Το clickbait που λέγεται Πάσχα
Κάθε χρονιά τέτοια εποχή ακολουθούμε μια τελετουργία: πρώτα ρωτάμε «φέτος πότε πέφτει το Πάσχα;» και μετά «τι καιρό θα κάνει».
Η ερώτηση «τι καιρό θα κάνει το Πάσχα;» είναι στα χείλη όλων πολύ καιρό πριν φτάσουμε στην Μεγάλη Εβδομάδα. Εχοντας καταλάβει το συνολικό άγχος των κατοίκων αυτής της χώρας διάφοροι αγύρτες που παριστάνουν τους μετεωρολόγους στο διαδίκτυο, τσιμπάνε κλικ σπέρνοντας τον πανικό: η Πυθία έκανε σαφέστατες προβλέψεις μπροστά σε όσα ισχυρίζονται όλοι αυτοί κι ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι σοβαροί άνθρωποι που είναι όντως μετεωρολόγοι και βάζουν τα πράγματα σε μια σειρά αποκαλύπτοντας τις πορείες των βαρομετρικών χαμηλών και των ανέμων. Το διαπιστώνω κάθε φορά που πλησιάζει το Πάσχα γιατί μπαίνω κι εγώ στο τρυπάκι να ψάχνω τι θα συμβεί. Φέτος οι προβλέψεις για τον καιρό άλλαζαν ανά ώρα. Μόνο για την Μεγάλη Παρασκευή η πρόβλεψη άλλαξε τρεις φορές. Αρχικά θα είχε ψιλόβροχο. Μετά αναμενόταν ο κατακλυσμός του Νόε. Τώρα είμαστε σε φάση κρυαδάκι αλλά απαλή συννεφιά. Ελπίζω μόνο μην χιονίσει. Αλλά πέρα από αυτό το αληθινό ενδιαφέρον είναι η συνολική μας ψύχωση. Για καμία άλλη γιορτή δεν ρωτάμε τι καιρό θα κάνει. Μόνο για το Πάσχα.
Δεν θυμάμαι κανένα να αναρωτιέται τι καιρό θα κάνει τα Χριστούγεννα ή την Πρωτοχρονιά και δεν είναι γιατί ζούμε στο Όσλο ή στην Στοκχόλμη για να θεωρούμε δεδομένα τα χιόνια στο καμπαναριό: απλά το πράγμα δεν μας πολυενδιαφέρει. Δεν θυμάμαι να μας ενδιαφέρει και τι καιρό θα κάνει την Πρωτομαγιά ακόμα κι αν πέφτει Δευτέρα και είναι τριήμερο: μια μέρα μαχητική Απεργία και δυο μέρες γιόλο. Ενώ για το Πάσχα μας ανησυχούμε – ίσως μάλιστα αυτή η ανησυχία και να ξεκινά από το γεγονός ότι πριν από το τι καιρό θα κάνει αναρωτιόμαστε πάντα και πότε πέφτει.
Αυτός ο υπολογισμός με βάση την Πανσέληνο της εαρινής ισημερίας και τις τρεις εβδομάδες που από αυτή πρέπει να περάσουν για να φτάσουμε στην Μεγάλη Εβδομάδα το καθιστά το Πάσχα κομμάτι μαγικό εξ αρχής: οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν τι είναι η «εαρινή ισημερία», αλλά και από πότε ακριβώς αρχίζουν να μετράνε οι περίφημες τρεις εβδομάδες μετά την Πανσέληνο. Η παρουσία της Πανσέληνο στον υπολογισμό κάνει την Κυριακή των Βαϊων κάτι σαν τον Ανάδρομο Ερμή και την Μεγάλη Πέμπτη κάτι σαν Οροσκόπο: κάποια μέρα η αστρολογία θα συναντήσει την θρησκεία και οι δυο μαζί της μετεωρολογία. Μέχρι τότε ας επαναλαμβάνουμε κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια σαν η όλη διαδικασία να αποτελεί τελετουργικό: πρώτα ρωτάμε «φέτος πότε πέφτει το Πάσχα;» και μετά «τι καιρό θα κάνει». Και το αστείο είναι ότι συνήθως αυτά τα ρωτάμε ο ένας στον άλλο, ενώ είναι βέβαιο πως απαντήσεις εμείς τουλάχιστον δεν έχουμε. Αντε το πολύ να ξέρουμε πότε πέφτει το Πάσχα. Ή να τραγουδάμε την Πανσέληνο σαν τον Ροντινέι όταν πάει στη Βανδή.
