Φωτογράφε, τράβα μια φωτογραφία
Η αλήθεια ενοχλεί. Η υποκρισία όχι…
Είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης στην φωτογραφία; Η σωστή απάντηση θα πρεπε να είναι πως «είτε είναι, είτε δεν είναι, το θέμα δεν πρέπει να ενδιαφέρει κανένα».
Ο καθένας είναι ελεύθερος να ερωτεύεται αλλά και να ερωτοτροπεί δημόσια. Επίσης να κάνει επιλογές. Μπορεί πχ ο Αδωνις να έχει αποφασίσει να χωρίσει ή απλά να νιώθει ότι έχει ανάγκη από μια ερωτική περιπέτεια. Ή μπορεί απλά να παραφέρθηκε λίγο γιατί έχει πιει ένα ποτό παραπάνω. Ή μπορεί ό,τι μοιάζει πως έγινε να ήταν και απόφαση (δηλαδή επιλογή) της εικονιζόμενης κοπέλας. Κι αυτή έχει τα δικαιώματα της.
Αν η ιστορία με ιντριγκάρει λίγο δεν είναι γιατί δεν μπορούσα να φανταστώ τον Άδωνι να ερωτοτροπεί δημόσια αλλά είναι γιατί τον άκουσα σχετικά πρόσφατα να υπερασπίζεται το δικαίωμα των επιλογών και της ελευθερίας ισχυριζόμενος μάλιστα ότι αυτά τα δικαιώματα είναι που τον κάνουν να αισθάνεται τυχερός που ζει σε μια δυτική δημοκρατία. Πρέπει να πω ότι συμφωνώ σε αυτό απολύτως μαζί του: ακριβώς αυτή η ελευθερία κάνει τον δυτικό μας κόσμο να μοιάζει (αλλά και να είναι καλύτερος…) από τις ανελεύθερες χώρες που συναντάμε κυρίως προς την Ανατολή. Αλλά αν ο Άδωνις χαίρεται για αυτή του την ελευθερία γιατί άρχισε να λέει πως η φωτογραφία είναι προϊόν ΑΙ και γιατί έδειξε πολλαπλώς ενοχλημένος από την δημοσιοποίησή της και από την διάσταση που πήρε το θέμα;
Θέλω να πω πως ακόμα κι αν η φωτογραφία είναι προϊόν ενός κακού και κακόβουλου μοντάζ, η απάντηση του Υπουργού, που χαίρεται όπως λέει για τις δημοκρατικές ελευθερίες, θα έπρεπε να είναι άλλη. Θα έπρεπε πχ να πει πως δεν υπάρχει κανένα απολύτως θέμα ακόμα κι αν θέμα υπήρχε – εννοώ πως θα έπρεπε να πει πως στα πλαίσια της ελευθερίας των αντιλήψεων που χαρακτηρίζει την χώρας μας το τι κάνει και τι δεν κάνει είναι δικαίωμά του. Θα έπρεπε επίσης να τονίσει πως το αν ερωτοτροπεί δημόσια είναι δικό του δικαίωμα και πως δεν δέχεται ούτε υποδείξεις ούτε συμβουλές για το τι συνάδει και τι όχι με την συμπεριφορά του. Κι αφού τα έλεγε αυτά θα άκουγα ευχαρίστως και την εξήγησή του ότι αυτό που βλέπουμε δεν είναι αληθινό αλλά κατασκευασμένο. Και πως έγινε από όσους θέλουν να καταστρέψουν την οικογενειακή του γαλήνη κτλ κτλ. Όταν όμως τον ακούω να μιλάει για fake φωτογραφίες και άλλα ανάλογα, χωρίς να έχει το κουράγιο να μιλήσει για τα ίδια του τα δικαιώματα (για τα οποία κατά τα άλλα καμαρώνει…) συγνώμη αλλά βάζω τα γέλια.
Διαβάστε επίσης
Σαφώς και είμαστε ως χώρα μια δυτική δημοκρατία. Αλλά ακόμα κουβαλάμε πολλά και διάφορα ανατολίτικα συντηρητικά κουσούρια ένα από τα οποία είναι η υποκρισία. Υποκρισία είναι να λες ότι νιώθεις «ελεύθερος κι ωραίος» και να παθαίνεις σύγκρυο μπροστά στην πιθανότητα να συζητά η Ελλάδα (δηλαδή και οι ψηφοφόροι σου…) αν έχεις εξωσυζυγικό δεσμό. Το αν είναι αληθινή ή όχι η φωτογραφία εν τέλει δεν έχει και μεγάλη σημασία. Για τον Αδωνι που ταράχθηκε μπροστά στην πιθανότητα να φανεί λιγότερο συντηρητικός από όσο νομίζουν οι ψηφοφόροι του είναι σαν να είναι αληθινή. Η αλήθεια ενοχλεί. Η υποκρισία όχι…
