Το ημερολόγιο ενός Αθηνέζου στην Ξεσσαλονίκη vol. 6 («3 Γουρουνάκια», «10 Τραπέζια»)
Μερικές φορές η δημιουργικότητα περισσεύει: αρκεί ο σεφ να είναι νόστιμος.
Περιεχόμενα
Κεφάλαιο 1: 3 Γουρουνάκια
Τα «3 Γουρουνάκια» έχουν ίσως τον πιο αντιεμπορικό τίτλο που υπάρχει για μαγαζί. Όνομα που σε προϊδεάζει ότι θα φας σούβλες σε σάντουιτς. Αλλά, πριν το αγνοήσεις λόγω τίτλου, δώσε του μια ευκαιρία.
Το μαγαζί, να πω, είναι εξαιρετικά διακοσμημένο και προσεγμένο. Βασικά, είναι αυτό που λέμε: έπεσε χρήμα εδώ μέσα. Ο σεφ και ιδιοκτήτης προσφέρει μια ελληνική κουζίνα που είναι λίγο πειραγμένη και, μεταξύ μας, κάποιες φορές μπορεί να φαίνεται και αχρείαστο όλο αυτό, γιατί, αν ο μάγειρας ξέρει από νοστιμιά, τι να το κάνεις το αμπαλάζ;
Τα ψωμάκια του ήταν πολύ νόστιμα και διαφορετικά. Έχω μια τρέλα με το ψωμί και δεν έχω περάσει κατοχή! Με σαλάτες δεν ασχολούμαι. Θα σταθώ, όμως, στο αποδομημένο ντολμαδάκι με το τηγανητό φύλλο, το οποίο ήταν παιχνιδιάρικο και νόστιμο. Ο καπνιστός τόνος, που είχε πάλι κι αυτός παιχνίδι στο σερβίρισμα, ήταν εξαιρετικός, με την πιτούλα του από κάτω. Το πιο λιχουδιάρικο, όμως, ήταν τα κεμπάπ από θράψαλο. Πιάτο βαθιάς νοστιμιάς: φάε και απογειώθηκες.
Διαβάστε επίσης
Το πιάτο με τα ζυμαρικά και το ταρτάρ γαρίδας ήρθε πάλι με παιχνίδι στο σερβίρισμα και δεν σου κρύβω ότι ήταν κι αυτό γευστικότατο.
Μου άρεσε που ήταν κρεμώδες. Μπορεί να πεις ότι δεν υπήρχε ενιαία σύνθεση με τις διαφορετικές υφές και, βέβαια, είχε ένα μερίδιο ευθύνης το ζυμαρικό, που ήταν πολύ λεπτό και έβγαζε μια αίσθηση ότι έχει βραστεί πολύ. Αλλά, για όλους αυτούς τους λάθος λόγους, εμένα μου άρεσε, γιατί έβγαζε μια θαλπωρή και έναν άλλο αέρα με το ταρτάρ γαρίδας! Ήταν γευστικότατο και ας σου χτυπούσαν οι διαφορετικές υφές. Ίσως, αν ήταν ενιαίο, θα ήταν κάτι συνηθισμένο και δεν θα του έδινες σημασία.
Το Χουνκιάρ μπεγεντί πραγματικά ήταν λες και ήρθε από την Κωνσταντινούπολη. Εξαιρετικό, με έναν αέρινο πουρέ μελιτζάνας.
Το αρμενοβίλ, που ήρθε σε μορφή από ξυλάκι παγωτό, είχε ενδιαφέρον!
Τα «3 Γουρουνάκια» είναι ένα νόστιμο εστιατόριο, γιατί ο μάγειράς του ξέρει να φτιάχνει λιχουδιές, και αυτό είναι το σημαντικό. Πραγματικά, δεν χρειάζεται και το τόσο παιχνίδι που κάνει για να σε πείσει. Είπαμε: αν ο άλλος είναι νόστιμος!
Κεφάλαιο 2: 10 Τραπέζια
Το μενού στα «10 Τραπέζια» αλλάζει συχνά, άρα αυτά που θα σας περιγράψω δεν ξέρω αν θα υπάρχουν εκείνη την ημέρα που θα πάτε. Το δεύτερο πόνημα του Μανώλη Παπουτσάκη στη Θεσσαλονίκη, και να τονίσω ότι θα βρείτε μια άλλη μαγειρική, πιο δημιουργική και ευφάνταστη.
Στο μικρό, θαυματουργό εστιατόριο της Θεσσαλονίκης πήραμε σούσι — βασικά, κάτι που θύμιζε σούσι στην τεχνοτροπία. Έσκαγε η θάλασσα στο στόμα σου. Ήταν πιάτο υψηλού επιπέδου. Τα κεφτεδάκια απολύτως σωστά και γευστικά, ο τηγανητός μπακαλιάρος εξαιρετικός, οι πατάτες οφτές-τηγανιτές ένα ποίημα και το γιουβέτσι με γαρίδες εκπληκτικό. Η πάβλοβα αέρινη.
Τα «10 Τραπέζια» είναι ένα ταξίδι στη δημιουργική κουζίνα και, δεν σας κρύβω, μετά το τέλος του γεύματός σας θα αντικρίσετε ίσως την πιο όμορφη εικόνα της Θεσσαλονίκης: από το σκοτάδι του πεζόδρομου στο φως της παραλίας.
