«Δεν μπορώ ποτέ να δω ερωτικά έναν παντρεμένο»: Όταν η Αντζελίνα Τζολί μιλούσε στο ΚΛΙΚ το 2000
Δυο βδομάδες μετά το γάμο της με τον Μπίλι Μπομπ Θόρτον, η Αντζελίνα Τζολί ήρθε στην Ελλάδα για τα «60 Δευτερόλεπτα» και μίλησε στο ΚΛΙΚ. Το κείμενο δημοσιεύεται αυτούσιο απ' το αρχείο.
24 ώρες, 50 αυτοκίνητα και μια συμφωνία με τους κακούς είναι η υπόθεση της ταινίας «Σε 60 δευτερόλεπτα», που πρωταγωνιστούν ο Νίκολας Κέιτζ και η Αντζελίνα Τζόλι. Η πρώτη παγκόσμια προβολή του φιλμ έγινε στην Ελλάδα και όλο το καστ ήρθε μέχρι εδώ μόνο και μόνο επειδή ο Κέιτζ βρισκόταν στην Κεφαλλονιά για τα γυρίσματα του «Μαντολίνου του λοχαγού Κορέλι». Η Νατάσα Τριβιζά που τους συνάντησε έχει πολλά να πει.
Είναι λεπτή (και υποτίθεται ότι παίρνει κιλά για να παίξει τη Λάρα Κροφτ), αλλά όχι πολύ λεπτή. Δεν είναι πολύ ψηλή. Και κούκλα. Σχεδόν δεν την πρόσεξα όταν μπήκε, άβαφη, με ένα ξεβαμμένο τζην και ένα στενό λευκό T-shirt, τα καστανοκόκκινα ολόισια μαλλιά της πιασμένα πίσω με ένα κοκαλάκι. Δεν φαίνεται να τρώει άντρες για πρωινό, τα τεράστια χείλια δεν είναι καν το πρώτο πράγμα που προσέχεις και κάτω από το μέικ απ το δέρμα της δεν είναι άψογο. Μοιάζει πολύ με την Αντζελίνα Τζόλι, αλλά είναι λίγο πιο θαμπή. Όταν ακουμπάει τα μακριά λεπτά της χέρια στο τραπέζι, το μάτι σου πέφτει στα διάσημα τατουάζ, ή τουλάχιστον σε αυτά που φαίνονται πάνω από το T-shirt, δύο γραμμές πυκνογραμμένο κείμενο στο εσωτερικό του αγκώνα, ένα πουλί στο εσωτερικό του καρπού, σημάδι ότι αυτή είναι πράγματι η Αντζελίνα, που κατέβηκε για λίγο να κάνει βόλτα ανάμεσα στους θνητούς. Αλλά όταν μιλάει –και η Αντζελίνα Τζόλι μιλάει πριν καθίσει στο τραπέζι– μοιάζει πιο ζωντανή από όλους τους ζωντανούς μέσα στην αίθουσα. Οι δημοσιογράφοι διπλώνονται πάνω από το τραπέζι για να την ακούσουν (αν και μιλάει πολύ δυνατά) και, όταν τελειώνει, κάνουν πίσω στις καρέκλες τους ευχαριστημένοι –ο καθένας θα γυρίσει πίσω στο περιοδικό με μια καλή συνέντευξη. Απαντάει σε όλες τις ερωτήσεις και μιλάει χωρίς να βάζει τελείες, αν δεν τη διακόψεις οι προτάσεις της μπορούν να προεκτείνονται στο άπειρο.
«Πολλές φορές όταν ξυπνάω δεν θυμάμαι πού βρίσκομαι, και η Ελλάδα είναι ένα πολύ περίεργο μέρος να ξυπνάς όταν δεν καταλαβαίνεις λέξη (και είναι τόσο αστεία γλώσσα να τη βλέπεις γραμμένη), κι εγώ είμαι, γεια σας, τι έγινε; Και έχω να γυρίσω σπίτι από τότε που έφυγα για Μεξικό (γύρισε εκεί το “Dancing in the Dark” με τον Μπαντέρας) και κουβαλάω τα αγγλικά λεφτά, γιατί ξέρεις τώρα γυρίζουμε το έργο στην Αγγλία».
Σε μία ώρα και 45 λεπτά πρέπει να πετάξει πίσω στην Αγγλία για τα γυρίσματα του «Tomb Raider». Την έχουν βάλει σε ε]ντατικό πρόγραμμα για τον ρόλο της Λάρα Κροφτ, πέντε ώρες προπόνηση κάθε μέρα, ασκήσεις γιόγκα, μαθήματα πάλης και όπλων. «Και στ’ αλήθεια δεν είμαι καθόλου αθλητικός τύπος», γκρινιάζει. «Δεν μ’ αφήνουν να πίνω, μου πήραν τα τσιγάρα μου και δεν μ’ αφήνουν να τρώω ζάχαρη και τώρα θέλουν να μου κόψουν και τον καφέ». Δεν της πάει η υγιεινή ζωή, τρώει μόνο κόκκινο κρέας, στα δωμάτια ξενοδοχείου όπου έχει μείνει βρίσκουν μισοφαγωμένες Toblerone και έχει σημάδια σε όλο της το σώμα από τότε που ήταν μικρή και έκανε σεξ με μαχαίρια.
