Η πόλη unplugged: Shopping διαλογισμός σε έξι από τα πιο ιδιαίτερα vintage μαγαζιά της Αθήνας

Η πόλη unplugged: Shopping διαλογισμός σε έξι από τα πιο ιδιαίτερα vintage μαγαζιά της Αθήνας

Στα vintage μαγαζιά, το ζητούμενο δεν είναι η ποσότητα, είναι η ανακάλυψη.

Λατρεύω οτιδήποτε vintage. Όχι μόνο ως μια πιο ηθική καταναλωτική επιλογή, αλλά ως ένα είδος ιδιότυπης ψυχοθεραπείας. Το να χαζεύω σε τέτοια μαγαζιά έχει μια ιεροτελεστία που σε επαναφέρει στον εαυτό σου: αγγίζεις υφές που κουβαλούν ιστορίες, συγκεντρώνεσαι όσο ξεφυλλίζεις κρεμάστρες. Είναι ένας διαλογισμός με χρώματα και υλικά και πάντα βγαίνω από εκεί μέσα ζεν, κρατώντας στα χέρια μου ένα κομμάτι που μοιάζει έτοιμο να ενταχθεί στη δική μου μικρή συλλογή, σ’ ένα προσωπικό μουσείο ενδυματολογικής τέχνης.

Αυτή η εμπειρία δεν έχει καμία σχέση με τα second hand καταστήματα που σου λένε γέμισε σακούλες και έχουν στοκ με ρούχα που μπορεί να βρεις και δύο ευρώ. Δεν λέω ότι κι εγώ κάποιες φορές δεν θα βγω με σακούλες από εκεί μέσα, αλλά η φιλοσοφία τους με κάνει να νιώθω αμήχανα και φορτώνει τη ντουλάπα μου με ρούχα που σπανίως ευχαριστιέμαι. Στα vintage μαγαζιά, το ζητούμενο δεν είναι η ποσότητα, είναι η ανακάλυψη. Και ο shopping διαλογισμός μου, περνάει σίγουρα από έξι πολύ ιδιαίτερα και διαφορετικά μεταξύ τους σημεία στην πόλη.

1. Westwood Athens – Αγίων Ασωμάτων 3, Αθήνα

Αδελφάκι του πολύ γνωστού Kilo Shop, το Westwood Athens μπορεί να ιδωθεί σαν μια μικρή μπουτίκ που κάποιος την επιμελήθηκε προσεκτικά για να μοιάζει με μικρή έκθεση μόδας. Εδώ θα βρεις εμβληματικά τζιν, τζάκετ που θα λατρέψεις, κάποια κομμάτια επώνυμων ακριβών οίκων αλλά και κομμάτια που από μόνα τους φωνάζουν ιστορία, όπως ένα αυθεντικό παλιό κιμονό που φοράνε οι πεθερές στην Ιαπωνία και φυσικά δεν έχασα ευκαιρία να δοκιμάσω. Αν τα παιδιά μου παντρευτούνε Γιαπωνέζες, τώρα θα ξέρω τι θα βάλω στο γάμο τους. Το αμέσως επόμενο εύρημα μου είναι ένα μπουφάν μιας εταιρείας των 90s που έκανε prints από πίνακες του Πικάσο.

Τρελαίνομαι με τα racing jackets, κι εδώ θα βρεις σύγχρονα κομμάτια φτιαγμένα στη λογική του vintage. Επίσης, θα βρεις και καταπληκτικά reworked τζιν.

Να σημειώσω εδώ ότι δεν πρέπει να κάνετε το λάθος να μπείτε σ’ ένα τέτοιο μαγαζί έχοντας λίγη ώρα στη διάθεση σας. Σε κάθε γωνιά ανακαλύπτεις και κάτι, όπως αυτά τα vintage γυαλιά και τους μπερέδες. Θέλω να τα δοκιμάσω όλα; Θέλω. Αλλά θέλω να πάω και στο επόμενο.

2. New Skin Athens Vintage –Αριστοφάνους 1, Ψυρρή

Εκεί που ο τουρίστας συναντά τον Αθηναίο, στην καρδιά του Ψυρρή, βρίσκεται το NewSkin Athens Vintage. Στο κέντρο του η Μαργαρίτα Παπαμανώλη, που ξεκίνησε το ταξίδι της με το vintage ρούχο το 2016. Στην αρχή ήταν σ’ έναν όροφο στη Βαρβάκειο, μετά σε στοά στην Παλλάδος κι εδώ και λίγα χρόνια βρίσκεται στην Αριστοφάνους. Δεξιά η Μαργαρίτα, αριστερά η Ανίτα Γαλήφου που εργάζεται στο κατάστημα και δεν γινόταν να μην τη φωτογραφίσω με τέτοιο φοβερό στυλ.

