Από περιπτώσεις πολιτικών στο εξωτερικό που οδήγησαν ακόμη και σε παραιτήσεις λόγω ψευδών ή ανακριβών τίτλων σπουδών, μέχρι την πρόσφατη περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη, η υπόθεση βιογραφικό μπορεί τελικά να εξελιχθεί σε πολιτικό ναρκοπέδιο.
Φαίνεται πως ο Αλέξης Τσίπρας έχει μετανιώσει. Όχι γιατί κάποτε έπαιξε στα ζάρια τις τύχες της χώρας, αλλά γιατί δεν έκανε τη ζωή μας εφιαλτική ακόμα πιο νωρίς…
Πριν από πολλά χρόνια είχα κληθεί να υπηρετήσω τη θητεια μου, στο ναυτικό που με είχαν καλέσει. Δεν είχαμε οικογενειακώς κανένα “δόντι” ή “μέσο” κι έτσι άγνωστος μεταξύ αγνώστων και κουρεμένος γουλί, (όπως όλοι οι στρατεύσιμοι τότε}, βρέθηκα ένα κρύο πρωινό τον Ιανουάριο του 1967,. στο στρατόπεδο του Σκαραμαγκά . Δεν μπόρεσα να καταλάβω ποιο […]
Για την Ιωάννα, τη Λίνα, όλα τα κορίτσια που πέσαν πάνω τους ο Μενούσης, ο Μπιρμπίλης κι ο Μεχμέτ αγάς.
Το πελατειακό κράτος παραμένει ο πιο ανθεκτικός μηχανισμός της ελληνικής πολιτικής. Το διάγγελμα του Μητσοτάκη απλά το επιβεβαίωσε.
Ό,τι κι αν αποφασίσει το δικαστήριο, η Τούνη θα καταγραφεί στο νου μας ως η γυναίκα που έγινε πρότυπο για την πυγμή και την επιμονή της.
Οι ευθύνες για μία ενδεχόμενη μετεκλογική ακυβερνησία δεν θα πρέπει να αποδοθούν σε απρόθυμους για συνεργασία πολιτικούς σχηματισμούς, αλλά σε όλους εκείνους που με την ψήφο τους θα καταστήσουν την συνεργασία αναγκαία συνθήκη κυβερνησιμότητας. Δηλαδή, στον “κυρίαρχο λαό”!
Δεν μεγαλώνουν παιδιά σε έναν εχθρικό κόσμο — μεγαλώνουν παιδιά ενώ προσπαθούν να τον κρατήσουν ανθρώπινο
Κάθε τραγωδία χρειάζεται την κάθαρσή της, για αυτό και η δίκη των Τεμπών είναι ένα crash test για τη Δικαιοσύνη.
Η ηγεσία της σκέψης -Thought-Leadership- ως μια γνήσια γνώση
στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης πεθαίνει;
Όχι!
