Iράν: Το σκοτεινό βασίλειο του τρόμου

Το Νοέμβριο του 1979, ολόκληρη η Δύση ζούσε σε ένα έντονο καθεστώς φόβου. Ο στυλοβάτης της Δύσης , οι ΗΠΑ, είχαν αποχωρήσει εδώ και χρόνια, από το Βιετνάμ, περίπου κακήν κακώς, πρόεδρος είχε εκλεγεί από το 1976 ο Τζίμμυ Κάρτερ και τα κομμουνιστικά, αυταρχικά, αριστερά ή άλλα σχετικά καθεστώτα, έδειχναν να κερδίζουν έδαφος.

Το πιο εντυπωσιακό ήταν αυτό που συνέβαινε στο Ιράν. Μετά από εβδομάδες λαϊκών κινητοποιήσεων, το φιλοδυτικό καθεστώς του Σάχη της Περσίας, είχε πέσει, ενώ ο ίδιος ο Σάχης και η οικογένεια του, το είχαν σκάσει με το αεροπλάνο και μάλλον με κάποιο μέρος της τεράστιας περιουσίας τους. Ήταν 16 Ιανουαρίου 1979 και με την πτώση του Σάχη έληξε μια μοναρχία 2.500 ετών. Μόλις αναχώρησε ο Σάχης, ένα μαινόμενο επαναστατικό πλήθος, μπήκε στα ανάκτορα και λεηλάτησε τα πάντα, ενώ εκτελέστηκαν άμεσα και χωρίς καμιά διαδικασία, οι αξιωματικοί του στρατού και της αστυνομίας του προηγούμενου καθεστώτος

Δυο εβδομάδες αργότερα, έφτανε στην Τεχεράνη μια επιβλητική φιγούρα, που έμοιαζε να έρχεται από το βαθύ παρελθόν. Ο Αγιατολάχ Χομεϊνί, που και η όψη του μόνο έκανε πολλούς να φοβούνται.

Το Καθεστώς του Σάχη που μόλις είχε πέσει, ήταν ένα καταπιεστικό και αρκετά διεφθαρμένο καθεστώς και ένα ακόμη πεσμένο πιόνι στα φιλοδυτικά καθεστώτα.

Το θεοκρατικό καθεστώς που ίδρυσε τότε ο Χομεϊνί, δεν ήταν μόνο ένα απολυταρχικό καθεστώς, αλλά γύρισε μονομιάς το ρολόϊ, τουλάχιστον δέκα αιώνες πίσω, ίσως και πάρα πάνω. Το θεοκρατικό καθεστώς είχε τρομάξει όλη τη Δύση., ενώ πολλοί λάτρεις των δικτατορικών καθεστώτων είχαν αρχίσει να ζηλεύουν την δόξα και την εξουσία των Μουλάδων και θα ήθελαν να την μεταφέρουν και σε κράτη της Δύσης.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, κάποιους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο 1979, ο βαριά άρρωστος από καρκίνο Σάχης, πήγε στις ΗΠΑ για θεραπεία. Οι Ιρανοί το θεώρησαν αυτό σαν δείγμα ότι οι Αμερικανοί σχεδίαζαν την επιστροφή του Σάχη. Στις 4 Νοεμβρίου 1979 ένα μαινόμενο πλήθος αποτελούμενο από φοιτητές κυρίως εισέβαλε στην αμερικανική πρεσβεία και αιχμαλώτισε, όσους βρίσκονταν εκεί.

Ήταν μια τρομακτική και κρίσιμη στιγμή.

Οι Αμερικανοί κάτω από την ηγεσία του Τζίμμυ Κάρτερ, που δεν ήταν φτιαγμένος για τέτοιες κρίσεις έμοιαζαν ανήμποροι και απελπισμένοι.

Επιχειρήθηκε κάποια στιγμή τον Απρίλιο 1980,  κάποια κακοσχεδιασμένη επιχείρηση για την απελευθέρωση, των ομήρων, αλλά κατέληξε σε τραγωδία. Ένα από τα ελικόπτερα κατέπεσε λόγω της κακοκαιρίας και μηχανικών προβλημάτων και οκτώ πεζοναύτες σκοτώθηκαν. Το όποιο κύρος είχε απομείνει στον Τζίμμυ Κάρτερ αλλά και στις ΗΠΑ, είχε εξανεμιστεί. Εκείνο το καλοκαίρι του 1980, όλοι υπέθεταν ότι ο ψυχρός πόλεμος θα έληγε με επικράτηση της Σοβιετικής Ένωσης πολλών άλλων δικτατορικών καθεστώτων, όπως και το Ιράν για παράδειγμα.

