το Chablis στη Βόρεια Βουργουνδία. Εκεί, σε μία μόνο ημέρα, επισκέφθηκε δέκα οινοποιεία και βρέθηκε μπροστά σε μια εμπειρία που τον σημάδεψε: τη δοκιμή λευκών κρασιών που έφταναν μέχρι και σε εσοδείες περίπου δύο δεκαετιών.

Στην ερώτηση πώς τα πάει ο Έλληνας με το οίνο, απαντά ότι βρίσκεται πλέον σε μια διαρκή διαδικασία εξερεύνησης του κρασιού, δοκιμάζοντας νέες ποικιλίες και αναζητώντας πιο φρουτώδεις και αρωματικές επιλογές, όπως η Μαλαγουζιά, το Μοσχοφίλερο και η Κυδωνίτσα. Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη στροφή παίζει το κλίμα, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες για μεγάλο μέρος του χρόνου, σε συνδυασμό με τη λεπτεπίλεπτη ελληνική κουζίνα, τα ψάρια και τα λαχανικά, ευνοούν κρασιά με δροσερή οξύτητα. Έτσι, η αγορά στρέφεται ολοένα περισσότερο στα λευκά, τα ροζέ και τα αφρώδη, με τους Έλληνες οινοποιούς να ανταποκρίνονται στη ζήτηση και να παράγουν πλέον περισσότερα κρασιά αυτού του στιλ.

Τον συνάντησα για να μας πει τις ετικέτες κρασιού που θα κάνουν τη μετάβαση μας από το καλοκαίρι στο φθινόπωρο πιο γλυκιά. Και δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερος τόπος συνάντησης για κάτι τέτοιο, από την κάβα ΟΑΚ και το απίστευτα όμορφο κατάστημα της αλυσίδας στο Χαλάνδρι. Μέσα σε μια τεράστια συλλογή που καλύπτει τόσο τις κλασσικές όσο και τις παγκόσμιες νέες τάσεις της αγοράς, με κρασιά από τον ελληνικό και παγκόσμιο αμπελώνα, ποτά παραδοσιακά αλλά και πρωτότυπα, ελληνικά και ξένα, εξειδικευμένα προϊόντα για mixologists, εκλεκτά delicatessen, φροντισμένες συνθέσεις δώρων, πούρα και αξεσουάρ του «ευ ζην» και πολλά ακόμα, βρήκαμε τον οίνο που ταιριάζει στην εποχή και θα μας φτιάξει τη διάθεση γουλιά-γουλιά.

Για το πρώτο ραντεβού του φθινοπώρου: Chablis

Για ένα ρομαντικό δείπνο με έναν άνθρωπο που γνώρισες το καλοκαίρι και θέλεις να συνεχίσεις να βλέπεις και τον χειμώνα, ο Χρήστος Θεοδωρόπουλος δεν ψάχνει το προφανές. Επιλέγει Chablis, μία από τις αγαπημένες του περιοχές στον κόσμο του κρασιού. Η πρότασή του είναι ένα Chablis από τον Louis Michel, από το Montmains, ένα από τα σημαντικά αμπελοτόπια της περιοχής. Πρόκειται για 100% Chardonnay, με φρέσκο χαρακτήρα, πράσινα φρούτα και έντονη, δροσιστική οξύτητα. Ένα κρασί που, όπως εκτιμά, μπορεί να αρέσει σε πολύ διαφορετικούς ανθρώπους και να σταθεί ιδανικά σε ένα πρώτο φθινοπωρινό ραντεβού.

Για τον σύντροφο που έχουμε χρόνια: ρετσίνα

Με τον άνθρωπο που είναι ήδη δίπλα μας χρόνια, υποδεχόμαστε την ψύχρα με κάτι που να σπάει τη ρουτίνα. Και ο σομελιέ κάνει μια επιλογή που έχει ενδιαφέρον γιατί σε εκπλήσσει. Συγκεκριμένα, προτείνει τη ρετσίνα του Παπαγιαννάκου από τα Μεσόγεια, φτιαγμένη από 100% Σαββατιανό. Για τον Θεοδωρόπουλο, η ρετσίνα είναι ένα από τα πιο παρεξηγημένα ελληνικά κρασιά. Η συμβουλή του είναι να μην την κρίνουμε από την ανάμνηση μιας παλιότερης εκδοχής της. Το Σαββατιανό, άλλωστε, είναι μια από τις πιο διαδεδομένες ελληνικές ποικιλίες και δίνει σήμερα πολύ διαφορετικές εκφράσεις από αυτές που ίσως έχει στο μυαλό του ο μέσος καταναλωτής: «Αυτή η ετικέτα θα σου αλλάξει τη γνώμη για τη ρετσίνα», όπως λέει.

