«Στην ψυχή παραμένω πάντα ένας Κόπολα»: Όταν ο Νίκολας Κέιτζ μιλούσε στο ΚΛΙΚ το 2000
Όσο γύριζε το «Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι», ο Νίκολας Κέιτζ μίλησε στο ΚΛΙΚ με αφορμή την ταινία «60 Δευτερόλεπτα» και κατάφερε να μην απαντήσει ειλικρινά σε τίποτα! Το κείμενο δημοσιεύεται αυτούσιο απ' το αρχείο.
Τεύχος 26, Περίοδος 2η, Οκτώβριος 2000 Της Νατάσας Τριβιζά
24 ώρες, 50 αυτοκίνητα και μια συμφωνία με τους κακούς είναι η υπόθεση της ταινίας «Σε 60 δευτερόλεπτα», που πρωταγωνιστούν ο Νίκολας Κέιτζ και η Αντζελίνα Τζόλι. Η πρώτη παγκόσμια προβολή του φιλμ έγινε στην Ελλάδα και όλο το καστ ήρθε μέχρι εδώ μόνο και μόνο επειδή ο Κέιτζ βρισκόταν στην Κεφαλλονιά για τα γυρίσματα του «Μαντολίνου του λοχαγού Κορέλι». Η Νατάσα Τριβιζά που τους συνάντησε έχει πολλά να πει.
Πολύ πιο κοντός απ’ ό,τι φαίνεται στα φιλμ, αλλά εξίσου κούκλος, όπως λένε αυτές στις οποίες αρέσει, φορούσε τζην, πράσινο πουλόβερ και μπεζ κοντό μπουφάν. Ως επαγγελματίας, έφτασε ακριβώς στην ώρα του και έπαιξε το παιχνίδι των ερωτήσεων και των απαντήσεων σαν κάτι που ήξερε πολύ καλά. Δεν σνόμπαρε τίποτα, ούτε τις πιο αδιάκριτες ερωτήσεις (απλώς έδινε άλλ’ αντ’ άλλων απαντήσεις), ούτε τους δημοσιογράφους που ρωτούσαν τα πιο χαζά πράγματα. Και ήταν φοβερός διπλωμάτης.
Ο τύπος που παίζεις στο έργο (Μέμφις) έχει έμμονη ιδέα με τα αυτοκίνητα, σχεδόν φτάνει σε οργασμό όταν γκαζώνει στον δρόμο. Έτσι είσαι κι εσύ στη ζωή σου; (Ο Νίκολας Κέιτζ έχει δεκάδες αυτοκίνητα. Το πρώτο του ήταν ένα Triumph Spitfire που αγόρασε για 2.000 δολάρια πριν πάρει δίπλωμα οδήγησης, οπότε καθόταν στο παρκαρισμένο αυτοκίνητο μέσα στο πάρκινγκ και έκανε πως οδηγούσε στην παραλία. Αλλά όταν πήρε το δίπλωμα, το Triumph χαλούσε βδομάδα παρά βδομάδα και αναγκάστηκε να το πουλήσει. Οδηγεί συχνά στις πίστες των αγώνων, και στο έργο έκανε μόνος του πολλά από τα σταντ).
Στην πραγματικότητα δεν είμαι έτσι. Τουλάχιστον εγώ δεν τους έχω βγάλει ονόματα όπως ο τύπος που υποδύομαι στην ταινία. Για μένα το αυτοκίνητο αντιπροσωπεύει ένα σύμβολο ελευθερίας, κίνησης, ανεξαρτησίας… Είναι ένα γλυπτό, ένα έργο τέχνης που τυχαίνει να μπορείς και να το οδηγείς. Το αυτοκίνητο έχει σχεδιαστεί για να είναι το άλογό σου. Κι εγώ νιώθω καουμπόι.
