Luciano Pavarotti | Αν γνωρίζεις το λόγο που έχεις ερωτευτεί, τότε δεν είσαι ερωτευμένος…
H όπερα είναι η πιο σπουδαία μορφή τέχνης, που θα έπρεπε όλοι να ακούν & να εκτιμούν, έλεγε ο σπουδαίος καλλιτέχνης, ο οποίος γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1935.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
“Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είμαι πειθαρχημένος. Δεν είναι πειθαρχία. Είναι αφοσίωση. Υπάρχει μεγάλη διαφορά.”
Αυτά ήταν κάποτε τα λόγια του κορυφαίου τενόρου, Luciano Pavarotti. Δεν είναι τυχαίο ότι το 1996 το περιοδικό Forbes τον κατέταξε στην 28η θέση των πιο υψηλά αμειβόμενων καλλιτεχνών, υπολογίζοντας τα ετήσια έσοδά του στα 25 εκατομμύρια δολάρια και την προσωπική του περιουσία στο δεκαπλάσιο…
Θα έλεγε κανείς ότι είχε τόσο μεγάλο ταλέντο, που φάνηκε από την πρώτη κιόλας μέρα που ήρθε στον κόσμο…
“Τι ψηλή φωνή! Θα γίνει σίγουρα τενόρος” λέγεται ότι αναφώνησε ο μαιευτήρας της μητέρας του, όταν γεννήθηκε ο μικρός Luciano.
Η πρώτη φορά που τραγούδησε σε μία χορωδία ήταν μαζί με τον πατέρα του Fernando, ο οποίος λάτρευε την όπερα και ήταν ο ίδιος ερασιτέχνης τραγουδιστής. Ύστερα από μια διεθνή διάκριση της Χορωδίας της Μοντένα, αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική.
Το επαγγελματικό ντεμπούτο του έγινε στις 29 Απριλίου 1961, στον κορυφαίο ρόλο για τενόρο, του Ροντόλφο στην εκπληκτική όπερα του Puccini “La Boheme”. Την ίδια χρονιά κέρδισε στο διεθνή μουσικό διαγωνισμό “Achille Peri”. Μετά από αυτό, σε σύντομο χρονικό διάστημα, έγινε διάσημος στη χώρα του, την Ιταλία.
Εμφανίστηκε στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές σκηνές, ενώ το 1965 έκανε το πρώτο άνοιγμά του στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Από τότε έκανε ορισμένες από τις πιο αξιομνημόνευτες εμφανίσεις του και τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με πέντε βραβεία Grammy.
Ο Pavarotti έγινε ιδιαίτερα γνωστός με τη συμμετοχή του στους “Τρεις Τενόρους”, τον Jose Careras και Placido Domingo. Η τελευταία του εμφάνιση στη σκηνή ήταν το Φεβρουάριο του 2006, στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Τορίνο. Παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, είπε: “Τα είχα όλα στη ζωή μου, πραγματικά όλα, αλλά ακόμη και αν τα έχανα όλα, με το Θεό είμαστε πάτσι.”
Tα τελευταία χρόνια της ζωής του έδωσε μάχη με την επάρατη νόσο. Η φωνή του έσβησε στις 6 Σεπτεμβρίου του 2007.
