Ιράν : Σαν κοτόπουλο χωρίς κεφάλι
Η πιο περίεργη αρχή πολέμου, με την εξόντωση ολόκληρης της ηγεσίας του Ιράν, δημιουργεί από τα πράγματα εξελίξεις αλλά κανείς δεν ξέρει ακόμη που θα κάτσει η μπίλια
Αυτή ήταν μάλλον η πιο περίεργη αρχή πολέμου που έχει γίνει ποτέ.
Οι πρώτες βόμβες που έπεσαν, 30-40 διατρητικές βόμβες, ήταν κατ’ ευθείαν στα παλάτι-κατοικία του ηγέτη του Ιράν Αλι Χαμενεΐ όπου είχε σύσκεψη με καμιά σαρανταριά από τους πιο υψηλόβαθμους αξιωματούχους του. Το παλάτι ισοπεδώθηκε μαζί και με όλους τους παρευρισκόμενους εκεί.
Στιγμιαίος αποκεφαλισμός της ηγεσίας του εχθρού, με τις πρώτες βόμβες, στα πρώτα δευτερόλεπτα του πολέμου. Σαν γκολ από τα αποδυτήρια.
Δεν πρόκειται για στρατηγική Τραμπ, παρόλο που έκανε κάτι διαφορετικό, αλλά εξίσου αποτελεσματικό στην Βενεζουέλα, με την απαγωγή του Μαδούρο.
Πρόκειται για στρατηγική του Ισραήλ που μέσα στα τελευταία χρόνια έχει αποκεφαλίσει ολόκληρη την ηγεσία της Χεζμπολάχ της Χαμάς, όπως και πολλά σημαντικά στελέχη της στρατιωτικής ηγεσίας του Ιράν
.
Η έχθρα του Ιράν με την Δύση και κυρίως με τους Αμερικανούς, έχει αρκετά μεγάλη ιστορία και ξεκίνησε το 1979 όταν οι μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, έτρεψαν τον Σάχη Ρεζά Παχλαβί σε φυγή με όλη την οικογένεια του και με όλα τα πλούτη που είχε συσσωρεύσει. Από τότε δεν βρήκε ησυχία καθώς όπου κι αν πήγαινε αισθανόταν κυνηγημένος, ώσπου να πεθάνει από καρκίνο.
Έτσι ο ως τότε πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή, το Ιράν, έγινε ο χειρότερος εχθρός, όχι μόνο των Αμερικανών αλλά και ολόκληρης της Δύσης.
Ο ερχομός του Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί στο ιράν (που μέχρι τότε ζούσε εξόριστος στο Παρίσι), είχε κάτι μεταφυσικά τρομακτικό και έφερε στην αρχαία αυτή χώρα την επιλεγόμενη δικτατορία των μουλάδων. Μια από τις πιο στυγνές δικτατορίες που έχει γνωρίσει ο κόσμος.
Οι λόγοι του εναντίον του αμερικανικού “σατανά”, όπως αποκαλούσε τις ΗΠΑ, έγειρε γεωπολιτικά ακόμη περισσότερο την πλάστιγγα υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης και των συμμάχων της, από τους οποίους ο κυριότερος ήταν το Ιράν.
Τα επόμενα χρόνια τόσο ο Χομεϊνί, όσο και ο Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ όσο και ο Καντάφι στην Λιβύη, είχαν δημιουργήσει μια φοβερή “παρέα” και είχαν γίνει τα σύμβολα των Αριστερών σε όλο τον κόσμο, και ο τρόμος της Δύσης.
Οι Αριστεροί παγκοσμίως και εντοπίως παίρνοντας αμπάριζα από τον Στάλιν, έμαθαν να λατρεύουν κάθε δικτατορία και κάθε δικτάτορα,
Από τότε οι τρεις αυτοί σκληροί δικτάτορες έγιναν Σύμβολα όσων, μισούν την φιλελεύθερη Δύση, στην οποία όμως λατρεύουν να ζουν, ενώ αντιθέτως οι κάτοικοι δικτατοριών από αυτές τις χώρες και άλλες παρόμοιες στην Ασία ή την Αφρική, προσπαθούν εδώ και δεκαετίες με κάθε τρόπο και με κίνδυνο της ζωής τους να έρθουν στην Δύση.
