Remi’s picks: Τα πιάτα που νοστάλγησε η καρδιά-αγκινάρα του Ρεμί αυτή την εβδομάδα
Ο Ρεμί κάνει μια ανασκόπηση της εβδομάδας που πέρασε και συγκεντρώνει όσα τον ενθουσίασαν ή του έλειψαν περισσότερο στο τραπέζι.
Περιεχόμενα
Η φράση «καρδιά αγκινάρα» είναι μια μεταφορική, συχνά ειρωνική έκφραση για κάποιον υπερβολικά ανοιχτόκαρδο ή για έναν άνθρωπο που ερωτεύεται εύκολα και συχνά. Η εικόνα παραπέμπει στα πολλά φύλλα της αγκινάρας, υποδηλώνοντας μια καρδιά που ανοίγει εύκολα. Παρόμοιες εκφράσεις είναι η Κοινώς, ορκίζομαι αιώνια αφοσίωση στη Λου, στην υποτιθέμενη κατάθλιψη, στην ιδεατή πορεία του Παναθηναϊκού να μην παίρνει πρωτάθλημα στην μπάλα, στο πράσινο τσάι, στην καταραμένη ποίηση, στο μπαλέτο, στις αμερικάνικες χαζοκωμωδίες, στις ρομαντικές ταινίες που δεν έχουν happy end, στα δικαστικά δράματα, στις επαναστάσεις και στο κάπνισμα.
Κάθε Κυριακή θα σας γράφω αυτά που ερωτεύτηκα και νοστάλγησα αυτήν την εβδομάδα.
Τα πιάτα που ξεχώρισα
Σουβλάκι: Μπορεί να μην είναι σουβλάκι με την αυστηρή έννοια, αλλά αυτή την εβδομάδα νοστάλγησα τον χοιρινό γύρο και τα σουτζουκάκια του Διαγωνίου στη Θεσσαλονίκη. Το ιδανικό σκηνικό; Μεσημέρι με μια Μαλαματίνα και, μετά, βόλτα στον Θερμαϊκό.
Πίτσα: Δεν είναι πίτσα αλλά θα μπορούσε αυτή η πίτα από λαδένια και με τον γαύρο, την τομάτα, την κάπαρη και λίγο ελαιόλαδο να είναι η γνήσια Ναπολιτάνικη πίτσα. Λες στο «Ουζερί ο Λάκης» να έχουν καταγωγή από εκεί;
Γλυκό: Στο Περιστέρι σε ένα μικρό μαγαζί ο μάστορας Μπελεντερίδης κάνει ένα μόνο γλυκό μάλλον. Ο χαλβάς Φαρσάλων του είναι εθνικός θησαυρός. Τρώτε παιδιά χαλβά γιατί έχει μείνει στην Αθήνα ένας, αν φύγει και αυτός δεν θα υπάρχει μνήμη.
Burger: Αυτά τα μικρά burger του Εβίβα είναι ο λόγος που μπορώ να ξεκινήσω να τρώω με χαρά burger. Bέβαια όπως το υπολογίζω μάλλον θα χρειαστώ καμιά 15αρια!
Mακαρονάδα: Δεν έχω μακαρονάδα, αλλά πιάτο με ζυμαρικά. Αυτό το κριθαράκι με το μοσχάρι που λειώνει και το τριμμένο τυράκι είναι το απόλυτο φαγητό Κυριακής που τρως άνετα όλες τις ημέρες και ώρες της εβδομάδα. Εγώ το βρήκα ένα μεσημέρι στου Ψυρρή στο Αισώπου Μύθοι και ζεστάθηκε η ψυχούλα μου.
Πίτα: Μπορεί να μην είναι ακριβώς πίτα, γιατί δεν είναι δομημένη σαν πίτα. Αλλα αυτό το πιάτο στo Αnthes με το σπανάκι, την κρέμα φέτα και την πατάτα αν τα ανακάτευες έβγαζες μια πίτα άλλου επιπέδου.
Κάτι με κρεατάκι: Αυτό το Ali nazik κεμπάπ από μοσχαρίσιο κιμά κομμένο στο χέρι πάνω σε baba ganoush στο Mangal είναι τόσο νόστιμο που θα ήθελες να το έτρωγες κάθε μέρα. Βέβαια μετά θα είχες κάποια προβλήματα στην καρδιά, αλλά ο καρδιολόγος θα κατανοήσει την σαράβαλη καρδούλα σου!
Μαγειρευτό: Το Aρμένικο χιουνκιάρ της Ιζαμπέλας στην Δραπετσώνα είναι το εισιτήριο ταξιδιού στην Λεβαντίνική κουζίνα. Μοσχάρι που λιώνει και σεμιναριακός πουρές μελιτζάνας.
Θαλασσινό: Αυτό το μπαρμπουνάκι μπουρδέτο, σαβόρο του Παπαϊωάννου είναι μπουκιά και συχώριο είναι να έχεις ψωμάκι για βουτιές και όχι απλές βούτες στην σάλτσα του!
