Νέα Δημοκρατία: Το μόνο σίγουρο…
…είναι ότι ο νέος αρχηγός/πρόεδρος θα είναι από την Κρήτη και το επώνυμό του θα τελειώνει σε –άκης. Γιατί σε όλα τα άλλα το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης έχει πολλά ανοικτά μέτωπα.
Ο Βαγγέλης (που κάπου στην πορεία έγινε Ευάγγελος αλλά τα ράσα δεν κάνουν τον παπά) Μεϊμαράκης πρώτευσε με ποσοστό κοντά στο 40% και ακολούθησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 10 μονάδες λιγότερες. Το χαμογελαστό παιδί από την όμορφη Θεσσαλονίκη και ο αγλαός Άδωνις εγκατέλειψαν νωρίς την μάχη.
Η τελική εκλογική διαδικασία θα διεξαχθεί στις 10 Ιανουαρίου –γιατί να βιαστούν άλλωστε οι άνθρωποι;
Το εντυπωσιακό είναι ότι στις εσωτερικές εκλογές πήγαν και ψήφισαν περίπου 400.000 άνθρωποι –υποστηρικτές του κόμματος. Αυτό σημαίνει ότι περισσότεροι από 1,1 εκ. Έλληνες που τον περασμένο Σεπτέμβριο τίμησαν με την ψήφο τους τη Νέα Δημοκρατία δεν ενδιαφέρθηκαν να αποφασίσουν ποιος θα είναι ο επόμενος ηγέτης της παράταξης τους.
Για την μονομαχία των δύο εναπομεινάντων διεκδικητών θα διαβάσετε αναλύσεις επί αναλύσεων.
«Υπέρ ποίου θα ταχθούν οι δύο ηττημένοι του πρώτου γύρου;» θα είναι ένα σημαντικό ερώτημα όπως και ποιόν προτιμά ως αρχηγό το τοτέμ της Ραφήνας. Αν και μετά τις δηλώσεις του Μεϊμαράκη για τον «ακρογωνιαίο λίθο του κόμματος» είναι εύκολο να ερμηνεύσει κανείς τα θέλω του πρώην πρωθυπουργού.
Η Νέα Δημοκρατία (της οποίας δεν είμαι ψηφοφόρος αλλά ενδιαφέρομαι ως πολίτης που επιθυμεί μια σοβαρή και ουσιαστική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση) είναι μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρότι (κατά την ταπεινή μου πάντα γνώμη) είναι απείρως σοβαρότερος και ικανότερος του Μεϊμαράκη, κουβαλάει ως φορτίο (άλλοι το λένε και κατάρα) το επώνυμο του.
Κάτι σαν το «αμαρτίαις γονέων παιδεύουσι τέκνα». Τώρα αν είναι σωστό να κρίνεται ένας άνθρωπος λόγω του ονόματος και των όσων (καλών ή κακών) έπραξε ο πατέρας του δεν θεωρώ ότι είναι σωστό αλλά στην Ελλάδα καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα.
Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης από την άλλη εκφράζει την παλαιοκομματική και παλαιοπολιτική ζωή του τόπου. Μπορεί να είναι εξαιρετικός για παρέα (είναι και αθυρόστομος ο άτιμος) αλλά δεν είναι αυτό το προσόν που προσδοκά κάποιος από έναν αρχηγό μεγάλου κόμματος.
Ο σκληρός του λόγος κατά του Αλέξη Τσίπρα (όταν δεν έχουν τετ α τετ σε κρητικά αεροδρόμια και ανταλλαγή φιλοφρονήσεων) είναι αρεστός σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που θεωρούν ότι η όξυνση των πνευμάτων και η στείρα αντιπολίτευση είναι η καλύτερη λύση.
Από την άλλη όμως προφανώς ο λαός (ο κυρίαρχος) δεν τον θεωρεί ικανό να κυβερνήσει τη χώρα. Αλλιώς δεν θα έβγαινε ξανά ο Συριζα μετά τα όσα τραγικά πρόλαβε και έκανε στο πρώτο 9μηνο διακυβέρνησης της χώρας.
Αυτό που πάντως είναι πραγματικά άξιο απορίας έχει να κάνει με το αν θέλει αληθινά η Νέα Δημοκρατία να κυβερνήσει αυτή τη δεδομένη στιγμή. Γιατί αν έπρεπε να πάρει όλα τα μέτρα που έχει ήδη πάρει η κυβέρνηση και αυτά που θα πρέπει να πάρει στο άμεσο μέλλον, τότε θα είχε καεί η Ελλάδα από τοτουςπαχαλάκηδες. Οι οποίοι τώρα προφανώς κάνουν υπομονή αφού ουσιαστικά τα δικά τους παιδιά κυβερνάνε και δεν βάζεις εύκολα φωτιά στο σπίτι σου.