Είναι από τα ιστορικά παράδοξα, αλλά ο κόσμος δεν φημίζεται και για πολύ λογικό μέρος.
Με την πάροδο των χρόνων και αφού η Σοβιετική Ένωση έπεσε φυσιολογικά κάτω από το βάρος των λαθών του απάνθρωπου και αντι – οικονομικού συστήματος που δημιούργησε, οι τρεις αυτές δικτατορίες, αποδείχτηκε ότι ήταν περισσότερο φούσκες παρά οτιδήποτε άλλο.
Ο Αλί Χαμενεΐ που διαδέχτηκε τον Χομεϊνί, αποδείχτηκε εξ ίσου σκληρός με τον Χομεϊνί και κανείς δεν μπορεί να πει για πόσους ακριβώς θανάτους ευθύνεται..
Είχε δε ορκιστεί, να σβήσει το Ισραήλ από τον χάρτη. Και είναι σίγουρο πως αν το Ιράν κάταφερνε ποτέ να αποκτήσει πυρηνικά, κάτι που προσπαθεί εδώ και δεκαετίες, η πρώτη βόμβα θα προοριζόταν για το Ισραήλ.
Ο πόλεμος των 12 ημερών τον Ιούνιο, απέδειξε ότι το Ιράν δεν ήταν το μεγάλο φόβητρο που τρομοκρατούσε όλη τη Δύση. Μέσα σε δώδεκα μέρες οι Ισραηλινοί που διαθέτουν και ένα τεράστιο δίκτυο πληροφοριών από πράκτορες μέσα στο Ιράν, διέλυσαν όχι μόνο την ιρανική αεροπορία, αλλά και ολόκληρη την αεράμυνα του Ιράν.
Ο δρόμος είχε ήδη ανοίξει, για την τελική ισοπέδωση της πολεμικής ικανότητας, αυτής της χώρας που βρίσκεται σε τόσο στρατηγικό σημείο.
Οι Ιρανοί δεν έμαθαν τίποτα ούτε από την περίπτωση της Βενεζουέλας και του Μαδούρο, ούτε και από το ότι οι Αμερικανοί είχαν αρχίσει να συγκεντρώνουν μια τεράστια; αρμάδα στα ανοιχτά του.Ιράν.
Οι περισσότεροι αναλυτές, επηρεασμένοι από την απαγωγή του Μαδούρο, υπέθεταν ότι οι Αμερικανοί δεν θα τολμούσαν να επιτεθούν στο Ιράν και ότι επρόκειτο κυρίως για εκφοβισμό.
Όμως δεν υπολόγισαν το ότι κάθε περίπτωση δεν είναι ίδια. Δεν υπήρχε λόγος και δεν θα ήταν καθόλου εύκολο να απαγάγουν τον Χαμενεΐ. Μπορούσαν όμως να τον σκοτώσουν. Και αυτόν και όλους τους επιτελείς του.
Ούτε και όταν η μεγάλη αμερικάνικη αρμάδα συγκεντρώθηκε στα ανοιχτά του Ιράν, οι Ιρανοί δεν θορυβήθηκαν. Κακώς. Εξαπέλυαν όπως κάνουν συχνά τέτοια καθεστώτα απειλές , πως θα βυθίσουν το αεροπλανοφόρο και τα άλλα αμερικανικά; πλοία.
