Nadia Boulanger | Οι απαραίτητες προυποθέσεις για ό,τι κάνεις, είναι η επιλογή, η αγάπη και το πάθος
Μια από τις πιο λαμπερές δασκάλες & καθοδηγήτριες μεγάλων μουσικών, η οποία δέχθηκε να αναλάβει τη μουσική επένδυση του γάμου των Γκρέις Κέλι & Ρενιέ του Μονακό.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
“Για να μελετήσεις μουσική, πρέπει να μάθεις τους κανόνες. Για να δημιουργήσεις μουσική, πρέπει να τους ‘σπάσεις’.” είναι τα λόγια μιας αμείλικτης γυναίκας. Μιας μουσικού που απαιτούσε από τους μαθητές της την τελειότητα, αλλά σε αντάλλαγμα τους εμφυσούσε το αιώνιο πάθος για την τέχνη…
Μαζί της, μαθήτευσαν κορυφαίες προσωπικότητες, ανάμεσά τους οι : Ααρόν Κόπλαντ, Τζορτζ Γκέρσουιν, Λεονάρντ Μπερνστάιν. Η επιρροή της στην πορεία τους, έπεξε ρόλο θεμελιακό… Άλλωστε, είναι γνωστό το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο δάσκαλος σε εκείνους που μελετούν μουσική… Δε μεταβιβάζει τους μαθητές του μόνο γνώση, αλλά τους μυεί στη “μαγεία” μιας τέχνης, παραδίδοντάς τους τόσο κριτήρια αλλά και εργαλεία.
“Η μεγάλη τέχνη αγαπά τις αλυσίδες. Οι μεγάλοι καλλιτέχνες, δημιούργησαν την τέχνη με τις δεσμεύσεις της. Ή, αλλιώς, δημιούργησαν τις δικές τους αλυσίδες.” έλεγε η Ντάντια Μπουλανζέ…
Με τους μαθητές της ήταν απίστευτα αυστηρή. Απαιτούσε από εκείνους την τελειότητα… Με καταγωγή από οικογένεια μουσικών, άρχισε τις σπουδές της στο Conservatoire, όπου δίδασκε και ο πατέρας και ο παππούς της, από τα δέκα της χρόνια. Ο Γκαμπριέλ Φορέ, ήταν ένας από τους δασκάλους της, ο οποίος μαζί με το στενό της φίλο Ιγκόρ Στραβίνσκι, άσκησαν τη μεγαλύτερη επίδραση σε εκείνη.
Από νωρίς κέρδιζε συνεχώς διακρίσεις κι έτσι φάνηκε η μουσική της ιδιοφυία.
Ο θάνατος της αδελφής της, Λίλι, το 1919, όταν ήταν μόλις 25 ετών από τη νόσο του Κρον – μουσικός κι εκείνη και ιδιαίτερα χαρισματική- τη συγκλόνισε. Από τότε αποφάσισε να σταματήσει να γράφει μουσική καθώς έκρινε ότι οι συνθέσεις της ήταν “καλά καμωμένες, αλλά άχρηστες”.
Αφιερώνεται ολοκληρωτικά στη διδασκαλία… Εργάζεται στο Conservatoire, στην Ecole Normale και στο Αμερικανικό Ωδείο του Φοντενεμπλό, του οποίου διεύθυνση ανέλαβε το 1950. Δίδαξε πάνω από δύο γενιές μουσικών, προσφέροντας σημαντική μουσική εμπειρία. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπήρξε η πρώτη γυναίκα που διήυθυνε τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βοστόνης, τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου. Εργάστηκε σκληρά για την ανανέωση του ενδιαφέροντος για τη μουσική της Αναγέννησης και με παρότρυνσή της, πολλοί σύγχρονοί της ανακάλυψαν το Μοντεβέρντι.
‘Εφυγε από τη ζωή στα 92 της χρόνια, έχοντας έτσι την ευκαιρία να παρακολουθήσει από κοντά όλη την περιπέτια της μοντέρνας μουσικής και να δώσει τις μάχες της για τη σημασία της αφομοίωσης των παλαιότερων, προκλασικών μουσικών.
Σε έναν από τους πλέον θεαματικούς γάμους του 20ού αιώνα, της Γκρέις Κέλι και του Ρενιέ του Μονακό, η Νάντια Μπουλανζέ, είχε δεχθεί να αναλάβει τη μουσική επένδυση του μεγάλου γεγονότος. Κι αν αναρωτηθεί κανείς το λόγο, η απάντηση θα μπορούσε ίσως, να είναι ότι με τη συμμετοχή της ήθελε να δείξει ότι πέραμα από το δύσκολο και μοναχικό δρόμο αυτής της τέχνης, έχει κι έντονα κοσμικό χαρακτήρα…
