Βάγια Καθιώτου – Μια Λολίτα για τον Μπουκόφσκι
Η Ελληνίδα Πενέλοπε Κρουζ μιλάει στο ΚΛΙΚ για την πρώτη της θεατρική εμφάνιση στο έργο «Μπετόβεν, Μπαχ και Μπύρα».
Πλούσια μαύρη κόμη, μάτια αμυγδαλωτά, κορμί γοργόνας. Με το που εμφανίζεται μπροστά σου, στέκεσαι να την απολαύσεις. Η εντυπωσιακή Βάγια μιλάει με τη γλυκιά συνεσταλμένη φωνή της στο ΚΛΙΚ για το ξεκίνημά της, τα όνειρά της, το θέατρο.
Πες μου μερικά πράγματα για σένα. Πώς έγινες ηθοποιός, πως ξεκίνησες; Μετά το σχολείο πέρασα στην Αρχιτεκτονική Σχολή και παράλληλα γράφτηκα σ’ ένα εργαστήριο θεάτρου και παρακολουθούσα μαθήματα 2-3 φορές την εβδομάδα. Έτσι ξεκίνησε η αγάπη μου για το θέατρο.
Η αρχιτεκτονική πώς προέκυψε;
Είναι μια πολύ δημιουργική και καλλιτεχνική σχολή, ήταν και η μόνη σχολή ΑΕΙ που με ενδιέφερε, που ήταν κοντά σε μένα, σε αυτά που ήθελα να κάνω. Σκέφτομαι επίσης ότι μπορώ να τη συνδυάσω με τη σκηνογραφία, που μου αρέσει πολύ. Σίγουρα όμως στο εξωτερικό, γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει το budget για τέτοιου είδους πράγματα…
Η παράσταση στην οποία παίζεις λέγεται Μπετόβεν, Μπαχ και Μπύρα. Περί τίνος πρόκειται;
Βασίζεται πάνω στην ποίηση του Μπουκόφσκι κι είναι μάλλον εναλλακτική παράσταση. Χωρίζεται σε δύο μέρη: στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται οι σχέσεις μεταξύ μας, οι ερωτικές κυρίως, σαν κινηματογραφικά πλάνα – έχει πολύ γέλιο. Το δεύτερο μέρος είναι εντελώς διαφορετικό, αναφέρεται στη μοναξιά, υπάρχει μια μελαγχολία γενικώς. Ο Γρηγόρης Αποστολόπουλος έχει κάνει την μετάφραση, τη διασκευή και τη σκηνοθεσία.
Εσύ πώς βρέθηκες εκεί;
Ο Γρηγόρης με παρακολουθούσε θεατρικά, στη συνέχεια δουλέψαμε μαζί για ένα βιντεοκλίπ και μια διαφήμιση κι έψαχνε ένα νεαρό κορίτσι με ωραία εμφάνιση, γιατί για εκείνον είναι σημαντικό να του αρέσει η συνολική εικόνα, κι έτσι με πήρε στην παράσταση. Είναι η πρώτη μου παράσταση κι ήταν μεγάλη πρόκληση για μένα όλο αυτό, γιατί έπρεπε να τολμήσω να παίξω έναν κόντρα ρόλο.
Ποιος είναι ο ρόλος σου στην παράσταση;
Υποδύομαι μια νεαρή κοπέλα που μπλέκει ερωτικά με όλους τους χαρακτήρες του έργου. Μπερδεύονται γενικώς όλα… (γέλιο) Στο τέλος καταλήγουν όλοι μόνοι τους, έτσι γίνεται αναφορά στη μοναξιά. Κι όπως έλεγε κι ο Μπουκόφσκι, «η ελπίδα είναι τα νεαρά κορίτσια». Ουσιαστικά αντιπροσωπεύω τα νεαρά κορίτσια.
Πόσοι ηθοποιοί παίζετε συνολικά;
Είμαστε πέντε άτομα. Δυο άντρες, που κρατούν τους πιο μεγάλους ρόλους και τρεις γυναίκες.
Έχεις και μια γυμνή σκηνή στο έργο. Πες μου γι αυτό.
Ναι, είναι μια πολύ όμορφη σκηνή εικαστικά, με πολύ ωραίο φωτισμό. Παράλληλα ακούγεται ο μονόλογος του συμπρωταγωνιστή μου, που είναι ένα από τα αγαπημένα μου ποιήματα του Μπουκόφσκι. Είμαι ξαπλωμένη κάτω και κοιμάμαι ολόγυμνη. Ήταν πολύ τολμηρό για μένα, αλλά έχω εμπιστοσύνη στην αισθητική του Γρηγόρη, οπότε δεν με ενοχλεί. Ο ρόλος μου το δικαιολογεί.