Όταν το αεροπλανοφόρο Τζέραλντ Φορντ έφυγε από την Βενεζουέλα με κατεύθυνση το Ιράν κάθε λογικός άνθρωπος θα υπέθετε, ότι τέτοια τεράστια στρατιά δεν θα συγκεντρωνόταν μόνο για να εκφοβισει. Εξάλλου ο Τραμπ το έλεγε ανοιχτά. Αλλά και πάλι οι Ιρανοί δεν θορυβήθηκαν. Ο Τραμπ όπως έκανε και στην Βενεζουέλα, ζήτησε από τους Ιρανούς να δεχτούν τους όρους του, αν θέλουν να επιζήσουν. Οι Ιρανοί και πάλι δεν τον πήραν στα σοβαρά.
Για να πούμε την αλήθεια οι περισσότεροι πίστευαν ότι ο Τραμπ δεν θα τολμούσε να χτυπήσει το Ιράν.
Η αιτία είναι εξίσου αστήρικτη όσα και απλή.
Οι περισσότεροι δεν έχουν καταλάβει ότι βρισκόμαστε στον σχηματισμό ενός καινούργιου κόσμου, που άρχισε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και θα συνεχιστεί μέχρι ένας Θεός ξέρει που. Μάλλον δεν έχει υπάρξει κάποια συμφωνία, ανάμεσα στις τρεις μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις τις ΗΠΑ, την Ρωσία και την Κίνα και ο καθένας προσπαθεί να προωθήσει τις θέσεις του όπου μπορεί.
Για το Ισραήλ η επέμβαση στο Ιράν ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου, που δεν χωρούσε καθυστέρηση. Παρόλο που ο Τραμπ ισχυριζόταν ότι κατέστρεψε το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας με τις μεγαλοστομίες του, το Ισραήλ γνώριζε πως το Ιράν διέθετε 421 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου σε ποσοστό 60%, που θα ήταν αρκετό για κατασκευή 10 πυρηνικών βομβών.
Αντικειμενικά δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβηθούν οι ΗΠΑ το Ιράν. Η Ρωσία που αποτελούσε την προστάτιδα δύναμη, είναι στριμωγμένη με οικονομικά και στρατιωτικά προβλήματα. Το Ιράν είναι μια μεγάλη σε έκταση χώρα, με 85 εκατομμύρια κατοίκους, αλλά αυτήν την εποχή δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από αυτό. Κυρίως στρατιωτικά.
Οι Ισραηλινοί μαζί με την CIA διαθέτουν ένα δίκτυο περίπου 130 – 135.000 κατασκόπων, μέσα στο Ιράν , εδώ και χρόνια, που τους επέτρεπε να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή τις κινήσεις όχι μόνο του Χαμενέΐ, αλλά και όλων των υψηλόβαθμων αξιωματούχων.
Οι Ιρανοί στις διαπραγματεύσεις της Γενεύης δεν δέχτηκαν τους αμερικανικους όρους για καταστροφή του πυρηνικού οπλοστασίου και των βαλιστικών πυραύλων.
Οι Αμερικανοί και το Ισραήλ γνώριζαν με ακρίβεια ότι το Σάββατο το πρωί ο Χαμενεΐ και τα υψηλόβαθμα στελέχη του θα συγκεντρώνονταν στο παλάτι του, για να συζητήσουν τις αμερικανικές προτάσεις.
Όταν το πρωί του Σαββάτου το ραντεβού επιβεβαιώθηκε οι Ισραηλινοί δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη.
Ο Χαμενεϊ και η παρέα του μαζί με μέλη της οικογένειας του δεν πρόλαβαν να καταλάβουν τι τους βρήκε. Πέρασαν από την ζωή στο θάνατο και στον μουσουλμανικό Παράδεισο, μέσα σε ένα δευτερόλεπτο και με έναν καταιγισμό 30-40 διατρητικών βομβών που δεν άφησαν τίποτα όρθιο.
Δεν έχει υπάρξει σύγκρουση που να αρχίζει με τον θάνατο των επικεφαλής της μιας παράταξης.
Στην στρατιωτική γλώσσα αυτό λέγεται HD δηλαδή Headless Chicken, δηλαδή “Κοτόπουλο χωρίς κεφάλι”. Και πολλοί χρησιμοποιούν τον όρο και για κράτη και για κυβερνήσεις και για επιχειρήσεις.
