Διαπλοκή: Σκοτώνουν τ` άλογα όταν γεράσουν

Όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πήρε το αεροπλάνο που του είχε δώσει ο φίλος του ο Ζισκάρ Ντ` Εσταίν για να έρθει στην Ελλάδα, ήξερε πως η κατάσταση που θα αντιμετώπιζε ήταν ακόμα ρευστή. Μπορεί όλα αυτά να εντάσσονται σε κάποιους μεγαλύτερους σχεδιασμούς, αλλά κανείς δεν ξέρει πως μπορεί να αντιδράσει κάποιος τυχαίος και με κάποια πράξη του να αλλάξει την πορεία της Ιστορίας. Έτσι για αρκετό καιρό μετά την άφιξη του στην Αθήνα και την ενθουσιώδη υποδοχή που του επιφυλάχτηκε, προτιμούσε να μην έχει σταθερό τόπο βραδινής διαμονής, προτιμώντας άλλες φορές να κοιμάται σε καλά φυλαγμένα φιλικά σπίτια ή σε εξ ίσου φιλικά και καλά φυλαγμένα κότερα.

 Μερικούς μήνες αργότερα τα πράγματα έμοιαζαν σχετικά ελεγχόμενα.

Ήταν εκείνη την εποχή που άρχισαν να γίνονται κάποιες συγκεντρώσεις σε κάποιο σπίτι στα βόρεια προάστια συνήθως, αλλά και αλλού. Αν πήγαινε κανείς σ` αυτές τις συγκεντρώσεις θα έβλεπε κάποια πολύ γνωστά πρόσωπα από τον χώρο της πολιτικής, φαινομενικά σε αντίπαλα στρατόπεδα-αυτά είναι για τους αφελείς όμως-κάποιους επιχειρηματίες, άλλους γνωστούς και άλλους όχι τόσο γνωστούς, όπως και κάποιους πρέσβεις. Ήταν αυτό που θα λέγαμε άκρως “επαγγελματικές” συζητήσεις. Έτσι γίνονται οι δουλειές. Εδώ και πολλά χρόνια η πολιτική δεν πάει ποτέ μόνη της. Το μεγάλο κεφάλαιο είναι πάντα εκεί και είναι δύσκολο να καθορίσεις ποιοί είναι τα αφεντικά και ποιοι οι υπάλληλοι. Είναι θέμα προσωπικότητας. Αυτά  δεν γίνονται μόνο στην Ελλάδα. Γίνονται παντού. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος και΄έτσι λειτουργούσε πάντα. 

Οι συναντήσει αυτές στην Ελλάδα γίνονταν τότε για να διευθετηθεί ένα μεγάλο θέμα. Η Ελλάδα επρόκειτο μετά από κάποια χρόνια να ενταχθεί στην τότε ΕΟΚ, ανεξάρτητα από το τι λεγόταν από τα μπαλκόνια. Αυτά είπαμε είναι για τους αφελείς. Επειδή λοιπόν η Ελλάδα θα έμπαινε στην ΕΟΚ, εκείνο που θα άλλαζε ουσιαστικά σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο, ήταν το ότι θα συνέρρεαν τεράστια ποσά στην πάντα ασθενική ελληνική οικονομία, για να δημιουργηθούν υποδοχές ευρέως φάσματος, που θα οδηγούσαν την χώρα σε μια νέα εποχή. Αυτά τα τεράστια ποσά θα έπρεπε κάποιοι να τα διαχειριστούν. Δεν είναι αστεία πράγματα αυτά. Ούτε κανείς μπορεί να διαχειρίζεται τεράστια ποσά αν δεν έχει πρώτα “ελεγχθεί”. Αυτός ο “έλεγχος” είναι κάτι σαν τις τελετές μύησης της Μαφίας. Δεν πας μπροστά αν δεν έχεις αποδείξει την πίστη σου. Κι αν δεν καταλαβαίνεις ότι σ` αυτό το παιχνίδι υπάρχουν και δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις. Είναι λεφτά του Δημοσίου αυτά και σ` αυτόν τον χώρο δεν μπορεί να υπάρχουν “κατά λάθος” παίκτες. Γιατί τα κέρδη μοιράζονται. Ανάμεσα στους επιχειρηματίες που αναλαμβάνουν τις δουλειές και τα πρόσωπα της πολιτικής και σ` αυτούς που χρηματοδοτούν και σ` αυτούς που χρηματοδοτούνται. Η Ομερτά που υπάρχει σ` αυτούς τους χώρους είναι απείρως πιο αυστηρή απ` ότι στην καθ` εαυτό Μαφία. Αλλά υπάρχει μια λάθος διατύπωση εδώ. Αυτή είναι η καθ` εαυτόν Μαφία. 

