Δεν είναι καιρός για αυταπάτες | Η Τουρκία θα φτάσει στα άκρα
Η μόνη απορία αυτή τη στιγμή είναι αν η Τουρκία θα αρκεστεί σ` ένα μικρής έκτασης θερμό επεισόδιο, ή αν έχει σκοπό να προχωρήσει σε ολοκληρωτική σύγκρουση με την Ελλάδα.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Η Αθήνα μόλις τώρα μοιάζει να ξυπνάει. Ακόμη και μέχρι την Κυριακή πολλοί στην κυβέρνηση εξακολουθούσαν να ελπίζουν πως υπήρχε πιθανότητα, οι δυο Έλληνες στρατιωτικοί που κρατούνται στις φυλακές της Αδριανούπολης, να απελευθερωθούν χθες. Την Δευτέρα όμως δεν υπήρχε απλώς διάψευση αυτού του σεναρίου, αλλά συνοδεύτηκε και από την τουρκική ανακοίνωση για NAVTEX, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ θεωρεί το Καστελόριζο τουρκικό έδαφος.
Έτσι για σήμερα στις 12 το μεσημέρι ο Τσίπρας είχε συγκαλέσει έκτακτο κυβερνητικό συμβούλιο, για το πως θα αντιμετωπιστούν τα θέματα που έχουν προκύψει με την Τουρκία.
Αλλά δεν υπάρχει καιρός για αυτάπάτες. Όλα δείχνουν πως η Τουρκία έχει σκοπό να φτάσει στα άκρα.
Η σκοπιμότητα στην επιθετική πολιτική της Τουρκίας, είναι η δικεδίκηση του υποθαλάσσιου πλούτου στην περιοχή της ΑΟΖ της Κύπρου, αλλά και σε κάθε σημείο του Αιγαίου, ακόμη και νοτίως της Κρήτης. Φυσικό δεν θα τη χαλούσε και το να πατήσει πόδι, στις ελληνικές βραχονησίδες, που η Τουρκία έχει κατατάξει στις “γκρίζες ζώνες”. Πιθανόν ούτε σε κάποιο, ή κάποια ελληνικά νησιά.
Στην πραγματική πηγή του προβλήματος όμως δεν βρίσκεται παρά μόνο ένας άνθρωπος. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το δικτατορικό καθεστώς του. Πριν από το καλοκαίρι του 2016, όταν εκδηλώθηκε το δήθεν πραξικόπημα, ο Ερντογάν είχε να αντιμετωπίσει δυο προοπτικές. Να διαλέξει αν επρόκειτο να ζήσει μια ζωή στην εξουσία ή μια ζωή στις φυλακές. Το λαθρεμπόριο που είχε στήσει μαζί με τον γιο του στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, δεν άφηνε και πολλά περιθώρια. Αν έχανε την εξουσία μετά από λίγο θα βρισκόταν στην φυλακή. Έτσι προτίμησε να παραμείνει για πάντα στην εξουσία και να γίνει ένας Σουλτάνος για την σύγχρονη εποχή, αντί να πάει για πάντα στην φυλακή.
Όμως η Τουρκία αντιμετωπίζει πολλά οικονομικά προβλήματα. Έτσι και πάλι για τον Ερντογάν δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από τον πόλεμο. Είναι η μοίρα όλων των δικτατορικών καθεστώτων και όλων των δικτατόρων. Η εμπλοκή του στην Συρία, ίσως αποτελέσει και την αρχή για το τελευταίο κεφάλαιο της καριέρας αλλά και της ζωής του.
Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για εμάς.
Η Αθήνα έστω και αργά πρέπει να κατανοήσει, ότι δεν βρίσκεται αντιμέτωπη με μια φυσιολογική κατάσταση και ένα φυσιολογικό κράτος, αλλά με ένα κράτος και ένα ηγέτη σε πορεία παραφροσύνης. Πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να είναι έτοιμη για όλα. Ακόμη και γι αυτά που μέχρι πριν λίγο θα έμοιαζαν εξωπραγματικά. Δυστυχώς δεν φάνηκε προετοιμασμένη για όσα έγιναν με την σύλληψη των δυο στρατιωτικών στον Έβρο. Παρ` όλες τις κάμερες που οι Τούρκοι είχαν ήδη στήσει στις Καστανιές, παρά την πολεμική άσκηση εισβολής που είχαν κάνει μόλις πριν λίγες μέρες στον Έβρο, αυτό που υπήρχε από την μεριά της Ελλάδας ήταν ο εφησυχασμός. Το οποίον σημαίνει ένα περίπολο με μόνο δύο άνδρες, όταν όλα δείχνουν πως θα έπρεπε να είσαι πιο προσεκτικός.
Πρακτικά η Ελλάδα αυτή τη συγμή δεν μοιάζει να μπορεί να στηριχτεί στην συνδρομή ούτε της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε του ΝΑΤΟ, παρ` όλο που θα έπρεπε. Ο μόνος παράγων που ίσως θα μπορούσε ή θα ήθελε να παίξει ρόλο σ` αυτήν την κλιμάκωση της σύγκρουσης είναι οι Αμερικάνοι, οι οποίοι όμως δεν έχουν την καθοριστική σχέση που διατηρούσαν μέχρι και πριν λίγα χρόνια με την Τουρκία. Οι σχέσεις τους βρίσκονται σε σημείο μεγάλης έντασης. Δεν παύουν όμως να έχουν και τα συμφέροντα τους. Η στάση που θα κρατήσουν οι ΗΠΑ απέναντι στην Τουρκία, όταν το γεωτρύπανο της EXXON-MOBIL φτάσει στο οικόπεδο της Κυπριακής ΑΟΖ, θα ξεκαθαρίσει το τοπίο. Και το τι θα ακολουθήσει στο αμέσως προσεχές μέλλον.
Αλλά ας έχουμε ένα πράγμα στο μυαλό μας. Όπως λέει και το ρητό “αν θέλεις την ειρήνη προετοιμάζεσαι για πόλεμο”.
