Το οινο-πνεύμα των Χριστουγέννων είναι εδώ!

Είναι όμως όλα τόσο ειδυλλιακά όσο θέλουμε να τα βλέπουμε; Ή μήπως ο Άι-Βασίλης αδυνάτισε από την πείνα και όχι από κάποια δίαιτα που ο ίδιος επέλεξε; Επίσης γιατί δεν αλλάζει το όνομα του απευθείας σε i-Βασίλης, με τόσες i-συσκευές που του έχουν ζητήσει ως δώρα για ακόμη μία Πρωτο-χρονιά; Και κάποια στιγμή δεν θα πρέπει να λογοδοτήσει στο ελληνικό κράτος, καθώς το έλκηθρο του συνεχίζει να μην πληρώνει τέλη κυκλοφορίας. Εκτός κι αν είναι υβριδικό, οπότε θα φορολογηθεί εις διπλούν για παραδειγματισμό!

Νομίζω ότι κάπου εδώ θα μπορούσε να τελειώσει άδοξα αυτό το κείμενο και να ανταλλάξουμε τις κλασικές τυποποιημένες ευχές. Ή έστω να ορμήξουμε στο πλησιέστερο κουτί με μελομακάρονα και κουραμπιέδες ή ακόμη καλύτερα να κάνουμε κράτηση στο κέντρο διασκέδασης της αρεσκείας μας, κατά προτίμηση εκεί που εμφανίζονται τα λεγόμενα «μεγάλα ονόματα» με διαχρονικότητα και καριέρα που δεν ξεπερνούν τα 10 λεπτά διασημότητας, τα οποία ούτως ή άλλως αναλογούν σε όλους μας. Σε καθεμιά από τις παραπάνω περιπτώσεις θα ήμασταν εντός -ελληνικού- χριστουγεννιάτικου κλίματος.

Η αλήθεια και η πραγματικότητα όμως είναι λίγο… διαφορετικές, καθώς ναι μεν ο θεσμός του i-Βασίλη εκσυγχρονίστηκε και θα πληρώνει τέλη μέχρι και το έλκηθρο του, δυστυχώς όμως το κλίμα στην πλειοψηφία του δεν είναι πλέον το ίδιο γιορτινό και σε αρκετές περιπτώσεις είναι μάλλον πένθιμο. Πάντα βέβαια θα υπάρχουν οι δήθεν εξαιρέσεις που «βρίσκουν θετικά ακόμη και μέσα στην γενικότερη μαυρίλα» όπως προκλητικά μας πληροφορούν, πιθανόν οι ίδιοι που επί χρόνια κερδοσκοπούσαν ή είχαν συμφέρον από την πλήρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας, είτε ακόμη χειρότερα κάποιοι εκ γενετής «αισιόδοξοι» που ονειροβατούν και δεν έχουν καμία συναίσθηση της κατάστασης και συμπαρασύρουν στο αδιέξοδο τους όσους αμφιταλαντεύονται ακόμη και για τις πιο απλές αποφάσεις της ζωής τους.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι συγκινητικά σουρεαλιστικό. Μισο-στολισμένες πόλεις, απερίγραπτα χριστουγεννιάτικα δέντρα και αισθητική υπό του μηδενός, μισο-αναμμένα φώτα καθώς η Δ.Ε.Η. δεν αστειεύεται και πλέον ένας λογαριασμός της συγκρίνεται μόνο με την τιμή κλεμμένων αρχαίων από την Ολυμπία, «γιορτινοί» άστεγοι διάσπαρτοι σε κάθε γωνιά, κατά προτίμηση μέσα σε κούτες για να μοιάζουν με «δώρα» και να μην υπενθυμίζουν στους υπερόπτες συνανθρώπους τους ότι όλοι κάποια στιγμή ίσως βρεθούμε σε αντίστοιχη θέση, χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις που σε κάνουν να νιώθεις ντροπή και θλίψη για την κατάντια όλων μας, ρεπορτάζ που είτε κάνουν το άσπρο-μαύρο για να δώσουν ώθηση σε μια ημιθανή αγορά και το μόνο που καταφέρνουν είναι να πολλαπλασιάσουν την οργή του κόσμου, είτε προσθέτουν τόνους κατάθλιψης στην ήδη υπάρχουσα, στον βωμό της τηλεθέασης και της πώλησης ενός φύλλου παραπάνω και πολλά τραγελαφικά ακόμη…

Επιστρέφοντας και πάλι στην κανονική ροή του προγράμματος μας, ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι τα αρμόδια Υπουργεία δεν θα αρκεστούν στην συνεχή φορολόγηση ανέργων, συνταξιούχων και άλλων αντίστοιχων «απαιτητικών» ανθρώπων, αλλά θα επεκταθούν και στα… κάλαντα, ενώ όσοι παμπόνηροι μικροί μας φίλοι δεν δίνουν απόδειξη ή τραγουδάνε φάλτσα, θα συλλαμβάνονται άμεσα και θα τους αφαιρείται το δικαίωμα να απαγγείλουν ή να τραγουδήσουν το οτιδήποτε για τα επόμενα 30 χρόνια.

Ίσως αν είχε συμβεί κάτι αντίστοιχο και πριν 30 χρόνια με την «απαγόρευση της ψήφου» σε συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, σήμερα να μιλούσαμε για κάποια άλλη Ελλάδα. Με τις υποθέσεις και τα «αν» όμως, ως γνωστόν δεν γράφεται ιστορία. Στην καλύτερη των περιπτώσεων να γραφτεί κανένα κινηματογραφικό σενάριο και… αν, το οποίο θα προβληθεί αποκλειστικά στον… άλλο κόσμο (sorry Χριστό-φορε). Μετά και από αυτή την σαφή επίδειξη των κινηματογραφικών μας γνώσεων, ήρθε η ώρα να σας αποχαιρετίσουμε, διότι αν συνεχίσουμε στον ίδιο ρυθμό ελλοχεύει ο κίνδυνος αντί για Πρωτοχρονιά, να κάνουμε… Πρωταπριλιά. Αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι στην Ελλάδα πλέον κάθε μέρα είναι σαν μια μόνιμη Πρωταπριλιά… Μήπως να την κάνουμε Εθνική Εορτή, με την αντίστοιχη παρέλαση… δράκων αντί αρμάτων;

Εντάξει εντάξει, σταματάω. Μακάρι το πνεύμα των Χριστουγέννων να γίνει περισσότερο πνευματώδες, αντί για «οινοπνευματώδες» και το νέο έτος να μην είναι η θλιβερή συνέχεια των προηγούμενων. Άλλωστε μπορεί η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, η Ελλάδα όμως ποτέ δεν πεθαίνει και το DNA των Ελλήνων νικάει μέχρι και την μεικτή εξωγήινων αν χρειαστεί… Το είχε πει παλιά στο Τέξας και ο Γέροντας ΕΤίσιος. Και η ζωή συνεχίζεται… Ως τα επόμενα χαρούμενα Χριστούγεννα.

ΥΓ. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, κάποια κείμενα παραμένουν πάντα τόσο ανατριχιαστικά επίκαιρα. Και ο νοών νοείτω.