«Για ένα στοίχημα είχα βγει στον δρόμο με το βρακί»: Μαλβίνα Κάραλη στο ΚΛΙΚ του ΄93
«Δεν ξέρεις πως ο Κούντερα έγραψε τη Σαμπίνα για μένα;» Το κείμενο αναδημοσιεύεται αυτούσιο από το αρχείο.
Τεύχος 70, Φεβρουάριος 1993 Επιμέλεια: Τάκης Τσαντίλης Φωτο: Τάκης Διαμαντόπουλος
«Δεν είμαι καθόλου εκκεντρική. Είμαι απλώς κάποια που δεν έχει μπει στη λογική του να μην έχει το θάρρος της γνώμης της και που δεν έχει ανοίξει το σκουπιδοτενεκέ της κοινής γνώμης για να πάρει την άποψη που θα πρέπει να ακολουθήσει για να γίνει αποδεκτή. Θέλω να είμαι αντιδημοφιλής στα σκατόμυαλα και δημοφιλής σ’ αυτούς που με ενδιαφέρουν. Προτιμώ να είμαι ένα μικρό φάλτσο. Κάπως, σαν να είχα έξι δάχτυλα».
Στα 16 της, ήταν μια έγκυος Αρσακειάς αλλά αποβλήθηκε από το σχολείο όταν φόρεσε μια κονκάρδα που έγραφε «Ήμουν παρθένα». Όταν γεννήθηκε το μωρό της, το τύλιγε σε μαύρα σεντόνια, το λάτρευε και το έβλεπε σαν αξεσουάρ. Δηλώνει πως το μόνο που την ενδιαφέρει στα παιδιά της είναι να έχουν υγιή υπέροχα σώματα. Μισεί τους άντρες που πάνε για ψώνια και γυρίζουν σπίτι με σακούλες στα χέρια. Θεωρεί πως η γυναίκα πρέπει στο σπίτι της να είναι «δουλάρα» και στη δουλειά της θεά. Θα κατέβαινε ευχαρίστως από υπέροχες Σέρατον σκάλες, ντυμένη ως είδωλο με κατακόκκινη τουαλέτα, αν την έπαιρνε. Πράγμα που έκανε, όταν έγραφε σε εφημερίδα και πήγαινε να δουλέψει ντυμένη με στρας και πούλιες. Πιστεύει πως ο έρωτας είναι μια μόδα που τον 18ο αιώνα πήρε επιδημικές διαστάσεις.
«Ξεκίνησα την καριέρα μου ως νοικοκυρά στη Χαλκίδα. Συνέχισα ως οπαδός πανεπιστημιακών ενάρξεων. Άρχιζα μια σχολή και τα παράταγα μόλις μου δίνανε την ατάκα που με ικανοποιούσε. Μπορώ να ζω πάνω σε μια ατάκα για χρόνια. Ζω τόσο ωραία με τρόπο δανεικό και λάθρο».
Πιστεύεις πως μια ζωή που δεν είναι άξια να γίνει μυθιστόρημα είναι άνευ ουσίας;
Όχι, καθόλου. Απλά, σε μια αληθινή ζωή, εγώ θα έπρεπε να είμαι μέσα στις Λυρικές και άκεφη, να έχω καλούς τρόπους, να είμαι παντρεμένη με επιχειρηματία, να είμαι ίσως και ξανθιά, ξέρω γω; Προτιμώ να είμαι το ξέφτι που χαλάει το τελείωμα του Carré de Table.
Σου αρέσει να προκαλείς;
Ψοφάω να προκαλώ. Για να σοκάρω τους ηλίθιους. Εξάλλου, προκαλούνται μόνο όσοι είναι γεννημένοι για να δοκιμάζουν εκπλήξεις. Θέλω ο άλλος να είναι ηδονοβλεψίας σε μένα. Να παρακολουθεί και να ρουφάει ό,τι κάνω.