 Και μετά…

Και μετά ήρθε ο Ρόναλντ Ρήγκαν.

Ο πρώην ηθοποιός Ρόναλντ Ρήγκαν ήταν από άλλη πάστα.

Μετά από 444 μέρες ομηρίας, οι Αμερικανοί όμηροι απελευθερώθηκαν λίγη ώρα μετά την ορκωμοσία του Ρήγκαν, στις 20 Ιανουαρίου 1981

μετά από μυστική συμφωνία ανάμεσα σε Αμερικανούς και Ιρανούς που έγινε στο Αλγέρι.

Ο Χομεϊνί έζησε σχεδόν μ άλλα δέκα χρόνια και η κυριαρχία του ήταν ακλόνητη. Πέθανε στις 3 Ιουνίου 1989 από καρκίνο. Στη διάρκεια της κηδείας του εξελίχθηκε μια σκηνή που πολλοί την θεώρησαν δυσοίωνη. Καθώς το πλήθος που ακολουθούσε στην κηδεία, πήρε κάποια στιγμή το φέρετρο του Χομεϊνί στα χέρια του, αλλά καθώς το μετάφερα;ν, λίγο άτσαλα, το φέρετρο άνοιξε και το πτώμα του Χομεϊνί έπεσε στο χώμα. Ήταν μια περίεργη μετά θάνατον σκηνή για τον άνθρωπο που κυβέρνησε το Ιράν με σιδερένιο χέρι.

Ο Αλί Χοσεϊνί Χαμενεΐ, διαδέχτηκε τον Χομεϊνί τρεις μέρες αργότερα, στη θέση του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, δηλαδή αποφασίζει για όλα.

Παρά το ήπιο παρουσιαστικό, είναι μάλλον ακόμη πιο σκληρός κι απ’ τον Χομεϊνί.

Στον δεκαετή πόλεμο Ιράν Ιράκ τραυματίστηκε βαριά και κάποια στιγμή στη διάρκει μιας πολύ σοβαρής επέμβασης θεωρήθηκε κλινικά νεκρός, αλλά μετά σαν από θαύμα, επέστρεψε στη ζωή. Το δεξί του χέρι έμεινε μόνιμα παράλυτο και γι αυτό αν πρέπει να το μετακινήσει το πιάνει με το αριστερό χέρι και το μετακινεί. ΟΙ πνεύμονες του επίασης δεν συνήλθαν ποτέ τελείως από τα τραύματα που υπέστη.

Παρόλα αυτά κυβερνάει το Ιράν με σιδερένια πυγμή μέχρι και σήμερα.

Υπό τον Χαμενεΐ το Ιράν δεν έμεινε στον Μεσαίωνα, αλλά γύρισε πολιτιστικά και κοινωνικιά σε λίθινη  εποχή.. Έχοντας τους περιβόητους Φρουρούς της Επανάστασης, σαν ένα; είδος ιρανικών SS , ή Γκεστάπο, το Ιράν έχει γίνει ένα βασίλειο του τρόμου ειδικά για τις γυναίκες. Είναι γνωστή η ιστρορία της Ιρανής που ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου, επειδή φορούσε την μπούργκα της όχι ακριβώς όπως ορίζει ο ισλαμικός νόμος. Στις εξωτερικές σχέσεις το Ιράν επί Χαμενεΐ έγινε ο φόβος και ο τρόμος όχι μόνο της Μέσης Ανατολής, αλλά ολόκληρου του κόσμου. Ο Χαμενεΐ είχε την φαεινή ιδέα, το Ιράν εκτός από τον δικό του στρατό, να αποκτήσει και άλλους στρατούς. Όπως η περίφημη Χεζμπολάχ που εγκαταστάθηκε στη Συρία και στον Λίβανο και από εκεί μπορούσε να εκτελεί πλήθος επιθετικών ενεργειών, κυρίως εναντίον του Ισραήλ, που θέλει να το σβήσει από τον χάρτη. Δημιουργία του Ιράν είναι επίσης και η παλαιστινιακή Χαμάς, που δημιουργήθηκε από Παλαιστίνιους και εκλέχθηκε ως κυβέρνηση στη Γάζα. Όπως στο Ιράν ανήκουν και οι Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι έδρασαν εναντίον του Ισραήλ στον πρόσφατο πόλεμο, αλλά από χρόνια τώρα κάνουν και επιθέσεις στην Σαουδική Αραβία, με εκτοξεύσεις πυραύλων.

