Το Φετινό Athens Technopolis Jazz Festival ήταν trendy και είχε ένα Wonderfall «άρωμα»…
Ελλάδα υπάρχει στο DNA μας. Στη μουσική τί σημαίνει άραγε να «υπάρχει Ελλάδα»;
Το Athens Technopolis Jazz Festival γιόρτασε τα 15 του χρόνια. Είτε σου αρέσει η τζαζ μουσική είτε όχι πρέπει να παραδεχτείς ότι είμαι μια από τις μεγαλύτερες γιορτές πολιτισμού στην Αθήνα. Έτσι απλά. Αν σκεφτείς μάλιστα ότι βιώνουμε μια δύσκολη εποχή, με την τέχνη δοκιμάζεται και τη δημιουργία να αμφισβητείται, μάλλον πρέπει να παραδεχτούμε ότι η φετινή γιορτή ήταν ένα τομηρό βήμα μπροστά. Ίσως ήταν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις των τελευταίων χρόνων. Φιλοξένησε πρόσωπα και τάσεις από όλο τον κόσμο. Με ετερόκλητες, μεταξύ τους, ρίζες έμπνευσης και κοινωνίες αναφοράς. Από τον hipster του jazz dub Nicola Conte, τους Nigun της Klez-jazz, τον παραδοσιακό Emil Viklicky, μέχρι τους πολυπολιτισμικούς Hijaz και το μυστηριακό sufi trance του Mercan Dede. Είχε θεατές κάθε ηλικίας, τους παλιούς μπλαζέ εστέτ του είδους, αλλά και πολύ περισσότερους, λιγότερο ή περισσότερο ψαγμένους νέους. Με λίγα λόγια είχε φρεσκάδα, πνοή και πάνω απ’ όλα προοπτική. Φυσικά είχε και ένα μοναδικά υπέροχο καλωσόρισμα από τους «Τhe Wonderfall Quartet».
Η Ειρήνη Κωνσταντινίδη (φωνή), ο Γιάννης Παπαδόπουλος (πιάνο), ο Κωνσταντίνος Μάνος (κοντραμπάσο) και ο Θάνος Χατζηαναγνώστου (κρουστά) έπαιξαν με δημιουργικό πάθος και εμπνευστική δεξιοτεχνία κομμάτια από το ομώνυμο πρώτο άλμπουμ του 2011 και το εξαίσιο «Horizon» του 2014. Με ανανεωμένη σύνθεση τα τελευταία δύο χρόνια και βασικό κορμό την Ειρήνη με τον Θάνο το συγκρότημα έδειξε ότι γράφει τη δική του ιστορία στην Ελληνική τζαζ σκηνή και όχι μόνο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι το «Horizon» αναδείχθηκε το καλύτερο τζαζ άλμπουμ της χρονιάς που πέρασε.
Ο ήχος των «Τhe Wonderfall Quartet» αναμφισβήτητα στηρίζεται στην ατμοσφαιρικά δομημένη φωνή της Ειρήνης Κωνσταντινίδη, αλλά και την ελεγειακή δεινότητα του κουαρτέτου. Με πειθαρχημένους «Nordic» τόνους, μινιμαλιστική καθαρότητα και γλαφυρή ηχητική εκφραστικότητα δείχνουν να κατέχουν τα πιο δύσκολα, έντεχνα μονοπάτια της μοντέρνας Ευρωπαϊκής τζαζ. Με διακριτή άποψη για το σήμερα και δημιουργική διάθεση για το αύριο.
Ειρήνη Κωνσταντινίδη – Διάλογος στο Και Πέντε…
Υπάρχει Ελλάδα στην έμπνευση του γκρουπ; πηγές; μουσικές ρίζες;
Ελλάδα υπάρχει στο DNA μας. Στη μουσική τί σημαίνει άραγε να “υπάρχει Ελλάδα”; Μεγαλώσαμε έχοντας στα αυτιά μας ακούσματα ξένης μουσικής περισσότερο και όχι ελληνικής αλλά σ` αυτή τη χώρα ζούμε και εδώ δημιουργούμε. Η τζαζ είναι μια παγκόσμια γλώσσα και ο καθένας επιλέγει να την μιλήσει με τον δικό του τρόπο, έτσι ώστε να μπορεί να εκφραστεί καλύτερα. ΄Αμεσα δεν φαίνεται να υπάρχει Ελλάδα στην έμπνευση και στη μουσική μας, αν μιλάμε για κλίμακες και “δρόμους”, ηχοχρώματα και ερεθίσματα. Υπάρχει βέβαια ένα κομμάτι στο δεύτερο δίσκο μας (HORIZON) που λέγεται Ψίθυρος και είναι γραμμένο σε 7/8. Αυτό είναι ένα μέτρο ελληνικό, θα μπορούσε να πει κανείς. Αυτό όμως δεν καθιστά το συγκεκριμένο κομμάτι ως πιο “ελληνικό”. Υπάρχουν εξάλλου κι άλλα γκρουπ και μουσικοί στην παγκόσμια τζαζ σκηνή, που συνθέτουν πάνω σε τέτοια μονά μέτρα. Η έμπνευσή μας και οι μουσικές μας ρίζες έρχονται από το παγκόσμιο μουσικό γίγνεσθαι, παλαιότερο και σύγχρονο, οι πηγές μας είναι τα βιώματά μας, η καθημερινότητα, τα ερεθίσματα που προσλαμβάνουμε, οι διαφορετικές οπτικές γωνίες απ` τις οποίες αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα.
