21.02.2026

Λογοκρισία και κρυφή λατρεία: η ιστορία των πορνοπεριοδικών

Κακοτυπωμένα, φθηνά, κρυφά, βρώμικα. Ξεχάστε Playboy και Penthouse. Εδώ μιλάμε για καλτίλα. Το κείμενο του Βαγγέλη Περρή αναδημοσιεύεται αυτούσιο από το αρχείο.

ΣΤΑ ΕΞΩΦΥΛΛΑ ΤΟΥΣ, ΧΑΜΟΓΕΛΑΝΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΕΣ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΜΑΤΙ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΑ ΒΥΖΙΑ ΤΟΥΣ. ΟΙ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΔΕΣ ΛΙΓΩΝΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΚΑΙ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΚΑΜΙΚΑΖΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ. ΣΟΒΑΡΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΑ ΚΡΥΒΟΥΝ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥ ΣΑΚΑΚΙΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΦΥΡΙΖΟΥΝ ΑΔΙΑΦΟΡΑ. ΦΕΡΝΟΥΝ ΟΜΟΡΦΑ, ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΚΟΡΜΙΑ ΔΙΠΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΙΟ ΜΙΖΕΡΟ ΚΡΕΒΑΤΙ. ΟΙ ΦΡΟΥΡΟΙ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΜΑΣ Μ’ ΑΥΤΑ ΚΡΑΤΙΟΥΝΤΑΙ ΑΓΡΥΠΝΟΙ. ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΡΕΜΑΣΕΙ ΣΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΟΥΣ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ. ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΡΝΟ ΤΥΠΟΣ.

Ο πορνογραφικός Τύπος περνάει ημέρες δόξας. Βρίσκεται κρεμασμένος καθημερινά στα περίπτερα, μπαίνει θριαμβευτικά σε κάθε σπίτι και μάλιστα δεν τυλίγεται πια, όπως τον καιρό των Μεγάλων Απαγορεύσεων, μέσα σε εφημερίδα, αλλά είναι η ίδια η εφημερίδα.

Η απελευθέρωση κυριαρχεί και οι γονείς διαβάζουν πάνω από το πιάτο με τις γεμιστές ντομάτες, μαζί με τα παιδιά τους, τις ανομολόγητες προτάσεις του Μητσοτάκη προς την Κατερίνα («αν ζεσταίνεσαι, πάρε ανεμιστήρα»), βυθίζονται λιγωμένοι στο τετράστηλο μέγεθος του στήθους της Λιάνη και υποψιάζονται χίλια-δυο για τα κεκλεισμένων των θυρών συμβούλια της ΕΑΡ του Κύρκου. Είμαστε, με λίγα λόγια, ένα κράτος-πορνό. Ο παραδοσιακός πορνό Τύπος, αυτός που στάθηκε δίπλα μας στις πιο δύσκολες στιγμές, βλέπει το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια του, τους καθημερινούς του ανταγωνιστές να πολλαπλασιάζονται, να τον ξεπερνούν, να τυπώνουν εξώφυλλα που ο ίδιος ποτέ δε θα τολμούσε, και ζητά να υπάρξει επιτέλους ένας κώδικας συμπεριφοράς. Ματαίως. Ίσως η λύση γι’ αυτόν να βρίσκεται στη δημοσίευση κάποιων πολιτικών άρθρων. Ωωωχ! Ω! Ναι! Μμμ! Αααχ! Σλρουπ! Σλρουπ! Το Γλωσσάρι των Πορνό Κόμικς. Τα ηρωικά «Ζάκουλα», «Τέρορ» και λοιπά, που πρώτα έσπασαν το φράγμα της ένοχης σιωπής και είπαν τα σύκα-σύκα («χύνω γουρούνι, χύνω») και έδειξαν πραγματικά και χωρίς αναστολές τι γίνεται όταν πέφτει το φύλλο συκής (τις παρομοιώσεις με τα σύκα τις βάζουμε γιατί είναι καλοκαίρι), δεν υπάρχουν πια στο εμπόριο. Μόνο σε κάποια περίπτερα ακριτικών περιοχών που παλιά πέρασαν τα ΛΟΚ μπορεί να βρίσκονται μερικά υπόλοιπα, θλιμμένες φωνές παλιάς δόξας και μοναχικών απολαύσεων.

