Οι γυναίκες δεν σου χρωστάνε τίποτα στο Internet, φίλε

Ναι, μην απορείς. Βέβαια, το σωστό είναι πως οι γυναίκες γενικά δεν σου χρωστάνε τίποτα σε οποιοδήποτε χώρο ή περίσταση, αλλά ας δούμε λίγο τον περίεργο κόσμο του internet. Αφενός επειδή από κάπου πρέπει να γίνει η αρχή, και αφετέρου επειδή ο περισσότερος κόσμος που ασχολείται ενεργά με το διαδίκτυο θα έπρεπε να έχει λιγάκιιιιι πιο ανοιχτό μυαλό. Αν και σε ορισμένες περιπτώσεις δεν έχει σημασία το πόσο τεχνολογικά ανεπτυγμένος είναι ο νους σου ή τι είδους σπουδές έχεις, αν θες να είσαι γελοίος, θα είσαι γελοίος.

Γενικά, οι γυναίκες και οι άνδρες δρουν διαφορετικά σε κάποιες περιστάσεις, πράγμα πάρα πολύ φυσιολογικό. Σύμφωνα με ευρήματα του επιστημονικού κλάδου της ψυχογλωσσολογίας, στον προφορικό και ανεπίσημο γραπτό λόγο, οι γυναίκες προσπαθούμε να μην διακόπτουμε τον συνομιλητή μας, να χρησιμοποιούμε συνδετικές φράσεις ώστε να προωθούμε τη συζήτηση σε μια συνέχεια-ομαδικά-και γενικά είμαστε διπλωματικές, χωρίς να επιθυμούμε μια κατά μέτωπον επίθεση σε λεκτικούς διαξιφισμούς. Οι άντρες, αντίθετα, θα αλλάξουν το θέμα της συζήτησης όταν αυτό δεν τους συμφέρει ή δεν τους ενδιαφέρει, θα διακόψουν το συνομιλητή για μια αλλαγή του θέματος ή για όποιο λόγο το επιθυμούν, και γενικά διαθέτουν μηχανισμούς ώστε να κρατάνε τον έλεγχο της συζήτησης. 

Ως εδώ όλα καλά. Δεν είναι θετική η μία συμπεριφορά και αρνητική η άλλη, δεν θέλω να παρερμηνευθώ. Απλά η μια είναι μια πιο ομαδική οπτική και η άλλη περισσότερο ατομική. Σε καμία περίπτωση δεν λέω πως η θηλυκή πλευρά της επικοινωνίας είναι κάτι ανώτερο, ίσα ίσα με νευριάζει απίστευτα όταν βλέπω γυναίκες στα  social media να είναι ευγενικές και διπλωματικές μέχρι αηδίας, ενώ οι άλλοι/ες να τους μιλάνε άσχημα για παράδειγμα. Είναι απλά δύο διαφορετικές όψεις της ανθρώπινης επικοινωνίας.

Θα μοιραστώ ένα προσωπικό παράδειγμα. Εγώ γενικά, δεν είμαι ιδιαίτερα διπλωματικός άνθρωπος, μερικές φορές το καταφέρνω, μερικές όχι. Μερικά πράγματα είναι μαύρα ή άσπρα-πολύ απλά- και δεν έχω καμία διάθεση να υποδυθώ την στωική, όταν κάποιος με ενοχλεί ή με θίγει με κάποιον τρόπο. Πριν κάτι μήνες που λέτε, είχα ανεβάσει στο προσωπικό μου προφίλ του Facebook, ένα blog εργαζομένων, με αφορμή μια πορεία. Όπως το περίμενα, άρχισαν από κάτω να «τουκανίζουν»-να πετάνε διάφοροι άσχετα σχόλιο για να διαστρεβλώσουν το νόημα της ανάρτησης-και οκ ως έναν βαθμό το δέχεσαι, διαφορετικά δεν θα είχες λογαριασμό σε κανένα  social network. Ήταν λοιπόν ένας τυπάκος, έγραψε 2 φορές ένα παρόμοιο σχόλιο ενώ ήταν αρκετά άσχετο με την ανάρτηση για να προωθήσει την πολιτική του agenda μέχρι εδώ όλα καλά. Όμως, γράφει και τρίτο. Εκεί, τον έσβησα και τον έκανα block-γιατί πολύ απλά εκείνη την ημέρα δεν γούσταρα να μου ζητάει τα ρέστα γιατί τον έσβησα κλπ-τα γνωστά δηλαδή που συμβαίνουν σε όλους μας.