Οι εντυπώσεις σου από το jazz festival;
Υπέροχη εμπειρία! Η επιλογή του κουαρτέτου μας, να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο 15ο Τζαζ Φεστιβάλ της Τεχνόπολις ήταν για μας η κατάκτηση ενός στόχου, που είχαμε θέσει απ`την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου μας το 2011. Τώρα ήρθε η κατάλληλη στιγμή και ήταν η καλύτερη δυνατή για μας, αφού και με την έλευση του δεύτερου δίσκου πριν από έναν χρόνο, η “φωνή” μας ωρίμασε και ο ήχος μας εδραιώθηκε. Η αίσθηση ότι ακούστηκε η μουσική μας σε ένα τόσο μεγάλο ακροατήριο, όπως είναι αυτό της Τεχνόπολις, είναι πραγματικά μαγευτική!
Ποιο είναι το μυστικό της “χημείας” σας;
Με τα δύο νέα μέλη (στο πιάνο και στο κοντραμπάσο) απ`το 2013 έχει υπάρξει πραγματικά μια έντονη χημεία. ΄Ισως επειδή και οι τέσσερις έχουμε κοινές μουσικές καταβολές, σχεδόν παράλληλη πορεία και σπουδές επάνω στη τζαζ, ουσιαστικά ήμασταν απολύτως “συμβατοί” μεταξύ μας, απ`την πρώτη κιόλας πρόβα! Μιλούσαμε την ίδια “γλώσσα”. ΄Ετσι ήταν πολύ εύκολο να αναπτύξουμε ένα πολύ ισχυρό interplay, κατά τη διάρκεια της μουσικής μας σύμπραξης. Η εξέλιξη συμβαίνει με γεωμετρική πρόοδο, καθώς αναπτυσσόμαστε μουσικά. Μαντεύουμε το πώς θα κινηθεί ο καθένας από μας, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, που συντελείται η μουσική πράξη. Δεν χρειάζεται να έχουμε οπτική επαφή. Στη τζαζ τα πάντα συμβαίνουν ακαριαία. Ποτέ δεν ξέρεις πώς ακριβώς θα εξελιχθεί η πορεία του κομματιού και προς τα πού θα κινηθεί ο κάθε μουσικός καθώς αυτοσχεδιάζει. ΄Ενα καλά δεμένο γκρουπ επικοινωνεί άψογα επί τω έργω, χωρίς να υπάρχει οπτική επαφή κατ` ανάγκη.
Επόμενα βήματα;
Ανυπομονούμε να αρχίσουμε να δουλεύουμε καινούριο υλικό. Στόχος είναι πάντα η εξέλιξη. Θα θέλαμε πολύ, με αφορμή τη συμμετοχή μας σε ένα τόσο γνωστό και καθιερωμένο εδώ και 15 χρόνια Τζαζ Φεστιβάλ, όπως είναι αυτό της Τεχνόπολις, να ανοίξει ο δρόμος και για τα τζαζ φεστιβάλ του εξωτερικού, ώστε να ταξιδέψει η μουσική μας και πέρα απ`τα Ελλαδικά σύνορα!
Μάθε περισσότερα: www.thewonderfallquartet.com
Αγόρασε τη μουσική: Online στην ιστοσελίδα του κουαρτέτου.
Στο Cd Baby:
http://www.cdbaby.com/cd/thewonderfallquartet1
Στο iTunes:
https://itunes.apple.com/us/artist/the-wonder-fall-quartet/id478180902
Το άλμπουμ «Horizon» υπάρχει επίσης στα δισκοπωλεία Music Corner και Ianos (Αθήνα).