Τι ήταν αυτά τα βιβλιαράκια; Το σχήμα τους μικρό, αντιστρόφως ανάλογο της κοινωνικής τους προσφοράς, τόσο ώστε να χωράει στην τσέπη ακόμη και του παντελονιού της στολής εξόδου των στρατευμένων μας παιδιών, το τύπωμά τους άθλιο (τα χέρια μετά την ανάγνωση βρώμιζαν και από μελάνι), καλύπταν τις σελίδες τους με απίθανες ερωτικές στάσεις, όπου κυριαρχεί ο σαδισμός με κάποια ψήγματα ζωο-νεκροφιλίας. Τα βιβλιαράκια αυτά προέρχονταν από την Ιταλία, αλλά οι ρίζες τους είναι πολύ πιο βαθιές. Ας τις αναζητήσουμε, αγαπητέ αναγνώστη, στη γη που γέννησε τα δεινά όλου του κόσμου. Την Αμερική. Τη βρώμικη Αμερική.

Την εποχή της μεγάλης ακμής των κόμικ, μεταξύ δηλαδή του 1930 και του 1940, άρχισε και η παρωδία τους. Οι αγνοί και επιμελημένα ασεξουαλικοί ήρωες βρέθηκαν ξαφνικά μπλεγμένοι σε απίστευτες ιστορίες, όπου πρωταγωνιστούσε το πιο αθέατο μέρος του χαρακτήρα τους. Το πουλί τους. Ο Φλας Γκόρντον, ο Μίκυ Μάους, ο Ποπάυ, η Νταίζη Ντακ απέκτησαν σεξουαλικές ορμές και γέμισαν με κραυγές ηδονής τις σελίδες των σχετικών κόμικ. Σε αντιδιαστολή με τα αγνά τους αδελφάκια, ονομάστηκαν Βρώμικα Κόμικς. Έτσι πέρασαν στην ιστορία. Dirty Comics.

Τα ντέρτι κόμικς διαβάζονταν απ’ όλους. Πρόσφεραν πονηριές στις άδειες νύχτες των υπαλλήλων, έκαναν πιο ευχάριστη τη βραδινή βάρδια των προλετάριων, έδιναν υλικό στους πιτσιρικάδες για την πρώτη τους μαλακία. Κόστιζαν λίγο, περίπου 50 σεντς, και εισάγονταν από την Κούβα και το Μεξικό, εξ ου και η δεύτερη ονομασία τους «Βίβλοι της Τιχουάνα». Οι πονηροί Αμερικάνοι πωλητές γρήγορα βρήκαν τον τρόπο να γίνουν αν κόμη πιο πλούσιοι, ανατυπώνοντάς τα και έχουν περάσει στην ιστορία τα τεράστια μεροκάματα που εξασφάλιζαν οι dirty men που έφταναν μέχρι 7.000 δολάρια! Πουλούσαν αυτό που έλειπε από την καθημερινή ζωή, αυτό που έκρυβαν οι ήρωες του σινεμά και οι πρωταγωνιστές της πολιτικής.

Έτσι, στις αχαλίνωτες σεξουαλικές δραστηριότητες των κλασικών κόμικ-ηρώων, προστέθηκαν οι ανάλογες του Τσώρτσιλ και του Γκάντι, του Ντίλινγκερ και των Χοντρού-Λιγνού. Αλλά, μαζί τους, υπήρχε και ο άνθρωπος του δρόμου, ο πλασιέ οικιακών συσκευών, η ανικανοποίητη νοικοκυρά. Ο καθένας μπορούσε να ταυτιστεί με το μοντέλο της προτίμησής του. Τα ντέρτι κόμικς ήταν παράνομα, αλλά ποτέ τους δε γνώρισαν το κυνηγητό του κράτους που, προφανώς, είχε ν’ ασχοληθεί με σοβαρότερα θέματα. Οι μόνοι που τα καταδίωξαν ήταν οι δημιουργοί των αυθεντικών ιστοριών, οι οποίοι έβλεπαν τους ήρωές τους να παίρνουν τον κακό δρόμο και τα οικονομικά τους ακόμη χειρότερο.

