Έχω έρωτα μεγάλο με την τραβηχτή: Οι 3 που πρέπει να δοκιμάσεις
Το μανιάτικο street food, η τραβηχτή, είναι το πιάτο του φετινού καλοκαιριού.
Σιγά, θα μου πεις, ρε Ρεμί, μια πίτα είναι τηγανητή. Ναι, αλλά τι πίτα. Γιατί υπάρχουν πίτες και πίτες, και μετά υπάρχει η τραβηχτή, που είναι άλλη κατηγορία, άλλο σύμπαν, άλλη σχολή σκέψης.
Η τραβηχτή πίτα είναι παραδοσιακή τηγανητή πίτα από τη Μάνη, φτιαγμένη από απλή ζύμη με αλεύρι, νερό και αλάτι, που ανοίγεται και τραβιέται με τα χέρια πριν πέσει στο ελαιόλαδο. Εκεί αρχίζει το θαύμα. Γίνεται τραγανή απ’ έξω, αφράτη μέσα και αποκτά αυτό το πράγμα που σε κάνει να λες «εντάξει, άλλη μία μπουκιά και σταματάω», ενώ φυσικά δεν σταματάς ποτέ. Δεν το λες και απολύτως υγιεινό, αλλά όλα τα ωραία είναι θερμιδικές βόμβες, εκτός αν ανήκεις σε εκείνους τους τύπους που την βρίσκουν με το βραστό κοτόπουλο και το κολοκυθάκι. Εγώ δεν ανήκω εκεί, το ξεκαθαρίζω.
Είναι ουσιαστικά το μανιάτικο street food. Βέβαια, θα τη συναντήσεις σχεδόν σε όλη την επικράτεια της Πελοποννήσου, με μικρές παραλλαγές, αλλά η ψυχή της είναι Μάνη. Είναι φαγητό δρόμου, φαγητό πανηγυριού, φαγητό μετά τη βόλτα, φαγητό πριν τη μάχη, φαγητό που το πιάνεις με το χέρι και δεν έχεις καμία διάθεση να το παίξεις ευγενής.
Σερβίρεται αλμυρή με τοπικό τυρί, κασέρι ή φέτα, και χοιρινό σουβλάκι, κοτόπουλο ή πανσετούλα, δηλαδή η γνωστή και τίμια «τριπλέτα». Μπορεί, όμως, να βγει και γλυκιά, με μέλι και κανέλα, για όσους θέλουν να κάνουν το γλυκό έγκλημα μετά το αλμυρό. Προσωπικά, εγώ είμαι της αλμυρής σχολής. Θέλω πίτα, κασέρι και κρέας, να γίνει η δουλειά όπως πρέπει.
Δεν σας κρύβω ότι οι αγαπημένες μου τραβηχτές που έχω φάει είναι οι εξής:
1. Πούλος, Αρεόπολη
Πραγματικά, στην πηγή των γεγονότων, ο Πούλος σηκώνει τη σημαία της τριπλέτας δυνατά. Πίτα, κασέρι, χοιρινό, κοτόπουλο ή πανσετούλα. Τι άλλο θα βρεις καλύτερο; Την τρως και πας να πολεμήσεις στην Τριπολιτσά. Είναι από αυτά τα πράγματα που δεν τα εξηγείς πολύ. Τα τρως, λες «ναι» και προχωράς στη ζωή σου λίγο πιο ευτυχισμένος.
2. «Τι πίτα τραβάς», Πειραιάς.
Στην Αθήνα θα τη βρεις στο ψητοπωλείο-street food μαγαζί στον Πειραιά, στην Κολοκοτρώνη 68, στην Τερψιθέα. Σερβίρει παραδοσιακή μανιάτικη τραβηχτή πίτα αντί για την κλασική πίτα του γύρου, και αυτό από μόνο του είναι λόγος να πας. Γιατί όταν το σουβλάκι αλλάζει πίτα, αλλάζει και επίπεδο.
3. Θάμα, Χολαργός
Στη μεσσηνιακή εκδοχή, η Μαρία από το «Θάμα» κάνει μια ιεροσυλία απίστευτη: γουρουνοπούλα με τραβηχτή. Εδώ σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Συνδυασμός που δεν χάνει, δεν γίνεται να χάσει. Η γουρουνοπούλα έχει τη λιπαρότητα, η πίτα έχει το τραγανό, και μαζί φτιάχνουν ένα πράγμα που είναι λάθος μόνο στη θεωρία. Στην πράξη είναι σωστό, πολύ σωστό, σχεδόν συγκινητικό. Άρα, αν δείτε τραβηχτή σε κατάλογο, μην το σκεφτείτε πολύ. Πάρτε τη. Η ζωή είναι μικρή για να τρώμε άψυχες πίτες.