Ο χώρος είναι εντελώς urban και κάνει ένα σχεδόν υπερβατικό mix ‘n match με τα ιδιαίτερα κομμάτια που μπορείς να βρεις εκεί μέσα.

Από vintage ή reworked jackets μέχρι matrix δερμάτινα και ασιατικά φορέματα ή κιμονό, μια τεράστια ποικιλία τζιν παντελονιών, αθλητικά και American sportswear συνωστίζονται επιμελώς σε δύο ορόφους.

Λάτρεψα τη γωνιά με τις γραβάτες και ξέχασα να ρωτήσω τη Μαργαρίτα πόση ώρα τους πήρε να τις κρεμάσουν μία-μία έτσι στο τοίχο. Το δεύτερο που λάτρεψα ήταν αυτά τα καπέλα.

Λίγο πριν φύγω πέφτει το μάτι μου στο μπλουζάκι από τους Ολυμπιακούς 2004 στην Αθήνα. Πού ήμασταν και πού φτάσαμε, σκέφτομαι, αλλά αποφασίζω να μη μελαγχολήσω για το χρόνο που περνάει, άλλωστε το ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί είναι το καλό σενάριο. Δοκιμάζω ένα τέλειο πουκάμισο και πάω παρακάτω στη ζωή.

3. Piracy Vintage –Βαλτετσίου 38, Αθήνα

Στο χώρο που έφτιαξε η Γιασεμή Παλητζήκα, κάθε ρούχο έχει επιλεγεί σαν ώριμος καρπός από δέντρο. Συγκεκριμένα, από το δέντρο κάποιου σχεδιαστή που εύχεσαι να έχεις στη ντουλάπα σου.

Τη Γιασεμή την παρακολουθώ φανατικά στο Tik Tok να δείχνει τα απίστευτα, μοναδικά vintage κομμάτια που ανακαλύπτει από τα 90s και early 00s, ρούχα, παπούτσια και αξεσουάρ που έχουμε δει σε κορυφαίες πασαρέλες και συλλογές.

Τη ρωτάω γιατί vintage designers και μου απαντά γιατί βλέπει τη μόδα σαν τέχνη και όχι σαν μαζική παραγωγή και νιώθει ικανοποίηση όταν ανακαλύπτει κάτι σπάνιο. Την ξεχωριστή της ματιά στη μόδα βρίσκεις και στο New Skin, ενώ όπως μου λέει, έχει και δική της, προσωπική συλλογή αλλά και section με ρούχα που νοικιάζονται.

Όση ώρα είμαι στο μαγαζί, μπαίνουν ξένοι τουρίστες ο ένας μετά τον άλλο. Η Γιασεμή τους εξυπηρετεί κι εγώ χαζεύω και προσπαθώ να κρατηθώ να μην αγοράσω κάτι. Γενικώς σ’ αυτό το θέμα συνέχεια κρατιέμαι. Βασανιστήριο.

4. HOTSY TOTSY – Ιπποκράτους 77, Αθήνα

Συνήθως, τα vintage μαγαζιά ποντάρουν στο ντεκόρ σα να θέλουν να σε βάλουν σε σετ ταινίας εποχής. Στο Hotsy Totsy δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ο χώρος είναι απλός, λιτός και απέριττος και το μόνο που θα σε μεταφέρει στο κάποτε είναι τα ρούχα στις κρεμάστρες.

Αυτή η χρονοκάψουλα που δεν θέλει να αποδείξει την αξία της με έξτρα διακοσμητικά, είναι δημιούργημα της Χριστιάννας Πανοπούλου. Μεγαλωμένη σε περιβάλλον που περιστρεφόταν γύρω από τα υφάσματα, προσπαθεί να γεμίζει το μαγαζί της σταθερά με ρούχα πραγματικά ρετρό, δεκαετίας 80 και 90. Μ’ ένα γρήγορο πέρασμα από τα racks, επιβεβαιώνεις ότι το καταφέρνει.

Έχουν πουλόβερ, μπουφάν και πουκάμισα που εγώ, ως παιδί του 80, τα θυμάμαι στη ντουλάπα των γονιών μου, σ’ εκείνες τις φωτογραφίες που υπάρχουν ακόμα σε άλμπουμ και τις βλέπεις κάθε φορά που μπαίνεις στο παιδικό σου δωμάτιο.