Για να κρατήσουμε λίγο καλοκαίρι στο ποτήρι: Ασύρτικο με Μοσχάτο

Δεν νομίζω ότι υπάρχει πιο καλοκαιρινή ετικέτα κρασιού και συμφωνεί και ο σομελιέ. Για να κρατήσουμε το καλοκαίρι λίγο ακόμα, η πρόταση του είναι το ασύρτικο μοσχάτο Η Παραλία του Φοίβου Παπαστρατή, μια δροσερή και αρωματική σύνθεση με υψηλή οξύτητα και στοιχεία εσπεριδοειδών. Όταν αδειάσει, το κρατάς και το κάνεις φωτιστικό, τόσο ωραίο μπουκάλι που έχει.

Για το πρώτο ποτό μετά τη δουλειά: ροζέ

Το early drink έχει πλέον γίνει ξεχωριστή κατηγορία εξόδου. Τελειώνει η δουλειά, δεν έχει έρθει ακόμη η ώρα του δείπνου και κάπου πρέπει να συναντηθούμε. Η πρώτη σκέψη του Χρήστου Θεοδωρόπουλου (και η δική μας) είναι ένα ροζέ. Ακόμη κι αν το ημερολόγιο γράφει φθινόπωρο, ένα ελαφρύ ροζέ μπορεί να λειτουργήσει ως ενδιάμεση επιλογή, ειδικά όσο οι θερμοκρασίες παραμένουν υψηλές. Το CMBRE του κτήματος Οινοτροπαί από το Ζευγολατιό Μεσσηνίας με αρώματα εσπεριδοειδών, κερασιού, φράουλας, ανθών και νότες βοτάνων, είναι αυτό ακριβώς που χρειαζόμαστε μετά το γραφείο.

Το πρώτο κόκκινο του Σεπτεμβρίου: Γουμένισσα

Το πρώτο κόκκινο του φθινοπώρου δεν πρέπει να είναι βαρύ και δεν χρειάζεται να είσαι σομελιέ για να το ξέρεις. Θα ήθελες μάλιστα να το πιεις και ελαφρώς κρύο. Η πρώτη επιλογή είναι μια Γουμένισσα, η οποία συνδυάζει Ξινόμαυρο και Νεγκόσκα, με τη δεύτερη ποικιλία να βοηθά ώστε το αποτέλεσμα να είναι πιο στρογγυλό και εύκολο στην προσέγγιση. Στο ποτήρι μας θα διακρίνουμε βοτανικά στοιχεία, τον χαρακτηριστικό ντοματώδη χαρακτήρα του Ξινόμαυρου, μαζί με φράουλα και κόκκινο κεράσι. Και ναι, μπορούμε να το πιούμε δροσερό και με τέτοιες θερμοκρασίες το φθινόπωρο, είναι μονόδρομος.

Εναλλακτικά: ένα Αγιωργίτικο από τη Νεμέα

Η δεύτερη επιλογή φθινοπωρινού κόκκινου έρχεται από την Πελοπόννησο. Το Κτήμα Γαίας είναι ένα κρασί από 100% Αγιωργίτικο, από τη Νεμέα, τη σημαντικότερη ελληνική ζώνη για ερυθρά κρασιά, όπως αναφέρει ο σομελιέ. Εδώ τα αρώματα κινούνται σε φράουλα και βύσσινο, ενώ εμφανίζονται και μπαχαρικά, όπως κανέλα και μοσχοκάρυδο. Αυτό το κόκκινο ταιριάζει πολύ με ελαφριά πιάτα και μπορεί να λειτουργήσει ως εισαγωγή στο φθινοπωρινό περιβάλλον χωρίς να απαιτεί από εμάς να φορέσουμε ακόμη ζακέτα.

