Οι ασιατικές προτάσεις του Ρεμί

Κεφάλαιο: Tanpopo

Στο Tanpopo νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε ένα άλλο σύμπαν και είσαι ήρωας ιαπωνικής ταινίας ή του «Blade Runner». Βασικά, εύκολα μπερδεύεις το μέρος και νομίζεις ότι είσαι σε κινηματογραφικό πλατό. Καλοκουρδισμένη μαγειρική ομάδα και γύρω γύρω οι παρευρισκόμενοι, οι οποίοι κάθονται όπως στα ιαπωνικά εστιατόρια που έχεις δει σε ταινίες. Η εμπειρία γίνεται  τρομερή μόνο από αυτό!

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Αν έχεις γευτεί ιαπωνικές γεύσεις σε μαγαζιά στυλ Wagamama κ.λπ., εδώ θα έρθεις σε επαφή κατευθείαν με πιάτα που ήρθαν από το Τόκιο. Άρα, αυτό που θυμάσαι από τα Asian Fast Food σβήσ’ το από τη μνήμη σου. Το κυριότερο; Δεν έχει sushi.

Τι έφαγα, λοιπόν, στο Tanpopo του Σωτήρη Κοντιζά; Τα γκιόζα κοτόπουλου ήταν απίστευτα, όπως και το πιάτο με το τηγανητό κουνουπίδι. Λατρεύεις το τηγανητό κοτόπουλο; Υπήρχε και στο Nolan αυτό το πιάτο. Βασικά, και τα τρία παραπάνω πιάτα ήταν αυτό που λέμε εύκολα πιάτα και, βέβαια, κατανοητά για εμάς που είμαστε κάποιας ηλικίας και έχουμε μεγαλώσει με κάποιες συγκεκριμένες γεύσεις.

Πάμε τώρα στα δύσκολα. Το ramen φαινόταν σαν πίνακας ζωγραφικής, με το χοιρινό, τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τα μανιτάρια. Ο ζωμός απίστευτος! Με δυσκόλεψε λίγο το αυγό. Βασικά, δεν το έφαγα. Όπως αρνήθηκα να δοκιμάσω και το δεύτερο πιάτο, πάλι με το αυγό, τον κιμά και την πανδαισία λαχανικών, η οποία είχε και αυτή noodles. Ενώ είμαι λάτρης των αυγών, στο Tanpopo, για κάποιο λόγο, αρνιόμουν να φάω το αυγό. Δεν ξέρω γιατί. Μάλλον σκεφτόμουν τα αυγά των 1.000 ημερών της Κίνας.

Πάμε στη ρητορική ερώτηση: Θα ξαναπήγαινες, Ρεμί, στο Tanpopo; Εννοείται! Μην σου πω θα πήγαινα ντυμένος Deckard (Χάρισον Φορντ / Blade Runner) και το ταίρι μου Rachael (το ανδροειδές που αγάπησε ο Χάρισον στο Blade Runner), θα παραγγέλναμε γκιόζα και ramen χωρίς αυγό και θα ερωτευόμασταν ξανά. Και, για να αποκτήσει και λίγο σασπένς η βραδιά, θα μας την έπεφτε και ο Rutger Hauer και εμείς, για να σωθούμε, θα τρέχαμε στη φουτουριστικά διαλυμένη Σταδίου (κάπως έτσι θυμίζει) και στο τέλος θα σώζαμε τον κόσμο. Και κάπως έτσι θα γραφόταν το Blade Runner: Το Πρίκουελ. Αν είχε το Tanpopo και νέον, ηλεκτρονικές επιγραφές και σερβιτόρους-ρομπότ, πιστεύω θα απογειωνόταν η ατμόσφαιρα!

Κεφάλαιο: Ekiben

Την Κυριακή, λοιπόν, που μας πέρασε, ο μονάκριβός μου γιος μου ανακοίνωσε ότι ήθελε να τον πάω στο Ekiben μαζί με το κορίτσι του. Ουσιαστικά, σε ένα τραπέζι που θα γνώριζα, μαζί με τη Λου, τη νύφη μας. Όχι, δεν φέραμε βέρες στο μαγαζί!

Το Ekiben, βασικά, μου φέρνει μια τεράστια κούραση, με αυτές τις ουρές που ξεπερνούσαν τα όρια της υπομονής και, ως μεσήλικας, προτιμούσα να πηγαίνω στο Spit Jack, που ήταν σαφώς πιο άνετο. Αλλά, εφόσον ήταν επιθυμία, τι να κάνω; Πήγα για να καθίσω στα άβολα καθίσματα τιμωρίας μαζί με άλλους εικοσάχρονους. Σαν τον θείο στα οικογενειακά τραπέζια αισθανόμουν. Να γράψω, βέβαια, ότι το μαγαζί είναι αρκετά όμορφο και προσεγμένο στη διακόσμηση.

Το φαγητό δεν με δυσκόλεψε, όπως στο Tanpopo, γιατί βρήκα παρηγοριά στα γκιόζα και στο κοτόπουλο με ρύζι, που ωστόσο δεν με ενθουσίασε. Ενώ για το burger του Ekiben δεν μπορώ να πω ότι δεν είναι νόστιμο, δεν μπορώ ούτε να καταλάβω πραγματικά αυτόν τον πανικό και τη φρενίτιδα που δημιουργεί στους νεανίες.

Θα σταθώ, βέβαια, στο ότι είναι αρκετά υπερβολικό σε κόστος το Ekiben για αυτό που προσφέρει· ή μπορεί εγώ να γέρασα και να μην καταλαβαίνω τα κομπιούτερς, τα SMS και την Japan pop culture. Γιατί, αν έχεις αγαπήσει τον Οζού, βλέπεις ότι το χάσμα των γενεών υψώνεται πια αμείλικτο: η ανέφικτη επικοινωνία, ο παλιός κόσμος που χάνεται, η επιβολή ενός νέου μοντέλου ζωής, στο οποίο κυριαρχεί ο εγωκεντρισμός, η υστερική επιβεβαίωση της ατομικότητας και όπου ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός και η επικοινωνία είναι πια ανέφικτη, έως και τηλεπαθητική!

Εγώ θα ήθελα να τρώω και να ξεχνιέμαι και να λέω φιλοσοφημένες ανοησίες με φίλους και να κατακτούμε τον κόσμο, γιατί αυτό είναι το δείπνο. Δεν είναι γρήγορο, διαφημιζόμενο φαγητό και άσκοπες φωτογραφίες που θα δείχνουν χαρά, αλλά είναι στιγμές και επικοινωνία!

Λες πραγματικά να έχω γεράσει ή να είμαι αρνητής της πραγματικότητας;

Άσε που δεν με τρελαίνουν και τα burger, κατάλαβα!