«Take on me»: Τα 228 δευτερόλεπτα που άλλαξαν 3 ζωές

Τα 228 δευτερόλεπτα μοιάζουν με κόκκος άμμου μπροστά στη ζωή ενός ανθρώπου. 3 λεπτά και 28 δεύτερα, για κάποιους είναι ο χρόνος που κρατάνε την αναπνοή τους μέσα στο νερό, για κάποιους ο χρόνος που χρειάζονται να πλύνουν τα πιάτα, για άλλους η διάρκεια του sex. Για τους a-ha, τη διάσημη μπάντα από τη Νορβηγία (ναι, Νορβηγία) που μονοπώλησε από τα μέσα των 80s και μετά, αυτός ήταν ο χρόνος που χρειάστηκε για να τους φτάσει από την αφάνεια, στην κορυφή του κόσμου. Αυτή ήταν διάρκεια του ‘’Take on Me’’ από την πρώτη μέχρι την τελευταία του νότα.

Οι a-ha έχουν μία από τις πιο περίεργες ιστορίες στο χώρο της μουσικής. Μια μπάντα τριών τύπων που ξεκίνησαν με το τίποτα από τη Νορβηγία και βρέθηκαν στο Λονδίνο έχοντας ένα μόνο πράγμα στο μυαλό. Να γίνουν διάσημοι. Μία μπάντα τριών τύπων που ποτέ δεν ήταν ή δεν έγιναν φίλοι. Που κυκλοφόρησε 10 δίσκους, με τον ενδέκατο έτοιμο για το Φθινόπωρο του 2022, αλλά που οι περισσότεροι τους γνωρίζουν για ένα και μόνο κομμάτι, το καλημέρα τους, το πρώτο τραγούδι του πρώτου τους δίσκου, το ‘’Take on Me’’. Μια μπάντα που ποτέ δεν είδε με καλό μάτι τον βασικό λόγο της επιτυχίας της, που δηλώνει ανοιχτά πως τα ίδια της τα μέλη, ποτέ δεν θα την άκουγαν γιατί δεν είναι του στιλ τους.

Μεγαλούργησαν σε εποχές που η pop μουσική ήταν καθεστώς. Οι ίδιοι, με ένα new wave background, βρέθηκαν στους δρόμους του Λονδίνου προσπαθώντας να τραβήξουν τα βλέμματα επάνω τους. Δεν ήταν δύσκολο. Ο τραγουδιστής τους και ιθύνων νους, Morten Harket, ήταν ένας Rob Lowe με φωνή αγγέλου. Ένας άνθρωπος που εντυπωσίαζε τόσο με το ταλέντο του, όσο και με την καθηλωτική του παρουσία. Έχοντας στις αποσκευές τους ένα demo που ξεκίναγε με ένα πολύ πιασιάρικο για την εποχή ήχο, έκαναν βόλτες στις δισκογραφικές εταιρείες και σύντομα βρέθηκαν με ένα συμβόλαιο που το 1982 μεταφράστηκε στον πρώτο του δίσκο. ‘’Hunting High and Low’’.

Η πρώτη αντίδραση του κοινού στο δίσκο δεν ήταν αυτό που περίμεναν καλλιτέχνες και δισκογραφική. Το ‘’Take on Me’’ ήταν μεν έτοιμο για τα μεγάλα σαλόνια, αντιμετωπίστηκε όμως σαν πολλές άλλες επιτυχίες της εβδομάδας, από τις οποίες πλημμύριζε η εποχή. Η απορία τους μεγάλη. Το κομμάτι είχε περάσει από χίλια κύματα και άλλους τόσους πειραματισμούς μέχρι να πάρει την τελική του μορφή. Ξεκίνησε από το 1980 και τους Bridges, όπως ήταν το όνομα της μπάντας πριν αναλάβει τα φωνητικά και τη μετάλλαξή της ο Harket.

Και σαν a-ha, το Take on Me γνώρισε πολλά πρόσωπα για να καταλήξει στο ένα που θα έκανε καριέρα. Και το στοίχημα φάνηκε να μη βγαίνει. Το γιατί; Γιατί δεν το βοηθούσε κάτι να ξεχωρίσει. Γιατί κυκλοφόρησε σε μια εποχή που υπήρχαν αμέτρητες παρόμοιες μπάντες, χωρίς να μπορούν όλες αυτές να πείσουν για το πόσο αυθεντικές και άξιες να τις ακολουθήσει κανείς ήταν. Και πως μπορούσε κάποιος να αποδείξει ότι το θέλει και το αξίζει περισσότερο; Με μια επένδυση. Σε ρούχα; Σε εξοπλισμό; Σε video; Μα τα είχαν κάνει όλα. Ήταν όμως τα σωστά;

Το video του ‘’Take on me’’ ήταν ένα τυπικό των early 80s. Μια στημένη μπάντα και πίσω της να χορεύουν εντυπωσιακές παρουσίες με στολές αερόμπικ. Βαρετό. Πολύ βαρετό και το ανακάλυψαν αργά. Αλλά το ανακάλυψαν. Αφού ο καιρός πέρασε και η επιτυχία δεν ήρθε, προς τιμή της, η δισκογραφική, αποφάσισε να προσπαθήσει ξανά. Και να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη. Για βοήθεια κλήθηκε ο διάσημος Steve Barron ο οποίος είχε ήδη στο βιογραφικό του τη σκηνοθεσία του ‘’Billie Jean’’ του Michael Jackson και είχε μπει στη λίστα των πιο περιζήτητων βιντεοκλιπάδων. 100,000 λίρες μόνο για τον ίδιο, ένα ποσό που μεταφράζεται σε 300 και πλέον χιλιάδες ευρώ στο σήμερα, είναι κάτι που για λίγους επιτυχημένους καλλιτέχνες θα συμφωνούσε μια δισκογραφική. Πόσο μάλλον για κάποια άγνωστη μπάντα, όπως οι a-ha.

Ο Barron είχε ένα όραμα και το έκανε concept. Παθιασμένος από μικρός με τα comic, έκανε έβαλε συνεργάτες του να δημιουργήσουν έναν ήρωα 2 διαστάσεων που θα είναι φυσικά ο Harket ο οποίος θα βγει από τις σελίδες ενός περιοδικού για να διεκδικήσει την αγαπημένη του από τον πραγματικό κόσμο. Το αποτέλεσμα άφησε άφωνο το κοινό το 1986. Το αποτέλεσμα συγκλόνισε. Το Mtv στα πρώτα του ακόμα βήματα, βρήκε το σύμβολο μιας νέας εποχής, κάτι πρωτοποριακό που δεν χόρταινε να παίζει σε heavy rotation και σε heavy rotation το κοινό να καταναλώνει. Οι a-ha ήταν το next big thing και αυτό το next δεν ήταν καθόλου μακριά.

Οι a-ha δεν κατάφεραν ποτέ να ξεπεράσουν αυτό το κομμάτι και αυτό το video. Όσο και αν πάλεψαν να αλλάξουν ύφος, όσο και αν πολέμησαν εκείνη την πρώτη τους εποχή, κατηγορώντας τη για pop corn περιεχόμενο, η αλήθεια είναι ότι εκείνη η εποχή ευθύνεται για τα 55 με 95 εκατομμύρια δίσκους που έχουν πουλήσει στην ιστορία τους, για τα αμέτρητα live και περιοδείες και για μια θέση στο μουσικό πάνθεο. Και από εκείνη την εποχή, για 228 συγκεκριμένα δευτερόλεπτα.