Οι 5 πιο τρομακτικές γυναίκες στην ιστορία του σινεμά
Ο κινηματογράφος του τρόμου μας έχει φιλοδωρήσει ουκ ολίγες φορές με χαρακτήρες γυναικών που έχουν στοιχειώσει το κοινό. Πρόσφατα, χάρη στην αποστομωτική «Εμμονή» (Κάρι Μπάρκερ) προστέθηκε μία ακόμα ανατριχιαστική ηρωίδα στο σχετικό πάνθεον, αφού η πρωταγωνίστρια Ίντε Ναβαρέτ έδωσε μια άμεσα κλασική ερμηνεία που συνδυάζει τις ποιότητες μιας scream queen με εκείνες ενός ανατριχιαστικού μπαμπούλα. Προς τιμήν της, λοιπόν, ανατρέχουμε σε πέντε ακόμα γυναίκες του horror σε ρόλο κακού που μας τρόμαξαν όσο ελάχιστες άλλες.
Οι πιο τρομακτικές γυναίκες στην ιστορία του σινεμά:
Η Λίντα Μπλερ στον «Εξορκιστή» (1973)
Μία από τις πολλές εικόνες που σου «καρφώνει» στο μυαλό το σπουδαίο φιλμ του Γουίλιαμ Φρίντκιν θέλει την Μπλερ, στο ρόλο μιας δωδεκάχρονης κοπέλας που έχει διαμονιστεί, να εκκρίνει σωματικά υγρά στον ομογενή ιερέα που προσπαθεί να την εξορκίσει ενώ ταυτόχρονα βρίζει βλασφημώντας ασύστολα. Χρειάζεται να πούμε πολλά περισσότερα;
Η Σίσι Σπέισεκ στο «Κάρι, Έκρηξη Οργής» (1976)
Εδώ το κακό εξαπολύεται ως επίδειξη μεταφυσικής δύναμης από μια νεαρή γυναίκα εξοργισμένη, η οποία εξαπολύει την εκδίκησή της κατά παντός υπευθύνου. Και το γράφουμε στην κυριολεξία, αφού το υπερηχητικό έπος του Μπράιαν ντε Πάλμα απεικονίζει την εμβληματική Σπέισεκ ως μια ερινύα που επιτίθεται σε όλους όσους την καταπίεζαν, υποτιμούσαν και κακοποιούσαν. Οκ, κυρίως τη μαμά της δηλαδή.
Η Ιζαμπέλ Ατζανί στο «Μια Γυναίκα Δαιμονισμένη» (1981)
Θύμα μιας χειροπιαστά τοξικής σχέσης ή απλώς μια γυναίκα… διαμονισμένη η οποία είναι δημιουργός «του δικού της κακού»; Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση, λοξοκοιτάζοντας προς την πρώτη προσέγγιση κατά τη γνώμη μας, με καθοριστικό ρόλο για αυτήν την αμφισημία να διαδραματίζει η ίδια η Ατζανί. Σε μια από τις καλύτερες κινηματογραφικές εμφανίσεις όλων των εποχών, η Γαλλίδα κυριεύεται από μια ανεξέλεγκτη παράνοια θολώνοντας την πηγή του ξεσπάσματός της και οι διαθέσεις της αλλάζουν ορμητικά από τη μια στιγμή στην άλλη, ακριβώς όπως βλέπουμε να κάνει η Ναβαρέτ στην «Εμμονή». Διόλου τυχαία, αφού αμφότερες οι ηρωίδες εγκλωβίζονται σε μια συνθήκη ως ένα βαθμό κόντρα στον εαυτό και τις επιθυμίες τους.
Η Εΐχι Σιίνα στο «Audition»
«Τα σιγανά ποταμάκια να φοβάσαι» λέει ο σοφός λαός και στην περίπτωση του j-horror δια χειρός Τακάσι Μίκε ισχύει στο έπακρο. Στο σταυροδρόμι του torture porn, revenge movie και αντι-πατριαρχικου μένους, έχουμε μια ηρωίδα η οποία δε φτάνει απλώς στα άκρα για να αποκαταστήσει τη βία που υπέστη, τα επινοεί αυτά τα όρια. Προς επίρρωση του επιχειρήματος, ρωτήστε κάποιον που έχει δει την ταινία τι εστί «kiri, kiri, kiri…» κι απλά περιμένετε την αντίδρασή του.
Η Ιζαμπέλ Φέρμαν στο «Orphan» (2009)
Εάν έχετε γλιτώσει ένα από τα πιο σοκαριστικά twists των τελευταίων δεκαετίων, φυσικά δε θα σας το χαλάσουμε εμείς. Ωστόσο, είναι ενδεικτικο πως το εν λόγω φιλμ διαδόθηκε για ακριβώς αυτόν το λόγο από στόμα σε στόμα, όντας ένα από τα σουξέ των βίντεο κλαμπ πριν αυτά χάσουν, δυστυχώς, την αίγλη τους. Και βέβαια, η Εσθονία δεν έχει να κάνει τίποτα με αυτό.
Βρείτε περισσότερες κινηματογραφικές λίστες εδώ.
