«Πρέπει να ξέρεις τι ξέρεις»

Φωτό: Ελένη Ονάσογλου

Σαφής, διαυγής, με καθαρή ματιά. Ρεαλιστής και μυθοπλάστης, ονειροπόλος με βεβαιότητες. Ο Αλέξιος Κοτσώρης γεννήθηκε στην Κυπαρισσία Μεσσηνίας, δούλεψε ως ψαράς αλλά και ως brand manager, για να τα αφήσει όλα και να καταδυθεί στην πισίνα των εκλεκτών ερεθισμάτων, των εξαιρετικών έργων και των σημαντικών ερμηνειών. Όπως άλλωστε ο ίδιος περιγράφει την κατάδυση αυτή, «συνήθως προσπαθώ να ελέγξω την αναπνοή μου και να επικοινωνήσω με την γη και τον ουρανό πριν από κάθε παράσταση». Μιλήσαμε για τη χαμένη έννοια του θεατράνθρωπου, για τον ανύπαρκτο διαχωρισμό μεταξύ ταλέντου και σκληρής δουλειάς, για την συνειδητότητα της ναρκισσιστικής φύσης του ηθοποιού, για τις παράπλευρες ωφέλειες της οικονομικής κρίσης. Μιλήσαμε μόνο για το καλό, γιατί η γκρίνια δεν ταιριάζει στους δημιουργούς. 

Τι ολοκλήρωσες; Με τι καταπιάνεσαι αυτό τον καιρό; Τι έχεις στα σκαριά;

Τον Απρίλη ολοκληρώθηκαν οι παραστάσεις του «Κάποιος να με φωνάξει» της Αναστασίας Βούλγαρη σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη στο θέατρο «Μεταξουργείο» που σκηνοθέτησα. Ωραίο κείμενο, εξαιρετική μουσική, συγκινητικές ερμηνείες. Πρόσφατα, τελειώσαμε τα γυρίσματα της ταινίας μικρού μήκους «Λεωφορείο 43» του Αλέξη Λαζαρίδη σε σεναρίου του ιδίου. Μείναμε δυο μέρες στην Χαλκίδα και κάναμε τα γυρίσματα εκεί. Όλη η ομάδα υπέροχη, ο κύριος Δημήτρης Πιατάς που συμπρωταγωνιστήσαμε στην ταινία είναι ένας μοναδικός άνθρωπος, τίποτα δεν έχει διάρκεια τυχαία.

Στα σκαριά έχω ένα πρότζεκτ που ετοιμάζω καιρό και που θα ανεβάσω το χειμώνα. Είναι έτοιμο, μένει να ολοκληρώσουμε το κομμάτι της παράγωγης και θα είναι και ανακοινώσιμο .

Ποια από τις ιδιότητές σου σε εκφράζει περισσότερο; Σκηνοθέτης ή ηθοποιός; 

Η σκηνοθεσία με το καιρό με κάνει καλύτερο ηθοποιό. Βασικά, προτιμώ να με σκηνοθετούν άλλοι και όχι εγώ, αν και το έχω κάνει στο «ΣΑΡΛΒΙΛ …χαίρε καλοσύνη» που κάναμε με τον Αχιλλέα Κούμπο και τον Στέφανο Κορκολή στο Ίδρυμα Κακογιάννης. Σε μένα είναι απαραίτητες και οι δυο ιδιότητες. Είναι «σιαμαία» που δεν μπορώ πια να ξεχωρίσω γιατί φοβάμαι ότι κάποιο μπορεί να «πεθάνει» και δεν το ρισκάρω! 

Ποια στιγμή από τη μέχρι τώρα επαγγελματική πορεία σου θεωρείς πιο σημαντική και γιατί; 

Όταν η Μεγάλη Φίλη Ειρήνη Παπά μου είπε την φράση «πρέπει να ξέρεις τι ξέρεις». Από τότε η φράση αυτή είναι μόνιμα στο κεφάλι μου όταν ψάχνω ένα ρόλο όταν προσπαθώ να σκηνοθετήσω όταν συμβουλεύω τους φίλους μου ακόμη και όταν τσακώνομαι για τα πολιτικά που δεν ξέρω. 

Ενστερνίζεσαι τον όρο θεατράνθρωπος; Ποιος μεγάλος θεατράνθρωπος αποτελεί έμπνευση για σένα;

Σήμερα δεν υπάρχουν θεατράνθρωποι όπως άλλοτε, με το μέγεθος εκείνων το παλαιότερων. Υπάρχουν όμως στο μέγεθος που επιτρέπει η εποχή μας, πιο γήινοι πιο προσιτοί με μεγαλύτερα ρίσκα ίσως από του παλαιότερους δάσκαλους. Εγώ εμπνέομαι από τις ανάγκες μου τις εμμονές μου και τις προσωπικές μου αναζητήσεις ειδικά τις πιο σκοτεινές . Στο σχολειό θυμάμαι είχα μια μολυβοθήκη με τον Τζέιμς Ντιν, ήταν το πιο σημαντικό πράγμα την τσάντα μου.