Όλα αυτά εξαφανίστηκαν μόλις άρχισαν να ηχούν οι σειρήνες του πολέμου. Η εποχή χρειαζόταν πιο ανεκτά μοντέλα και έτσι εφευρέθηκε ο σοφτ ερωτισμός. Ο Μίλτον Κάνιφ δημιούργησε τη θρυλική Μις Λέης, συντροφιά του κάθε Αμερικάνου φαντάρου, ενώ στη γηραιά Αλβιόνα η Τζέην, η οποία πάντα έβρισκε κάποιο κλαδάκι για να σκίσει τα ρούχα της, στην «Ντέιλυ Μίρορ» έγινε πολεμικό σύμβολο, μια που τα μπουτάκια της ήταν ζωγραφισμένα πάνω στο πρώτο τανκ που αποβιβάστηκε στο Κέην.

Κι ενώ στη διάρκεια του πολέμου οι ορμές απελευθερώθηκαν νομιμοποιημένες, στο τέλος του, θάφτηκαν βαθιά στην παρανομία. Ήταν η αρχή του ψυχρού πολέμου και του μακαρθισμού. Ο έρωτας, προφανώς αποτέλεσμα κομμουνιστικού δακτύλου, βρέθηκε υπό διωγμόν. Τα βρώμικα κόμικς επέστρεψαν, αλλά τώρα πια τους έλειπε η χαρά της ηδονής. Τη θέση του ξεφαντώματος πήρε η βία, οι πρωταγωνιστές περισσότερο υπέφεραν παρά διασκέδαζαν. Η τάση αναπτύχθηκε εκεί που οι νόμοι ήταν πιο αυστηροί και έτσι γρήγορα τη σκυτάλη του βίαιου πορνό την πήρε η συντηρητική καθολική Ιταλία, που παρόλα τα κυνηγητά του διαβόητου εισαγγελέα Νοβέλο, ανέπτυξε μια ολόκληρη βιομηχανία πορνό κόμικς. Πληθώρα βραχύβιων πρωταγωνιστών κατέκλυσε τη γειτονική χερσόνησο και μόνο από το 1963 μέχρι το 1969, ο Ουμπέρτο Έκο καταμέτρησε 113 διαφορετικούς τίτλους: Sadik, Demoniak, Spettrus, Infernal, Masokis είναι μερικά από τα ονόματα που μετά από δέκα περίπου χρόνια μεταφυτεύτηκαν στην Ελλάδα, συνήθως σε πειρατικές εκδόσεις.

Στη γνωστή για το φιλοθεάμον κοινό πατρίδα μας, παρόλη την αναμφισβήτητη επιτυχία που γνώρισαν, εξαφανίστηκαν αιφνιδίως, για να επανέλθουν τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτή τη φορά σε διαφορετικό περιτύλιγμα. Ο τίτλος είναι συνήθως κάποιο γυναικείο όνομα που, κατά τους εμπνευστές τους, πολλά υπόσχεται, ενώ το εξώφυλλό τους δεν είναι αυτό της πρωτότυπης έκδοσης, αλλά κάποια άσχετη πορνό φωτογραφία που φαίνεται ότι «τραβάει» περισσότερο.

Την κάθε σελίδα κοσμούν δύο εικόνες, φανερά σχεδιασμένες με βιαστικό και κλισαρισμένο τρόπο, οι δημιουργοί ποτέ δεν υπογράφουν για να μη μαθαίνει το παιδί τους τι ακριβώς κάνουν όταν λένε ότι πηγαίνουν στη δουλειά, οι ανατομικές λεπτομέρειες σε πρώτο πλάνο, η ιστορία είναι υποτυπώδης, απλή πρόταση για να προβληθούν κάποια βίαια γαμήσια και τα συννεφάκια φιλοξενούν τόσο προκλητικές προτάσεις που καταλήγουν γελοίες. Κοινός παρονομαστής, η τρομερή προχειρότητα της ανατύπωσης. Οι περισσότερες μεταφράσεις είναι τόσο άσχημες που δεν καταλαβαίνεις τίποτε, ενώ δεν λείπουν οι ανάποδα τυπωμένες σελίδες που για να τις διαβάσεις, χρειάζεται καθρέφτης. Αλλά ποιος νοιάζεται γι’ αυτά;

Σημασία έχει το θέαμα. Πρέπει κάποτε να σταματήσει η παρεξήγηση σπυράκια = μαλάκας (ιατρική συμβουλή πορνοπεριοδικού.)

