Ο Karderinos ξέρει τους καλύτερους μπουφέδες της Αθήνας
O άνθρωπος πίσω από τον ομώνυμο λογαριασμό στα σόσιαλ και το brand Oliverse, μιλά με τον Ρεμί για μπουφέδες και παπάρες.
Ο Karderinos, κατά κόσμον Παναγιώτης Καρδερίνης, είναι ένας φανταστικός τύπος, ο οποίος σε όλη του τη ζωή δεν το έβαλε κάτω και δεν τα παράτησε και, όσο του λέγανε «όχι», αυτός συνέχιζε να πηγαίνει κόντρα στα «πρέπει».
Εκτός από το να ανακαλύπτει μικρές γωνιές στην πόλη, αυτό που με ενθουσιάζει μαζί του είναι ότι μπορεί να καταλάβει την καλή πρώτη ύλη. Οι μνήμες από το νησί του τον οδήγησαν να δημιουργήσει το πρώτο του, ουσιαστικά, παιδί, το Oliverse: το brand που δίνει νέα ταυτότητα στο ελληνικό ελαιόλαδο. Θα πω δημόσια ότι περιμένω μια ανοιχτή πρόσκλησή του να πάμε σε έναν επίσημο εκρηκτικό μπουφέ και να κάνουμε παπάρες στις πιατέλες.
Τελικά, ξέρεις όντως από καλό λάδι;
Θα πω με σιγουριά ναι, αν και σίγουρα όχι στο επίπεδο ενός επαγγελματία sommelier ελαιολάδου. Η σχέση μου, όμως, με το ελαιόλαδο ξεκίνησε πολύ πριν από το Oliverse. Το πρώτο μου χαρτζιλίκι το έβγαλα μαζεύοντας ελιές, έχω πάει πολλές φορές σε ελαιοτριβεία και γνωρίζω καλά τη διαδικασία παραγωγής του ελαιολάδου.
Με τα χρόνια, έχω δοκιμάσει πολλές διαφορετικές ποικιλίες ελαιολάδου από την Ελλάδα, αλλά και από άλλες χώρες. Μικρότερος έφτιαχνα ακόμη και το δικό μου πράσινο σαπούνι με ελαιόλαδο.
Και βέβαια, σήμερα έχω το δικό μου brand, το Oliverse. Ένα brand με προϊόντα από τη Λέσβο και τη Μεσόγειο, που έχει πλέον και το δικό του σπίτι στην Κυψέλη. Εκεί συναντιόμαστε, δοκιμάζουμε, μαθαίνουμε και οργανώνουμε workshops, events και tastings γύρω από όλα όσα αγαπάμε.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Τοπ 5 φαγητών ή σνακ που θέλουν το λάδι σαν διαμονισμένα;
Νομίζω ότι τα πιο απλά πράγματα είναι αυτά που απογειώνονται περισσότερο με ένα πραγματικά καλό ελαιόλαδο. Τα δικά μου αγαπημένα είναι τα μελάτα βραστά αυγά, η φέτα, η ντομάτα, το ζεστό ψωμί και τα ψημένα ροδάκινα.
Ναι, ελαιόλαδο και στα ροδάκινα. Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε.
Η ιδανική παπάρα σε ποιο πιάτο είναι ιδανική;
Νομίζω, σε όλα. Αν το ψωμί και το λάδι είναι καλά, όλα τα υπόλοιπα υλικά του πιάτου μπορούν να κάνουν την παπάρα ιδανική.
Άλλωστε, εκείνη η στιγμή που κοιτάς το ζουμάκι στο πιάτο και σκέφτεσαι «εδώ θέλει ψωμί» είναι από μόνη της μια μικρή στιγμή ευτυχίας. Οπότε ναι, όλες οι παπάρες είναι ξεκάθαρα μικρές, ευτυχισμένες στιγμές!
Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
Δεν υπάρχει περίπτωση να πω μόνο ένα. Οπότε θα πω μακαρόνια με κιμά, κοτόσουπα με αυγολέμονο, τα γιουβαρλάκια της μαμάς μου και, φυσικά, καλοκαιρινό γαύρο στο τηγάνι.
Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου με 4 λέξεις;
Θα πω αισιόδοξο, δημιουργικό, γκρινιάρη και επίμονο.
