10 + 1 παραστάσεις που αξίζει να δεις μες στο 2017

10 + 1 παραστάσεις που αξίζει να δεις μες στο 2017

Οι θεατρικές παραγωγές που προσελκύουν όλο το ενδιαφέρον πάνω τους κατά τους πρώτους μήνες του νέου έτους στην αθηναϊκή σκηνή.

«Πόθοι κάτω από τις λεύκες»: Ο Αντώνης Αντύπας επανέκαμψε στο Εθνικό Θέατρο με το αριστουργηματικό δράμα του αμερικανικού ρεαλισμού του Ευγένιου Ο Νιλ, που αφορά ένα ισχυρό και συγχρόνως παράδοξο ερωτικό τρίγωνο, επανακάμπτει. (μόλις ξεκίνησε, Κτίριο Τσίλλερ – Κεντρική Σκηνή)

«Οι Τρειςευτυχισμένοι»: Τρία χρόνια μετά τις «Παραλλαγές θανάτου» του Γιον Φόσε, ο Γιάννης Χουβαρδάς επέστρεψε στη σκηνή του Δημήτρη Τάρλοου, για να παρουσιάσει την αστική κωμωδία του Ευγένιου Λαμπίς, ο οποίος αρνείται πεισματικά να δει οτιδήποτε άλλο εκτός από την φαρσική πλευρά της ανθρώπινης φύσης. (μόλις ξεκίνησε, Θέατρο Πορεία)

«Δον Ζουάν»: Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός καταπιάνεται με το αριστούργημα του Μολιέρου, το οποίο θα ανεβάσει σε μια σύγχρονη εκδοχή, ενσωματώνοντας γύρω από τον πυρήνα του θραύσματα από άλλους «Δον Ζουάν» της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ακροβατώντας παράλληλα στα σύνορα δύο γλωσσών: του σινεμά και του θεάτρου. Στον ομώνυμο ρόλο ο Χάρης Φραγκούλης. (25 Ιανουαρίου, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών)

«Δαιμονισμένοι»: Ο Θοδωρής Αμπαζής ανεβάζει στη σκηνή το βαθιά πολιτικό ως προς τη σύλληψή του και καθηλωτικό ως προς τους χαρακτήρες και τη δράση του, μυθιστόρημα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, που αποτελεί μια ουσιαστική μαρτυρία της ζωής στην τσαρική Pωσία του τέλους του 19ου αιώνα. (2 Φεβρουαρίου, Θέατρο Rex – Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη»)

«Καλιγούλας»: Η Αλίκη Δανέζη-Knutsen παρουσιάζει το ίσως πιο γνωστό έργο του Αλμπέρ Καμύ, που αποτελεί μια ιστορία μιας «ανώτερης» αυτοκτονίας», με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Καλιγούλα να οδηγείται στα όρια της παράνοιας μετά την απώλεια της αδελφής και ερωμένης του, Δρουσίλλας. Στον ομώνυμο ρόλο ο Γιάννης Στάνκογλου. (3 Φεβρουαρίου, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά)

«Πλατεία Ηρώων»: Ο Δημήτρης Καραντζάς παρουσιάζει το άπαιχτο έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ, μια κωμωδία του παραλόγου, που διαδραματίζεται τη μέρα της κηδείας του καθηγητή μαθηματικών Γιόζεφ Σούστερ, στο διαμέρισμα της οικογένειας Σούστερ στην Πλατεία Ηρώων της Βιέννης, όπου και αυτοκτόνησε ο καθηγητής βουτώντας στο κενό. (3 Φεβρουαρίου, Θέατρο Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής)

«Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία/το μουσικό έργο»: Η Μαριάννα Κάλμπαρη παρουσιάζει για πρώτη φορά παγκοσμίως ως μουσικό έργο, το έργο ορόσημο του σουρεαλιστικού κινήματος που πρωτοανέβηκε στην Ελλάδα από τον Κάρολο Κουν κατά την περίοδο 1973-74 στο Θέατρο Τέχνης. Το λιμπρέτο και η μουσική σύνθεση ανήκουν στον Σταμάτη Κραουνάκη, ο οποίος θα αναλάβει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο του 9χρονου Βικτώρ. (4 Φεβρουαρίου, Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν – Φρυνίχου)

«Το τελευταίο ψέμα»: Ο Ένκε Φεζολλάρι μεταφέρει για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη ένα από τα πιο δημοφιλή φιλμ του Μιχάλη Κακογιάννη, που προβλήθηκε στις αίθουσες το 1958 με πρωταγωνίστρια την Έλλη Λαμπέτη και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. Το ρόλο της Χλόης, που ερμήνευσε η Λαμπέτη, θα αναλάβει η Νικόλ Δημητρακοπούλου. (17 Φεβρουαρίου, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης)

«Αφέντης και Δούλος»: Ο Γιώργος Νανούρης διασκευάζει και σκηνοθετεί τη θεατρική μεταφορά της νουβέλας του Λέοντος Τολστόι, που περιστρέφεται γύρω από τη θυσία του αφεντικού, κατά τη διάρκεια μιας νύχτας, που εκείνος και ο δούλος του παγιδεύονται από τη βαριά χιονοθύελλα του ρωσικού χειμώνα. Στο ρόλο του δούλου θα δούμε τον Νάνούρη, ενώ σε εκείνον του αφέντη τον Δημήτρη Λιγνάδη. Τη μουσική της παράσταση θα γράψει ο Λόλεκ. (τέλη Φεβρουαρίου, Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου)

«Νίκη»: Ο Σταμάτης Φασουλής μεταφέρει στη σκηνή το ομώνυμο βιβλίο του Χρήστου Α. Χωμενίδη, που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, με την Φιλαρέτη Κομνηνού να ενσαρκώνει τη ζωή της μητέρας του συγγραφέα. (Φεβρουάριος, Θέατρον Ελληνικός Κόσμος Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού)

«Θερισμός»: Ο Δημήτρης Τάρλοου παρουσιάζει την άπαιχτη κωμωδία (;) του Δημήτρη Δημητριάδη, που κινείται στο χώρο της σκληρής κριτικής των γελοίων συμπεριφορών και των υπερτιμημένων αξιών, υιοθετώντας ένα υποδόριο, διαβρωτικό και εν τέλει τραγικό χιούμορ. Ήρωές της, μία παρέα εύπορων αστών, που χαλαρώνει ατενίζοντας τη θέα από τον κόλπο του Ακαπούλκο. (23 Μαρτίου, Κτίριο Τσίλλερ – Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος)

Σχετικά άρθρα