Ο Παναγιώτης Ξάνθης θα ήθελε να είχε γεύση ψωμιού με αλοιφές

Ο Παναγιώτης Ξάνθης είναι διακεκριμένος Έλληνας σεφ και Executive Chef στον όμιλο ERGON Foods. Συνδέει τη μακεδονική και ελληνική παράδοση με τη διεθνή γαστρονομία. Εγώ τον αγάπησα από τις φοβερές γεύσεις που έχει φτιάξει δύο συνεχόμενες χρονιές στο «+2H», ιδιαίτερα φέτος που το μενού του είναι φόρος τιμής στη λεβαντίνικη κουζίνα.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Η νοστιμιά είναι απρόβλεπτη σαν τη ζωή;

Ναι και όχι. Μερικές φορές τα καλύτερα πράγματα βγαίνουν από κάτι που δεν είχες σχεδιάσει. Αλλά αν η ντομάτα που έχεις δεν είναι καλή, δεν θα φας ποτέ μια απρόβλεπτα νόστιμη σαλάτα. Κάπως έτσι είναι και στη ζωή. Μερικές φορές ξέρεις από την αρχή ότι κάτι δεν θα πάει καλά, αλλά περιμένεις εκείνο το απρόβλεπτο που θα το αλλάξει. Και τελικά δεν έρχεται.

Έχεις δημιουργήσει κάποιο «ιερόσυλο» ελληνικό πιάτο για το οποίο θα σε γιούχαραν οι γιαγιάδες;

Σίγουρα έχω πειράξει πράγματα που κανονικά «δεν τα πειράζεις». Ίσως η βούτα με τη γέμιση από σπανακόπιτα. Αλλά νομίζω πρώτα θα γκρίνιαζαν, μετά θα τη δοκίμαζαν και στο τέλος θα με συγχωρούσαν.

Τι μενού θα έφτιαχνες σε ένα επίσημο δείπνο προς τιμήν του Κριστιάνο Ρονάλντο;

Κοτόπουλο με ρύζι, ίσως και μερικά λαχανικά στον ατμό. Πιστεύω ότι θα το χαιρόταν ιδιαίτερα.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;

Τηγανητές πιπεριές με σάλτσα ντομάτας. Πιπεριές μπαχτσεδίσιες, σάλτσα από ντομάτες Ρόμα, αλάτι, ελαιόλαδο στο μαγείρεμα και λίγη ξερή ρίγανη στο τέλος. Μια καλή φέτα και απλό λευκό ψωμί από τον φούρνο.

Γιατί να έρθει κάποιος στο «+2H»;

Γιατί έχει μια όμορφη προσέγγιση στη λεβαντίνικη κουζίνα, με γεύσεις οικείες αλλά και πράγματα που ίσως δεν έχεις δοκιμάσει ξανά. Είναι ένα μέρος που μπορείς να έρθεις για να μοιραστείς φαγητό, χωρίς πολλή επισημότητα.

Ποιο είναι το πιο ιντριγκαδόρικο πιάτο που έχεις παρουσιάσει;

Πιστεύω το άκοπο νιόκι, γιατί ήταν κάτι μεταξύ νιόκι και udon noodles, σε μια εκτέλεση που θύμιζε ramen χωρίς ζωμό (mazemen). Πήγε πάρα πολύ καλά στο εστιατόριο «+2H» και απέκτησε φανατικούς οπαδούς.

Ποιος θα ήθελες να ήσουν;

Το έχει απαντήσει ο μάγειρας Μιχάλης Μυτακίδης τον Οκτώβριο του 2001 με το τραγούδι «Θα ’θελα να ’μουν» στον δίσκο «Στον καιρό του αλλόκοτου φόβου».

Το ιδανικό σουβλάκι τι θα είχε μέσα;

Αν εννοείς αθηναϊκό σουβλάκι, θα ήθελα λαδωμένη πίτα περασμένη σε πλατό, αρμένικο κεμπάπ, σκορδάτο τζατζίκι (εννοείται χωρίς άνηθο), ντομάτα, κρεμμύδι, μαϊντανό, γλυκιά πάπρικα και, έξτρα, μια πρέζα αλάτι μετά το τύλιγμα. Αν εννοείς θεσσαλονικιώτικο, διάφορα κομμάτια από χοιρινή σπάλα και πανσέτα ψημένα στα κάρβουνα, πάνω σε μια φέτα από φτηνό ψωμί γρήγορης αρτοποίησης, ψημένο και αυτό μαζί με τα σουβλάκια και ποτισμένο με ξινό, με μια καλή πρέζα αλάτι και ξερή ρίγανη.

Τι χρειάζεται ένας μάγειρας για να κάνει καριέρα; Αναρχία ή φαντασία;

Φαντασία σίγουρα. Λίγη αναρχία βοηθάει, αλλά πρώτα πρέπει να μάθεις τους κανόνες για να ξέρεις μετά ποιους αξίζει να σπάσεις.

Ηλιοβασίλεμα στον Θερμαϊκό: τι φαγητό σου έρχεται στο μυαλό;

Όταν λέμε ηλιοβασίλεμα στον Θερμαϊκό, στο μυαλό μου έρχεται η παραλία της Θεσσαλονίκης, τα εφηβικά χρόνια και το άραγμα στον «Αλέκο». Οπότε, το δείπνο με θέα στον Όλυμπο περιελάμβανε σάντουιτς με διπλό βραστό λουκάνικο από καντίνα ή κρουασάν περιπτέρου.

Τι γεύση ή τι πιάτο θα ήθελες να ήσουν;

Ψωμί με αλείμματα ή αλοιφές. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Είναι ίσως το αγαπημένο μου κομμάτι σε κάθε γεύμα και πολλές φορές θα μπορούσα να μείνω μόνο σε αυτό.