Το Ιράν παρά τις προβλέψεις για διαδοχή, του Χαμενεΐ, έμοιαζε όλη την πρώτη μέρα της σύγκρουσης, να έχει μετατραπεί σε Headless Chicken, σαν κοτόπουλο που του έχουν κόψει το κεφάλι.
Θυμήθηκα ότι όταν ήμουν μικρός έμενα συχνά στο σπίτι της γιαγιάς που που στην πίσω μεριά, είχε και κήπο αλλά και κοτέτσι. Όταν ήθελε να κάνει κοτόπουλο για φαγητό έπαιρνε μια κότα από το κοτέτσι και την έσφαζε κόβοντά της το κεφάλι. Τα περισσότερα έμβια όντα, αν τους κόψεις το κεφάλι πέφτουν ξερά.
Οι κότες αντιθέτως τρέχουν τριγύρω για κάποια δευτερόλεπτα ή και λεπτά χωρίς κεφάλι.
Είναι ένα από τα πιο παράδοξα θεάματα που έχω δει
Έτσι το Ιράν μέσα στα πρώτα λίγα δευτερόλεπτα του πολέμου, βρέθηκε ακέφαλο, χωρίς θρησκευτική, πολιτική, και στρατιωτική ηγεσία.
Χωρίς δυνατότητες επικοινωνίας, ο κάθε στρατιωτικός διοικητής έκανε ότι καταλάβαινε. Οι περισσότεροι αξιωματούχοι στο Ιραν γνωρίζοντας το πως οι Ισραηλινοί έίχαν εξοντώσει και χιλιάδες μαχητές της Χεζμπολάχ, όταν εξερράγησαν τα τηλέφωνα τους της ώρα που μιλούσαν, δεν τολμούσαν να πάρουν καν τηλέφωνο και να συνεννοηθούν έστω με κάποιον, οποιονδήποτε, γιατί ήξεραν ότι το άνοιγμα του κινητού θα σήμαινε και αυτόματο εντοπισμό τους, με μεγάλες πιθανότητες να τους έρθει κανένας πύραυλος στο κεφάλι.
Την Κυριακή δεύτερη μέρα του πολέμου, οι αναλυτές έψαχναν ακόμη να βρουν ποιος θα είναι ο επόμενος ηγέτης του Ιράν. Κάποιος θα βρεθεί, ανάμεσα στον γιο του Χομεϊνί, τον Λαριτζανί και κάποιους άλλους υποψήφιους. Μάλλον μια τριανδρία , που όπως λέει το Σύνταγμα τους, θα αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας, ώσπου να βρεθεί ή να εκλεγεί, ο επόμενος ηγέτης, Όμως θα είναι ένας ηγέτης που θα έχει επίσης μεγάλες πιθανότητες να γίνει αυτομάτως και μελλοθάνατος..