Θα ήταν δύσκολο να υπολογίσει κανείς για πόσους θανάτους είναι υπεύθυνος ο Χαμενεΐ.

Θανάτους όχι μόνο ξένων, αλλά και Ιρανών.

Η επιδρομή της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, ήταν κοινό σχέδιο του Χαμενεΐ και του Πούτιν και…ολίγον του Ερντογάν. Ο σκοπός ήταν διπλός. Πρώτον να ακυρωθούν οι Συμφωνίες του Αβραάμ, μια έμπνευση του Ντόναλντ Τραμπ από την προηγούμενη θητεία του, που για πρώτη φορά έφερνε κοντά την Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα του Κόλπυ, με το Ισραήλ, πράγμα που σήμαινε, ότι θα μπορούσε επιτέλους να ειρηνεύσει η πολύπαθη Μέση Ανατολή. Αλλα στο Ιράν δεν αρέσει η ειρήνη, όπως και στα περισσότερα απολυταρχικά καθεστωτα, ώτε να αποσπουν την προσοχή των πολιτών τους, ;από τα τρέχοντα προβωλήματά τους.

Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι μια κρίση Χαμάς -Ισραήλ, θα μπορούσε να ήταν ένα καίριο χτύπημα στα δυτικά συμφέροντα, που απασχολημένα με τον πόλεμο στην Ουκρανία δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν και μια δεύτερη κρίση στη Μέση Ανατολή. Η υπόθεση ήταν ότι τοι Ισραήλ θα έκανε άμεσα επίθεση στην λωριδα της Γάζας, όπου θα τους περίμεναν οι μαχητές της Χαμάς κρυμμένη στα λαγούμια τους για να τους εξοντώσουν και να στραπατσάρουν έτσι την στρατιωτική μηχανή τους Ισραήλ.

Οι υπολογισμοί δεν επαληθεύτηκαν και η μεθοδευμένη αντεπίθεση του Ισραήλ, δεν ισοπέδωσε μόνο την Γάζα, με αλλεπάλληλα πληγματα που αφάνισαν και όλη την ηγεσία της, αλλά έβγαλε εκτός μάχης και την Χεζμπολάχ και όλη την ηγεσία της. Στον πόλεμο των 12 ημερών και ενώ ο Τραμπ βρίσκεται και πάλι στην ηγεσία των ΗΠΑ, οι Ισραηλινοί, διέλυσαν την αεράμυνα του Ιράν, ενώ οι Αμερικανοί χτύπησαν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του, χωρίς όμως να μπορεί να επιβεβαιωθεί κατά πόσο εξολοθρεύτηκε το οπλοστάσια του Ιράν.

Η εξέγερση αυτών των ημερών είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για το αποδυναμωμένο καθεστώς του Ιράν. Ο ίδιος ο Χαμενεΐ στην ηλικία των 87 ετών και με σοβαρά κλονισμένη υγεία έτσι κι αλλιώς δεν έχει μεγάλο μέλλον μπροστά του.

Για τη Δύση συνολικά, είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία που έχει παρουσιαστεί, για να απαλλαγεί από ένα εγκληματικό καθεστώς, που αποτελούσε μια διαρκή απειλή για την παγκόσμια ειρήνη.

Αλλά το Ιράν παρότι αποδυναμωμένο δεν είναι μια εύκολη περίπτωση.

Οι επόμενες μέρες θα δείξουν πολλά για το μέλλον της περιοχής, αλλά και για την καινούργια γεωστρατική παγκόσμια ισορροπία, που την βλέπουμερ να διαμορφώνεται σε ζωντανή αναμετάδοση.

H πρόθεση του Ντόναλντ Τραμπ να επέμβει στρατιωτικιά στο Ιράν, δεν ήταν μι εύκολη απόφαση έτσι κι αλλιώς και τελικά για την ώρα αναβλήθηκε, χάρη στην μεσολάβηση της Σαουδικής Αραβίας και άλλων αραβικών κρατών.

Μια βίαιη ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα σχηματισμού διάδοχης κατάστασης, θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα πολύ επικίνδυνο χάος και στο Ιράν, αλλά και σε όλη τη Μέση Ανατολή.