Guardian | Τι πέρασαν γυναίκες πρόσφυγες που γέννησαν στην Ελλάδα
Ο Guardian κάνει ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζει για το τι πέρασαν γυναίκες πρόσφυγες που γέννησαν σε ελληνικά νοσοκομεία. Από την Ηλιάνα Φασόλη.
All photographs by Myrto Papadopoulos
«Τραυματικές» είναι οι εμπειρίες των γυναικών που είναι πρόσφυγες και που κατέληξαν να βρεθούν στην Ελλάδα γεννώντας στα ελληνικά νοσοκομεία τα οποία έχουν παρωχημένες υπηρεσίες καταλήγοντας να ξεφτιλίζουν τον χρήστη υγείας και προχωρώντας ακόμα και σε ιατρικές επεμβάσεις χωρίς την συγκατάβαση των γυναικών, χωρίς την παρουσία μεταφραστή και με τους συντρόφους τους αποκλεισμένους από τον τοκετό.
Η 23χρονη Αφγανή Masooma Hezara όταν έφτασε στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο, ήταν έγκυος, και τον Σεπτέμβριο γέννησε. Μένοντας στο Ελληνικό αντιμετώπισε συνθήκες ακατάλληλες για μια γυναίκα σε ενδιαφέρουσα. Η ίδια μάλιστα αποκαλύπτει πως χρειάστηκε να περπατήσει 20 λεπτά για να φτάσει σε άλλο καταυλισμό και να βρει βοήθεια γιατί γιατρός στο Ελληνικό αρνήθηκε να καλέσει ασθενοφόρο.
Από εκεί μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο όπου ο άντρας της δεν μπόρεσε να μπει στην αίθουσα τοκετού και χωρίς μεταφραστή αντιλήφθηκε ότι είχε γεννήσει όταν άκουσε το μωρό της να κλαίει. «Δεν γνώριζα τίποτα. Μου έκαναν μία ένεση στην πλάτη. Όταν άκουσα το μωρό μου να κλαίει, τότε συνειδητοποίησα τι συνέβη και λιποθύμησα. Ο άντρας μου ήταν έξω από την πόρτα και κανείς δεν μου έλεγε τι γινόταν», δηλώνει.
«Όταν σκέφτομαι πως γεννήθηκε το μωρό μου θυμώνω και νιώθω ότι θέλω να τη χτυπήσω. Είπα στους γιατρούς στον καταυλισμό πως νιώθω. Μου είπαν να παίρνω βαθιές ανάσες», συνεχίζει υποστηρίζοντας ότι από τότε έχει ξεκινήσει αντισυλληπτικά.
Η κουρδικής καταγωγής Mizkeen Abdullah Mizkeen μένει στη Ριτσώνα και γέννησε το πέμπτο παιδί της στο νοσοκομείο της Χαλκίδας. «Μου έκαναν ράμματα χωρίς αναισθητικό. Ο φίλος μου ήταν έξω από την πόρτα και προσπαθούσε να μιλήσει στους γιατρούς και να τους πει ότι πονούσα αλλά κανείς δεν άκουγε. Με άφησαν να γεννήσω σαν ζώο», φανερώνει.
Αυτό που αξίζε να τονισθεί είναι πως όλες οι γυναίκες υπέστησαν ιατρικές διαδικασίες για τις οποίες δεν είχαν δώσει τη συγκατάθεσή τους και χωρίς να τους δοθεί η ευκαιρία να αμφισβητήσουν την απόφαση. Μάλιστα σε μια περίπτωση, αφαίρεσαν τη μήτρα της ασθενούς με την ίδια να μην γνωρίζει τον λόγο.
O Dr. Κωνσταντίνος Σπιριούνης, μαιευτήρας-γυναικολόγος, είναι μέλος του τμήματος δημοτικών ιατρείων και δημόσιας υγείας στην Αθήνα και μέχρι τον Ιούνιο εργαζόταν στο «Έλενα» τονίζοντας πως τα οικονομικά προβλήματα της χώρας οδήγησαν σε κρίση στην πρόσληψη προσωπικού.
«Δεν γίνονται προσλήψεις στα νοσοκομεία και εμείς οι γιατροί στην Ελλάδα στα δημόσια νοσοκομεία έχουμε μάθει να κάνουμε τη δουλειά 2 και 3 ανθρώπων. Ανησυχείς διαρκώς ότι θα κάνεις ένα λάθος ή θα σου ξεφύγει κάτι σημαντικό επειδή είσαι τόσο εξουθενωμένος. Προσφέρουμε το ίδιο για όλους, είτε είστε Έλληνες είτε ξένοι. Για εμάς, η κραυγή ενός μωρού και η χαρά της μητέρας είναι η ίδια ανεξάρτητα από το πού προέρχονται», ισχυρίζεται.
«Μια Ελληνίδα γυναίκα θα γυρίσει σπίτι της. Μια γυναίκα πρόσφυγας θα επιστρέψει στον καταυλισμόή και στο δρόμο σε επικίνδυνες καταστάσεις. Η αντιμετώπιση των γυναικών προσφύγων “το ίδιο με τις Ελληνίδες” σημαίνει να τους μιλάς ελληνικά, χωρίς να τους δίνεις καμία επιλογή παρά άντρες μαιευτήρες, να μην μεταφράζεις τις ιατρικές οδηγίες κατά την έξοδο από το νοσοκομείο, και να μην λαμβάνεις υπόψιν όλες τις συνθήκες που θα αντιμετωπίσουν αργότερα», εξηγεί η δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συμμετείχε στην έρευνα, Ηλέκτρα Λήδα Κούτρα.
Πάντως, μερικοί τρέφουν την ελπίδα πως το προσφυγικό ίσως είναι η ευκαιρία της Ελλάδας για αλλαγή στο σύστημα της χώρας. Αν σκεφτεί κανείς πως το 20% είναι γυναίκες και ως το 70% είναι σε ηλικία για αναπαραγωγή με το 3%-4% να είναι πλήρως γόνιμο, τότε δεν είναι μικρός ο αριθμός, ισχυρίζεται ο Δρ. Αγάπιος Τερζίδης, από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και παιδίατρος στο Ελληνικο Κέντρο για τον Έλεγχο και την Πρόληψη Ασθενειών (ΚΕΕΛΠΝΟ).