Τα πονηρά περιοδικά ποικίλης ύλης έχουν διανύσει ήδη ένα σεβαστό τμήμα του αιώνα μας. Μακροβιότερο όλων, ο «Καζανόβας», που εμφανίστηκε στη δεκαετία του ’70 και ακόμη και σήμερα μπορεί κανείς να τον βρει σε τόμο με οικονομική μάλιστα τιμή.

Δίπλα του, το προτρεπτικό «Διάβασέ με» στο οποίο κάποτε έκανε παρέα το προκλητικότερο «Δάγκωσέ με» και δεκάδες άλλων παρεμφερών αναγνωσμάτων που, έτσι ή αλλιώς, κάνουν όσους ασχολούνται μαζί τους να βγάζουν σπυράκια. Ο συνδυασμός, γνωστός και δοκιμασμένος. Εικόνα, αφήγηση και μικρές αγγελίες. Ας τα πάρουμε (με την παλιά έννοια της έκφρασης) ένα-ένα.

Ένα αστέρι πέφτει

Γυμνές γυναίκες σε κάθε πόζα. Πορτρέτο με το ματάκι κλειστό και τη γλωσσίτσα έξω, μπούστο που σου κόβει την ανάσα, κώλοι, γυναίκες που χαϊδεύονται, που γνέφουν στον αναγνώστη, που πλένονται ναζιάρικα, γυναίκες μόνες, με άλλες, με άλλους, όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί επί σελίδος. Οι φωτογραφίες είναι κλεμμένες από ξένα περιοδικά, μάλιστα μερικοί βιαστικοί εκδότες ξεχνάνε ν’ αλλάξουν τις ξενόφωνες λεζάντες (π.χ. περιο δικό Sex Soou), συχνά το αστεράκι που υποτίθεται ότι καλύπτει τα σεξουαλικά όργανα πέφτει κατά λάθος σε άλλο σημείο, αφήνοντάς τα ακάλυπτα, κακοτυπωμένες σε ασπρόμαυρες αναπαραγωγές από έγχρωμο μετατρέπουν τις πρωταγωνίστριες ανεξαιρέτου φυλής σε μαύρες (και άραχλες), αλλά οι αντιρατσιστές αναγνώστες επιμένουν στη θέα τους. Σ’ αυτό συντελεί και το ποιοτικό τετρασέλιδο των έγχρωμων εικόνων που δίνει το δικαίωμα στους εκδότες να γράφουν στο εξώφυλλο «εξ ολοκλήρου έγχρωμο». Μια όμως που μιλάμε για τα ένθετα, ας σταθούμε σε μια ενδιαφέρουσα πρωτοτυπία. Το περιοδικό «Sex Soou» (έτσι ακριβώς γράφεται) έχει δίπλα στις αλογόκριτες περιπτύξεις και ένα μεγάλο αφιέρωμα στο Χέβι Μέταλ! Προφανώς, περίσσεψε από κάποιο άλλο περιοδικό. Επανερχόμαστε.

Μ’ αρέσεις. Πάθος. Έτσι.