Εσύ κάνεις μάτι;
Α’ Ναι. Μ’ αρέσει. Γι’ αυτό έχω είδωλα. Όταν δεν έχεις είδωλα, είναι σαν να καταργείς τα μέτρα. Πού πας, μωρέ μαλάκα, ένας μέσος όρος είσαι. Δανείσου λίγη από την αίγλη.
Είναι εκκεντρικότητα το να γράφεις σε στήλη περιοδικού τόσο προσωπικά πράγματα, όσο εσύ;
Εγώ δουλεύω, γιατί ποτέ δεν θα πλήρωνα ψυχαναλυτή. Πιστεύω πως είναι απελευθερωτικό να γράφω τις μαλακίες που γράφω. Μόνο προσωπικά μπορώ να γράφω. Θεωρώ ότι μόνο όταν γράφεις έτσι μπορεί να ταυτιστεί κάποιος μαζί σου.
Διαβάστε επίσης
Διαβάστε επίσης
Θα έκανες έρωτα με κάποιο από τα εν ζωή είδωλά σου;
Με ποιον, με τον Κούντερα για παράδειγμα. Α, όχι, μωρό μου, προτιμώ να κρατάω τις αποστάσεις. Εκτός εάν κάποιος με δάγκωνε από το πόδι και με έπαιρνε επί τόπου σαν βάρβαρος. Αλλά, για να γίνει αυτό, σημαίνει πως έχουμε τον σπάνιο συγκερασμό διανοούμενου και νταλικέρη.
Σε ποιο μυθιστόρημα θα ήθελες να είσαι ηρωίδα;
Μα είμαι. Δεν ξέρεις πως ο Κούντερα έγραψε τη Σαμπίνα για μένα;
Έχεις κυκλοφορήσει ποτέ γυμνή στον δρόμο;
Ναι. Για ένα στοίχημα είχα βγει στον δρόμο με το βρακί. Η Χαλκίδα θα το θυμάται.
Έχεις κλέψει ποτέ;
Φυσικά και ποιος δεν έχει κλέψει στα μεγάλα μαγαζιά εκτός Ελλάδος;
Υπάρχει ένα όνειρο που το βλέπεις συχνά;
Μου ανοίγουν με το ζόρι το στόμα και βάζουν να περάσει από κει ένα τεράστιο καρπούζι. Το βλέπω από μικρή.
Περίγραψέ μου μια επικίνδυνη μέρα σου.
Ήταν μία μέρα που η αγάπη μου μου είχε δώσει ραντεβού στον δρόμο. Φοβήθηκα πως θα αργήσω και τότε μου είπε: «Θα σε περιμένω όλη μέρα, αν χρειαστεί». Ήταν το πιο επικίνδυνο πράγμα που άκουσα. Μια ατάκα όλο παγίδες.
Μεταμφιέζεσαι;
Συνέχεια. Παλιά έπαιζα τη Μάσα. Τώρα παίζω ένα ωραίο παρτσακλό.
Η αγαπημένη σου λέξη;
Καταγέλαστο.
Αν επρόκειτο να σε θυμούνται από μια φωτογραφία, ποια θα ήταν αυτή;
Εγώ κουλουριασμένη στο πάτωμα στα πόδια αυτού που αγαπάω.
Τι ρούχα θα φόραγες για να πεις σ’ έναν άνθρωπο πως δεν τον αγαπάς πια;
Τα καλύτερά μου. Γιατί, για να μπω στον κόπο να πάω να του το πω, σημαίνει ότι εννοώ το αντίθετο. Θα του ’λεγα «δεν σ’ αγαπώ» και σε μισή ώρα θα είχε πέσει το γαμήσι.
Πώς θα είσαι στα 80 σου;
Σαν τη Μέι Γουέστ. Θα βρίσκω ωραίες γκομενίτσες στον αγαπημένο μου και θα κάνω μάτι. Θα αφήσω το μαλλί μακρύ και θα το βάφω πλατινέ. Μια παρωδία σεξοβόμβας νοσοκόμας.
Διαβάστε επίσης