Συμπλήρωσε τη φράση “ηθοποιός σημαίνει…” (αυτό το ρωτάω πάντα)

Να μπορείς να αλλάξεις την ψυχοσύνθεση σου και να μπορείς να την επαναφέρεις. Να έχεις τον φόβο του ατελέσφορου. Να μπορούν τα μάτια σου να μιλήσουν και το σώμα σου να κοιτάξει. 

Δώσε μου τον δικό σου ορισμό για το ταλέντο.

Αρχικά είναι μυρωδιά, μετά αίσθηση, μετά χρώματα, μαζί με συνειδητότητα του ναρκισσιστικού μας κομματιού. Αυτό κατοχυρώνεται ως ταλέντο. 

Ταλέντο ή σκληρή δουλειά; 

Το ταλέντο μένει εύκολα στο «ράφι» οπότε πολύ πολύ δουλεία, σπουδή και εξέλιξη. 

Πες μου τρεις λόγους για τους οποίους αγαπάς τη δουλειά σου. 

1)Με κάνει χαρούμενο 2) Δεν με αφήνει να βαρεθώ 3)Διευρύνει συνεχώς τους ορίζοντες μου.

Πως αποφορτίζεις το άγχος σου πριν από κάποια παράσταση; 

Συνήθως προσπαθώ να ελέγξω την αναπνοή μου και να επικοινωνήσω με την γη και τον ουρανό. 

Η τηλεόραση τι ρόλο παίζει στην επαγγελματική ζωή σου; Πως αντιλαμβάνεσαι το συγκεκριμένο μέσο σε σχέση με την ηθοποιία ή την σκηνοθεσία;

Έχω κάνει κάποιες διαφημίσεις και ελάχιστες εμφανίσεις σε σειρές. Είναι ένα κομμάτι της δουλειάς μας. Αλλάζουν απλώς τα πράγματα στην τεχνική στον τρόπο και τον ρυθμό. Μου αρέσει. Έχει μεγάλη δύναμη. Για χρόνια πολλοί  συνάδελφοι έκαναν τηλεόραση για να μπορούν να κάνουν και θέατρο. Τώρα κάνουν θέατρο και ίσως κάνουν και τηλεόραση. Αλλάζουν τα πράγματα. Η κρίση αρχικά μας έκανε καλό, μας έβαλε να πατήσουμε πιο γερά και πιο στοχευμένα. Όχι χαοτικά και φλύαρα και επιπόλαια  αλλά συγκροτημένα  και  με σύνεση. Τώρα άλλαξαν τα πράγματα πρέπει να δούμε αν θα  κοιτάξουμε κοντά η μακριά αν θα μείνουμε στο προσωπικό μας συμφέρον η θα στοχεύσουμε στο γενικότερο καλό. Η τόλμη είναι χαρακτηριστικό των ηγετών με όραμα αλλά υπάρχουν τέτοιοι ηγέτες σήμερα;

Πες μου λίγα λόγια για σένα. Ένα μίνι βιογραφικό. Που γεννήθηκες, τι ονειρεύεσαι;

Γεννήθηκα στην Κυπαρισσία Μεσσηνίας, στα έξι μου μετακομίσαμε στο Πύργο Ηλείας. Εκεί μεγάλωσα, στο Κατάκολο και στον Καϊάφα. Η πρώτη μου δουλεία ήταν ψαράς κοντά στον πατέρα μου, η δεύτερη πωλητής ρούχων και η τρίτη το θέατρο όπου και έμεινα. Στην Αθήνα ήρθα το 1996. Αρχικά, εργάστηκα σε διαφορές εταιρίες ως branch manager και ερασιτέχνης ηθοποιός. Τελικά δεν άντεξα και συγκεντρώθηκα μόνο στο θέατρο. Ονειρεύομαι  έμενα να είμαι καλά και δημιουργικός. Όσους αγαπώ να είναι χαρούμενοι. Ονειρεύομαι μια κοινωνία με άξονα τον σεβασμό, ρυθμό τον έρωτα και μέτρο την αγάπη. Ονειρεύομαι την Ελλάδα να πρωταγωνιστεί για τον πολιτισμό της.

Με ποιον ήρωα μεγάλου θεατρικού έργου ταυτίζεσαι περισσότερο και γιατί;

Ίσως με τον Άμλετ, ζει σε μια κοινωνία σάπια, με μια οικογένεια διαλυμένη και ο ίδιος χρειάζεται επειγόντως ψυχολόγο!