Γυμνοί στην άμμο: Παραλίες στην Αττική για να κάνουμε μπάνιο όπως μας γέννησε η μάνα μας

Αν κανονίζεις μπάνιο το Σαββατοκύριακο και ρωτάς «ξέρεις κανένα σημείο πιο πέρα;», αυτή η λίστα είναι για σένα. Ξέρουμε ότι θέλεις παραλία να πετάξεις το μαγιό σου.

Δεν υπάρχει οργανωμένη φάση γυμνισμού με υποδομές και πινακίδες, στην Ελλάδα δεν έχουμε επίσημα θεσμοθετημένες παραλίες γυμνιστών με τη νομική έννοια, αλλά έχουμε δεκάδες απομονωμένους κόλπους και δυσπρόσιτα σημεία, όπου ο γυμνισμός λειτουργεί ως άτυπη, σιωπηλή συμφωνία μεταξύ όσων βρίσκονται εκεί.

Ακολουθούν τα καλύτερα, αυτά που θεωρούνται must από τους μυημένους στην ελεύθερη βουτιά.

Λιμανάκια Βουλιαγμένης: κλασικό και αγαπημένο

Θα πάρεις το αμάξι ή το λεωφορείο 117 από πλατεία Γλυφάδας και θα κατέβεις στα δεύτερα ή τρίτα Λιμανάκια. Αν είσαι Gen Z ή και μικρότερος, να πας στα πρώτα λιμανάκια που, όπως ακούω, τα προτιμά η γενιά σου. Μην περιμένεις παραλία, περισσότερο για μικρούς κόλπους μιλάμε, με βράχια και δύσκολη πρόσβαση. Δηλαδή, πέτα τα ρούχα σου αλλά κράτα τα πόδια ντυμένα με σταθερό παπούτσι γιατί θα κατέβεις βράχια μέχρι να βρεις σημείο να απλώσεις την πετσέτα και το γυμνό κορμί σου.

ΚΑΠΕ Σούνιο: σινεφίλ γυμνισμός

Λίγο πριν το Σούνιο, κρυμμένο κάτω από τον δρόμο, το  ΚΑΠΕ Σουνίου είναι ένας κόλπος με άγρια ομορφιά και νερά που αλλάζουν χρώμα μέσα στην ημέρα. Είναι από τα πιο γνωστά σημεία για γυμνισμό στην Αττική, λόγω της απομόνωσης και της δυσκολίας πρόσβασης. Δεν είναι οργανωμένο, δεν έχει τίποτα, και αυτό ακριβώς είναι το νόημα. Το περιβάλλον είναι τόσο φυσικό που η έννοια της ένδυσης γίνεται σχεδόν δευτερεύουσα. Θα το ζήσεις όπως η Μπρουκ Σίλντς στη Γαλάζια Λίμνη.

Ραμνούντα: αξίζει την ταλαιπωρία

Σε αποτρέπει ο τίτλος μου και το ξέρω. Και θα σου το πω χωρίς να το ωραιοποιήσω, η πρόσβαση στη Ραμνούνται έχει μια δυσκολία. Να έχεις το νου σου να βρεις την ταμπέλα που γράφει ”Προς Λημνιώνα” και να είσαι προετοιμασμένος να πας περί τα 3-4 χλμ χωματόδρομο. Με άλλα λόγια, η φάση είναι απομόνωση και μπορείς να αρχίσεις να γδύνεσαι και πριν φτάσεις. Κάποιοι λατρεύουν τόσο πολύ το μέρος που κατασκηνώνουν εκεί.

Σχοινιάς  (Δικαστικά): προχώρα και θα το βρεις

Ξέρω τί θα πεις: τί εννοείς στον Σχοινιά; Πώς; Που; Είναι μεγάλη και οργανωμένη παραλία. Ναι, αλλά κάπου προς την άκρη της, το τοπίο αλλάζει, γίνεται λίγο πιο φυσικό σχηματίζοντας μια δαντελωτή ζώνη από βράχια και μικρούς κόλπους στους οποίους μια χαρά το πετάς το μαγιό σου. Σας προειδοποιώ όμως ότι η πορεία προς τον γυμνισμό εδώ περνάει μέσα από μια κατηφόρα με γαϊδουράγκαθα και βράχια. Σπάνια θα υπάρχει άνθρωπος δίπλα σου, το πολύ-πολύ να σε δει γυμνό κανένας δύτης, γιατί τα Δικαστικά είναι αγαπημένο τους σημείο.

Χαμολιά: Με λίγη πεζοπορία θα φτάσεις

Χαμολιά είναι μια χερσόνησος προς το Πόρτο Ράφτη που έχει πάρει το όνομα από τις παιδικές κατασκηνώσεις που είναι εκεί. Λίγο πριν, θα αφήσεις το αμάξι και θα περπατήσεις ένα δεκάλεπτο σίγουρα. Σκέψου όμως ότι λίγοι θα το κάνουν, οι περισσότεροι ακούνε περπάτημα και στρίβουν, οπότε εκεί θα έχεις πραγματικά την ησυχία σου σε μια παραλία που είναι ιδιαίτερη και μοιάζει με εξωτικό νησί.

Κινέτα: Όχι άλλα βράχια

Αμμο-λάτρεις, είμαι σίγουρη ότι διαβάσατε μέχρι εδώ και είστε εκνευρισμένοι. Όλο απρόσιτα σημεία με βράχια μας προτείνεις, μια φυσιολογική παραλία με άμμο δεν έχει και για εμάς που θέλουμε ίσωμα κάτω από τα πόδια μας; Έχει, στην Κινέτα λοιπόν. Ψάξτε το ξενοδοχείο Sun, και περπατήστε την παραλία μετά το ξενοδοχείο. Απίθανα νερά, απομόνωση και το βασικότερο, άμμος. Άντε και λίγο χαλίκι. Μέχρι εκεί.

Μαύρο Λιθάρι : ενδιάμεση ζώνη

Ανάμεσα στην Ανάβυσσο και τη Σαρωνίδα, το Μαύρο Λιθάρι είναι μια μεγάλη, σχετικά ήρεμη παραλία που λειτουργεί σαν ενδιάμεση λύση. Οργανωμένη σε σημεία, πιο ελεύθερη σε άλλα, δίνει χώρο για όλα. Σε πιο απομονωμένα άκρα της παραλίας έχει αναπτυχθεί μια χαλαρή φάση γυμνισμού, κάτι σαν: αν μείνει γυμνός ένας, ακολουθούν και άλλοι. Το βασικό και εδώ είναι ότι έχεις άμμο, όχι βράχια και μια σχετικά εύκολη πρόσβαση. Millenials, για εμάς το λέω, που μας πονάει και η μέση.

Άντε, καλές (γυμνές) βουτιές!