Η δεύτερη ευκαιρία
Αρκεί να μην τα κάνουν πάλι θάλασσα.
Αυτά που κάνουν φέτος οι ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη έχουν να συμβούν χρόνια. Μετά την νίκη – πρόκριση του Ολυμπιακού στο ματς με τον Άγιαξ στο Άμστερνταμ, ο πρωταθλητής Ελλάδος θα συνεχίσει στην ενδιάμεση φάση του Τσάμπιονς λιγκ. Στην αντίστοιχη φάση του Γιουρόπα λιγκ έχουν προκριθεί ο ΠΑΟΚ και ο ΠΑΟ, ενώ η ΑΕΚ βρίσκεται ήδη τους 16 του Conference League καιρό τώρα. Οι ελληνικές ομάδες έχουν συγκεντρώσει του κόσμου τους βαθμούς: η Ελλάδα στην βαθμολογία της UEFA κυνηγά σοβαρά την δέκατη θέση την οποία σήμερα έχει η Τσεχία – γεγονός που τρία χρόνια πριν έμοιαζε απίθανο. Τι σημαίνει αυτή η δέκατη θέση; Περισσότερα ευρωπαϊκά εισιτήρια, ευκολότερα καλοκαιρινά προκριματικά, μεγαλύτερα έσοδα.
Ποια είναι η συμμετοχή του ποδοσφαίρου στο ΑΕΠ της χώρας; Η Σουπερλίγκα έχει χρόνια να κάνει μια έρευνα για αυτό: θα ήταν χρήσιμο. Μια παλιά μελέτη του ΙΟΒΕ, μελέτη που έγινε το 2013-14, αναφέρει πως τη σεζόν 2012-13 «σχεδόν 550 εκατ. ευρώ ήταν τα άμεσα και έμμεσα έσοδα του ελληνικού κράτους από φόρους και εργοδοτικές εισφορές κι από δραστηριότητες που συνδέονται με τη Σουπερλίγκα, ενώ σε όρους απασχόλησης, η επίδραση εκτιμάται σε περισσότερες από 30 χιλιάδες θέσεις εργασίας». Το νούμερο δεν είναι υπερβολικό καθώς σε αυτό συνυπολογίζονται όχι μόνο ποδοσφαιριστές και παίκτες, αλλά και γυμναστές, γιατροί, νοσοκόμοι, εργαζόμενοι σε εταιρίες αθλητικού υλικού, υπάλληλοι γηπέδων, αθλητικογράφοι κτλ. «Συνολικά, σχεδόν 2,3 δισ. ευρώ του ΑΕΠ προκύπτουν ως αποτέλεσμα της τελικής ζήτησης για υπηρεσίες που προσφέρονται από τις ελληνικές ΠΑΕ, γεγονός που κάνει το ποδόσφαιρο μια από τις μεγαλύτερες «βιομηχανίες της χώρας» αναφέρεται στην τότε μελέτη.
Σήμερα το ποσοστό επί του ΑΕΠ που τότε ήταν 2,4% έχει σίγουρα μεγαλώσει: τα τέσσερα τελευταία χρόνια είχαμε σημαντική αύξηση εισιτηρίων στα γήπεδα, αλλά και μεγαλύτερα τηλεοπτικά συμβόλαια. Και ειδικά φέτος, τα έσοδα συμμετοχής των ομάδων από ευρωπαϊκές διοργανώσεις είναι πολύ μεγάλα: αν συνεχίσουν να παίρνουν προκρίσεις για κάποιες ΠΑΕ θα είναι μεγαλύτερα από ποτέ. Οι δε προκρίσεις αυτές ανεβάζουν και την αξία των παικτών των ελληνικών ομάδων. Κι ο ανταγωνισμός τους για το ποιος θα πουλήσει ακριβότερα είναι από τους πιο αποδοτικούς και για την χώρα. Οι ακριβές πωλήσεις του Μπάμπη Κωστούλα, του Τζίμα, του Κουλιεράκη, του Λιβάι Γκαρσία, του Ιωαννίδη, του Βαγιαννίδη δείχνουν πως το πρωτάθλημά μας το παρακολουθούν και αγοραστές με δυνατά πορτοφόλια.
Τίποτα δεν έγινε τυχαία. Η κατάκτηση του Conference League από τον Ολυμπιακό έδειξε ότι αυτό που λέμε «ευρωπαϊκή διάκριση» μπορεί να είναι κάτι σοβαρότερο από ένα – δυο θριάμβους της μιας βραδιάς, δηλαδή προκρίσεις κόντρα σε καλούτσικες ευρωπαϊκές ομάδες. Ήταν για το ελληνικό ποδόσφαιρο ένα είδος «δεύτερης ευκαιρίας», μετά από εκείνη που υπήρξε με την κατάκτηση του Euro2004 και σπαταλήθηκε. Το καλοκαίρι εκπρόσωποι των ελληνικών ομάδων συναντήθηκαν με ανθρώπους της UEFA που τους εξήγησαν πως πρέπει μάθουν να συνεργάζονται, να αλληλοεξυπηρετούνται. Δείχνουν να το κατάλαβαν. Όποιοι τα κάνουν πάλι θάλασσα θα είναι άξιοι της μοίρας τους. Ή μάλλον της κακομοιριάς τους…