Μαζί με τουλάχιστον εφτά τατουάζ. «Μια προσευχή για τους τρελούς στην ψυχή που είναι φυλακισμένοι σε κλουβιά» στον αριστερό ώμο, ένα που γράφει «θάνατος» στα γιαπωνέζικα στον άλλο, «αυτό που με τρέφει με καταστρέφει» γραμμένο στα λατινικά πολύ χαμηλά στην κοιλιά κι ακόμη ένα δράκο, ένα σταυρό, το γράμμα Η. Συν ένα και νούργιο που γράφει «Billy-Bob (Θόρτον)», το όνομα του συμπρωταγωνιστή της στο «Ερωτικές αναταράξεις», τον οποίο και παντρεύτηκε τον Μάιο. Έφυγε από το σπίτι στα 14 της, για να μείνει με τον τότε φίλο της (εκείνος ήταν 16). Αλλά η Τζόλι δεν είχε ποτέ σπίτι, ο μπαμπάς της (ο Γιον Βόιτ) τους είχε εγκαταλείψει από τότε που ήταν ενός έτους και με τη μαμά της και τον αδερφό της μετακόμιζαν συνέχεια.
«Παλιά δεν ήταν έτσι, δεν μου έλειπε ποτέ, μου άρεσε να δουλεύω, αλλά τώρα είναι εξαιρετικά δύσκολο να σηκωθώ απλά και να φύγω. Τώρα έχω ένα σπίτι για πρώτη φορά στη ζωή μου και μια οικογένεια». Αυτή είναι η αφορμή για να μιλήσει για το αγαπημένο της θέμα αυτή την εποχή, τον Μπίλι-Μπομπ Θόρτον (παντρεύτηκαν δύο εβδομάδες πριν τη συνέντευξη), που την περνάει 19 χρόνια. «Τώρα κόβει μαλλιά σε ένα καινούργιο φιλμ των αδερφών Κοέν… Τι εννοείς πώς είναι; Κούκλος!» λέει με ύφος, εννοείται. «Για κάποιο λόγο ξαφνικά ο κομμωτής μού φαίνεται κάτι φοβερά ερωτικό». Είναι φουλ ερωτευμένη, θα μπορούσε να μιλάει για ώρες αν κάποιος δεν άλλαζε το θέμα.
Γύρισες τα «6ο δευτερόλεπτα», ένα φιλμ με κλέφτες και γρήγορα αυτοκίνητα… «Μου άρεσε η ιδέα να γυρίσω ένα φιλμ που είχε πλάκα ακριβώς μετά το “Girl Interrupted”. Ήταν ένα έργο για αυτοκίνητα που μου αρέσουν, τα γυρίσματα ήταν κοντά στην οικογένειά μου και είναι σημαντικό για μένα να τους φροντίζω σε αυτή τη φάση της ζωής μου. Επίσης, χρειαζόμουνα τις διακοπές, γιατί κόντευα να χάσω το μυαλό μου… Όταν είσαι σε τέτοια κατάσταση, όταν είσαι στο ψυχιατρείο, είσαι τόσο ελεύθερος και ανοιχτός… Στη ζωή δεν μπορείς να είσαι έτσι, δεν γίνεται να χορεύεις και να αγκαλιάζεις τους ανθρώπους και να τους πετάς πράγματα όπως οι τρελοί…» Ίσως σ’ αυτό οφείλεται η εικόνα της την εποχή που γυριζόταν το φιλμ: η Αντζελίνα, επιθετική, απόλυτη και άγρια, να τρελαίνει τους δημοσιογράφους με τις ασυνάρτητες απαντήσεις της. «Στον έξω κόσμο δεν έχεις τέτοια δικαιολογία», φιλοσοφεί. «Έπρεπε κάπως να ξαναβρώ την ισορροπία μου».
To «Girl Interrupted» ήταν πολύ διαφορετικό από το «60 δευτερόλεπτα», στο ένα παίζεις με αγόρια, στο άλλο με κορίτσια. Τι σου άρεσε περισσότερο; «Είμαι συνήθως με τ’ αγόρια, δεν ξέρω, αλλά έτσι τυχαίνει. Όπως στους “Χάκερς”». Φέτος απέρριψε τον ρόλο που της πρότειναν για τους «Άγγελους του Τσάρλι»; «Δεν μου πήγαινε καθόλου, θα έπεφτα από τα ψηλοτάκουνα, καταλαβαίνεις τι εννοώ», λέει. Αντί να τρέχει με τα ψηλοτάκουνα (θα τρέχουν τελικά η Ντρου Μπάριμορ και η Κάμερον Ντίαζ), προτίμησε να κλέβει αυτοκίνητα με τον Νίκολας Κέιτζ και τη συμμορία του. «Αλλά είναι φοβερό, ξέρεις, μ’ αρέσουν και τα δύο (τα φιλμ με αγόρια και τα φιλμ με κορίτσια). Σήμερα υπάρχουν πολλοί άντρες ρομαντικοί και πολλές γυναίκες σκληρές. Αλλά μην ξεχνάς ότι το ένα φιλμ κτυλισσόταν σε ένα ίδρυμα! Αν πρέπει να διαλέξω, να σου πω την αλήθεια, προτιμώ το ίδρυμα απ’ το γκαράζ!»