Πόσα αυτοκίνητα έχεις;
Δεν τα έχω μετρήσει τελευταία, αλλά παλιά είχα μεγαλύτερη συλλογή. Το αγαπημένο μου είναι η Φεράρι F40: αυτό το αυτοκίνητο είναι σαν άγριο ζώο. Θέλει φροντίδα και προσοχή, αλλά αν την εξημερώσεις, γίνεται φιλική μαζί σου. Την οδηγώ μόνο στις αγωνιστικές πίστες. Επίσης, με εξιτάρουν οι Μπουγκάτι λόγω του σχεδιασμού τους και οι Λαμποργκίνι. Αυτό το αυτοκίνητο α κούγεται σαν ταύρος. (Στο Internet λέει ότι διαθέτει πολλά και ακριβά αυτοκίνητα, μεταξύ αυτών και μια Λαμποργκίνι που ανήκε κάποτε στον Σάχη του Ιράν).
Παίρνεις πολλές κλήσεις;
Έπαιρνα όταν ήμουνα 20. Τώρα δεν οδηγώ γρήγορα. Δεν έχω οδηγήσει ποτέ τόσο γρήγορα όπως στο φιλμ. Τρέχω μόνο στις αγωνιστικές πίστες και δεν κάνω στ’ αλήθεια σταντ.
Οι καλύτερες αναμνήσεις από το φιλμ; Το ‘χετε κάνει στ’ αλήθεια στο αυτοκίνητο; (Εγώ ορκίζομαι ότι η ερώτηση ήταν αν το έχει κάνει με την Αντζελίνα Τζόλι, αλλά ήμουνα η μόνη που το άκουσε, οπότε δεν μπορώ να το γράψω).
Εεε… Εεε… Άσε καλύτερα, δεν θέλω να μπω σ’ αυτή τη συζήτηση.
Πώς ήταν η Τζόλι να κάθεται πάνω σου στο αυτοκίνητο;
Έχει πολλή πλάκα, είναι πολύ ευχάριστη και έξυπνη και περάσαμε πολύ καλά. Μου έδινε σημειώσεις και ιδέες για το παίξιμο, τις οποίες τις χρησιμοποίησα. Νομίζω ότι θα είναι για πολύ καιρό στο σινεμά. Προσωπικά θα ήθελα να ξανασυνεργαστώ μαζί της. (Πάλι δεν απάντησε στην ερώτηση).
Διαβάστε επίσης
Στο φιλμ έχεις ξανθά μαλλιά. Πες μας τις εμπειρίες σου ως ξανθός. (Την ερώτηση την έκανε μια ξανθιά. Αλήθεια…)
Στο «Bringing Out the Dead», που είναι σκοτεινό και μελαγχολικό, έχω σκούρα μαλλιά. Το ξανθό λουκ το αποφασίσαμε από κοινού με τον Τζέρι (τον παραγωγό), γιατί αυτός είναι Californian boy κι εγώ ήθελα να βγω από την ατμόσφαιρα των σκοτεινών δρόμων της Νέας Υόρκης στα ξανθά σταροχώραφα της Καλιφόρνια. Ας πούμε ότι ήταν μια ποιητική απόφαση που πήραμε εγώ και ο Τζέρι.
Γιατί άλλαξες το επίθετό σου; (Το πραγματικό του όνομα είναι Νίκολας Κιμ Κόπολα – ο αδερφός του πατέρα του είναι ο σκηνοθέτης Φράνσις Φορντ Κόπολα).
Θα ευχόμουν να μη χρειαζόταν να το κάνω. Άρχισα να δουλεύω από τα δεκαεφτά, δηλαδή κάνω οντισιόν είκοσι χρόνια, και οι άνθρωποι σ’ αυτή τη δουλειά μπορεί να είναι πολύ σκληροί. Μάλλον εγώ το πήρα σοβαρά. Δεν άλλαξα το όνομά μου επειδή ντρεπόμουνα ή επειδή δεν ήθελα να με συσχετίζουν μαζί του. Τον θεωρώ μνημειώδη σκηνοθέτη και στην ψυχή παραμένω πάντα ένας Κόπολα. (Άμα θέλουμε τον πιστεύουμε, έτσι κι αλλιώς δεν έχει δώσει καμία ευθεία απάντηση μέχρι τώρα).