Οι φωτογραφίες του νεκρού Χαμενεΐ που βρέθηκαν στα χέρια των Ισραηλινών , του Νετανιάχου και του Τραμπ, από νωρίς το απόγευμα της πρώτης μέρας, κάνει σίγουρη την υπόθεση ότι το καθεστώς είναι ιδιαίτερα διαβρωμένο και στα υψηλά κλιμάκια του. Πως μπόρεσαν οι Ισραηλινοί να έχουν στα χέρια τους τόσο σύντομα φωτογραφίες του νεκρού Χαμενεΐ μέσα στο ισοπεδωμένο παλάτι του ;
Οι Ιρανοί θα συνεχίσουν τις επιθέσεις τους στα κουτουρού, όπως έκαναν την πρώτη μέρα που βομβάρδισαν για άγνωτγους λόγους το Ντουμπάι , το Μπαχρέιν το Κατάρ, ενώ το πρωί της Δευτέρα βομβάρδισαν πετρελαϊκές εγκαταστασεις και στην Σαουδική Αραβία. Έχει μια στρατηγική όμως αυτό καθώς οι Ιρανοί υπολογίζουν στο ότι η διάχυση της σύγκρουσης, θα κάνει πολλά κράτη να φοβηθούν και να ζητήσουν από τον Τραμπ να σταματήσει τον πόλεμο/
Οι Αμερικανοί και Ισραηλινοί, δεν έχουν σκοπό να σταματήσουν την πολεμική εκστρατεία τους, πριν καταστρέψουν τελείως το οπλοστάσιο του Ιράν, τους βαλλιστικούς πυραύλους και το ναυτικό τους. Ο σκοπός είναι, ανεξάρτητα με το τι θα γίνει στο εσωτερικό του Ιράν, όταν η αμερικανικη και ισραηλινή επέμβαση τελειώσει, το Ιράν να μην έχει ούτε “κεφάλι” ούτε “χέρια” ούτε “πόδια”.. Έτσι ώστε και αν ακόμη δεν βρεθεί καμιά διάδοχη φιλοδυτική και φιλο – ισραηλινή κυβέρνηση το Ιράν να είναι για πολλές δεκαετίες ακίνδυνο.
Όλα αυτά όμως οδηγούν σε μια κατάσταση, τυλιγμένη με το πλάνο της αβεβαιότητας. Και οι Ρώσοι νόμιζαν ότι θα καταλάμβαναν ολόκληρη την Ουκρανία το πολύ σε μια βδομάδα και έχουν μπλεχτεί σε μια παγίδα, που μπορεί να προκαλέσει την κατάρρευση τους. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης άρχισε από το τεράστιο κόστος της εισβολής στο Αφγανιστάν στην δεκαετία του ογδόντα
Ο Τραμπ σχεδόν σε κάθε δημόσια ομιλία του από εκεί και πέρα, προτρέπει τους Ιρανούς πολίτες να πάρουν την κατάσταση και την διακυβέρνηση της χώρας τους στα χέρια τους. Αλλά αυτό δεν είναι κάποιο σοβαρό σχέδιο. Αλλά ας υποθέσουμε, ότι βγαίνουν οι Ιρανοί στους δρόμους., όπως είχαν βγει και πριν ένα μήνα διαδηλώνοντας εναντίον του Χαμενεΐ. Πως από το πλήθος αυτό θα προκύψει κάποιος ηγέτης, που θα μπορέσει να σχηματίσει και κυβέρνηση;
Οι Αμερικανοί έχουν και ταλέντο στο να αφήνουν κάποιες δουλειές στη μέση όπως έκαναν και με το Ιράκ.
Ο στρατός του Ιράν, μοιάζει να βρίσκεται στην άκρη αυτή τη στιγμή και την άμυνα και διοίκηση να έχουν αναλάβει οι Φρουροί της Επανάστασης, Γύρω στους 130.000 πολεμιστές. Υπάρχουν επίσης γύρω στο ένα εκατομμύριο, οπλισμένοι πολιτοφύλακες. Υπάρχουν επίσης γύρω στα 25 εκατομμύρια Ιρανοί, οι ευνοημένοι από το καθεστως του Χαμενεΐ, που είναι υποστηρικτές του .
Από την άλλη μεριά υπάρχουν και τα πολλά εκατομμύρια των άοπλων αντιφρονούντων που πλήρωσαν ακριβά τις προ μηνός αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις.
Αρα και ένα εμφύλιος δεν είναι καθόλου απίθανος. Αν συνέβαινε όμως θα ακολουθούσε ένα επικίνδυο χάος, που θα μπορούσε να επεκταθεί και σε γειτονικά κράτη.
Για τους Αμερικανούς η πιο καλή λύση θα ήταν να βρουν κάποια από τα στελέχη του προηγούμενου καθεστώτος για να κυβερνήσουν χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς του κράτους, σε απόλυτη συνεργασία με τους Αμερικανούς και το Ισραήλ. .Κάτι παρόμοιο με αυτό που έγινε στην Βενεζουέλα δηλαδή.
