Παντελής Κουτράκης: «Όσο μεγαλώνω, καταλαβαίνω ότι το καλύτερο φαγητό δεν είναι πάντα το πιο περίπλοκο»
Ο Παντελής Κουτράκης απαντά στο ερωτηματολόγιο του Ρεμί.
Ο Παντελής Κουτράκης είναι ένα εξαιρετικό παιδί και μάγειρας από το Ηράκλειο Κρήτης. Έγινε αρκετά γνωστός από τη συμμετοχή του στο MasterChef 2025 και τώρα τον βρίσκουμε στο ιαπωνικό εστιατόριο «Gohan» στο Ηράκλειο της Κρήτης, του οποίος είναι ο ιδιοκτήτης και επικεφαλής σεφ.
Η νοστιμιά είναι απρόβλεπτη σαν τη ζωή;
Ναι, φυσικά και είναι, αλλά είναι αυτό που την κάνει όμορφη. Σκέψου, παραδείγματος χάρη, όταν έχεις μια συνταγή και χρησιμοποιείς κατά βάση ένα συγκεκριμένο υλικό από τον προμηθευτή σου, αλλά μια μέρα βρίσκεται σε έλλειψη αυτός ο κωδικός και εσύ πρέπει να αλλάξεις όλη τη συνταγή, προκειμένου να βγει το ίδιο αποτέλεσμα και η ίδια νοστιμιά. Οπότε, μόνο αυτό σκέψου πόσο απρόβλεπτη είναι η νοστιμιά, όπως και η ζωή μας.
Έχεις δημιουργήσει κάποιο «ιερόσυλο» πιάτο ελληνικής κουζίνας, που πιστεύεις ότι θα έρχονταν Ελληνίδες γιαγιάδες και θα σε γιούχαραν έξω από το εστιατόριο;
Σίγουρα, στο παρελθόν έχω πειράξει αρκετά ελληνικά πιάτα. Για μένα, όμως, η παράδοση δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβάσαι. Αν πάρεις μια γεύση που όλοι αγαπάμε και της δώσεις μια διαφορετική μορφή, χωρίς να χάσεις την ψυχή της, τότε έχει ενδιαφέρον. Αν και πλέον, για να είμαι ειλικρινής, δεν συνηθίζω να το κάνω αυτό. Κρατάω την ταυτότητα στο κάθε πιάτο και εστιατόριο.
Αν σε καλούσαν στο Προεδρικό Μέγαρο για να φτιάξεις ένα ειδικό ασιατικό menu για ένα επίσημο δείπνο προς τιμήν της Madonna, τι θα έφτιαχνες;
Θα προσπαθούσα να της δείξω τη δική μου μαγειρική φιλοσοφία πάνω στην ασιατική κουζίνα. Θα ξεκινούσα με ένα πολύ κομψό ιαπωνικό amuse-bouche, θα έβαζα ένα ωμό ψάρι με ελληνικά εσπεριδοειδή και ponzu, δύο επιλογές σε σούσι και θα έκλεινα με ένα dessert που θα έπαιζε ανάμεσα σε παγωτό καϊμάκι με μέλι, μάνγκο τσάτνεϊ και τραγανό ρύζι.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
Το φαγητό που τρώω χωρίς να σκέφτομαι. Ένα καλό σουβλάκι, μια καρμπονάρα, ένα φρέσκο ψάρι στη σχάρα, ένα πιάτο που μου θυμίζει σπίτι. Όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι το καλύτερο φαγητό δεν είναι πάντα το πιο περίπλοκο.
Γιατί να έρθει κάποιος στο «Gohan»;
Γιατί δεν θέλω απλώς να έρθει να δειπνήσει. Θέλω να έρθει να περάσει καλά. Το «Gohan» είναι ένας χώρος όπου η Ιαπωνία συναντά τον δικό μου ιαπωνικό χαρακτήρα στη μαγειρική. Θέλω να φύγει και να θυμάται πολλά από τη βραδιά, γιατί αυτό το μαγαζί το έχω χτίσει με πολλή αγάπη και μεράκι, από το πάτωμα μέχρι το ταβάνι.
Ποιο είναι το πιο ιντριγκαδόρικο πιάτο φαγητού που έχεις παρουσιάσει;
Για μένα είναι ένα πιάτο που σε κάνει να αναρωτιέσαι «τι ακριβώς τρώω;» και μετά, μόλις το δοκιμάσεις, να σε κάνει να δένεσαι μαζί του και να ξανάρθεις γι’ αυτό. Αυτό προσπαθώ να κάνω και στο «Gohan»: να υπάρχει πάντα κάτι που να σου δημιουργεί περιέργεια αλλά και εθισμό.
Ποιος θα ήθελες να ήσουν;
Ο εαυτός μου, γιατί είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό που έχω καταφέρει μέχρι στιγμής να χτίσω. Απλά, με 10 χρόνια περισσότερη εμπειρία σε παγκόσμιες κουζίνες.
Αν σου έλεγαν να φτιάξεις το ιδανικό σουβλάκι, τι θα είχε μέσα;
Ζουμερό χοιρινό ή κοτόπουλο ντόπιο, καπνιστή πίτα στα κάρβουνα, σωστό τζατζίκι, ντομάτα, κρεμμύδι, πατάτα. Και το βασικότερο, να τρέχουν τα ζουμιά και να λερώνεσαι. Αν δεν λερωθείς, κάτι έχει πάει λάθος. Στο ιδανικό σουβλάκι θα κρατούσα την παράδοσή μας και τα φρέσκα υλικά.
Τι πρέπει να έχει μέσα του ένας μάγειρας για να κάνει καριέρα; Αναρχία ή φαντασία;
Δεν μου αρέσει η αναρχία καθόλου. Φαντασία, φυσικά, θα πω, αλλά και πειθαρχία. Αυτά τα δύο είναι τα βασικά χαρακτηριστικά για να κάνει κάποιος καριέρα. Υπομονή, επιμονή και όνειρα, και η καριέρα θα έρθει γρήγορα, αναλόγως το πόσο το θέλεις. Υποσημείωση: η καριέρα είναι πολύ δύσκολη.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ηλιοβασίλεμα με θέα το κάστρο του Ηρακλείου. Τι φαγητό σου έρχεται στο μυαλό;
Κάτι που μυρίζει Κρήτη. Ψάρι, ελαιόλαδο, λεμόνι, ντομάτα, φρέσκα μυρωδικά και ένα ποτήρι καλό κρασί. Δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκο. Εκείνη τη στιγμή θέλεις κάτι που να ταιριάζει με το τοπίο.
Τι γεύση ή τι πιάτο θα ήθελες να ήσουν;
Θα ήθελα να ήμουν umami. Γιατί δεν φωνάζει, αλλά όταν υπάρχει, το καταλαβαίνεις. Είναι αυτή η γεύση που σε κάνει να θέλεις άλλη μία μπουκιά. Για πιάτο θα έλεγα σεβίτσε. Το αγαπάω.
Το ΚΛΙΚ κυκλοφόρησε το 1987. Τι έκανες εκείνη τη χρονιά;
Εγώ τότε δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Οπότε, μάλλον, το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να ετοιμάζομαι για να ανοίξω κάποια χρόνια αργότερα το «Gohan».
Διαβάστε επίσης