Μέγα λάθος! Έκανε screenshot τα σχόλια του πριν τον διαγράψω και τα έστειλε σε φίλο του-ή κάτι τέτοιο-που διαθέτει μπλογκ για να «πάρει το αίμα του πίσω». Ο φίλος του ή ο ίδιος, δεν μπορώ να γνωρίζω, έψαξε που γράφω, και βρήκε ένα παλιό βιογραφικό μου, στο οποίο  αναγραφόταν πως μου αρέσουν οι άνθρωποι με άποψη, και με έκραξε επ’αυτού. Ναι, μου αρέσουν οι άνθρωποι με άποψη, αλλά όχι όσοι προωθούν τα συμφέροντα τους στο προφίλ μου. Οκ, το αφήνουμε αυτό. Με στόλιζε ως δημοσιογραφάρα κλπ, κάτι που δεν με απασχολεί, ο καθένας μπορεί να μας κρίνει, ακόμη και από το απόλυτα προσωπικό μας προφίλ. Επίσης, τον χάλασε που ήταν από μπλογκ εργαζομένων και όχι κάποιο μεγάλο μέσο της αρεσκείας του, χωρίς να σχολιάσει το περιεχόμενο σε βάθος, αν και βέβαια δεν περίμενα κάτι διαφορετικό…

Στη συνέχεια κατάλαβα πως προφανώς ο κυριούλης αυτός, είχε εντοπίσει σαν μανιακός που είναι, τα διάφορα αντισεξιστικά άρθρα που έχω γράψει, και έτσι αποφάσισε να με κατηγορήσει για σεξισμό απέναντι στον ίδιο μου τον εαυτό. Ναι, πολύ καλά ακούτε. Η’ μάλλον διαβάζετε. Το ρεζουμέ ήταν-εκτός αν έχει αλλάξει το post έκτοτε-πως είμαι μια «ξανθούλα» που σβήνει σχόλια ανδρών και τους ίδιους, ενώ θα πρέπει να τους ανέχομαι γιατί γνωρίζουν περισσότερα επειδή είναι άντρες. Α, και μου έκανε λέει και διαφήμιση αναφέροντας το όνομα μου. Να με κάνει διάσημη…

Δηλαδή, συμπεριφέρομαι σεξιστικά απέναντι στον ίδιο μου τον εαυτό επειδή δεν θέλω να ασχολούμαι με άτομα , που με εκνευρίζουν και τυχαία πριν καιρό έκανα το απονενοημένο διάβημα να τους στείλω ή να δεχθώ από εκείνα αίτημα φιλίας. Μου αξίζει η κοινωνική κατακραυγή, ξεκάθαρα. Να θέλω να ορίζω το προφίλ μου και το περιεχόμενο του; Που ακούστηκε; Αυτό που έπρεπε να κάνω λογικά, ήταν να σκύψω ταπεινά το κεφάλι για να τους ακούσω, επειδή είμαι μια «ξανθούλα». Έχω όμως ελαφρυντικό, αφού είμαι «ξανθούλα» δεν θα έπρεπε να με συγχωρήσουν; Από τη χαζομάρα μου το έκανα…

To αποκορύφωμα ήταν που μετά μου έκανε likes ο μπλόγκερ, με άμεση συνέπεια να τον μπλοκάρω από όλα τα προφίλ μου σε διάφορες ιστοσελίδες, γιατί πολύ απλά μου φάνηκε άρρωστο. Τι να περιμένεις από μια ξανθιά εξάλλου; Παραδεχτείτε το, το στερεότυπο της χαζής ξανθιάς ήταν πολύ πρωτότυπο από πλευράς του και μπράβο του για την επιλογή του αυτή.

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως μην φοβάστε να πείτε την άποψη σας και αν δεν εισακουστείτε ναι, υπάρχει και το μπλοκ. Τέτοιες καταστάσεις συμβαίνουν σε όλες μας.  Δεν είστε υποχρεωμένες να μιλάτε σε κανέναν, είτε σας ενοχλεί, είτε δεν σέβεται μια συζήτηση, είτε απλά σας την πέφτει με «πονηρούς» σκοπούς. Καταλαβαίνω πως κάποιοι άνδρες-ορισμένοι γιατί προφανώς δεν είναι όλοι έτσι-δεν δέχονται μια «ανδροπρεπή» συμπεριφορά από μια γυναίκα, ούτε στον κόσμο του ίντερνετ. Δηλαδή, να ελέγχει τη συζήτηση και να μην παίζει με τους κανόνες τους, ακριβώς όπως κάνουν εκείνοι. Γι’αυτό να το θυμάστε, να λέτε την άποψη σας, να μην φοβάστε τις συνέπειες, γιατί εκεί ποντάρουν όλοι αυτοί οι «macho» τύποι, να αποδείξουν τον ανδρισμό τους και εδώ…