Διαβάστε επίσης
Ίσως έπαιξε ρόλο ότι, την εποχή που γύριζε τα «6ο δευτερόλεπτα», έβγαινε το διαζύγιό της με τον πρώτο άντρα της (τον Johnny Lee Miller, που υποδυόταν τον Sick Boy στο «Trainspotting») και περνούσε πολύ άσχημη φάση, είχε αδυνατίσει πάρα πολύ, δεν μπορούσε να φάει και, όταν εμφανίστηκε στα γυρίσματα, κόντεψε να πλακωθεί με τους παραγωγούς γιατί «δεν καταλάβαιναν τι έχω και κόντεψαν να με στείλουν σπίτι μου».
Ήταν μια δύσκολη στιγμή στη ζωή σου όταν γυρίζατε το φιλμ, έτσι δεν είναι; «Ναι, έβγαινε το διαζύγιό μου, ένας κοντινός μου άνθρωπος ήταν άρρωστος και για πρώτη φορά στη ζωή μου γινόμουν δημόσιο πρόσωπο (όταν πήρε το Όσκαρ για το «Girl Interrupted»). Ήμουνα τρομαγμένη και λυπημένη, ανησυχούσα και δεν ένιωθα ασφαλής. Όλοι νόμιζαν ότι η ζωή μου ήταν τέλεια επειδή είχα πάρει ένα Όσκαρ. Ξέρεις, τέτοια γεγονότα σε κάνουν να αναθεωρείς τη ζωή σου και να βάζεις άλλες προτεραιότητες για το τι είναι σοβαρό και τι όχι». Το πρόσωπό της είναι θλιμμένο, τώρα η Αντζελίνα έχει μπει στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης («η πορσελάνη δεν είναι αρκετά λεπτή για να περιγράψει πόσο εύθραυστη είναι», έχει πει γι’ αυτήν ο σκηνοθέτης του «Συλλέκτη οστών»), τα μάτια της σε κοιτάζουν τεράστια και σοβαρά και φαίνεται τόσο ξένη από την Αντζελίνα Τζόλι με τα εσώρουχα και τα ατέλειωτα πόδια της ανοιχτά στις σελίδες του αμερικανικού «GQ», να γνέφει «έλα εδώ εσύ» κάτω από τον τεράστιο τίτλο «Θέλω να σε φάω». Μου έρχεται στο μυαλό αυτό που είπε ύστερα από το περίφημο εξώφυλλο του «Rolling Stone» (με τον μαύρο κορσέ, τα μισόκλειστα μάτια και τα δάχτυλα χωμένα στα τεράστια χείλη), ότι έκλαιγε μια μέρα «γιατί ένιωθα σαν πουτάνα».
Ξέρεις, στη συνέντευξη ο Νίκολας Κέιτζ απέφυγε να απαντήσει στο αν συνέβη κάτι μεταξύ σας στα γυρίσματα. Θα πεις εσύ; (Το βλέμμα της από σοβαρό γίνεται συνωμοτικό και στην άκρη των χειλιών της που χαμογελούν σχηματίζεται ένα λακκάκι). «Ο λόγος που ο Νίκολας δεν απάντησε είναι ακριβώς γιατί δεν έγινε τίποτα μεταξύ μας δεν κάναμε… ξέρεις… Ποτέ… Έτσι κι αλλιώς είναι παντρεμένος. Πώς θα μπορούσε να γίνει κάτι;» Θεωρητικά μπορώ να σκεφτώ παραπάνω από ένα λόγους για το αντίθετο, αλλά σχεδόν την πιστεύω. «Εξάλλου, είναι φίλος μου, αλλά περάσαμε πολύ καλά μαζί, ήμασταν σαν οικογένεια, γελάσαμε και νομίζω ότι μοιάζουμε. Αλλά εγώ, ξέρεις, όταν βλέπω έναν παντρεμένο, είναι σαν να έχει μπροστά του ένα τζάμι, δεν μπορώ να τον δω ποτέ ερωτικά, δεν περνάει καν απ’ το μυαλό μου».
Ο χρόνος τελείωσε. Υπογράφει τα αυτόγραφα και, καθώς τη βλέπεις να φεύγει με τα περίεργα τατουάζ της και τα περίερ- γα μαχαίρια της («δεν ήταν ποτέ φυσιολογική», λέει ο ίδιος της ο πατέρας), μια ζωντανή αντίφαση (το σύμβολο του σεξ των ‘οος υποστηρίζει ότι τα άτομα με τα οποία έχει κάνει έρωτα στη ζωή της μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού), αναρωτιέσαι αν τόση ώρα έπαιζε θέατρο ή επρόκειτο για μια από τις πολλές πλευρές της, και πώς είναι δυνατόν τόσες πλευρές να ανήκουν στο ίδιο άτομο.
