Basquiat Exhibition | 177 έργα του κορυφαίου δημιουργού εμφανίζονται για πρώτη φορά
Ο Basquiat ήταν ένας φανταστικός σχεδιαστής. Είχε την απίστευτη ικανότητα να περιγράφει με τα πιο λιτά μέσα την πληρότητα μιας φόρμας.
Περιεχόμενα
Aν κάνουμε μια αναδρομή στην εκρηκτική καλλιτεχνική σκηνή της Νέας Υόρκης των 80s, ένα από τα πρώτα πρόσωπα που έρχεται στο μυαλό, είναι αυτό του Jean-Michel Basquiat.
Ένας καλλιτέχνης με ιδιαιτερότητες στην τέχνη του καθώς δέχθηκε επιρροές από παντού. Από τον εξπρεσιονισμό μέχρι την υψηλή κουλτούρα της jazz.
Ο Basquiat βγήκε στην καλλιτεχνική σκηνή στα τέλη του 1981 και κυριολεκτικά προωθήθηκε από κανέναν, σε νούμερο ένα καλλιτέχνη της στιγμής. Σε μια εποχή όπου υπήρξε μια μαζική απόρριψη του μινιμαλισμού και μια μεγάλη επιστροφή στη ζωγραφική.
Πρότυπά του ο Jackson Pollock, ο Willem de Kooning, ο Cy Twombly και ο Franz Kline. Το δικό του όμως έργο είναι εντελώς πρωτότυπο κι αποτελεί μέρος μιας εκπληκτικής ομάδας εικόνων που προέρχονται από τη δουλειά του στη Μόντενα της Ιταλίας.
Αν κοιτάξουμε σε όλη την καριέρα του Basquiat, η φιγούρα του θανάτου είναι ιδιαίτερα παρούσα. Αυτό βγαίνει επίσης από τις εμπειρίες της καθημερινής του ζωής, όπου δοκιμάζει που μπορούν να φτάσουν τα όριά του και πιο συγκεκριμένα με τα ναρκωτικά και με έναν τρόπο ζωής που τελείωσε με έναν πολύ πρόωρο θάνατο στα 27 του χρόνια από υπερβολική δόση ηρωίνης.
Mια νέα έκθεση του αείμνηστου καλλιτέχνη Jean-Michel Basquiat εγκαινιάζεται στη Νέα Υόρκη. Διοργανώθηκε από την οικογένειά του με τον τίτλο: Jean-Michel Basquiat : King Pleasure και βρίσκεται στο Starrett Lehigh Building στο Chelsea. Αξίζει να σημειωθεί ότι η οικογένειά του μοιράζεται τη συλλογή τους για πρώτη φορά. Κάτι τέτοιο τελικά παρέχει τα θεμέλια για τα μεταγενέστερα έργα του Basquiat πριν από τον πρόωρο θάνατό του σε ηλικία 27 ετών.
Το King Pleasure περιλαμβάνει πάνω από 200 έργα και αντικείμενα από τη συλλογή του κτήματός του και 177 από αυτά τα κομμάτια δεν έχουν εκτεθεί ποτέ πριν. Η έκθεση παρέχει πρόσθετο πλαίσιο για το έργο τέχνης του Basquiat. Περιλαμβάνει συνεντεύξεις με την οικογένειά του και τους παιδικούς του φίλους καθώς θυμούνται ότι μεγάλωσαν μαζί του στη Νέα Υόρκη και για λίγο στο Πουέρτο Ρίκο.
Τα έργα του Basquiat εμφανίζονται ως επί το πλείστον σε χρονολογική μορφή. Σελίδες από τα σκίτσα του, τα σχέδια και οι προσωπικές του σημειώσεις είναι μόνο μέρος αυτού που εκτίθεται. Επιπλέον, οι θεατές μπορούν να ακούσουν τη μουσική που άκουγε ο καλλιτέχνης εάν σαρώσουν έναν κωδικό Spotify και αποκτήσουν πρόσβαση σε μια ειδική λίστα αναπαραγωγής. Είναι όλα σε διαφορετικά σκηνικά σχεδιασμένα από τον αρχιτέκτονα Sir David Adjaye. Το στούντιο του Basquiat έχει αναδημιουργηθεί καθώς και το Palladium, ένα κλαμπ που άρεσε να επισκέπτονται ο καλλιτέχνης και οι φίλοι του. Αυτό που έχει ως αποτέλεσμα είναι μια πλούσια ματιά σε μια ζωή που κόπηκε απότομα και τόσο νωρίς..
Οι αδερφές του Basquiat, Jeanine και Lisane, κατέχουν σημαντική θέση σε αυτή την έκθεση. Είναι δύο μαύρες γυναίκες εκτός του καλλιτεχνικού ιδρύματος που είναι υπεύθυνες αυτής της σημαντικής και πολύτιμης συλλογής.
