Ο Alsi Sinanaj είναι ο καλός μαγειρικός λύκος των παραμυθιών
Ο Alsi Sinanaj άφησε σχεδόν την εικοσαετή μαγειρική καριέρα του στα εστιατόρια, αλλά δεν παύει να μας εμπνεύει.
Νοσταλγώ και θα έλεγα οτι μου λείπει που δεν μαγειρεύει πια στην Αθήνα, γιατί το φαγητο του Alsi Sinanaj είναι απλό, μπρουτάλ και απίστευτα νόστιμο. Ο Alsi όμως ταξιδεύει και δημιουργεί σε άλλες θάλασσες, αλλά είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα κατεβει ξανά στην πεδιάδα, θα ανάψει την φωτιά του και θα μας ταίσει ξανά κρέας και ψωμί, τον υπέρτατο λίθο της απόλαυσης.
Τι γεύση έχει η νοσταλγία;
Ψωμί φρυγανισμένο στη θράκα, με φρέσκο βούτυρο από το χωριό. Ζεστό, απλό, και λίγο καμένο στις άκρες.
Ο γιος σου όντως σου μοιάζει τόσο πολύ ή τον δημιούργησες με AI;
Ο γιος μου δημιουργήθηκε με AV… Άλσι και Βάια δηλαδή. Μάλλον τον ήθελα πολύ, γι’ αυτό μου μοιάζει τόσο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Γιατί ο Alsi άφησε τα φώτα της μαγειρικής δημοσιότητας και έριξε σχεδόν μαύρη πέτρα πίσω του;
Γιατί ήρθε η ώρα να χτίσει κάτι δικό του. Το AV. Κάτι πιο αληθινό από τα φώτα.
Η ζύμη τελικά είναι απρόβλεπτη σαν τη ζωή;
Η ζύμη υπακούει. Η ζωή όχι. Η ζύμη θέλει τεχνική. Η ζωή αντέχει μόνο ένστικτο.
Τελικά τι είσαι; Λύκος; Πρόβατο; Μάγειρας ή ζυμοπλάστης;
Λύκος μέσα στην κουζίνα. Μάγειρας που δεν σταματάει. Σκάβω βαθιά σε ό,τι πιάνω, κρέας, ζύμη, ψάρι, φωτιά και μετά προχωράω στο επόμενο.
Ηλιοβασίλεμα στη Μύκονο. Ποιο φαγητό σου έρχεται στο μυαλό;
Αρνίσια παϊδάκια. Λιπαρά, καμένα σωστά. Και πατάτες τηγανητές στο χέρι.
Top 4 ελληνικών πιτών που θα στέλναμε στο διάστημα σε μια κάψουλα;
- Σπανακόπιτα (για να θυμούνται τη γη)
- Τυρόπιτα με χειροποίητο φύλλο (βάση ζωής)
- Κρεατόπιτα (για δύναμη)
- Γαλατόπιτα (για να μη ξεχάσουν το γλυκό τέλος)
Σε φωνάζουν στο Προεδρικό Μέγαρο για τραπέζι προς τιμή του Εμίρ Κουστουρίτσα. Τι θα έφτιαχνες;
Πίτα με δικό μου φύλλο. Γέμιση με αρνίσια συκωταριά. Δίπλα, γιαούρτι με σκόρδο. Κάτι βαλκανικό, ωμό και αληθινό, όπως οι ταινίες του.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
Κρέας. Αν έπρεπε να διαλέξω: αρνί. Αλλά αν με ρωτήσεις τι με σημαδεύει, καρδιές σοτέ με σκόρδο και ρίγανη.
Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου με τέσσερις λέξεις;
Ένστικτο. Φωτιά. Πείνα. Δημιουργία.
Πού θα ήθελες να ξύπναγες το επόμενο πρωί; Με ποιον; Τι θα ακούγατε και τι θα τρώγατε;
Με τη γυναίκα μου, σε ένα χωριό στη Νέα Ζηλανδία. Γύρω πρόβατα και ησυχία. Ήχος: αέρας και φωτιά. Φαγητό: ντομάτα, αγγούρι, φέτα, ψωμί και παϊδάκια στη σχάρα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στη σχεδόν εικοσαετή καριέρα σου, ποια είναι αυτά τα πιάτα που δημιούργησες και θυμάσαι ακόμα;
- Καρπάτσιο κολοκυθιού με λάδι σκόρδου, δυόσμο, λεμόνι και Parmigiano Reggiano
- Ταρτάρ βοδινού με ελαιόλαδο, ρίγανη, Καλαμών και σάλτσα από ψητά λεμόνια με σόγια
- Μελιτζάνα με Gorgonzola 1887, fermented φασόλια και κουκουνάρι
(Αυτά είναι τα 3 αγαπημένα μου, έχω και άλλα, αλλά τα αφήνω για την επόμενη φορά.)
Μια αστραπή η ζωή μας. Πιστεύεις ότι θα προλάβουμε ή δεν έχει σημασία;
Η ζωή είναι ένα μικρό κενό ανάμεσα σε αρχή και τέλος. Δεν νομίζω ότι προλαβαίνουμε, αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να το γεμίσουμε όσο αντέχουμε.