Βάγια, ποια είναι τα όνειρα μιας νέας ηθοποιού;
Το μόνο βέβαιο είναι ότι μέσα από τους ρόλους ανακαλύπτω τον εαυτό μου, κάνω την ψυχοθεραπεία μου. Ο συγκεκριμένος ρόλος με έχει κάνει δυνατότερη απ’ ό,τι ήμουν, ανακάλυψα πράγματα για τον εαυτό μου που ούτε τα φανταζόμουν. Οπότε μου αρέσει πάρα πολύ το θέατρο, θα ήθελα να συνεχίσω με το θέατρο. Και ο κινηματογράφος με γοητεύει, αλλά δεν έχω καμία εμπειρία ακόμα για να έχω άποψη.
Ποιες υπήρξαν οι επιρροές σου από τον κινηματογράφο ή το θέατρο;
Όσον αφορά στο σινεμά, είναι πολλές, γιατί μεγάλωσα κυρίως με τον κινηματογράφο, δεν πήγαινα συχνά στο θέατρο, οι γονείς μου δεν υπήρξαν ποτέ ιδιαίτερα θεατρόφιλοι. Μια από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες, που μου αρέσει πολύ και από σκηνοθετικής πλευράς είναι το Ρέκβιεμ για Ένα Όνειρο. Την έχω δει έξι φορές και κάθε φορά με το που πέφτουν οι τίτλοι τέλους, τρέχουν τα δάκρυα ποτάμι. Αγαπώ επίσης ιδιαίτερα τον Αλμοδόβαρ και το παίξιμο της Πενέλοπε Κρουζ. Γενικότερα μου αρέσει ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος. Για το θέατρο δεν μπορώ να πω πολλά πράγματα, είμαι σε φάση εκπαίδευσης, έχω γίνει σφουγγάρι και μαθαίνω κάθε μέρα κι από κάτι.
Τι είδους ρόλους θα σε ενδιέφερε να παίξεις;
Μου αρέσουν οι ρόλοι που είναι εντελώς διαφορετικοί από μένα. Οι κόντρα ρόλοι. Ο,τιδήποτε απέχει από την κανονικότητα της ζωής μου, όπως χαρακτήρες τρελών, ανθρώπων με προβλήματα, κ.λπ. Είναι μεγάλη πρόκληση να παίζεις καταστάσεις και συναισθήματα που δεν έχεις βιώσει ποτέ και μέσα από μια παράσταση να προσπαθείς να τα προσεγγίσεις και να τα καταλάβεις.
Πόσες παραστάσεις έχετε ήδη παίξει; Θα συνεχιστούν στη Θεσσαλονίκη; Θα πάτε και σε άλλες πόλεις;
Έχουμε παίξει 6 παραστάσεις έως τώρα, σίγουρα έχουμε άλλες δυο και ανάλογα με το πώς θα πάει μπορεί να πάμε και σε άλλες πόλεις.
Καλή επιτυχία σου εύχομαι! Κι ευχαριστώ για την συνέντευξη!
Κι εγώ ευχαριστώ Μελίνα! Είναι η πρώτη μου συνέντευξη!
ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Παίζουν, βρίζουν, γδύνονται, διευθύνουν ορχήστρες, τραγουδούν, χορεύουν και ουρούν on stage οι: Τριαντάφυλλος Δελλής, Βάϊα Καθιώτου, Τάσος Μπαρνιάς, Λίζα Νεοχωρίτη, Λιάνα Παναγιωτίδου. Special guest star ο Πασχάλης Τσαρούχας, στο ρόλο του συγγραφέα. Μετάφραση, Διασκευή, Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Αποστολόπουλος Σκηνογραφία: Εύα Κωνσταντινίδου Κοστούμια: Τατιάνα Νικολαϊδου Φωτισμοί: Αντώνης Σκορδίτης Χορογραφία: Σταύρος Βαρούσης Μουσική Επιμέλεια: Αντώνης Κανάκης Visuals: Γρηγόρης Αποστολόπουλος, Ευριπίδης Ταρασίδης, Κωνσταντίνος Πάσχος Βοηθός Σκηνοθέτη: Τατιάνα Νικολαϊδου Visual support: Δημήτρης Σουφλέρης, Enlight Σχεδιασμός αφίσας: Νικόλας Μουστάκας, Admine Φωτογραφίες: Κυριάκος Κατσαρέας
Info: Θέατρο Αριστοτέλειο, Εθνικής Αμύνης 2, 2310 262 051.
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 21:30 (μόνο για 10 παραστάσεις).
