Ο Γιωργάκης, ο Γιαννάκης κι ο Πετράκης δεν είναι έτοιμοι για γάμο
Έχουν φτάσει γιναν 35, έχουν air fryer, συνδρομή στο Tinder και μια μάνα που ακόμα τους λέει να πάρουν ζακέτα. Ο γάμος μπορεί να περιμένει.
Περιεχόμενα
Στην Ελλάδα λατρεύουμε να παραπονιόμαστε για τον «σύγχρονο άνδρα» ενώ ταυτόχρονα τον μεγαλώνουμε σαν να είναι ο πρίγκιπας της πολυκατοικίας. Η μάνα του τον φωνάζει «αγόρι μου» μέχρι τα 38, του σιδερώνει τις μπλούζες και τις βερμούδες με τσάκιση, του ετοιμάζει τάπερ με γεμιστά και μετά απορεί γιατί δεν είναι έτοιμος για γάμο και παραπονιέται που δεν της έχει κάνει ακόμα εγγόνια. Ο μπούμπης της παρ’ όλα αυτά δηλώνει δεν είναι ακόμα έτοιμος να δεσμευτεί.
Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια, τους πάτησε το τρένο
«’Ολοι οι καλοί άντρες είναι πιασμένοι», ακούμε πια εδώ και πολλά χρόνια και αυτόχρονα κανείς δεν συμφωνεί στο γιατί. Είναι επειδή έχουν πατήσει pause στην ενηλικίωση; Πάντως ο ορθόδοξος ο Έλληνας ο άνδρας ο πολλά βαρύς – που δεν είναι και τόσο δημοφιλής πλέον – παρουσιάζεται σαν είδος υπό εξαφάνιση. Από τη μία η προσδοκία του «γίνε υπεύθυνος, σοβαρός, οικογενειάρχης», από πό την άλλη, «ζήσε τη ζωή σου, βρε αγόρι μου», «μην πιέζεσαι», και λοιπά κλισέ τους μπέρδεψαν τους ανθρώπους. Συνεπώς ο μέσος Έλληνας σήμερα βρίσκεται κάπου ανάμεσα στον Ζορμπά και σε έναν τύπο που ακόμα μοιράζεται Netflix με την πρώην του.
Οι γυναίκες είναι από την Αφροδίτη
Οι περισσότερες σήμερα δεν ψάχνουν απλώς «έναν καλό άνθρωπο με σταθερή δουλειά και ένα δυάρι στο Περιστέρι». Μετά την χειραφέτιση οι προτεραιότητες έχουν αλλάξει, αφού δεν χρειαζόμαστε «προστάτη». Οι περισσότερες αναζητούν σύντροφο, επικοινωνία και συναισθηματική ωριμότητα, δηλαδή πράγματα που ο μέσος Έλληνας άνδρας μαθαίνει πρώτη φορά όταν η κοπέλα του του στέλνει «πρέπει να μιλήσουμε».
Φυσικά το πρόβλημα δεν είναι οι μεν ή οι δε. Είναι και η κουλτούρα μας. Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα είναι πρόχειρα, από τα dating apps μέχρι τα situationships. Παλιά ο παππούς έβγαινε για καφέ και σε τρεις μήνες είχε αρραβωνιαστεί. Τώρα ο άλλος βγαίνει έξι μήνες και ακόμα λέει «δεν θέλω να βάζω ταμπέλες».
Νιώθεις αποτυχημένος;
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Οικογενειακών Ερευνών της Αμερικής, περίπου το 46% των ανδρών ηλικίας 18-23 δηλώνει ότι νιώθει αποτυχημένος. Θεσμοί, πρότυπα, ακόμα και απλές κοινωνικές προσδοκίες έχουν χαλαρώσει ή αλλάξει εντελώς. Η παραδοσιακή αρρενωπότητα έχει χάσει την αίγλη της, χωρίς να έχει αντικατασταθεί από κάτι εξίσου σαφές, και τώρα δεν μπορούν να δέρνουν όποτε τους κατέβει. Αστιεύομαι φυσικά.
Ωστόσο κατ’ αυτό τον τρόπο πολλοί νέοι άνδρες καταλήγουν σε μια μεταίωρη κατάσταση. Στην ελληνική εκδοχή, αυτό συχνά μεταφράζεται στο «μένω λίγο ακόμα στο πατρικό και βλέπουμε». Και μετά μας κάνει εντύπωση που δεν τρέχουν να μπουν σε γάμο.
Διαβάστε επίσης
Εύκολος έρωτας
Σήμερα οι σχέσεις και το σεξ δεν περνούν απαραίτητα από την ίδια διαδρομή που περνούσαν παλιότερα. Κάποτε ξεκινούσαμε από δέσμευση δια του αρραβώνος, ΠΑΣΟΚικός γάμος υπερπαραγωγή με νυφικό-τούρτα, κουτσούβελα, και καταλήγαμε παραδοσιακά στο διαζύγιο. Απλά πράγματα, κατανοητά.
Όμως τώρα που ανοιγεις κινητό και σε 3,2 δευτερόλεπτα έχει φορτώσει η τσοντούλα, ή έχεις προλάβει να κάνεις λαήκ σε 10 γκομενάκια στο Tinder, έχει μειωθεί το παραδοσιακό κίνητρο για δέσμευση. Με απλά λόγια, όταν όλα είναι διαθέσιμα χωρίς ιδιαίτερο κόπο, η «αναβάθμιση» σε κάτι πιο σοβαρό δεν μοιάζει πάντα αναγκαία. Όπως θα έλεγε κι ένας θείος μου: «άμα σε ταΐζουν ψάρια κάθε μέρα πώς θα μάθεις να ψαρεύεις, ρέι;». Απ’ την άλλη έχω έναν γνωστό που λατρεύει να ψαρεύει και η ίδια του η μάνα τον κράζει με το «δε γαμείς που δεν γαμείς… τουλάχιστον πας για ψάρεμα».
Στη μαμά σου
Πολλοί άνδρες αργούν να ανεξαρτητοποιηθούν γιατί, αντικειμενικά, γιατί να φύγεις από το σπίτι όταν έχεις δωρεάν φαγητό, καθαρά σεντόνια και κάποιον να ανησυχεί που δεν πήρες ζακέτα; Ο Έλληνας μάνατζερ μπορεί να σε απολύσει. Η Ελληνίδα μάνα ποτέ. Οπότε, ίσως το θέμα δεν είναι απαραίτητα ότι «χάθηκαν» οι άνδρες, αλλά ότι χάθηκε λίγο το manual ενηλικίωσης για όλους. Οι γυναίκες άλλαξαν πιο γρήγορα, οι άνδρες έμειναν λίγο πίσω και η κοινωνία πετάει αντιφατικά μηνύματα.
Όχι ότι ο γάμος είναι αυτοσκοπός, ή η μοναδική λύση στη συντροφικότητα, αλλά είναι ένας δείκτης. Είδαμε και τους γονείς μας και προσπαθούμε να το αποφύγουμε λίγο το ζήτημα. Αλλά θα το βρούμε όταν θέσουμε κοινές προτεραιότητες.
Σβήστε λίγο τα dating apps να δω κάτι.