«Αυτός είναι ένας τρόπος για να συνεργαστούμε ως κοινότητα και να γεμίσουμε τα κενά από όλες τις οπτικές μας για τον Jean-Michel και τον αντίκτυπό του στον κόσμο. Είναι ένα δώρο στην οικογένειά μας και σε άλλους που μπορούν να δουν αυτόν τον προσωπικό λογαριασμό του ποιος ήταν», εξηγεί η Lisane. «Θέλαμε να φέρουμε το έργο και την προσωπικότητά του μπροστά, με έναν τρόπο που μόνο εμείς μπορούμε, για να βυθιστούν οι άνθρωποι. Θέλουμε αυτή να είναι μια βιωματική και πολυδιάστατη γιορτή της ζωής του Jean-Michel».
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Jeanine and Lisane (Φωτογραφία: Miranda Penn Turin)
“Untitled (100 Yen),” 1982 © The Estate of Jean-Michel Basquiat Άδεια χρήσης από Artestar, Νέα Υόρκη
“Untitled (Thor),” 1982 © The Estate of Jean-Michel Basquiat Άδεια χρήσης από Artestar, Νέα Υόρκη
“Untitled (Παγκόσμια διάσημη Τόμος 1. Thesis),” 1983. © The Estate of Jean-Michel Basquiat
Προχωρώντας στην παράσταση, τα κομμάτια του Basquiat εμφανίζονται ως επί το πλείστον σε χρονολογική μορφή.
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Φωτογραφία: Ivane Katamashvili
Jean-Michel Basquiat: King Pleasure : Ιστοσελίδα | Instagram | Facebook
Who is Who ?
Το 1982 ήταν μια χρονιά καθοριστική για τον Basquiat καθώς τον είδε να συνεχίζει τη μετέωρη άνοδό του στον κόσμο της τέχνης της Νέας Υόρκης όταν βραβεύτηκε με την πρώτη του ατομική έκθεση στην γκαλερί της Annina Nosei. Έκανε επίσης ένα σημαντικό ταξίδι στο Λος Άντζελες, όπου γνώρισε —και αποδείχθηκε μεγάλη επιτυχία με— σημαντικούς συλλέκτες όπως οι Eli and Edythe Broad, Douglas S. Cramer και Stephane Janssen. Ήταν επίσης ο νεότερος από τους 176 καλλιτέχνες που προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν στην Documenta 7 στη Γερμανία, όπου η εκφραστική φύση των λυρικών γραμμών συγκρίθηκε με αυτή του άλλου κορυφαίου σχεδιαστή της μεταπολεμικής περιόδου, του Cy Twombly. Αυτή η σύγκριση με τον Twombly πρέπει να ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητική για τον Basquiat, καθώς ήταν ο μόνος καλλιτέχνης που ο Basquiat αναγνώρισε δημόσια ότι είχε επιρροή στην καριέρα του. Ένα από τα λίγα έργα τέχνης που ο Basquiat ανέφερε ποτέ ως επιρροή ήταν το Apollo and the Artist (1975) του Twombly, και ο αντίκτυπός του είναι εμφανής σε πολυάριθμα άλλα δημιουργήματά του.
Ο Basquiat ήταν ένας φανταστικός σχεδιαστής. Είχε την απίστευτη ικανότητα να περιγράφει με τα πιο λιτά μέσα την πληρότητα μιας φόρμας.
O Basquiat ακολουθεί μια ευγενή παράδοση καλλιτεχνών του 20ου αιώνα που διοχέτευσαν τη δημιουργική τους ενέργεια στην παραγωγή πρωτοποριακών καμβάδων. Ήταν ένας εξαιρετικά σοφός μελετητής της ιστορίας της τέχνης και από νεαρή ηλικία περνούσε χρόνο στα μουσεία της Νέας Υόρκης διδάσκοντας τον εαυτό του και θαυμάζοντας το έργο των μεγάλων ζωγράφων του ιστορικού κανόνα της τέχνης. Θαύμαζε ιδιαίτερα τους Pablo Picasso, Jackson Pollock, Cy Twombly . Μάλιστα, ήταν ένθερμος θαυμαστής του Picasso, από τον οποίο απέκτησε την αυτοπεποίθηση να επιτρέψει στον εαυτό του να απελευθερωθεί από τις συμφωνίες της συμβατικής ζωγραφικής. Θαύμαζε την επική αίσθηση της κλίμακας και την ταχεία εφαρμογή της μπογιάς στην επιφάνεια του καμβά. Θαύμαζε επίσης τον τρόπο με τον οποίο ο Ισπανός καλλιτέχνης κατασκεύαζε τις φιγούρες του, ιδιαίτερα το πώς απέρριπτε την ανάγκη να απεικονίσει τις λεπτές αποχρώσεις του ανθρώπινου προσώπου, αντ` αυτού εστιάζοντας μόνο στα πιο δυνατά χαρακτηριστικά.