Για το τέλος του δείπνου: Vinsanto

Κάποια στιγμή το φαγητό τελειώνει, τα ποτήρια των ξηρών κρασιών έχουν αδειάσει και έρχεται η ώρα για κάτι διαφορετικό. Εδώ μπαίνει το γλυκό κρασί. Ο Θεοδωρόπουλος προτείνει ένα Vinsanto από τον Βασάλτη, του 2018, από Καφτάρι Αηδάνι. Η περιγραφή του παραπέμπει σχεδόν αυτόματα στο φθινόπωρο: μοσχοκάρυδο, μόκα, σοκολάτα, καφές και αποξηραμένα φρούτα, όπως δαμάσκηνα και σύκα. Προσοχή, είναι κρασί για το τέλος, όχι για να καταναλωθεί σε μεγάλες ποσότητες. Μπορεί να σταθεί μόνο του, αλλά ακόμη καλύτερα δίπλα σε ένα επιδόρπιο, σε bitter σοκολάτα ή σε ένα μπλε τυρί. Για διαφορετικούς συνδυασμούς, ο ίδιος ανοίγει επίσης την πόρτα σε Μοσχάτα από την Κεφαλονιά ή τη Σάμο, ενώ μια παλαιωμένη επιλογή μπορεί να βρει θέση δίπλα σε σοκολάτα.

Για όσους θέλουν να τα έχουν καλά με τη ζυγαριά: ξηρό λευκό ή ροζέ

Η σκληρή πραγματικότητα του Σεπτεμβρίου φαίνεται και στη ζυγαριά. Το καλοκαίρι άφησε πίσω του διακοπές, φαγητό, ποτά και μερικά κιλά που θέλουμε να φύγουν. Το κρασί, φυσικά, δεν είναι αθώο από πλευράς θερμίδων. Ούτε όμως χρειάζεται να το αποκλείσουμε αυτομάτως. Ο Χρήστος Θεοδωρόπουλος θεωρεί πιο ελαφριές επιλογές τα ξηρά λευκά και τα ξηρά ροζέ. Ανάμεσα στα παραδείγματα που δίνει είναι το Μοσχοφίλερο, η Μαλαγουζιά, η Κυδωνίτσα και ένα ροζέ από Αγιωργίτικο. Σε σχέση με ένα γλυκό κρασί ή ένα πιο γεμάτο κόκκινο, μπορούν να αποτελέσουν μια πιο «ελαφριά» επιλογή, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι δεν περιέχουν θερμίδες. Για παράδειγμα, η Φραγκοσυκιά της οικογένειας Ρούβαλη από την Αιγιάλεια με τα δροσερά αρώματα από μούρα, ώριμα βερίκοκα, πράσινες φράουλες, εσπεριδοειδή, φραγκοστάφυλα και φτέρη, είναι κάπως fit-friendly.

Για την εποχική μελαγχολία μας: ένα Pét-Nat

 Οι διακοπές τελείωσαν, τα ξυπνητήρια χτυπούν ξανά, η καθημερινότητα επιστρέφει και το καλοκαίρι μοιάζει ξαφνικά πολύ μακριά. Πώς να μην μελαγχολήσεις; Εδώ ο σομελιέ προτείνει Pét-Nat, την πιο «funky» και παιχνιδιάρικη πλευρά των αφρωδών κρασιών. Το Pét-Nat είναι ένα μοσχοφίλερο της Μαντινείας, με καπάκι τύπου μπίρας, που διατηρεί τον φρέσκο και φρουτώδη χαρακτήρα του κρασιού. Στο άνοιγμα έρχονται αρώματα τριαντάφυλλου, ροδοπέταλων και πράσινων φρούτων. Ένα κρασί που, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει από μόνο του την ικανότητα να σου αλλάξει τη διάθεση. Εμένα μου την άλλαξε μόνο που το κράτησα στα χέρια μου. Στην υγειά σας.

OAK Cava: Χαλάνδρι (Λ. Κηφισίας 282), Βουλιαγμένη (Αθήνα 7Α, Βουλιαγμένη), Νέα Ερυθραία (Χαριλάου Τρικούπη 101, Κηφισιά)