Ολοκληρώνεται σήμερα η μεγάλη εξαπάτηση

Χθες το βράδυ σε μια ανάρτηση του ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ένα ακόμη από τα γνωστά κόλπα του. Μετά από την συνομιλία που είχε με την Άνγκελα Μέρκελ είπε πως τα νέα είναι τόσο καλά που ίσως σύντομα θα χρειαστεί να φορέσει γραβάτα. Αναφερόταν στο γνωστό “τάμα” που έχει κάνει, ότι δηλαδή δεν θα φορέσει γραβάτα, αν δεν βρεθεί κάποια λύση για το χρέος. Λίγο αργότερα κύκλοι της γερμανικής Κυβέρνησης δήλωναν πως δεν υπάρχει προς το παρόν καμιά τέτοια σχετική πρόβλεψη.

Αν έχει καταλάβει κανείς τον τρόπο που σκέπτεται ο Τσίπρας, θα μπορούσε να είναι σίγουρος για το ότι δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη για το χρέος προς το παρόν. Η δήλωση του Τσίπρα εντάσσεται κι αυτή στην γνωστή του μέθοδο της πολιτικής εξαπάτησης, με την οποία έφτασε και παραμένει στην εξουσία. Εντάσσεται κι αυτό στην μεθοδολογία του που αυτή τη φορά είχε σκοπό να “ψήσει” τους βουλευτές τους να ψηφίσουν τα μέτρα σήμερα το βράδυ στην Βουλή. Όχι και ότι θα είχαν μεγάλες αντιστάσεις στο να “ψηθούν”. Ο Τσίπρας το ξέρει πολύ καλά αυτό. Το ξέρει γιατί και ο ίδιος ως “αριστερός” το έχει ζήσει και έχει μεγαλώσει μ` αυτό. Και ξέρει πως πίσω από αυτήν την ιδεολογία δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Πρόκειται για ένα ευχολόγιο, κοινωνικής εξομοίωσης που ιστορικά δεν βρήκε ποτέ εφαρμογή. Υπήρξε όμως το κατάλληλο περίβλημα που έθρεψε στις τάξεις του ένα σωρό απατεώνες πάσης φύσεως. Όχι ότι οι απατεώνες δεν υπάρχουν εξ` ίσου και στα άλλα ιδεολογικά σχήματα. Η απατεωνιά έχει συνδεθεί από τα πράγματα με την πολιτική, τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε διαχρονικό επίπεδο. Και είναι αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι ψηφοφόροι παρά τις συνεχείς διαψεύσεις που εισπράττουν. Στο σημερινό κόσμο το ζητούμενο παγκόσμια είναι Εξουσία και η Διοίκηση του Κράτους. Το Κράτος είναι ο “στρατός” των πολιτικών που καταλαμβάνουν ή θέλουν να καταλάβουν την Εξουσία. Με αυτόν το “στρατό” που απλώνεται σε ομόκεντρους κύκλους εξουσίας διοικείται το σύνολο  της κοινωνίας. Αυτό που ψηφίζουν οι ψηφοφόροι δεν είναι το κόμμα και τον πολιτικό που θα καταλάβει την Εξουσία για λογαριασμό τους. Ψηφίζουν το κόμμα και τον πολιτικό που θα καταλάβει την Εξουσία για λογαριασμό του. 

Αυτό συμβαίνει και με τον Σύριζα και τους Συριζανέλ που βρίσκονται στην Κυβέρνηση εδώ και δυόμισι χρόνια. Η περίφημη διαπραγμάτευση, δεν ήταν διαπραγμάτευση με τους Θεσμούς, τους Δανειστές , την Κομισιόν και το ΔΝΤ. Ήταν διαπραγμάτευση κατ` αρχάς με τους βουλευτές του κόμματος και σε δεύτερο επίπεδο με τους ψηφοφόρους, τους οποίους και κανένας δεν υπολογίζει δεν υπολογίζει όταν καταλάβει την Εξουσία και το ίδιο ισχύει με τον Τσίπρα.

Οι νόμοι που ψηφίζει σήμερα ο Τσίπρας και που είναι αποτέλεσμα της ανικανότητας του, αλλά και όλων των στελεχών της Κυβέρνησης του στρέφονται κυρίως εναντίον των πιο αδύνατων στρωμάτων της κοινωνίας. Των συνταξιούχων και των μισθωτών, που θα πληρώσουν και πάλι το τίμημα.

Είναι το τίμημα που θα πληρώσει η κοινωνία για το αναγκαίο πείραμα, έτσι όπως είχαν έρθει τα πράγματα, να “δοκιμάσει” αυτό που φαινόταν άφθαρτο και ελπιδοφόρο. Την Αριστερά στην Εξουσία.

Δεν υπάρχουν αντίμετρα στα μέτρα που θα αρχίσουν να ισχύουν από του χρόνου. Είναι ένα προπαγανδιστικό επιχείρημα για να ψηφιστούν τα μέτρα.

Σήμερα το βράδυ θα ολοκληρωθεί η μεγαλύτερη πολιτική εξαπάτηση των τελευταίων ετών. με την οποία θα κλείσει και ο κύκλος της Μεταπολίτευσης.

Και ας μην ξεχνάμε αυτό που είχε πει κάποτε ο Βολταίρος: “Αυτοί που μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις απιθανότητες, είναι ικανοί να σε πείσουν να διαπράξεις φρικαλεότητες.”