Το Όσκαρ που πήρες για το «Αφήνοντας το Λας Βέγκας» πώς επηρέασε τη δουλειά σου στα φιλμ δράσης;
Υπάρχει ένας κίνδυνος με το Όσκαρ. Εγώ τρέφω ειλικρινή αγάπη για τα φιλμ τύπου ποπ κορν… (Τώρα έχω αρχίσει να τον συμπαθώ μόνο και μόνο επειδή το παραδέχεται, κι ας λέει ψέματα). Μ’ αρέσουν τα φιλμ που δεν με κάνουν να σκέφτομαι τα προβλήματά μου. Έχει πλάκα να κάνεις τέτοια φιλμ. (Καλή ώρα τα «60 δευτερόλεπτα»). Κατά κάποιο τρόπο μπορώ να το συγκρίνω με τη μουσική, άλλες φορές έχω διάθεση για σοβαρή μουσική, μια συμφωνία του Μπετόβεν ας πούμε, άλλες για να ακούσω το «Beep-Bop-A-Lula».
Ποια είναι η πρόκληση στις ταινίες δράσης;
Πάντα ήθελα να είμαι ο Τσαρλς Μπρόνσον και ο Στιβ ΜακΚουίν. Τα φιλμ δράσης είναι μια πρόκληση σήμερα που το κοινό έχει γίνει πολύ έξυπνο. Η δράση πρέπει να φαίνεται πραγματική. Οι άνθρωποι χρειάζεται να πιστέψουν ότι αυτός ο τύπος πραγματικά οδηγεί το αυτοκίνητο.
Διαβάστε επίσης
Έχεις παίξει τον βρικόλακα, τον κακοποιό, τον νταβατζή, τον μπάτσο, τον οδηγό ασθενοφόρου, τον βετεράνο του Βιετνάμ… Τι άλλο μένει;
Είναι εκατομμύρια ρόλοι που θα ήθελα να παίξω και δεν έχω παίξει ακόμα. Για παράδειγμα, μια γυναίκα, ας πούμε, είναι προκλητικός ρόλος. (Φαίνεται ότι είναι η πρώτη απάντηση που του έρχεται στο μυαλό, οπότε όλοι γελάνε). Ναι, ποτέ δεν έχω παίξει τη γυναίκα.
Μάρλεν Ντίτριχ των ’90ς, έχετε κάποια ιδέα γιατί;
Τι να σας πω. Ίσως για το γυναικείο μου σώμα… (Γέλια)
Η συνέντευξη έχει τελειώσει. Ο Κέιτζ κατεβαίνει από το πάνελ με τον αέρα του σταρ που μόλις έπαιξε άλλον ένα ρόλο. Αυτόν του Νίκολας Κέιτζ των συνεντεύξεων Τύπου. Πρέπει να είναι ικανοποιημένος από τον εαυτό του, και οι δημοσιογράφοι πρέπει να είναι ευχαριστημένοι απ’ αυτόν, οι διπλωματικές του απαντήσεις έχουν σκοράρει έξτρα μπόνους στη βαθμολογία των συνεντεύξεων. Αλλά ο πραγματικός Νίκολας Κέιτζ πρέπει να είναι ένα τελείως διαφορετικό πράγμα. Εμείς τον συμπαθούμε μόνο και μόνο επειδή είναι από τους άντρες που αγαπάμε, αυτούς που γουστάρουν τις ταινίες δράσης και τη γρήγορη οδήγηση, αλλά και που δεν έχουν πρόβλημα να κάνουν πλάκα με το (γυναικείο) σώμα τους.
Διαβάστε επίσης
