Μια μελαγχολική ματιά στο τοπίο:

Οι επιπτώσεις των capital controls έχουν δημιουργήσει έναν εφιάλτη σε όσους υπηρετούν το εξωτερικό εμπόριο της χώρας, έχουν αποκόψει την χώρα από πολλές υπηρεσίες του “εξωτερικού” (διάβαζε: της σύγχρονης ζωής), παράγουν εφιαλτικούς κινδύνους για την οικονομία της χώρας.

Που είναι σοβαρά και καίρια εξηρτημένη από τον παγκόσμιο ιστό, όπως κάθε σύγχρονο κράτος.

Ωστόσο, οι σειρήνες συναγερμού δεν ηχούν.  Βλέπω δημοσκόπηση (και μάλιστα ηλεκτρονική…) με ερώτημα “πόσο έχει επηρεάσει την ζωή σας το κλείσιμο των τραπεζών;”. Μόνο 45% απαντούν “πάρα πολύ”. Το υπόλοιπο, η πλειοψηφία, απαντά από “λίγο” έως “καθόλου”.

Κάνω συνειρμούς: Το 63% του πληθυσμού, σύμφωνα με την στατιστική αρχή, δεν συμμετέχει στην παραγωγική διαδικασία, για διάφορους λόγους (άνεργοι, συνταξιούχοι, άεργοι), μόνο το 37% είναι εργαζόμενοι, γενικώς. Το ποσοστό σύνδεσης στο internet στην Ελλάδα είναι περίπου 55%, το χαμηλότερο στις χώρες του ΟΟΣΑ.  (Για να μην κάνω και τον μοιραίο συνειρμό, με το 61%, το ποσοστό του “Όχι” στο δημοψήφισμα για την συμφωνία με την Ευρώπη…)

Το βασικό χαρακτηριστικό της κοινωνίας μας είναι η μικρή σχετική σύνδεση της πλειοψηφίας με αυτά που συμβαίνουν στον “έξω” κόσμο. Οι σχέσεις δεν υπάρχουν, οι πληροφορίες δεν “περνούν”, η γνώση της σφύζουσας πραγματικότητας και δημιουργίας απουσιάζει. 

Μια κοινωνία εσωστρέφειας, ικανοποιημένης να μηρυκάζει τα ίδια και τα ίδια μεταξύ της, στα άπειρα καφέ της επικράτειας.

Δεν αρκεί ωστόσο να διαπιστώνουμε απλά την κατάσταση και να κλαίμε την μοίρα μας.  Πρέπει να φανταστούμε τρόπους για να αλλάξουμε, να δώσουμε κίνητρα για να διαχυθεί και να αναγεννηθεί το ενδιαφέρον της πλειοψηφίας για τον “έξω” κόσμο, έτσι ώστε τα βέλτιστα παραδείγματα, αλλού, να βρούν θαυμαστές και μιμητές, εδώ.

Η κρίση θα βοηθήσει, καθώς μία ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων μεταναστεύει ήδη. Θα είναι ο καταλύτης μίας μελλοντικής εξωστρέφειας. 

Κρατώ από αυτούς το βασικό στοιχείο που πρέπει να έχει κάθε σκέψη για την ενίσχυση της εξωστρέφειας: Όλα τα ανθρώπινα όντα αντιλαμβάνονται πρώτα και κύρια το άμεσο συμφέρον τους. Για να ενισχύσει κανείς την εξωστρέφεια και το ενδιαφέρον των πολλών για την υπόλοιπη υφήλιο πρέπει να βρει τρόπους να έχουν κάτι να κερδίσουν από αυτό. Να κερδίσουν γρήγορα και άμεσα, οι ίδιοι.

Είναι το βασικό μας πρόβλημα, η αυτάρεσκη “εθνική μας μοναξιά”.

Αν δεν το αντιμετωπίσουμε θα μας θάψει…

Αριστοτέλης Αιβαλιώτης