Ο κύριος Γιώργος, ο μπαμπάς της Χριστιάννας, με βοηθάει να φωτογραφηθώ μ’ ένα υπέροχο τζάκετ με κρόσσια. Εγώ βέβαια έχω βάλει στο μάτι μια φούστα και προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ακόμα μια φορά ότι τώρα δουλεύω, δεν ψωνίζω.

5. Anthophile Vintage – Ζωοδόχου Πηγής 55, Αθήνα

Ακόμα ένα κορίτσι που παρακολουθώ φανατικά στο Tik Tok και το λατρεύω για το retro aesthetic στυλ της. Αλλά δεν είναι μόνο το στυλ, είναι όλη η φιλοσοφία ζωής που έχει η Νικολέττα Στρελτσόβα που περνάει, φυσικά, και μέσα από το Anthophile. Το μαγαζί δεν έχει ακόμα ταμπέλα, αλλά δεν τη χρειάζεται κιόλας γιατί έχει φοβερή ταυτότητα.

Η Νικολέττα επικεντρώνεται στα σπάνια κεντήματα, στα φλοράλ μοτίβα και τα παιχνιδιάρικα prints. Ο χώρος της είναι ένα πολύχρωμο σκηνικό με χαρακτήρα εντελώς δικό της, ένα σχεδόν niche κατάστημα που θέλει να σε βάλει στο σύμπαν της ιδιοκτήτριας του.

Τα περισσότερα κομμάτια ταξιδεύει η ίδια για να τα βρει, κυρίως σε Αυστρία, Ολλανδία, μερικά έρχονται κι από Αμερική, έχει μπροκάρ των 80 και 90, κεντήματα των 60 και 70 και η ποιότητα τους φωνάζει από μακριά. Είναι ρούχα που θα σου μείνουν.

Ένα από τα πιο σπάνια κομμάτια, για το οποίο η Νικολέττα είναι περήφανη που εντάχτηκε στη συλλογή της, είναι αυτή η αυθεντική φούστα Rochas, με πολυτελές ύφασμα. Εγώ πάλι, έχω ξεκινήσει τα try on και φεύγω πριν αφήσω τον πειρασμό να με παρασύρει.

6. TROC – Δημ. Σούτσου 39

Τελευταία μου στάση, που δεν την άφησα τυχαία τελευταία γιατί από εκεί ξεκίνησαν όλα και όλοι. Το Troc είναι το πρώτο μαγαζί που μύησε τον Έλληνα στο vintage ρούχο. Βρίσκω μέσα τη Βασιλική Ζη και ανυπομονώ να μου πει την ιστορία.

Η Βασιλική άνοιξε αυτό το μαγαζί μαζί με την αδελφή της Φωτεινή, το 1979. Στην αρχή οι πελάτες πάθαιναν σοκ με το δεύτερο χέρι, θυμάται, αλλά μετά ψώνιζαν. Σκέφτομαι πόσα χρόνια έπρεπε να περάσουν για να εξοικειωθούμε με τη φιλοσοφία της ανακύκλωσης του ρούχου. Και πόση ευγνωμοσύνη οφείλουμε σε ανθρώπους σαν αυτές τις δύο αδελφές, που άλλαξαν πρώτοι το χάρτη.

Τα λόγια είναι λίγα για να περιγράψουν αυτόν τον χώρο, είναι κυριολεκτικά σαν λαογραφικό μουσείο. Μπορείς να βρεις από ρούχα μέχρι αξεσουάρ, αλλά αν εντρυφήσεις στις γωνίες του, υπάρχουν και άλλα αντικείμενα. Δεν ξέρω κυριολεκτικά πού να πρωτοκοιτάξω.

Εδώ ακολουθούν το παριζιάνικο σύστημα, όπως μου λέει η κυρία Βασιλική. Τους πας ό, τι θέλεις για πώληση, το κρατάνε και κάποια στιγμή, αν δεν πουληθεί, σου το παραδίδουν πίσω.

Βγαίνοντας από το Troc, νιώθω μια περίεργη αίσθηση πληρότητας. Σ’ αυτή τη βόλτα δεν ψώνισα τίποτα, αλλά γέμισα τη σακούλα του μέσα μου με οπτικές ανθρώπων που πραγματικά αγαπούν το vintage ρούχο και θέλουν να μεταδώσουν αυτή την αγάπη. Την επόμενη φορά, βέβαια, θα γεμίσω και κανονικές σακούλες και δεν θα κρατηθώ καθόλου. Να τα λέμε όλα.

Σχετικά άρθρα