Οι ερωτικές περιπτύξεις στα διάφορα σχετικά περιοδικά ακροβατούν μεταξύ ελαφρού και άγριου πορνό, παλεύουν, όχι με τη συνείδηση του εκδότη αλλά με το νόμο, του οποίου η ανοχή με γαλώνει χρόνο με το χρόνο, γεγονός που κάνει τους εραστές του είδους να ευελπιστούν για ένα καλύτερο αύριο. Πρέπει, βέβαια, ν’ αναγνωρίσουμε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει τεράστια βήματα. (Έμμεση υποστήριξη του κυβερνητικού έργου). Ενώ στην αρχή το μοναχικό αναγνώστη συντρόφευαν μόνο κάποια αμήχανα κορίτσια με μαύρες ταινίες στα βυζιά, τώρα τα περίεργα αυτά απομεινάρια ντροπής έχουν μικρύνει και η μετατόπισή τους στα «ειδικά» σημεία, δε δυσκολεύει καθόλου την ομαλή ανάγνωση του περιοδικού. Είναι, πάντως, χαρακτηριστικό ότι δεν υπάρχει ενιαίος τρόπος ερμηνείας του νόμου. Όλα τα πορνό περιοδικά υποτίθεται ότι απευθύνονται σε ενήλικες, αλλά μερικά απ’ αυτά δεν απεικονίζουν ποτέ τις ανατομικές λεπτομέρειες που ενδιαφέρουν τους αναγνώστες, κάποια άλλα μαυρίζουν τα ανδρικά όργανα χωρίς να επιφυλάσσουν την ίδια βάναυση μεταχείριση και προς τα γυναικεία, ενώ τα πιο προχωρημένα παραδίδουν προς χρήση και τα δύο είδη χωρίς καμιά επέμβαση. Όσα, όμως, δεν φτάνει ο φακός, τα φτιάχνει το πινέλο. Η ζωγραφική έχει μπει κι αυτή στην υπηρεσία του ματιού. Με το άλλοθι της τέχνης, μπορεί ν’ απεικονίσει ανενόχλητα αυτά που δεν επιτρέπονται στο φακό. Πρώτος διδάξας το καινοτόμο περιοδικό «Οpen». Καινοτόμο, γιατί πάνω απ’ όλα είχε την εξυπνάδα να μικρύνει τις διαστάσεις του, πήρε «βολικό σχήμα», όπως λέει και η διαφήμιση, κρύβεται πολύ εύκολα κάτω από το μαξιλάρι όταν ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει η μαμά. Ταυτόχρονα, έφερε τον αναγνώστη σε περίοπτη θέση, δίνοντάς του τη δυνατότητα να δημοσιοποιήσει τις ερωτικές του εμπειρίες (άσχετα αν τις ζει στην πραγματικότητα ή στο μυαλό του) ικανοποιώντας τη βασική λειτουργία του Έλληνα, δηλαδή το ναρκισσισμό του. Δίνοντας, μάλιστα, 5.000 δρχ. στην πιο προτότυπη και ενδιαφέρουσα ιστορία, κέρδισε ένα σημαντικό αριθμό κοινού που συνδυάζει το τερπνόν μετά του ωφελίμου.

Λαική συμμετοχή

Τα πρώτα «γράμματα αναγνωστών» που δημοσιεύονται στα πορνό περιοδικά είναι γραμμένα από τη σύνταξη. Δίνουν το στίγμα του τρόπου γραφής και περιμένουν να τσιμπήσει το κοινό. Ο λόγος που προτιμούνται οι ερωτικές αφηγήσεις των ίδιων των αναγνωστών είναι προφανής. Διαβάζοντας τις ιστορίες τους, είναι σαν ν’ ακούς το διπλανό σου υποδιευθυντή της τράπεζας ή την απέναντι φοιτήτρια από τα Γιάννενα να εκμυστηρεύονται πράγματα που κρατιούνται κρυφά, οι μηχανισμοί της διέγερσης λειτουργούν πολύ πιο αποτελεσματικά απ’ ό,τι αν διαβάζεις ένα διήγημα κάποιου ξενέρωτου Άγγλου. Οι ερωτικές εμπειρίες των αναγνωστών αποδεικνύουν ένα λαό που διασκεδάζει τον έρωτα και μιλάει έξω από τα δόντια. Συμβαίνουν τρία τινά. Ή ότι οι σελίδες των περιοδικών γίνονται ο παραμορφωτικός καθρέφτης που παρουσιάζει περιπέτειες τις οποίες οι συγγραφείς θα ήθελαν να ζήσουν, ή ότι τις ιστορίες τις γράφουν οι συντάκτες του περιοδικού που αλλάζουν ψευδώνυμα με την ίδια ευκολία που αλλάζουν (φανταστικούς) ερωτικούς παρτεναίρ, ή ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Επιστημονικά γκάλοπ δίνουν συντριπτικά ποσοστά υπέρ των δύο πρώτων περιπτώσεων. Είναι, πάντως, ιστορικά αποδεδειγμένο ότι έχουν πλέον εξαλειφθεί οι περιγραφές του στυλ: «Πήρε το παλλόμενο όργανό μου στο χέρι και το οδήγησε στο φύλο της». Τώρα όλα λέγονται χωρίς περιστροφές. Θα σας παραθέταμε μερικά αποσπάσματα, αλλά θα σας φέρναμε σε δύσκολη θέση. Πιο καλά να γράψετε κάτι δικό σας και να το καρφιτσώσετε σ’ αυτές τις σελίδες. Αν μάλιστα το πραγματοποιήσετε, τότε ακόμη καλύτερα.