Για να μην απεραντολογούμε η Ελλάδα τότε χωρίστηκε σε μεγάλους τομείς δραστηριότητας του Δημοσίου. Όπως στο γκανγκστερικό Σικάγο, η πόλη χωριζόταν σε γειτονιές που “ανήκαν” επιχειρηματικά στον τάδε γκάνσγκστερ, έτσι και η Ελλάδα χωρίστηκε σε τομείς δραστηριότητας του Δημοσίου. Ο ένας πήρε αυτόν τον τομέα κατ` αποκλειστικότητα, ο άλλος τον άλλον και ο παράλλος τον παράλλον, για να μην μπλεκόμαστε και δημιουργούνται παρεξηγήσεις. Είχε γίνει σαφές επίσης εκείνη την εποχή πως οι καιροί είχαν αλλάξει και πως ήταν απαραίτητο να δημιουργηθούν κάποιες “υποδομές” για την διαχείριση της μάζας. Ιδιωτική τηλεόραση δεν υπήρχε ακόμη αλλά κάποια στιγμή θα ερχόταν κι αυτή. Και των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Στην καινούργια αυτή η εποχή η τηλεόραση θα ήταν απαραίτητη για την διαχείριση της μάζας, αλλά υπήρχε και ένας άλλος τομέας, ο τομέας του ποδοσφαίρου, στο οποίο εντάσσονται οι “οπαδοί”. Το πιο ανεγκέφαλο μέρος της μάζας δηλαδή. Αυτός ήταν και ο ρόλος της Διαπλοκής. Αφ` ενός να μοιράζει σωστά τα λεφτά και αφ` ετέρου να δημιουργεί όσο το δυνατόν πιο ανεγκέφαλους οπαδούς. Ο τρόπος είναι απλός. Φανατίζεις την μάζα και πολιτικά και ποδοσφαιρικά. Η φανατισμένη μάζα έχει την δυνατότητα να κρίνει ή να σκεφτεί λογικά, ούτε και σ` αυτά που αποτελούν ζωτικές της αναγκαιότητες. Για τον φανατισμένο το μόνο που έχει σημασία είναι ο αρχηγός. Και η ομάδα του ή το κόμμα του. Έτσί στο παρασκήνιο μπορεί να γίνεται γλέντι ενώ μπροστά τα κορόιδα σφάζονται.

Το σύστημα αυτό λειτούργησε άψογα. 

Αλλά λόγω χαμηλού IQ, χαμηλού δείκτη νοημοσύνης παρασύρθηκε από την απληστία του, παρασύροντας και όλο το σύστημα μαζί και πολιτικό και κοινωνικό.

Έτσι φτάσαμε στην οικονομική κατάρρευση. Συγχρόνως η Διαπλοκή εκείνης της εποχής με τις τεράστιες αμαρτίες της, που αν γίνουν γνωστές θα φρίξει κανείς, μια που συμπεριλαμβάνονται και καμιά τριανταριά φόνοι στο ενεργητικό της, αλλά και πολλά άλλα,σιγά-σιγά πέρασε στο βιολογικό περιθώριο και πολλά από τα μέλη της στην βιολογική ανυπαρξία.

Έτσι, δημιουργήθηκε η ανάγκη να μπουν νέοι παίκτες στο παιχνίδι, γιατί πολιτικό σύστημα χωρίς Διαπλοκή απλώς δεν μπορεί να υπάρχει.Το τέλος της παλιά Διαπλοκής εορτάστηκε με μια πρωτοφανή επίδειξη ανοησίας. Καθώς το παλιό πολιτικό σύστημα κατέρρευσε και σωστά κατέρρευσε, το νέο που δημιουργήθηκε αποτελείται από ανθρώπους νεαρής ηλικίας, τελείως άπειρους και διανοητικά ανάπηρους. Που δεν ξέρουν ούτε τα εντελώς βασικά και γι αυτό κάποια στιγμή θα βρεθούν εκτεθειμένοι.

Έτσι η καινούργια Υπερδιαπλοκή που στήνεται με τυμπανοκρουσίες. Είναι τελείως ανόητο, αλλά έχει χάζι. Οι δε νέοι Υπερδιαπλεκόμενοι δεν μπορούν να κρύψουν την χαρά τους για την αναβάθμιση τους. Είπαμε είναι ανόητο, αλλά έχει χάζι.