Ηλιοβασίλεμα στη Λέσβο: τι φαγητό σου έρχεται στο νου;
Το καλοκαίρι, κολοκυθοανθοί γεμιστοί με φέτα. Τον χειμώνα, τα γιουβαρλάκια που είπα και πιο πάνω. Και τις υπόλοιπες εποχές, ξεκάθαρα λαδοτύρι στη σχάρα. Βέβαια, στη Λέσβο το ηλιοβασίλεμα σηκώνει πάντα κι ένα τραπέζι γεμάτο μεζέδες στη μέση. Νομίζω, αυτό είναι τελικά το φαγητό που μου έρχεται πρώτο στο μυαλό: πολλά μικρά πιάτα, καλή παρέα και θέα το Αιγαίο.
Αν αύριο δεν είχες τίποτα να κάνεις, πού θα ήθελες να ήσουν, με ποιον, τι φαγητό θα έτρωγες και τι μουσική θα άκουγες;
Δεν θα ήθελα απαραίτητα να είμαι μακριά. Θα έμενα στην Αθήνα, με τους φίλους μου, στην Κληματαριά ή στο Στέκι της Θεάτρου, να τσιμπάμε διάφορα, να συζητάμε με τις ώρες, να έχει καλή θερμοκρασία και να μην έχει κίνηση. Η μουσική ας είναι ό,τι θέλει!
Είπες, όμως, για μία ημέρα, έτσι; Γιατί, αν μου έλεγες ότι δεν έχω καμία δουλειά για έναν μήνα, θα άλλαζα σίγουρα χώρα.
Ποια είναι τα αγαπημένα σου εστιατόρια στην Αθήνα;
Έχω πολλά και δεν έχω κανένα. Δηλαδή, δεν έχω ένα συγκεκριμένο εστιατόριο στο οποίο πηγαίνω κάθε μήνα, αλλά έχω αρκετά μέρη που αγαπώ και επιστρέφω ξανά και ξανά.
Μου αρέσει πολύ να δοκιμάζω νέες και δημιουργικές κουζίνες, αλλά, αν πρέπει να πω πού έχω πραγματική αδυναμία, είναι στα παλιά μαγαζιά και στις κλασικές ταβέρνες. Σε εκείνα που μπορεί να μαγειρεύουν εδώ και 40 χρόνια. Για μένα, έχει τεράστια αξία να σου φέρουν ένα μπριάμ που είναι γλύκισμα ή ένα ψάρι ψημένο με τέτοια μαεστρία που δεν χρειάζεται τίποτα άλλο.
Τελικά, όντως αγαπάς τους μπουφέδες; Και αν ναι, ποιος είναι ο αγαπημένος σου;
Λατρεύω τους μπουφέδες και πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί δεν έχουμε περισσότερους στην Αθήνα. Σίγουρα, το food waste είναι ένα θέμα που χρειάζεται προσοχή, αλλά θεωρώ ότι ένα μαγαζί με εμπειρία μπορεί να το διαχειριστεί σωστά. Άλλωστε, ένας καλός μπουφές δεν χρειάζεται να έχει 100 διαφορετικές επιλογές για να είναι καλός.
Αγαπημένο μου ασιατικό buffet είναι αυτό του Bulacan Halo-Halo, για brunch λατρεύω τον μπουφέ του Hilton Garden Inn, ενώ, αν μιλάμε για κλασικό μπουφέ φαγητού, θα πω αυτόν στο Καζίνο της Πάρνηθας.
Γενικά, κάτι στο «βάζω λίγο απ’ όλα και δοκιμάζω» με κάνει πολύ ευτυχισμένο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το ΚΛΙΚ βγήκε το 1987. Τι έκανες εκείνη την περίοδο;
Ήμουν 3 ετών και ζούσα στη Μυτιλήνη, όπου τελικά έμεινα μέχρι τα 22 μου. Από τα εφηβικά μου χρόνια θυμάμαι πολύ έντονα το ΚΛΙΚ. Τότε δεν υπήρχε internet και, στη Μυτιλήνη, ειδικά τον χειμώνα και με κακοκαιρία, υπήρχαν φορές που χάναμε ακόμη και το σήμα των τηλεοπτικών καναλιών. Οπότε, ο μικρός Παναγιώτης αγόραζε πολλά περιοδικά, γιατί λάτρευε και εξακολουθεί να λατρεύει την pop κουλτούρα. Το ΚΛΙΚ ήταν σίγουρα στο top 5 των περιοδικών που αγόραζα. Οπότε, μιας και μου δίνεται τώρα η ευκαιρία, θα πω κι ένα δημόσιο ευχαριστώ για τις πληροφορίες, τις ιστορίες, την έμπνευση και, φυσικά, τα vibes όλα αυτά τα χρόνια!