Ζητείται δονητής για οικογένεια. Οι μικρές αγγελίες, όπως και οι στήλες αλληλογραφίας, είναι ίσως το καλύτερο κομμάτι των πορνό περιοδικών. Ιδού οι αποδείξεις.

Τελειώνω

– Διαθέτω μεγάλου μεγέθους πέος, πείρα στον έρωτα και απολυτήριο γυμνασίου. Θέλω να συμμετάσχω σε ταινίες πορνό.

– Φωτομοντέλο, 27χρονος, ξανθός, πρασινομάτης, υγιής, καθαρός, Σκορπιός, μεσογειακός, κοινωνικός, ζητά θηλυκά τρυφερά, σέξι ελκυστικά πλασματάκια αναλόγων προσόντων, ανεξαρτήτως ηλικίας. Στόχος, ανταλλαγή κάθε είδους επιθυμιών, εμπειριών από 69 και πέρα.

– Όμορφος νέος ζητά γνωριμία. Τυχόν βίτσια και επιθυμίες δεκτά.

– Νέος 25 χρόνων, που του αρέσει ο αυνανισμός και η ερωτική τηλεφωνική συνομιλία, ζητά νέες με το ίδιο χόμπι. Προτιμούνται λεσβίες με τα ίδια γούστα.

– Νέος ζητά επικοινωνία με γυναίκες ξένες (κατά προτίμηση μαύρες) που μένουν Αθήνα. Γράψτε ελεύθερα.

– Είμαστε δύο γκέη φίλοι κούκλοι. Ο ένας ενεργητικός, 21 ετών και ο άλλος παθητικός, 23 ετών και ζητάμε νέους έως 30 ετών για το συνηθισμένο… ό,τι ήθελε προκύψει.

– Είμαστε 2 αδελφές, 17 και 22 χρονών, Μαρία και Κατερίνα, και ζητάμε κοπέλες ή κυρίες με εχεμύθεια. Θα είναι η πρώτη φορά που κάνουμε έρωτα, αλλά είμαστε πολύ πρόθυμες. Επίσης, κανένας φαντάρος ή άλλος που θα θέλει να μας πάρει και τις δυο μαζί, δεκτός.

– Όμορφο, απελευθερωμένο ζευγάρι 40-22, με ιδιόμορφα, ποικίλα, άκρως ερεθιστικά γούστα και για τα δυο φύλα, θέλουμε να κάνουμε αρχή με ανάλογα όμορφο και έμπειρο ζευγάρι με βάση την αμοιβαία εχεμύθεια, σεβασμό και ανιδιοτέλεια.

– Γλυκό αγόρι, φοιτητής, 22 χρονών, ζητά τολμηρή αλληλογραφία και γνωριμία με έκφυλες γυναίκες και λεσβίες για ανωμαλίες.

– Ένα 18χρονο μανάρι ψάχνει για μανάρες για να του μάθουν πώς πρέπει να τις κάνει να λιώνουν από ηδονή. Υπόσχομαι να είμαι ακούραστος, υπάκουος και να μη σταματάω μπροστά σε τίποτα.

– Αν είσαι νέο κορίτσι με νοοτροπία σκλάβας, τότε ένας άντρας 33 χρονών, αυταρχικός και σοβαρός, περιμένει γράμμα σου.