Αλλά οι πόλεμοι, όπως λέει και το κλισέ “αρχίσουν εύκολα και τελειώνουτν δύσκολα”. Και το χειρότερο: έχουν θύματα.
Από τη μια μεριά της εξίσωσης, δεν υπάρχει κανένας άλλος στον κόσμο είτε πρόεδρος των ΗΠΑ είτε άλλης δύναμη, που θα τολμούσε να κάνει αυτό που έκανε ο Τραμπ. Να ξεκινήσει πόλεμο με το θεωρούμενο “σκληρό” Ιράν και μάλιστα με τέτοιο τρόπο. Από την άλλη όμως γνωρίζει ότι θα ήταν καλ΄θυτερα γι’ αυτόν να τελειώσει αυτός ο πόλεμος και με ένα ξεκάθαρο αποτέλεσμα για τα αμερικανικά συμφέροντα. Η αμερικανική κοινή γνώμη είναι κουρασμένη μετά από σχεδόν 25 χρόνια πολέμων, με τις εμπλοκές στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Και ο ίδιος εξελέγη με την υπόσχεση να σταματήσει πολέμους και όχι να ξεκινήσει καινούργιους, πράγμα που δεν θέλει ούτε ο σκληρός πυρήνας των υποστηρικυών του, το κίνημα MAGA.
Αν καταφέρει να τον τελειώσει γρήγορα και νικηφόρα, θα είναι καλό για τον ίδιο και θα του φέρει καινούργιους υποστηρικτές, από αυτούς που πριν από αυτόν τον πολεμο ήταν εναντίον του. Αν όμως ο πόλεμος τραβήξει χρονικά και ιδίως αν έχει θύματα Αμερικανούς ένστολους, τότε τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου και στην συνέχεια της θητείας του.
ΟΙ Αμερικανοί ανακοίνωσαν σήμερα τον θάνατο των τριών πρώτων Αμερικανών στρατιωτών που ήδη έγιναν 4 και οι Ισραηλινοί τον θάνατο 9 πολιτών του Ισραήλ, από έναν με κατεύθυνση κουτουρού πύραυλο των Ιρανών.
Η σύγκρουση ανάμεσα σε δυο χώρες που συνορεύουν με το Ιράν, δηλαδή το Πακιστάν με το Αφγανιστάν, αποτελεί έναν πονοκέφαλο καθώς σε συνδυασμό με την σύγκρουση στο Ιράν, αρχίζει να μοιάζει με μια ωραία περιφερειακή σύγκρουση με ένα τέλος που κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει. Και επίσης κανείς δεν γνωρίζει ποια από τις δυο αυτές χώρες, είναι με ποιον και μέχρι ποιού σημείου.
Για την Δύση άρχισε και ένας ακόμη πονοκέφαλος με την αναμενόμενη σήμερα κιόλας αύξηση των τιμών και του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Αυτό μπορεί βέβαια να ρυθμιστεί σε αρκετό μέρος με την αύξηση της παραγωγής των γειτονικών πετρελαιοπαραγωγών χωρών και κυρίως της Σαουδικής Αραβίας.
Αν τα πράγματα όμως είναι έτσι για την Δύση, είναι ακόμη πιο περίπλοκα για, την Κίνα, που ως τώρα εισήγαγε το 90% του ιρανικού πετρελαίου. Και αν το πετρέλαιο του Ιράν, βρεθεί στα χέρια των Αμερικανών, το ίδιο θα βρεθεί και η Κίνα.
Ένα επικίνδυνο πολεμιικό κεφάλαιο έχει αρχίσει, χωρίς να μπορούμε να δούμε το τέλος του.
Εκτός αν οι Αμερικανοί, έχουν από καιρό κάνει τις συνεννοήσεις τους με στελέχη του προηγούμενου καθεστώτος, όπως ακριβώς είχαν κάνει και με την Βενεζουέλα…
